บทที่ 1 ระบบซูเปอร์ราชัน

บทที่ 1 ระบบซูเปอร์ราชัน

ณ ประเทศสเปน บนสนามฝึกซ้อมของทีมเยาวชนสโมสรฟุตบอลแอตเลติโก มาดริด กลุ่มเด็กหนุ่มในชุดเสื้อแข่งและกางเกงขาสั้นกำลังอบอุ่นร่างกาย

ท่ามกลางชาวยุโรปที่ส่วนใหญ่มีจมูกโด่งและเบ้าตาลึก ชายหนุ่มชาวเอเชียผู้มีผมสีดำและผิวสีเหลืองกลับโดดเด่นสะดุดตาขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

เขามีส่วนสูงราว 1.8 เมตร รูปร่างโปร่งบาง ไว้ผมสั้นดูทะมัดทะแมง และมีโครงหน้าที่จัดได้ว่าหล่อเหลาตามแบบฉบับชาวเอเชีย คล้ายคลึงกับพวกดาราไอดอลบนจอโทรทัศน์

ทว่าในยามนี้ หลังจากผ่านการฝึกซ้อมอย่างหนักหน่วง ใบหน้าและศีรษะของเขากลับชุ่มโชกไปด้วยหยาดเหงื่อ ชุดฝึกซ้อมเปียกปอนแนบเนื้อ ทำให้สภาพของเขาดูทุลักทุเลอยู่บ้าง

จังหวะนั้นเอง สีหน้าของหลินหรานพลันแปรเปลี่ยนเป็นเหม่อลอย เนื่องจากมีเสียงสังเคราะห์ของเครื่องจักรดังก้องขึ้นในห้วงความคิด:

“ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีด้วยนายท่าน! เนื่องจากจิตวิญญาณแห่งการฝึกซ้อมอย่างขยันขันแข็งของนายท่านได้สร้างความสะเทือนใจต่อสวรรค์ นายท่านจึงได้รับรางวัลเป็นระบบซูเปอร์ราชันลูกหนัง ระบบนี้จะช่วยให้นายท่านกลายเป็นนักฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก นายท่านต้องการผูกมัดหรือไม่?”

เมื่อได้ยินเสียงนี้ หลินหรานก็ตื่นตัวขึ้นมาในทันที แน่นอนว่าเขาย่อมรู้จักของล้ำยุคอย่างระบบเป็นอย่างดี

เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าตนเองจะปลุกระบบขึ้นมาได้ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้

ระบบซูเปอร์ราชันลูกหนังนี่มันคืออะไรกันแน่? มันทำอะไรได้บ้าง?

เครื่องหมายคำถามมากมายผุดขึ้นในหัวของเขา

“นายท่านต้องการผูกมัดหรือไม่?”

เสียงของระบบยังคงดังต่อเนื่อง เพื่อเร่งเร้าหลินหราน

“ผูกมัด!” หลินหรานกัดฟันกรอดและออกคำสั่งในใจ

ทันทีที่สิ้นสุดคำสั่ง เสียงสังเคราะห์ก็ดังขึ้นในหัวของหลินหรานอย่างต่อเนื่อง:

“ระบบกำลังทำการผูกมัด โปรดรอสักครู่”

“ความคืบหน้าการผูกมัดระบบ 10%...”

“ความคืบหน้าการผูกมัดระบบ 30%...”

“ความคืบหน้าการผูกมัดระบบ 90%...”

“ความคืบหน้าการผูกมัดระบบ 100%...”

“ผูกมัดสำเร็จ!”

เมื่อเสียง ‘ผูกมัดสำเร็จ’ ในตอนท้ายดังขึ้น แผงโฮโลแกรมโปร่งใสก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าหลินหราน

