บทที่ 34 โดนชนกระเด็น

บทที่ 34 โดนชนกระเด็น

ปรี๊ด!

ผู้ตัดสินชี้มือไปที่จุดกึ่งกลางสนาม เป็นสัญญาณว่าประตูนี้ใสสะอาด

เกมเพิ่งจะผ่านไปแค่ 5 นาที สกอร์ก็ขยับเป็น 1–0 เจ้าบ้านแอตเลติโก มาดริด เป็นฝ่ายออกนำ

ทั้งสนามเงียบกริบไปชั่วอึดใจ ก่อนจะระเบิดเสียงเชียร์ดังกึกก้องประดุจสายฟ้าฟาด

“พระเจ้าช่วย! ลูกนั้นเข้าไปได้ยังไง! ระยะนั่นต้องเกินสามสิบเมตรแน่ ๆ!”

“เหลือเชื่อสุด ๆ! ยิงแบบนั้นก็เข้าด้วยเหรอ! ใครจะไปคิด!”

“ลูกยิงมหัศจรรย์! วอลเลย์ใบไม้ร่วง! มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!”

“ไอ้คนที่บอกว่าจะกินขี้โชว์ถ้าลูกนี้เข้า ฉันกำลังจะไปเข้าห้องน้ำพอดี อยากให้เก็บ ‘ของสด’ ไว้ให้ไหม? รับประกันความสดใหม่นะเว้ย!”

บนอัฒจันทร์ เคซี่ย์ที่กำลังถือกล้องถ่ายวิดีโออยู่ กระโดดตัวลอยด้วยความดีใจ

เธออาจเป็นคนเดียวในที่นี้ที่มั่นใจในลูกยิงของหลินหรานเมื่อสักครู่

ตอนนี้พอเห็นบอลเข้าไปตุงตาข่ายจริง ๆ เธอจึงตื่นเต้นยิ่งกว่าใคร

เหรินเสี่ยวเฟิงที่กำลังถ่ายวิดีโออยู่เช่นกัน ก็ยืนอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

จากนั้นความปีติยินดีก็ถาโถมเข้ามา เขารู้ทันทีว่าวันนี้เขาอาจจะเจอขุมทรัพย์ข่าวใหญ่เข้าให้แล้ว

ลูกยิงนี้มีดีพอที่จะติดอันดับท็อป 10 ประตูยอดเยี่ยมระดับโลกได้สบาย ๆ

นี่คือประตูจากนักเตะจีนในลีกต่างแดน ถ้าส่งข่าวนี้กลับจีน รับรองว่าต้องเป็นกระแสฮือฮาแน่นอน

“ถ่ายทันไหม?” เหรินเสี่ยวเฟิงถามผู้ช่วยด้วยความกังวลเล็กน้อย

“ไม่ต้องห่วงครับ เก็บได้ครบทุกช็อต” เสียงของผู้ช่วยเองก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้น

ในขณะเดียวกัน เรเยสที่เมื่อครู่ยังดูแคลนหลินหรานอยู่ ตอนนี้กลับยืนนิ่งงันทำอะไรไม่ถูก

ประตูของหลินหรานได้ทำลายชุดความคิดเดิม ๆ ของเขาจนพังยับเยิน

หลังจากยืนอึ้งอยู่นาน เขาก็พึมพำกับตัวเอง “ฟลุก! ต้องฟลุกแน่ ๆ! ดวงดีชะมัดไอ้หมอนี่!”

เขาปักใจเชื่อว่าประตูของหลินหรานเป็นแค่ลูกฟลุก ไม่งั้นไม่มีทางยิงเข้าได้หรอก

“รอดูกันต่อไป ประตูเดียวพิสูจน์อะไรไม่ได้หรอก” เขาคิดปลอบใจตัวเอง

ในสนาม หลินหรานถูกเพื่อนร่วมทีมรุมล้อมเป็นที่เรียบร้อย

บอร์ฮาขยี้หัวหลินหรานอย่างมันเขี้ยว พลางพูดอย่างตื่นเต้น “หลิน ลูกนั้นสวยโคตร ๆ!”

