บทที่ 2 - อยากลองดีอีกงั้นหรือ?

บทที่ 2 - อยากลองดีอีกงั้นหรือ?

เมื่อกี้บาร์นส์ทำฟาวล์เกมรับ ตอนนี้ผู้เล่นทีมเพเซอร์สจึงมาส่งลูกเข้าเล่นจากด้านข้าง

หวังเฟิงสูงสองเมตรหนึ่งเซนติเมตร เป็นผู้เล่นตำแหน่งสวิงแมนที่เล่นได้ทั้งสมอลฟอร์เวิร์ดและชู้ตติ้งการ์ด ตอนนี้ที่ลงสนามมาเพื่อแทนตำแหน่งสมอลฟอร์เวิร์ด แฮร์ริสัน บาร์นส์ ดังนั้นผู้เล่นที่ต้องประกบก็คือสมอลฟอร์เวิร์ดของเพเซอร์ส

ในปีสองพันสิบห้า ทีมอินเดียนาเพเซอร์สมีสมอลฟอร์เวิร์ดระดับท็อปของลีกอยู่คนหนึ่ง คือ พอล จอร์จ แต่พอล จอร์จในยุคนี้ประสบปัญหาอาการบาดเจ็บร้ายแรงที่สุดในอาชีพการค้าแข้ง ต้องพักทั้งฤดูกาล ในสถานการณ์ที่เพเซอร์สขาดซูเปอร์สตาร์ตัวหลัก ผลงานในฤดูกาลนี้จึงหดตัวลงอย่างมาก รั้งอยู่แค่อันดับที่สิบของสายตะวันออกเท่านั้น

นี่ไม่ใช่ทีมที่แข็งแกร่งเลยสักนิด ยิ่งไม่ต้องเอาไปเปรียบเทียบกับวอร์ริเออร์สในตอนนี้!

ในฤดูกาลนี้ ทีมวอร์ริเออร์สได้วางโครงสร้างทีมชุดใหม่ และหลังจากใช้ "ผู้เล่นห้าคนชุดมรณะ" เป็นผู้เล่นตัวจริง ผลงานของทีมก็ทะยานขึ้นอย่างต่อเนื่อง ปัจจุบันมีสถิติเป็นอันดับหนึ่งของลีก! และหากไม่มีอะไรผิดพลาดตามหน้าประวัติศาสตร์ เมื่อจบฤดูกาลนี้ ทีมวอร์ริเออร์สจะผ่านเข้าสู่รอบเพลย์ออฟด้วยสถิติชนะหกสิบเจ็ดแพ้สิบห้า และคว้าถ้วยแชมป์มาครองได้ในท้ายที่สุด!

ความแข็งแกร่งของทั้งสองทีมแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แต่ทว่าในเกมนี้ วอร์ริเออร์สกลับเล่นได้อย่างยากลำบากยิ่งนัก

สตาร์ตัวเก่งอย่างเคอร์รีพักการแข่งขัน ผู้เล่นในทีมคนอื่นๆ ยกเว้นทอมป์สันต่างพากันฟอร์มตกอย่างพร้อมเพรียง ประกอบกับการที่ ร็อดนีย์ สตักกีย์ การ์ดตัวสำรองของเพเซอร์สระเบิดพลังแฝง ลงเล่นสามควอเตอร์กวาดไปยี่สิบห้าคะแนน ชู้ตสิบสองครั้งลงเก้าครั้ง อัตราความแม่นยำสูงถึงเจ็ดสิบห้าเปอร์เซ็นต์ ไม่ว่าจะเป็นทอมป์สัน อิกัวดาล่า หรือบาร์นส์ ก็ไม่อาจหยุดยั้งการทำแต้มของเขาได้เลย!

ตอนนี้การแข่งขันดำเนินมาถึงควอเตอร์ที่สี่แล้ว เหลือเวลาอีกประมาณแปดนาทีก่อนจะจบเกม คะแนนของทั้งสองทีมอยู่ที่แปดสิบห้าต่อเก้าสิบสี่ วอร์ริเออร์สตามหลังอยู่เก้าคะแนน!

เวลาการแข่งขันยังมีพอ คะแนนที่ตามหลังเก้าคะแนนก็ไม่ได้มากจนเกินไป ด้วยพลังโจมตีอันแข็งแกร่งของวอร์ริเออร์ส ขอเพียงผู้เล่นฟอร์มกลับมา ก็มีโอกาสตีเสมอและแซงนำได้เลย!

รอย ฮิบเบิร์ต เซ็นเตอร์ของเพเซอร์สส่งลูกจากเส้นหลัง โยนไปให้ จอร์จ ฮิลล์ พอยต์การ์ดของทีม ฝ่ายหลังครองบอลยืนอยู่ตรงเส้นโค้ง เลี้ยงบอลสองสามครั้ง ก็ส่งบอลไปให้สตักกีย์ที่กำลังฟอร์มร้อนแรงทันที

สตักกีย์ที่เป็นชู้ตติ้งการ์ด จริงๆ แล้วควรจะประกบกับเคลย์ ทอมป์สันที่เป็นชู้ตติ้งการ์ดเหมือนกัน แต่ในสถานการณ์ที่เคอร์รีพัก ทอมป์สันก็ต้องเป็นแกนหลักในการทำแต้ม ย่อมไม่ยอมเปลืองแรงไปตั้งรับผู้เล่นที่มีพลังโจมตีแข็งแกร่งที่สุดของฝ่ายตรงข้ามแน่ ภาระหน้าที่ในการป้องกันสตักกีย์จึงตกไปอยู่กับสมอลฟอร์เวิร์ด!