ที่ด้านบนสุดของแผงหน้าจอ แสดงข้อมูลพื้นฐานของเขาเอาไว้

ชื่อผู้เล่น: หลินหราน

อายุผู้เล่น: 18 ปี

ส่วนสูงผู้เล่น: 181 เซนติเมตร

น้ำหนักผู้เล่น: 72 กิโลกรัม

ด้านล่างของข้อมูลพื้นฐานเหล่านี้คือความสามารถพื้นฐานหลายประการ

ความเร็ว: 88, ความแข็งแกร่ง: 65, ความอึด: 72, การประสานงาน: 58

ลึกลงไปด้านล่างคือความสามารถทางเทคนิคบางส่วน

การยิงประตู: ระดับเริ่มต้น, การโหม่ง: ระดับเริ่มต้น,

การเคลื่อนที่ไม่มีบอล: ระดับเริ่มต้น, การยืนตำแหน่ง: ระดับพื้นฐาน,

การควบคุมบอล: ระดับพื้นฐาน, การจ่ายบอล: ระดับพื้นฐาน,

การเลี้ยงบอล: ระดับเริ่มต้น, การแท็กเกิล: ระดับพื้นฐาน,

การเล่นเกมรับ: ระดับพื้นฐาน, การปะทะ: ระดับเริ่มต้น,

การจับบอล: ระดับเริ่มต้น

คะแนนรวม: ระดับเริ่มต้นขั้นแรก

เมื่อมองดูข้อมูลของตนเองบนแผงหน้าจอ นอกเหนือจากความเร็วที่พอจะดูได้อยู่บ้างแล้ว สิ่งอื่นที่เหลือนั้นล้วนย่ำแย่จนถึงขีดสุด

สิ่งนี้อดไม่ได้ที่จะทำให้เขารู้สึกท้อแท้ขึ้นมาวูบหนึ่ง

จังหวะนั้นเอง เสียงของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง: “เพื่อเฉลิมฉลองการผูกมัดระบบเข้ากับนายท่านได้สำเร็จ จึงขอมอบแพ็กเกจของขวัญมือใหม่ให้แก่นายท่าน นายท่านต้องการรับมันหรือไม่?”

อะไรนะ? แพ็กเกจของขวัญมือใหม่? เขาต้องการมันอย่างแน่นอน เขาต้องการมันเด็ดขาด!

ดังนั้น หลินหรานจึงเอ่ยขึ้นในใจโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย: “ฉันต้องการมัน!”

เมื่อสิ้นสุดคำสั่งของหลินหราน เสียงของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง: “ตกลง แพ็กเกจของขวัญมือใหม่ได้ถูกมอบให้แก่นายท่านแล้ว โปรดตรวจสอบ”

จากนั้นหลินหรานก็เห็นไอคอนรูปร่างคล้ายซองแดงปรากฏขึ้นตรงกลางแผงระบบ เขาใช้นิ้วแตะมันเบา ๆ ซองแดงนั้นก็เปิดออก และภายในนั้นมีการ์ดใบหนึ่ง บนการ์ดเขียนเอาไว้ว่า: “การ์ดทักษะการยิงประตูระดับสมบูรณ์แบบ”

“ขอแสดงความยินดีด้วยนายท่าน ที่ได้รับการ์ดทักษะการยิงประตูระดับสมบูรณ์แบบหนึ่งใบ นายท่านสามารถใช้การ์ดทักษะใบนี้เพื่อยกระดับการยิงประตูให้เป็นระดับสมบูรณ์แบบ นายท่านต้องการใช้มันตอนนี้เลยหรือไม่?”

“ใช้เลย!” หลินหรานไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย นี่คือการยิงประตูระดับสมบูรณ์แบบ เขากำลังจะโบยบินแล้ว

ตามคำสั่งของหลินหราน การ์ดบนหน้าจอพลันอันตรธานหายไปในทันที

และความสามารถในการยิงประตูก็เปลี่ยนจากระดับเริ่มต้น กลายเป็นระดับสมบูรณ์แบบในทันที

จากนั้นคะแนนรวมก็เปลี่ยนจากระดับเริ่มต้นขั้นแรก กลายเป็นระดับเริ่มต้นขั้นสูงด้วยเช่นกัน

จากนั้นหลินหรานก็สัมผัสได้ถึงความรู้มากมายเกี่ยวกับการยิงประตูที่ผุดขึ้นมาในหัวของเขา ทั้งเทคนิคการวางเท้าที่หลากหลาย วิธีการใช้ส่วนต่าง ๆ ของเท้า วิธีการควบคุมน้ำหนักและพลัง ความรู้สารพัดรูปแบบถาโถมเข้าสู่ห้วงความคิดของเขาในคราวเดียว

ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกขึ้นมาฉับพลันว่าสองเท้าของเขาก็เกิดความเปลี่ยนแปลงบางอย่างขึ้นเช่นกัน ทว่าเขากลับอธิบายไม่ถูกนักว่าความเปลี่ยนแปลงนั้นคือสิ่งใด เมื่อมองไปยังปากประตูที่อยู่ไม่ไกลและลูกฟุตบอลบนพื้น จู่ ๆ เขาก็เกิดความรู้สึกคันไม้คันมืออยากจะลองของขึ้นมา

เมื่อสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงนี้ หลินหรานก็ตกตะลึงไปเล็กน้อย การ์ดบ้านี่มันสุดยอดขนาดนี้เชียวหรือ?