เพื่อนร่วมทีมคนอื่น ๆ ก็วิ่งเข้ามากอดหลินหรานเช่นกัน

พวกเขาฉลองกันต่อหน้าประตูคู่แข่งอย่างสะใจ

ในทางกลับกัน ผู้เล่นแอธเลติก บิลเบา ต่างมีสีหน้าเหมือนญาติเสีย

ประตูแบบนี้บั่นทอนกำลังใจของทีมได้อย่างรุนแรง

ฮัลเกสที่เมื่อครู่ยังวางก้ามโอหัง ตอนนี้หน้าถอดสี ดวงตาปูดโปนดั่งวัวกระทิงจ้องเขม็งไปที่หลินหรานซึ่งถูกเพื่อนรุมล้อม สายตาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง

ประตูนี้เท่ากับเขาแอสซิสต์ให้หลินหรานยิง ซึ่งสำหรับคนหยิ่งยโสอย่างเขา มันคือความอัปยศอดสูอย่างที่สุด

ฟลอเรสที่ซุ้มม้านั่งสำรองอ้าปากค้างจนแมลงวันบินเข้าปากได้

พอนึกย้อนไปว่าเมื่อกี้เขาเพิ่งบ่นว่าหลินหรานไม่ควรยิงจากตรงนั้น หน้าเขาก็ร้อนผ่าวด้วยความอับอาย

โมย่าอดขำไม่ได้กับท่าทีของบอสตัวเอง

เห็นโมย่าแอบขำ ฟลอเรสก็ขู่ฟอด “โมย่า ถ้าแกกล้าล้อฉันอีกคำเดียว ฉันจะสั่งให้แกไปวิ่งรอบสนาม”

ได้ยินคำขู่ของฟลอเรส โมย่าหดคอลงทันทีแล้วรีบแก้ตัว

“บอส เราได้ประตูนะครับ! ต้องฉลองสิ!”

ว่าจบ เขาก็กอดฟลอเรสแล้วเขย่าตัวไปมาอย่างแรง

ตรงข้ามกับซุ้มม้านั่งสำรองที่คึกคักของแอตเลติโก มาดริด ฮาดเลม เฮดโค้ชของแอธเลติก บิลเบา เดินงุ่นง่านไปมาที่ข้างสนามด้วยสีหน้าโกรธจัด

ชัดเจนว่าประตูเมื่อครู่ทำให้เขาหัวเสียมาก

ทว่า เจอลูกยิงแบบนั้นเข้าไป เขาก็พูดไม่ออก เพราะมันเป็นลูกที่ไม่มีทางป้องกันได้จริง ๆ

เขาจึงทำได้เพียงเดินไปเดินมาเพื่อระบายความอัดอั้นในใจ

เวลานี้ ผู้เล่นแอตเลติโก มาดริด ฉลองกันเสร็จแล้วและกลับเข้าประจำแดน รอเขี่ยลูกเริ่มเล่น

ปรี๊ด!

สิ้นเสียงนกหวีดของผู้ตัดสิน เกมเริ่มใหม่อีกครั้ง

เพิ่งเสียประตูไปหมาด ๆ แอธเลติก บิลเบา จึงกระหายที่จะตีเสมอ ผู้เล่นแนวรุกของพวกเขาทุกคนจึงดันเกมบุกขึ้นมาอย่างดุดัน

สไตล์การเล่นของแอธเลติก บิลเบา เรียบง่ายและตรงไปตรงมาสุด ๆ หลังจากกองกลางตัวรับสองคนตัดบอลได้ พวกเขาจะวางบอลยาวออกปีกให้ปีกสองข้างกระชากไปสุดเส้นหลังแล้วเปิดโด่งเข้ามา

ตรงกลางมีกองหน้าตัวเป้าสองคนคอยใช้ความได้เปรียบเรื่องส่วนสูงเล่นงานแนวรับคู่แข่ง

แม้แทคติกนี้จะดูพื้น ๆ แต่มันเหมาะเจาะกับแอธเลติก บิลเบา ที่มีกองหน้าตัวสูงใหญ่เป็นอย่างยิ่ง

เพียงแค่สิบนาทีกว่า ๆ ประตูของแอตเลติโก มาดริด ก็ถูกคุกคามอย่างหนักหลายครั้ง

มีครั้งหนึ่งบอลพุ่งชนคานเต็ม ๆ เกือบเป็นประตู

ทำเอา บาลานซ่า ผู้รักษาประตูแอตเลติโก มาดริด หัวเสียอย่างหนัก เขาตะโกนด่าแนวรับตัวเองอย่างไม่พอใจ

ฟลอเรสที่ข้างสนามเห็นทีมตกเป็นรอง ก็ลุกพรวดจากที่นั่ง วิ่งไปที่เส้นข้างสนาม ตะโกนสั่งให้ลูกทีมลงมาช่วยเกมรับอย่างต่อเนื่อง