คนที่รับหน้าที่ป้องกันสตักกีย์ก่อนหน้านี้ก็คือบาร์นส์ที่เป็นสมอลฟอร์เวิร์ดตัวจริง ผลปรากฏว่าสตักกีย์ระเบิดฟอร์มทำคะแนนข้ามหัวบาร์นส์ไปถึงยี่สิบห้าคะแนนในช่วงสามควอเตอร์ที่ผ่านมา

ตอนนี้หวังเฟิงลงสนามมาในฐานะสมอลฟอร์เวิร์ดตัวสำรอง ย่อมต้องเจอกับสตักกีย์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

สตักกีย์ยืนถือบอลอยู่ที่มุมสี่สิบห้าองศา มองดูชายหนุ่มชาวเอเชียตรงหน้าที่ตัวสูงกว่าเขาเล็กน้อย

"เจ้านี่ใครกัน? ไม่เห็นจะคุ้นหน้าเลย..."

ในฐานะนักกีฬาอาชีพ แม้สตักกีย์จะเป็นแค่การ์ดตัวสำรองของเพเซอร์ส แต่ในช่วงแปดฤดูกาลแรกของเขาก็ได้เป็นตัวจริงอยู่บ่อยครั้ง ในช่วงพีกเคยทำคะแนนเฉลี่ยสิบหกจุดหกคะแนน สี่จุดแปดแอสซิสต์ โดยพื้นฐานแล้วเขารู้จักผู้เล่นเกือบทั้งหมดของทั้งสามสิบทีมในลีกรวมถึงลักษณะทางเทคนิคของพวกเขาเป็นอย่างดี

แต่สำหรับหวังเฟิงที่อยู่ตรงหน้านี้ เขาจำไม่ได้เลยแม้แต่น้อยจริงๆ

"สงสัยเจ้านี่คงเป็นแค่ตัวสำรองมั้ง..."

สตักกีย์คิดในใจ ไม่ได้ใส่ใจอะไรเลยแม้แต่น้อย

วันนี้ฟอร์มเขากำลังร้อนแรง อย่าว่าแต่เด็กใหม่ไร้ชื่อเสียงเลย ต่อให้ต้องเจอกับจอมหนึบเกมรับอย่างบาร์นส์ หรืออิกัวดาล่า เขาก็ไม่เคยอ่อนข้อให้เลยสักนิด!

เก้าฤดูกาลที่ฟาดฟันในลีก ฟอร์มของสตักกีย์ก็ค่อยๆ ตกลง โดยเฉพาะฤดูกาลนี้ เป็นฤดูกาลที่สถิติต่ำที่สุดนับตั้งแต่ปีที่เป็นรุกกี้ สถานะในทีมก็นับวันยิ่งตกต่ำ ตอนนี้อุตส่าห์มีโอกาสฟอร์มร้อนแรงสักที เขาต้องพยายามโกยคะแนนให้ได้มากที่สุดเพื่อพิสูจน์ตัวเอง!

ในเวลานี้มีเด็กใหม่มายืนอยู่ตรงหน้า โอกาสหายากแบบนี้เขาจะปล่อยไปได้อย่างไร?

สตักกีย์ไม่ลังเลเลยสักนิด เขาค่อยๆ เลี้ยงบอล จู่ๆ ก็พุ่งฝ่าเกมรับจากทางขวาของหวังเฟิงด้วยความเร็วสูง!

ในฐานะผู้เล่นที่มีการทะลวงฝ่าด่านเป็นอาวุธหลัก ความเร็วและพลังระเบิดของสตักกีย์นั้นร้ายกาจมาก! ก้าวแรกของเขานั้นเร็วสุดๆ!

บาร์นส์ที่ประกบเขาก่อนหน้านี้กำลังอยู่ในวัยหนุ่มแน่น ยังแทบจะตามจังหวะเท้าของเขาไม่ทัน ถ้าเปลี่ยนเป็นคนแก่อย่างอิกัวดาล่า แค่ก้าวเดียวคงถูกเขาทิ้งไว้ข้างหลังแล้ว!

ทว่า สิ่งที่สตักกีย์ไม่คาดคิดก็คือ ทันทีที่เขาเริ่มออกตัว หวังเฟิงก็ก้าวสไลด์ขวางเส้นทางที่เขากำลังจะพุ่งเข้าไปในทันที!

"เร็วมาก!"

สตักกีย์ตกใจมาก ความเร็วในการสไลด์ข้างของหมอนี่เร็วกว่าบาร์นส์คนก่อนเสียอีก!