มันยกระดับคะแนนรวมของเขาจากระดับเริ่มต้นขั้นแรก ก้าวกระโดดข้ามสองระดับ ไปสู่ระดับเริ่มต้นขั้นสูงในชั่วพริบตา นี่มันจะเกินจริงไปหน่อยแล้ว

ทว่าหลังจากความประหลาดใจผ่านพ้นไป คลื่นแห่งความปีติยินดีก็ถาโถมเข้ามา เมื่อมีสูตรโกงนี้ เขาก็ยิ่งตั้งตารอคอยการทดสอบฝีเท้าในวันนี้มากยิ่งขึ้นไปอีก

ในจังหวะนี้ เสียงของระบบก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง: “ภารกิจ: นายท่านต้องได้รับสัญญาผู้เล่นอาชีพภายในสามวัน

รางวัลภารกิจ: หีบสมบัติสีทองหนึ่งใบ

หากไม่สามารถทำภารกิจให้สำเร็จได้ ระบบจะลดระดับการยิงประตูของนายท่านลงหนึ่งระดับเพื่อเป็นการลงโทษ”

พระเจ้าช่วย! มีภารกิจมาซะแล้ว การคว้าสัญญาให้ได้ภายในสามวัน ความยากนี้ไม่ใช่น้อย ๆ เลย ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็เป็นเพียงแค่รุกกี้มือใหม่เท่านั้น

ตอนนี้ เขาทำได้เพียงฝากความหวังไว้กับผลงานในวันนี้เท่านั้น หากเขาไม่สามารถคว้าสัญญามาได้ในวันนี้ เช่นนั้นการทำภารกิจให้สำเร็จก็คงจะเป็นเรื่องยากแล้ว

แท้จริงแล้วหลินหรานเพิ่งจะทะลุมิติมาจากชาติที่แล้วเมื่อสองวันก่อน ในชาติที่แล้ว เขาเป็นครูพละที่รับหน้าที่เป็นโค้ชสอนฟุตบอล

ในวันนั้น หลังจากดูการแข่งขันที่ทีมชาติพ่ายแพ้ต่อเวียดนามไป 0–1 เขาเกิดความหดหู่ใจและดื่มหนักไปหน่อย จากนั้น เมื่อเขาลืมตาตื่นขึ้นมา เขาก็ย้อนกลับมาในช่วงฤดูร้อนของปี 2006 แล้ว

ในปีนี้ เขาเพิ่งจะเรียนจบ เนื่องจากเขาไม่ได้รับการคัดเลือกให้เข้าร่วมทีมอาชีพ เขาจึงอารมณ์ไม่ดีนัก เพื่อทำให้สมองปลอดโปร่ง เขาจึงเดินทางมายังกรุงมาดริด เมืองหลวงของประเทศสเปน เพื่อมาเยี่ยมคุณลุงของเขา

คุณลุงของเขาเปิดร้านอาหารจีนอยู่ในมาดริด และยังเป็นแฟนบอลตัวยงอีกด้วย เมื่อได้ยินเรื่องราวของเขา คุณลุงจึงใช้เส้นสายช่วยติดต่อสถาบันเยาวชนของแอตเลติโก มาดริดให้ โดยหวังว่าเขาจะได้มาลองเสี่ยงดวงที่นี่

หากเขาโชคดีพอที่จะได้รับการคัดเลือก เขาก็จะได้กลายเป็นผู้เล่นทีมเยาวชนของแอตเลติโก มาดริด ซึ่งนั่นก็ถือว่าได้เล่นฟุตบอลอาชีพแล้ว

หากในภายภาคหน้าเขาพัฒนาตัวเองได้ดี เขาก็อาจจะกลายเป็นนักเตะดาวเด่นได้ด้วยซ้ำ

และวันนี้ก็คือวันทดสอบฝีเท้าของเขา ณ ที่แห่งนี้

เขาจำได้อย่างชัดเจนว่า หลังจากการทดสอบฝีเท้าในชาติที่แล้ว เขาถูกคัดออกโดยตรงทันที

แต่ในชาตินี้ เมื่อมีระบบอยู่ในมือ เขาอยากรู้เหลือเกินว่าสิ่งต่าง ๆ จะเปลี่ยนแปลงไปหรือไม่ หลินหรานเริ่มรู้สึกตั้งตารอคอยขึ้นมาแล้ว

เดิมทีเขาฝึกฝนการวิ่งระยะสั้นอยู่ในโรงเรียนกีฬา และเพิ่งจะเปลี่ยนมาเล่นฟุตบอลในภายหลัง

