บทที่ 1 - ทะลุมิติสู่เอ็นบีเอ รับแพ็กเกจของขวัญเกมรับ
บทที่ 1 - ทะลุมิติสู่เอ็นบีเอ รับแพ็กเกจของขวัญเกมรับ
บทที่ 1 - ทะลุมิติสู่เอ็นบีเอ รับแพ็กเกจของขวัญเกมรับ
เสียงโห่ร้องยินดีดังกึกก้องราวกับภูเขาถล่มคลื่นยักษ์ซัดสาด ปลุกให้หวังเฟิงสะดุ้งตื่นขึ้นมา
เขามองไปรอบด้านด้วยความมึนงง สิ่งที่สะท้อนเข้าสู่สายตาของหวังเฟิงคือสนามบาสเกตบอล!
ผู้เล่นสิบคนกำลังแข่งขันกันอย่างดุเดือดบนสนาม! อัฒจันทร์โดยรอบเนืองแน่นไปด้วยผู้คนเบียดเสียดกันจนแทบไม่มีที่ว่าง!
"ที่นี่คือที่ไหนกัน?"
สมองของเขาหยุดทำงานไปประมาณสองถึงสามวินาที หวังเฟิงเริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
เขาควรจะนอนหลับอยู่ที่บ้านสิ ทำไมถึงมาโผล่ในสถานที่แบบนี้ได้? หรือว่ากำลังฝันไป?
หวังเฟิงแอบหยิกต้นขาตัวเองเบาๆ ความเจ็บปวดที่แจ่มชัดบอกเขาอย่างชัดเจนว่า นี่ไม่ใช่ความฝัน!
"เอ๊ะ?"
สายตาของหวังเฟิงหยุดชะงักกะทันหัน เพราะเขาพบว่าตัวเองกำลังสวมชุดบาสเกตบอลอยู่!
ในฐานะแฟนบาสเกตบอลตัวยง เพียงแค่เหลือบมองแวบเดียว เขาก็จำได้ทันทีว่าชุดที่สวมอยู่คือเสื้อของทีมบาสเกตบอลเอ็นบีเอที่เขาชื่นชอบที่สุด... โกลเดนสเตตวอร์ริเออร์ส!
"ไม่สิ! เหมือนว่าคนบนสนามพวกนั้นก็ใส่ชุดแบบนี้เหมือนกัน!"
หวังเฟิงเงยหน้าขึ้นมองด้วยความตกตะลึง จริงด้วย! เมื่อครู่เขาไม่ได้ตาฝาด! พอมองไปรอบๆ ข้างกายเขาก็ยังมีผู้เล่นอีกหลายคนที่สวมเสื้อทีมวอร์ริเออร์สเหมือนกับเขาเป๊ะ!
"นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น? หรือว่าฉันทะลุมิติมา?"
ในฐานะชายหนุ่มธรรมดายาจกที่ก้าวทันยุคสมัย หวังเฟิงเคยอ่านนิยายทะลุมิติมานับไม่ถ้วน และเคยจินตนาการว่าตัวเองจะได้ย้อนเวลาไปในอดีต ใช้ความสามารถหยั่งรู้ล่วงหน้าของผู้ทะลุมิติสร้างเนื้อสร้างตัวให้ร่ำรวย! แต่นั่นมันก็แค่จินตนาการเท่านั้น!
วินาทีนั้นเอง จู่ๆ ศีรษะของหวังเฟิงก็ปวดแปลบ ราวกับถูกค้อนยักษ์ทุบอย่างแรง! และในเวลาเดียวกันนั้น ความทรงจำมากมายที่ไม่ใช่ของเขาก็หลั่งไหลเข้ามาในหัว!
"นี่มัน... ความทรงจำของร่างนี้งั้นหรือ?"