เพราะไม่ทันระวังตัว เขาจึงไม่มีเวลาตอบสนอง และพุ่งชนเข้ากับตัวของหวังเฟิงอย่างจัง

วินาทีนั้นสตักกีย์ถึงได้ตกใจเมื่อพบว่าพละกำลังของหวังเฟิงก็มีมากกว่าที่เขาคิดไว้เยอะ! เมื่อชนเข้าไปแบบนี้ เขารู้สึกเหมือนพุ่งชนกำแพง ร่างกายสูญเสียสมดุลทันที เกือบจะล้มลงไปกองกับพื้น!

"ปี๊ดดด—!"

เสียงนกหวีดดังขึ้นทันที

กรรมการข้างสนามยกมือให้สัญญาณว่าหวังเฟิงฟาวล์ข้อหากีดขวาง

"บ้าเอ๊ย!"

หวังเฟิงพูดไม่ออก แต่ลึกๆ กลับรู้สึกประหลาดใจมากกว่า

"สถานะบัฟที่ระบบให้มา มันได้ผลดีขนาดนี้เลยเหรอ?"

หลังจากสืบทอดความทรงจำและร่างกายของตัวเองอีกคนมา เขาก็มีความสามารถในการควบคุมร่างกายนี้ตามสัญชาตญาณ ดังนั้นเขาจึงรู้ดีว่า ตัวเขาคนเดิมไม่ว่าจะเป็นความเร็ว พละกำลัง หรือพลังระเบิด ก็ไม่ได้แข็งแกร่งเท่ากับที่แสดงออกมาเมื่อครู่นี้เลย! ถ้าเป็นเมื่อก่อน ก้าวแรกที่อีกฝ่ายทะลวงเข้ามาคงผ่านเขาไปได้อย่างง่ายดายแล้ว!

"ต้องระวังหน่อยแล้ว ไม่งั้นถ้าพลาดนิดเดียวอาจจะเสียฟาวล์ได้ง่ายๆ!"

ข้างสนาม เคอร์ที่กอดอกมองเหตุการณ์นี้อยู่ก็ชะงักไปเล็กน้อย

"นี่มัน...?"

ในฐานะหัวหน้าโค้ช เขารู้สถานการณ์ของผู้เล่นทุกคนในทีมเป็นอย่างดี ซึ่งรวมถึงหวังเฟิงด้วย ผู้เล่นจากประเทศจีนคนนี้ นอกจากความสามารถในการชู้ตระยะกลางและระยะไกลที่พอถูไถได้แล้ว ด้านอื่นๆ ก็เละเทะไปหมด!

เกมบุกไม่ได้ เกมรับยิ่งแย่ ร่างกายผอมบางขาดความสามารถในการปะทะ เมื่อเจอการประกบอย่างหนักหน่วง แม้แต่จะรับบอลก็ยังลำบาก!

แต่เมื่อกี้ เมื่อเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่มีสภาพร่างกายเหนือกว่ามาก หวังเฟิงกลับเป็นฝ่ายได้เปรียบในการปะทะร่างกาย เรื่องนี้ทำให้เคอร์รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

"อาจจะเป็นเรื่องบังเอิญก็ได้ เขาคงคาดเดาทิศทางของคู่ต่อสู้ถูกพอดี ประจวบเหมาะกับที่คู่ต่อสู้ยังยืนไม่มั่นคง เลยเป็นฝ่ายเสียเปรียบตอนปะทะกัน"

คิดได้ดังนั้น เคอร์ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก

เพเซอร์สได้ส่งบอลเล่นจากด้านข้างต่อไป บอลถูกส่งกลับไปอยู่ในมือของสตักกีย์อีกครั้ง

แม้ว่าเมื่อกี้กรรมการจะเป่าฟาวล์หวังเฟิงกีดขวาง แต่หวังเฟิงก็ตามการทะลวงของสตักกีย์ทันอย่างแท้จริง ซึ่งทำให้ผู้เล่นจอมเก๋าที่ฟาดฟันในเอ็นบีเอมาหลายปีอย่างเขารู้สึกเสียหน้าเล็กน้อย

"เจ้านี่ คงเป็นพวกไก่อ่อนที่เพิ่งเคยลงเล่นมาไม่กี่เกมล่ะสิ! ถ้าฉันผ่านแม้แต่หมอนี่ไม่ได้ ต่อไปฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนในลีก?"

สตักกีย์ยืนถือบอลอยู่ที่เส้นโค้ง สายตาจ้องเขม็งไปที่หวังเฟิง ดุดันเต็มที่! ใครเห็นก็รู้ว่าเขาต้องการทำอะไร

เมื่อเห็นสายตาของสตักกีย์ หวังเฟิงกลับยิ้มออกมา

"เจ้านี่ อยากจะลองดีกับฉันอีกงั้นหรือ?"

นั่นมันยอดเยี่ยมไปเลย! หวังเฟิงกำลังกลุ้มใจอยู่พอดีว่าไม่มีทางโชว์ของ!

(จบแล้ว)