เสียงตะโกนของเขาดูเหมือนจะได้ผล

นาทีที่ 18 จอยซ์ กองกลางตัวรับของแอธเลติก บิลเบา ได้บอลและพยายามจะจ่ายออกขวาให้ โรเมริ ปีกขวาที่เริ่มสปีดตัวไปทางเส้นหลังแล้ว

ทว่า เจตนาของเขาถูกอ่านออกโดย มาร์ติเนซ กองกลางตัวรับของแอตเลติโก มาดริด

จังหวะที่เขาเตะบอลออกจากเท้า มาร์ติเนซก็โผล่มาตัดบอลในเส้นทางลำเลียงบอลได้อย่างพอดิบพอดี

มาร์ติเนซที่ตัดบอลได้ รีบเปิดเกมรุกสวนกลับทันที

เขาวางบอลยาวไปให้ วาเลริ ที่ยืนอยู่แถววงกลมกลางสนาม

วาเลริรับบอลแล้วไม่ได้เลือกเลี้ยงเอง แต่จ่ายบอลทะลุช่องแนวทแยง ลูกฟุตบอลพุ่งผ่านแนวรับแอธเลติก บิลเบา ไปหาหลินหรานที่กำลังวิ่งเติมขึ้นไปในแดนหน้า

หลินหรานจับบอลลงอย่างนิ่มนวล และตอนนี้เขาเผชิญหน้ากับแนวรับของแอธเลติก บิลเบา โดยตรงแล้ว

เนื่องจากเมื่อครู่แอธเลติก บิลเบา บุกหนัก ผู้เล่นส่วนใหญ่จึงเทไปอยู่ในแดนหน้ากันหมด

ตอนนี้เหลือเพียงเซ็นเตอร์แบ็กสองคนในแนวรับ และหนึ่งในนั้นต้องฉีกตัวไปประกบ บอร์ฮา กองหน้าอีกคนของแอตเลติโก มาดริด

จึงเหลือเพียง โอคัมโปส เซ็นเตอร์แบ็กอีกคน ที่ต้องรับมือหลินหราน

โอคัมโปสเองก็เป็นยักษ์ปักหลั่น สูงเกือบ 190 เซนติเมตร ร่างกายกำยำ แต่ทักษะฝีเท้าค่อนข้างหยาบ

หลินหรานเพียงแค่ใช้เท้าขวาเกี่ยวบอลไปทางซ้าย แล้วตามด้วยเท้าซ้ายดันบอลไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เลี้ยงผ่านเขาไปได้อย่างง่ายดาย

ด้วยความเร็วที่เหนือกว่า ทำให้โอคัมโปสที่พยายามจะใช้ร่างกายเบียดบังทางหลินหรานต้องล้มเหลว

แถมยังเสียหลักล้มกลิ้งไปกับพื้นอีกต่างหาก

“ว้าว!”

แฟนบอลในสนามต่างตื่นเต้นเมื่อเห็นช็อตนี้

“พระเจ้าช่วย! นั่นมัน ลา โครเกต้า! เขาใช้ได้อย่างงดงามมาก!”

“ไอ้ยักษ์นั่นโดนหลอกจนหัวทิ่มหัวตำเลย!”

“ไอ้หนูจีน ยิงอีกสักลูก! ฆ่าพวกมันให้ตาย!”

ในสนาม หลังจากผ่านโอคัมโปสมาได้ ทางข้างหน้าของหลินหรานก็เปิดโล่ง

ตอนนี้ เซ็นเตอร์แบ็กอีกคนไม่สามารถพะวงกับบอร์ฮาได้อีกต่อไป

เขารีบวิ่งเข้ามาสกัดหลินหรานทันที

หลินหรานมีทางเลือกมากมายในตอนนี้ เขาจะเลี้ยงลุยต่อเองก็ได้

หรือจะยิงไกลก่อนที่คู่แข่งจะประชิดตัวก็ได้ ด้วยทักษะการยิงของเขา แม้ระยะจะไกลหน่อย แต่โอกาสเป็นประตูก็สูงทีเดียว

อีกทางเลือกคือจ่ายบอลให้บอร์ฮาที่ว่างอยู่ทางอีกฝั่ง ซึ่งถ้าจ่ายไป ก็จะเป็นโอกาสดวลเดี่ยวทันที

ขณะที่เขากำลังจะจ่ายบอลให้เพื่อนเพื่อสร้างโอกาสทำประตู จู่ ๆ เขาก็สัมผัสได้ถึงแรงลมกรรโชกแรงมาจากด้านข้าง

ยังไม่ทันได้ตั้งตัว ร่างทั้งร่างของเขาก็ถูกชนจนกระเด็นลอยละลิ่ว