ความเจ็บปวดในสมองค่อยๆ ทุเลาลง หวังเฟิงที่ได้อ่านความทรงจำซึ่งหลั่งไหลเข้ามาอย่างกะทันหันถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง
เขาทะลุมิติมาแล้ว! แถมยังทะลุมิติมาอยู่ในร่างของตัวเองอีกคนในโลกคู่ขนาน! หวังเฟิงในโลกนี้ไม่ใช่หนุ่มโรงงานผู้ยากลำบากอีกต่อไป แต่เป็นคนที่มีพรสวรรค์ด้านบาสเกตบอลไม่ธรรมดาตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย หลังเรียนจบก็ระหกระเหินมาเรียนต่อมหาวิทยาลัยที่สหรัฐอเมริกา เคยเข้าร่วมการแข่งขันเอ็นซีเอเอ และยังเคยเข้าร่วมการดราฟต์ตัวผู้เล่นในปีสองพันสิบสี่ แม้จะไม่ถูกเลือก แต่ก็ยังคว้าสัญญาราคาถูกจากทีมโกลเดนสเตตวอร์ริเออร์สในเอ็นบีเอมาได้!
เหมือนกับผู้เล่นสิบคนที่กำลังแข่งขันอยู่บนสนามตอนนี้! หวังเฟิงที่ชอบดูการแข่งขันบาสเกตบอลรู้จักผู้เล่นบนสนามแทบทุกคนราวกับเป็นของล้ำค่าในบ้านตัวเอง!
เคลย์ ทอมป์สัน! เดรย์มอนด์ กรีน! อันเดร อิกัวดาล่า!
แม้แต่ผู้เล่นอีกฝั่งที่สวมเสื้อทีมอินเดียนาเพเซอร์ส อย่าง จอร์จ ฮิลล์, รอย ฮิบเบิร์ต และคนอื่นๆ หวังเฟิงก็รู้จักทั้งหมด!
แทบไม่อยากจะเชื่อ! ในฐานะแฟนบาสเกตบอลพันธุ์แท้ หวังเฟิงได้มายืนอยู่บนสนามเอ็นบีเอจริงๆ!
ให้ตายเถอะ! นี่มันคือกลุ่มเศรษฐีร้อยล้าน สิบล้าน และล้านปอนด์ที่กำลังเล่นบาสเกตบอลอยู่นะ!
อย่างพวกซูเปอร์สตาร์แถวหน้าของเอ็นบีเอ มีรายได้ต่อปีมากกว่ายี่สิบล้านดอลลาร์สหรัฐ รออีกแค่สองปี สัญญาลิขสิทธิ์ถ่ายทอดสดฉบับใหม่ของเอ็นบีเอมีผลบังคับใช้ ค่าเหนื่อยผู้เล่นจะพุ่งกระฉูด สัญญาระดับสูงสุดก็เริ่มต้นที่สามสิบล้านดอลลาร์สหรัฐแล้ว! ยิ่งกว่าปล้นธนาคารเสียอีก!
แม้แต่หวังเฟิงในโลกนี้ ตั้งแต่เข้าร่วมทีมวอร์ริเออร์สจนถึงตอนนี้ยังลงเล่นไม่ถึงสิบเกม เซ็นสัญญาก็เป็นสัญญาราคาถูก แต่มูลค่าสัญญาก็ยังสูงถึงสี่แสนเจ็ดหมื่นดอลลาร์! หักภาษีและค่าใช้จ่ายแล้ว ตีเป็นเงินหยวนก็ยังมีอย่างน้อยๆ หนึ่งล้านหยวน!
รายได้ปีละล้าน! ถ้าเป็นหวังเฟิงคนก่อนแค่คิดยังไม่กล้าคิดเลย!
แต่ปัญหาคือ... ตัวเขาจะเอาตัวรอดในเอ็นบีเอต่อไปได้ไหม?
ถึงแม้จะสืบทอดร่างกายอันกำยำที่ผ่านการฝึกฝนมาหลายปีและทักษะบาสเกตบอลของตัวเองอีกคนมาได้ แต่หวังเฟิงก็ไม่ได้มีความหวังลมๆ แล้งๆ แต่อย่างใด
คนจีนอยากจะสร้างชื่อในเอ็นบีเอ มันยากเกินไปจริงๆ!