เขายังฝึกฝนมาได้ไม่กี่ปีเท่านั้น และเมื่อนำไปเปรียบเทียบกับพวกที่เล่นฟุตบอลมาตั้งแต่เด็ก ทักษะการใช้เท้าของเขาสามารถพูดได้เลยว่ายังหยาบกระด้างอยู่มาก

สิ่งเดียวที่เขาพอจะนำมาคุยโวได้ ก็คงจะมีเพียงแค่ความเร็วของเขาเท่านั้น สถิติการวิ่ง 100 เมตรที่เร็วที่สุดของเขาเคยทำได้ต่ำกว่า 11 วินาที

ความเร็วระดับนี้มักจะช่วยให้เขาทิ้งห่างคนอื่น ๆ จนฝุ่นตลบยามที่อยู่ในสนาม ทว่าทักษะการใช้เท้าอันย่ำแย่ก็มักจะเป็นตัวฉุดรั้งเขาเอาไว้เสมอ

ในช่วงการคัดเลือกระดับชาติ ท้ายที่สุดเขาก็ถูกปฏิเสธ เพราะทักษะการใช้เท้าของเขานั้นย่ำแย่จนเกินไป

การเดินทางมาทดสอบฝีเท้าที่นี่ในวันนี้ แท้จริงแล้วก็เป็นเพียงแค่การทำตามใจคุณลุงของเขาเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม ในเมื่อครั้งนี้เขาได้รับระบบมาแล้ว เขาจะต้องจริงจังกับมันอย่างแน่นอน บางทีเขาอาจจะทำความฝันในการเป็นนักเตะดาวเด่นให้กลายเป็นจริงขึ้นมาได้

ขณะที่เขากำลังจมอยู่ในห้วงความคิด เด็กหนุ่มผมหยิกที่อยู่ด้านข้างก็สะกิดเขาและเอ่ยขึ้น “เฮ้! หลิน นายกำลังคิดอะไรอยู่?”

หลินหรานหันไปมองเด็กหนุ่มคนนั้น เขาชื่อเครลเลอร์ เป็นลูกชายของเพื่อนบ้านคุณลุง

หลินหรานเพิ่งจะได้พบกับเขาหลังจากเดินทางมาถึงที่นี่ได้ไม่นาน

เครลเลอร์ก็เป็นผู้เล่นอีกคนที่ฝึกฝนฟุตบอลมาตั้งแต่เด็กเช่นกัน และเป็นเขานี่เองที่บอกเรื่องการทดสอบฝีเท้าให้คุณลุงของหลินหรานได้ทราบ ซึ่งนั่นนำมาสู่โอกาสในปัจจุบันของหลินหราน

หลินหรานยิ้มและเอ่ยขึ้น “ฉันกำลังคิดอยู่ว่า จะเล่นยังไงดีในการแข่งขันที่กำลังจะมาถึง” ภาษาสเปนของหลินหรานอาจจะฟังดูแข็งกระด้างไปบ้างแต่ก็ยังคล่องแคล่ว

“ฮ่าฮ่า! หลิน นายกำลังประหม่าอยู่เหรอ? ไม่เป็นไรหรอก ถ้านายกับฉันได้อยู่กลุ่มเดียวกัน เดี๋ยวฉันจะจ่ายบอลให้นายเอง” เครลเลอร์เอ่ยด้วยความหวังดี

“ถ้าอย่างนั้นก็ขอบใจนายมากนะเครลเลอร์ ฉันก็จะจ่ายบอลให้นายเหมือนกัน” หลินหรานเอ่ยด้วยความรู้สึกขอบคุณอยู่บ้าง

หมอนี่เป็นคนรักพวกพ้องจริง ๆ ดูเหมือนว่าเขาจะต้องประสานงานกับหมอนี่ให้มากขึ้นในระหว่างการแข่งขันเสียแล้ว

“ไม่ต้องขอบใจหรอก พวกเราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่หรือไง? พวกเราก็ต้องช่วยเหลือกันสิ” เครลเลอร์โบกมือปัดอย่างไม่ใส่ใจ

จังหวะนั้นเอง เสียงที่ฟังกรรโชกโฮกฮากก็พลันดังมาจากบริเวณใกล้เคียง “อาฮะ! นี่มันเจ้าหนูเครลเลอร์ไม่ใช่หรือไง? อะไรกัน? นายก็มาทดสอบฝีเท้าที่นี่ด้วยงั้นเหรอ?”