บทที่ 19: 'ยัยตัวร้ายกับนายต่างดาว' กระหึ่มเมือง พลิกชะตาซูเปอร์สตาร์

ตั้งแต่ช่วงครึ่งเดือนก่อน ตัวอย่างและโฆษณาโปรโมตละครเรื่องใหม่ของจอนจีฮยอนอย่าง 'ยัยตัวร้ายกับนายต่างดาว' ก็แพร่กระจายไปทั่วเกาหลีใต้ ส่งผลให้ชื่อของไป๋หยางในฐานะนักแสดงหน้าใหม่เริ่มเป็นที่คุ้นหูคุ้นตาของผู้คนมากขึ้น

"พี่จีฮยอน ในที่สุดฉันก็ได้ดูละครของพี่เสียที!"

"สุดยอด! ตั้งตารอชมละครของพี่อยู่นะคะ~!"

"สวยมาก พี่สาวของฉันสวยที่สุดเลย!"

"พระเอกคือใครน่ะ? หล่อมากเลย เป็นดาราหน้าใหม่เหรอ?"

"ไป๋หยาง? ใช่เด็กฝึกคนนั้นไหม? เขาผันตัวมาเป็นนักแสดงได้ยังไง?"

"เพื่อนฉันบอกว่า ไป๋หยางถูกเตะออกจากวงเอ็กโซตอนกำลังจะเดบิวต์ เพราะเขาปฏิเสธที่จะไปปรนนิบัติพวกตระกูลแชโบลล่ะ ใจเด็ดชะมัด!"

"ถ้าอย่างนั้นเขากลายมาเป็นนักแสดงได้ยังไงล่ะ?"

"รุ่งเพราะแชโบล ร่วงก็เพราะแชโบลนั่นแหละ! ไป๋หยางปฏิเสธที่จะปรนนิบัติแชโบลชาย แต่เต็มใจรับใช้แชโบลหญิง... เขาก็เลยได้เป็นพระเอก 'ยัยตัวร้ายกับนายต่างดาว' ไงล่ะ"

"เหลวไหล! ไม่เห็นในตัวอย่างหรือไงว่าไป๋หยางเป็นคนเขียนบทเรื่องนี้เองน่ะ?"

"ไป๋หยาง ฉันจะสนับสนุนคุณตลอดไป!"

"พี่จีฮยอน สู้ๆ!"

คืนแรกที่ตัวอย่างละครถูกปล่อยออกมา กระแสวิพากษ์วิจารณ์ในเกาหลีก็พุ่งสูงขึ้นทันที จอนจีฮยอนหวนคืนจอแก้วในรอบสิบกว่าปี อะไรกันแน่ที่ดึงดูดใจเธอให้มารับเล่นเรื่องนี้? แม้เธอจะบอกว่าเป็นเพราะบทละครที่ยอดเยี่ยม แต่มันเป็นเช่นนั้นจริงหรือ?

นอกจากนี้ยังมีข่าวลือหนาหูเกี่ยวกับตัวไป๋หยาง ทั้งเรื่องที่เขาถูกไล่ออกจากวงและการก้าวเข้าสู่เส้นทางนักแสดง ทว่าในตอนนั้นยังไม่ค่อยมีใครสนใจนักว่าเขาคือคนเขียนบทตัวจริงของละครเรื่องนี้

เมื่อเวลาผ่านไป ข่าวคราวเริ่มสุกงอม แฟนคลับจำนวนมากต่างพากันไปเยี่ยมจอนจีฮยอนที่กองถ่าย จนกระทั่งถึงวันที่ 23 สิงหาคม ซึ่งตรงกับเทศกาลซีซี ละครเรื่อง 'ยัยตัวร้ายกับนายต่างดาว' ก็ถ่ายทำเสร็จสิ้นและถึงกำหนดออกอากาศตอนแรกพอดี

หลังจากจบงานเลี้ยงปิดกล้องอย่างเร่งรีบ จอนจีฮยอนก็จูงมือไป๋หยางข้างหนึ่งและควงแขนอีบูจินอีกข้างหนึ่ง เพื่อกลับไปรอชมการออกอากาศตอนแรกพร้อมกัน

"เสี่ยวไป๋ ผลงานเดบิวต์ของนายกำลังจะฉายแล้วนะ..."

"เสี่ยวไป๋ ดีใจไหม?"