มองย้อนกลับไปในประวัติศาสตร์ นอกจาก "กำแพงเมืองจีนเคลื่อนที่" อย่างต้าเหยาที่มีพรสวรรค์ระดับประวัติศาสตร์แล้ว ก็ไม่มีผู้เล่นชาวจีนคนไหนสามารถยืนหยัดอย่างมั่นคงในเอ็นบีเอได้เลย แม้แต่อี้เจี้ยนเหลียนก็ยังทำไม่ได้
ก่อนที่เขาจะทะลุมิติมา หวังเฟิงอีกคนก็ดิ้นรนต่อสู้ในอเมริกามาตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัย ทุ่มเทหยาดเหงื่อและความยากลำบากอย่างที่จินตนาการไม่ออก แต่สถิติส่วนตัวก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ารุ่นพี่อย่าง หวังจื้อจื้อ, ปาเทียร์ หรือ ซุนเยว่ เลย
แม้จะไม่เข้าใจว่าทำไมจนถึงป่านนี้ตัวเองยังไม่ถูกทีมยกเลิกสัญญา แต่หวังเฟิงก็รู้ดีว่าวันนั้นจะต้องมาถึงไม่ช้าก็เร็ว
"เฮ้ย! มัวเหม่ออะไรอยู่? โค้ชให้คุณเตรียมตัวลงสนาม!"
จู่ๆ เสียงหนึ่งก็ขัดจังหวะความคิดของหวังเฟิง
เขาสะดุ้งตกใจ หันขวับไปมองอย่างมึนงง สิ่งที่เห็นคือใบหน้าดำขลับ
นั่นคือผู้เล่นผิวดำที่สวมเสื้อทีมวอร์ริเออร์ส
"ให้ฉันเตรียมตัวลงสนาม??"
หวังเฟิงมองอีกฝ่ายอย่างอึ้งๆ ค้างไปพักใหญ่กว่าจะตั้งสติได้
"ให้ฉันลงสนาม!!"
ในฐานะผู้จัดการดูแลเครื่องกดน้ำระดับเหรียญทองของทีม จำนวนเกมที่หวังเฟิงได้ลงสนามนั้นนับครั้งได้! โดยพื้นฐานแล้วจะมีโอกาสได้ลงเล่นแค่ไม่กี่นาทีในช่วงเวลาขยะเท่านั้น!
หวังเฟิงหันไปมองโค้ชที่อยู่ด้านข้าง แล้วสิ่งที่เขาเห็น ก็คือใบหน้าไร้อารมณ์ของ สตีฟ เคอร์
...
เมื่อมองดูหวังเฟิงที่หันมามองตนเหมือนคนบ้า เคอร์ก็พูดไม่ออก แถมยังรู้สึกอยากจะจับเขากดให้นั่งบนม้านั่งสำรองต่อไปเสียด้วยซ้ำ
นี่คือคุณสมบัติที่ผู้เล่นอาชีพควรมีงั้นหรือ? นั่งเหม่ออยู่ข้างสนามเนี่ยนะ?
หากไม่ใช่เพราะทีมบริหารตัดสินใจว่าจะพยายามให้เวลาเขาลงสนามมากขึ้นก่อนที่จะยกเลิกสัญญา เพื่อดูว่ามีข้อดีอะไรที่คุ้มค่าจะเก็บเขาไว้หรือไม่ เคอร์คงยอมจับเขากดไว้บนม้านั่งสำรองจนกว่าจะถึงวันที่ถูกยกเลิกสัญญาแน่ๆ!
เคอร์รู้ดีว่าทีมยังไม่อยากละทิ้งตลาดขนาดใหญ่ในประเทศจีน แต่พึ่งพาแค่ผู้เล่นสำรองปลายแถวคนหนึ่ง จะดึงดูดความสนใจจากตลาดจีนได้จริงๆ หรือ? ผู้เล่นอย่างต้าเหยานั้นมีเพียงคนเดียวจริงๆ... บางที ผู้บริหารทีมอาจจะแค่ไม่อยากพลาดเจเรมี ลิน คนที่สองเท่านั้น
"ปี๊ดดด—!"
เสียงนกหวีดดังขึ้น ผู้เล่นทีมวอร์ริเออร์ส บาร์นส์ ทำฟาวล์เกมรับ
เคอร์อาศัยจังหวะนี้ส่งสัญญาณขอเปลี่ยนตัวกับกรรมการ หวังเฟิงลงสนามแทนแฮร์ริสัน บาร์นส์
หวังเฟิงถอดชุดวอร์มอัพ ก้าวฉับๆ เดินลงไปในสนาม เมื่อเผชิญหน้ากับบาร์นส์ที่เดินสวนมา เขาก็ยกมือขึ้นตามสัญชาตญาณหมายจะแปะมือทักทาย
ใครจะรู้ว่าบาร์นส์เพียงแค่ปรายตามองเขาแล้วเดินสวนไปเลย ไม่มีทีท่าว่าจะยื่นมือมาแปะด้วยซ้ำ ในดวงตาเต็มไปด้วยแววตาเหยียดหยามและดูแคลน
หวังเฟิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย ความโกรธปะทุขึ้นในใจ
หมอนี่ มันหมายความว่ายังไง?
เวลาเร่งรีบ แม้หวังเฟิงจะสืบทอดความทรงจำของตัวเองในโลกนี้มา แต่ก็ไม่ได้อ่านรายละเอียดทั้งหมด รู้แค่เรื่องราวในอดีตคร่าวๆ แต่ท่าทีของหมอนี่จงใจชัดๆ!
"แม่งเอ๊ย! ไอ้ลูกหมา บัญชีนี้สักวันต้องชำระกับแกแน่!"
เขาคิดอย่างเคียดแค้นในใจ แต่ตอนนี้ต้องลงสนามไปแข่งขัน ไม่มีเวลาหันไปด่าหมอนั่นหรอก
"วิ้งงง—!"
วินาทีที่เท้าของเขาแตะพื้นสนาม จู่ๆ สมองก็ส่งเสียงดังวิ้ง! ความรู้สึกอันลี้ลับเหนือคำบรรยายเอ่อล้นขึ้นมาในใจ!
และแทบจะในเวลาเดียวกัน เสียงที่เย็นชา ไร้ซึ่งความผันผวนของอารมณ์ใดๆ ก็ดังขึ้นในหัวของเขา!
"ระบบเทพเจ้าบาสเกตบอลเปิดใช้งาน! มอบแพ็กเกจของขวัญผู้เล่นใหม่หนึ่งกล่อง! โปรดเปิดแพ็กเกจเพื่อรับรางวัล"
ระบบเทพเจ้าบาสเกตบอล? แพ็กเกจของขวัญผู้เล่นใหม่? บ้าอะไรเนี่ย?
หวังเฟิงงุนงง เพิ่งจะยอมรับสถานะผู้ทะลุมิติได้หมาดๆ จู่ๆ ก็มีระบบอะไรโผล่มาอีก! หรือนี่คือไอเทมโกงบังคับสำหรับผู้ทะลุมิติในตำนาน?
เขามองไปรอบๆ อย่างสับสน พบว่าเวลาเหมือนถูกแช่แข็ง ทุกคนหยุดนิ่งอยู่กับที่ เขายังเห็นผู้ชมคนหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลริมสนามเผลอทำโคล่าในแก้วหก ของเหลวรสโคล่าสีน้ำตาลลอยค้างอยู่ในอากาศ เหมือนกับภาพสโลว์โมชันหลบกระสุนในภาพยนตร์หลายๆ เรื่องไม่มีผิด!
ขณะเดียวกัน เบื้องหน้าเขาก็ปรากฏหน้าจอโฮโลแกรมเสมือนจริงขึ้นมา
"นี่มันไม่ใช่หน้าจออินเตอร์เฟซของเกมทูเคหรอกหรือ?"