ณ ห้องพักสุดหรูชั้นบนสุดของอีบูจิน จอนจีฮยอนเปิดประตูเข้าไปอย่างคุ้นเคยและตรงไปเปิดโทรทัศน์ทันที

"ตื่นเต้นครับ!" ไป๋หยางตอบตามตรง เพราะนี่คือบทพิสูจน์ความจริงเพียงหนึ่งเดียวสำหรับเขา

"ดื่มไปชมไปแล้วกันนะ~" อีบูจินรินไวน์แดงที่เปิดทิ้งไว้จนได้ที่มาส่งให้

"พี่บูจิน รักพี่ที่สุดเลย จุ๊บ~" จอนจีฮยอนกอดและหอมแก้มพี่สาวด้วยความเบิกบานใจ

ภาพที่ทั้งสามคนนั่งชมละครตอนแรกด้วยกัน เป็นภาพเดียวกับที่เกิดขึ้นในหลายครัวเรือนทั่วเกาหลีใต้ การตลาดที่ใช้หัวข้อ "การกลับมาของจอนจีฮยอนในรอบสิบปี" ดึงดูดผู้คนได้มหาศาล รวมไปถึงข่าวคราวซุบซิบของไป๋หยางที่ทำหน้าที่เป็นแรงดึงดูดชั้นดี

ผลปรากฏว่า เพียงแค่ตอนแรกออกอากาศ 'ยัยตัวร้ายกับนายต่างดาว' ก็ระเบิดความนิยมจนฉุดไม่อยู่! ไป๋หยางจากเด็กฝึกที่ฝึกมาสองปีครึ่งและมีแฟนคลับเพียงหยิบมือ กลายเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงในชั่วข้ามคืน

"ไป๋หยาง ฉันรักคุณ!"

"ศาสตราจารย์โด คุณหล่อมากเลย!"

"กรี๊ด! พี่จีฮยอนในบทสาวเอ๋อน่ารักชะมัดเลย~"

"ไป๋หยางแสดงเก่งมาก ทั้งหล่อทั้งมีพรสวรรค์!"

"เขาเดบิวต์จากสายเด็กฝึกแท้ๆ ทำไมถึงแสดงได้ดีขนาดนี้?"

"ได้ยินว่าบทละครเรื่องนี้ไป๋หยางเป็นคนเขียนเองเหรอ?"

"ไม่ต้องรอฟังหรอก เรื่องจริงแน่นอน"

"ในเมื่อถ่ายจบแล้วก็รีบปล่อยตอนที่เหลือออกมาเถอะ อย่าฉายแค่สัปดาห์ละสองวัน วันละสองตอนเลย ใจจะขาดแล้ว"

ชื่อเสียงของไป๋หยางพุ่งทะยานสู่จุดสูงสุด แฟนคลับบางส่วนที่ขุ่นเคืองเรื่องเขาถูกไล่ออกจากวงเอ็กโซเริ่มเข้าไปถล่มด่าทอค่ายเอสเอ็ม เอ็นเตอร์เทนเมนท์ และเกิดการปะทะฝีปากกับแฟนคลับของวงเอ็กโซอย่างดุเดือด

ทางด้านค่ายเอสเอ็มถึงกับมึนตึบไปตามๆ กัน สถานการณ์นี้มันอะไรกัน? ไป๋หยางเป็นแค่เด็กฝึกไม่ใช่หรือ? อยู่มาสองปีครึ่งยังเดบิวต์ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ แล้วทำไมถึงดังระเบิดขนาดนี้? เพียงแค่เปลี่ยนเส้นทางมาเป็นนักแสดง ละครเพียงเรื่องเดียวก็ทำให้เขากลายเป็นที่นิยมจนมีแนวโน้มว่าจะแซงหน้าวงเอ็กโซไปเสียแล้ว

พวกเขาปล่อยให้เขาเซ็นใบลาออกไปได้อย่างไร? อ้อ... ก็เพราะอีบูจินออกตัวหนุนหลังยังไงล่ะ

ถ้าจะมีใครที่รู้สึกอึดอัดใจยิ่งกว่าค่ายเพลง ก็คงเป็นสมาชิกทั้ง 12 คนของวงเอ็กโซ โดยเฉพาะสมาชิกชาวเกาหลีที่มาเสียบแทนตำแหน่งของไป๋หยาง เพราะตอนนี้ชาวเน็ตเกาหลีเริ่มขุดคุ้ยหาตัวคนคนนั้นแล้ว

ท่ามกลางสมาชิกทั้ง 12 คน เพื่อนร่วมทีมชาวจีนทั้งสามรวมถึงอีกหนึ่งคนจากแคนาดาต่างก็ตกตะลึงไปตามๆ กัน ไป๋หยางดังขึ้นมาแบบสายฟ้าแลบได้อย่างไร?