หวังเฟิงชอบซีรีส์เกมเอ็นบีเอทูเคมากๆ โดยเฉพาะภาคหลังๆ ที่มีคอนเซปต์ 'เหรียญตรา' โผล่มา ยิ่งให้ความรู้สึกเหมือนเกมอาร์พีจีที่ต้องเก็บเลเวลอัปสกิล ทำให้เล่นสนุกยิ่งขึ้น
ตอนนี้ หน้าจอโฮโลแกรมเสมือนจริงที่ปรากฏตรงหน้าหวังเฟิง เหมือนกับแถบสถานะในเกมทูเคเป๊ะ มีแผงสถานะของหวังเฟิงบันทึกไว้อย่างละเอียด
ชื่อ: หวังเฟิง
อายุ: ยี่สิบสองปี
ส่วนสูง: สองเมตรหนึ่งเซนติเมตร
ความยาวช่วงแขน: สองเมตรสิบเซนติเมตร
น้ำหนัก: เก้าสิบแปดกิโลกรัม
ถัดมา ก็เป็นตัวเลขแสดงความสามารถอีกเป็นพรวน รูปแบบการแสดงผลก็คล้ายคลึงกับเกมทูเคเป็นอย่างมาก ทว่า...
"ดูไม่จืดเลยแฮะ!"
เมื่อมองดูแผงตัวเลขของตัวเอง หวังเฟิงก็ถึงกับพูดไม่ออก
ตั้งแต่การบุก การชู้ต การเลี้ยงบอล ส่งบอล ไปจนถึงการป้องกัน รีบาวด์ และสภาพร่างกาย คะแนนเต็มเก้าสิบเก้าคะแนน แต่เกือบทั้งหมดต่ำกว่าห้าสิบ! มีเพียงสถานะบางอย่างที่นานๆ ทีจะเกินห้าสิบ!
หวังเฟิงสังเกตเป็นพิเศษ ความสามารถบางอย่างที่ค่อนข้างสูง ได้แก่ ชู้ตระยะกลางเจ็ดสิบเก้า, สามแต้มแปดสิบเอ็ด, ลูกโทษแปดสิบห้า ล้วนแต่เป็นความสามารถที่เอนเอียงไปทางการชู้ตระยะกลางและระยะไกล
ดูเหมือนว่าทักษะในการเอาตัวรอดในเอ็นบีเอของตัวเองอีกคน ก็คือความสามารถในการชู้ตระยะกลางและระยะไกลที่พอจะถูไถไปได้ ก็ถูกของเขา ในเอ็นบีเอที่มีแต่พวกกล้ามโตเดินเพ่นพ่าน หวังเฟิงที่ร่างกายไม่ได้เปรียบเลยพึ่งพาได้แค่การชู้ตเท่านั้น
ถึงอย่างนั้น ในกรณีที่คะแนนประเมินรวมมีแค่ห้าสิบเอ็ดคะแนน การจะเอาชีวิตรอดในเอ็นบีเอที่เต็มไปด้วยยอดฝีมือก็ยังไม่เพียงพออยู่ดี!
คะแนนรวมห้าสิบเอ็ดหมายความว่ายังไง?
ตอนเล่นโหมดอาชีพในเกมทูเค ต่อให้เป็นตัวละครใหม่ที่เพิ่งสร้าง ค่าสถานะเริ่มต้นก็ยังมากกว่าหกสิบเลย! ส่วนผู้เล่นที่สามารถลงสนามได้อย่างสม่ำเสมอ นอกจากผู้เล่นเฉพาะทางที่มีลักษณะโดดเด่นไม่กี่คนแล้ว โดยพื้นฐานไม่มีใครต่ำกว่าเจ็ดสิบ!
แม้แต่ "ราชาปีศาจแห่งซีบีเอ" อย่าง โจวฉี ที่ลงเล่นในเอ็นบีเอไปสิบกว่าเกมแล้วถูกยกเลิกสัญญา คะแนนประเมินรวมในทูเคก็ยังอยู่ราวๆ หกสิบ!
"ค่าความสามารถต่ำเตี้ยเรี่ยดินขนาดนี้ เกรงว่าคงไม่มีเหรียญตราเลยสักเหรียญล่ะมั้ง..."
สายตาของหวังเฟิงเลื่อนต่ำลงไปตามหน้าจอโฮโลแกรมเสมือนจริง จริงอย่างที่คิด ช่องแสดงเหรียญตราว่างเปล่า มีเพียงเหรียญตราทองแดงโดดเดี่ยวอยู่เพียงเหรียญเดียว
"พลแม่นปืนสามแต้มมุมสนาม ผลลัพธ์คือการชู้ตสามแต้มตามแนวเส้นหลังจะได้รับโบนัสอัตราความแม่นยำเพิ่มขึ้น"
ระบบเหรียญตราของทูเค คล้ายกับสกิลติดตัวหรือสกิลเรียกใช้ในเกมอาร์พีจี ผู้ที่ครอบครองเหรียญตราซึ่งมีฟังก์ชันแตกต่างกัน จะมีพละกำลังที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้นเมื่ออยู่บนสนามแข่ง!
"จริงสิ! เมื่อกี้เหมือนมีเสียงบอกว่าจะมอบแพ็กเกจของขวัญผู้เล่นใหม่ให้ฉันนี่นา? แพ็กเกจของขวัญคืออะไร?"
เมื่อหวังเฟิงคิดในใจ ภาพบนหน้าจอโฮโลแกรมก็เปลี่ยนไป แสงสว่างจ้าสาดส่อง เหรียญตราสีสันสดใสจำนวนห้าเหรียญก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา!
ดวงตาของหวังเฟิงเป็นประกายทันที! แม้จะยังไม่ทันเห็นชัดเจนว่าเป็นเหรียญตราอะไร แต่เพียงแค่มองจากสีของเหรียญตราก็รู้แล้วว่าคุณภาพต้องไม่ธรรมดา!
เหรียญตราห้าเหรียญ ในจำนวนนั้นสี่เหรียญทอประกายสีทองเจิดจ้า ส่วนเหรียญสุดท้าย กลับเปล่งประกายสีม่วง! เป็นถึงเหรียญตราระดับหอเกียรติยศสีม่วงเชียวหรือ!
คนที่เคยเล่นทูเคต่างก็รู้ดีว่า ระดับของเหรียญตราจากสูงไปต่ำแบ่งเป็น ทองแดง, เงิน, ทอง และเหรียญตราสีม่วงระดับสูงสุด! ซึ่งสอดคล้องกับระดับความยากสี่ระดับในเกม ได้แก่ มือใหม่, มืออาชีพ, ออลสตาร์ และหอเกียรติยศ!
แพ็กเกจผู้เล่นใหม่กลับสามารถสุ่มได้เหรียญตราระดับหอเกียรติยศสีม่วงเลยหรือ? ใจป้ำขนาดนี้เลย?
ในฐานะที่เหรียญตรานี้เป็นระดับสูงสุด ผู้เล่นระดับท็อปในเกม รวมถึง เลอบรอน เจมส์, เควิน ดูแรนต์, สตีเฟน เคอร์รี และคนอื่นๆ เหรียญตราหอเกียรติยศสีม่วงที่แต่ละคนครอบครองก็มีไม่เกินห้าเหรียญ! ผู้เล่นส่วนใหญ่ไม่มีเหรียญตราสีม่วงเลยแม้แต่เหรียญเดียว!
"ติ๊ง—! เปิดแพ็กเกจของขวัญผู้เล่นใหม่สำเร็จ ได้รับแพ็กเกจผู้เล่นทรีดี สิ่งที่อยู่ในแพ็กเกจประกอบด้วย เหรียญตราสีทองพันธนาการมรณะ, ผู้สกัดกั้น, ปรมาจารย์การรุมประกบ, เหรียญตราสีทองพลแม่นปืนสามแต้มมุมสนาม และเหรียญตราสีม่วงข่มขวัญเกมรับ!"
"ติ๊ง—! ตรวจพบว่าค่าความสามารถของโฮสต์ไม่เพียงพอที่จะจุดไฟเหรียญตรา เปิดโหมดคุ้มครองผู้เล่นใหม่ จะทำการผูกมัดเหรียญตราให้โฮสต์โดยบังคับ ค่าความสามารถที่สอดคล้องกับเหรียญตราจะถูกอัปเกรดขึ้นโดยอัตโนมัติจนถึงขีดจำกัดต่ำสุดที่ต้องการ"
"ติ๊ง—! ตรวจพบว่าโฮสต์ครอบครองเหรียญตราทองแดงพลแม่นปืนสามแต้มมุมสนามอยู่แล้ว ทำการหลอมรวมและอัปเกรดเหรียญตรา ระดับเหรียญตราพลแม่นปืนสามแต้มมุมสนามเพิ่มขึ้นเป็นสีม่วง!"
เสียงระบบดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ความประหลาดใจพุ่งเข้าใส่หวังเฟิงผู้แสนโชคดีทีละอย่างๆ!
ในเวลาเดียวกัน ตัวเลขหลายช่องในแผงความสามารถของหวังเฟิงก็เริ่มพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว!
ความเร็วแปดสิบเจ็ด! ความคล่องตัวแปดสิบเก้า! พละกำลังห้าสิบห้า! พลังกระโดดหกสิบ! ความอึดแปดสิบเอ็ด!
สตีลแปดสิบแปด! ป้องกันคนถือบอลแปดสิบห้า! ป้องกันคนไม่มีบอลแปดสิบสอง! สัญชาตญาณเกมรับเก้าสิบ! ความสามารถในการแย่งบอลแปดสิบหก!
ด้วยอานิสงส์จากการเพิ่มขึ้นของความสามารถเหล่านี้ คะแนนประเมินรวมของหวังเฟิงจึงพุ่งพรวดจากห้าสิบเอ็ดมาอยู่ที่เจ็ดสิบในรวดเดียว!
คะแนนรวมเจ็ดสิบถือว่าไม่สูงนัก! แต่ปัญหาคือคะแนนประเมินรวมเจ็ดสิบนี้เกือบทั้งหมดมาจากบัฟโบนัสในด้านเกมรับ! แบบนี้มันก็น่ากลัวอยู่นะ!
ยิ่งไปกว่านั้น การประเมินความสามารถก็เป็นเพียงการแสดงผลด้วยตัวเลข เมื่ออยู่บนสนามแข่ง หากมีโบนัสจากเหรียญตรา ผู้เล่นก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นไปอีก! หวังเฟิงยังไม่เคยเห็นผู้เล่นคนไหนที่มีคะแนนประเมินรวมเจ็ดสิบกว่าๆ แล้วจะมีเหรียญตราสีม่วงสองเหรียญและสีทองสามเหรียญได้เลย! แม้แต่ผู้เล่นระดับแปดสิบอัปหรือเก้าสิบอัปหลายคน ก็ไม่มีเหรียญตราสีม่วงระดับสูงสุดเลยสักเหรียญ!
เมื่อเหรียญตราทั้งห้าทำการผูกมัดเสร็จสิ้น หน้าจอเสมือนจริงก็หายไป เสียงอึกทึกดังขึ้นอีกครั้ง ผู้คนที่ถูกแช่แข็งไว้ก็กลับมาขยับเขยื้อนได้อย่างอิสระ
การปรากฏตัวของหวังเฟิงไม่ได้ดึงดูดความสนใจจากใคร และก็ไม่มีใครสนใจผู้เล่นเฝ้าเครื่องกดน้ำที่ไม่มีชื่อเสียงคนหนึ่งด้วย
ทว่า หวังเฟิงกลับรู้สึกเลือดลมสูบฉีดเดือดพล่านขึ้นมาแล้ว!
มีระบบอยู่ในมือ! ใต้หล้าล้วนเป็นของข้า! เหรียญตราทั้งห้านี้จะเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เขาสร้างความตื่นตะลึงให้ทุกคนในเวทีเอ็นบีเอ!
(จบแล้ว)