จะมีก็เพียงลู่หานที่แอบดีใจอยู่ลึกๆ พี่ชายที่ดีของเขาแซงโค้งขึ้นมาได้สำเร็จ! เขาถึงขั้นเริ่มคิดว่าตนเองควรลองหันมาเล่นละครบ้างดีไหม? แต่พอคิดได้ว่าบทละครเรื่องนี้ไป๋หยางเป็นคนเขียนเอง เขาก็พับโครงการไปทันที เพราะเขาเก่งเรื่องแต่งเพลง แต่เรื่องเขียนบทนั้นไม่ใช่ทางของเขาเลย

อู๋อี้ฝาน, หวงจื่อเทา, จางอี้ชิง... ทั้งสามคนต่างก็มีความคิดบางอย่างเกิดขึ้นในใจ ในเมื่อไป๋หยางถูกเตะออกไปแล้วยังดังได้เพราะละคร ถ้าไป๋หยางทำได้ พวกเขาก็ต้องทำได้เช่นกัน! บางคนเริ่มไม่พอใจกับการแบ่งผลประโยชน์ภายในวงและเริ่มคิดหาวิธีฉีกสัญญา

แม้เอ็กโซจะเพิ่งฟอร์มวงได้ไม่กี่เดือนและเพิ่งเริ่มมีชื่อเสียง แต่ไป๋หยางก็ได้ชี้ทางสว่างให้พวกเขาก็คือ—การผันตัวไปเป็นนักแสดง!

ทางด้านไป๋หยางที่ยังไม่รู้ตัวเลยว่าความสำเร็จของเขาได้กลายเป็นแรงบันดาลใจให้เพื่อนเก่าทั้งสี่คนเริ่มมองหาทางรอดใหม่ ทว่าในระยะสั้นพวกเขายังไม่คิดจะฉีกสัญญาโดยตรง แต่ต้องหา "ที่หมายใหม่" ให้ได้เสียก่อน

ไป๋หยางหาทางออกได้ด้วยการมีพี่สาวสายเปย์หนุนหลัง แล้วพวกเขาจะเลียนแบบได้ไหมนะ? พี่สาวรวยๆ ในเกาหลีอาจจะหายาก แต่ที่เมืองจีนบ้านเกิดน่ะหาไม่ยากหรอก! ส่วนจะสวยหรือไม่นั้นไม่สำคัญ ขอแค่ให้ผลประโยชน์กับพวกเขาได้ก็พอ

ในขณะนั้น ไป๋หยางกำลังนั่งดูละครร่วมกับจอนจีฮยอนและอีบูจิน พลางกวาดสายตาอ่านความคิดเห็นของชาวเน็ต

"เสี่ยวไป๋ นายดังแล้วนะ!"

"ตอนนี้นายมีแฟนคลับแล้วด้วย ฮิๆ..."

"แฟนคลับนายนี่ด่าวงเอ็กโซได้แสบสันจริงๆ... เดี๋ยวสิ พวกเขาด่าได้สะใจมากเลย!"

"เหอะ ปล่อยให้พวกนั้นเสียดายที่เตะนายออกจากวงไปเถอะ..."

"จะว่าไป เสี่ยวไป๋ นายก็สมควรโดนเตะออกมานะ!"

จอนจีฮยอนพูดเจื้อยแจ้ววิเคราะห์ต่อ "เพราะถ้านายไม่โดนนายเตะออกมา นายก็คงไม่ได้มาเป็นนักแสดงและเขียนบทเรื่องนี้ แล้วพี่สาวคนนี้ก็คงไม่มีโอกาสได้เล่นละครคู่กับนาย"

"ละครเรื่องนี้ไม่เพียงแต่นายจะดังนะเสี่ยวไป๋ แต่พี่สาวคนนี้ก็มีคนรู้จักเพิ่มขึ้นอีกเพียบเลย"

สุดท้ายเธอก็หันไปมองอีบูจินด้วยสายตาแน่วแน่ "พี่บูจินคะ 'ยัยตัวร้ายกับนายต่างดาว' ดังระเบิดตั้งแต่ตอนแรกแบบนี้ มันต้องโกอินเตอร์ไปต่างประเทศได้แน่ๆ โดยเฉพาะที่บ้านเกิดของเสี่ยวไป๋!"

"พี่ต้องรีบจัดเตรียมเรื่องลิขสิทธิ์ไปฉายที่ต่างประเทศให้เร็วที่สุดเลยนะ!"

"ฉันอยากกลับไปเมืองจีนกับเสี่ยวไป๋เพื่อโปรโมตละครเรื่องนี้จะแย่แล้ว..."

อีบูจินปรายตามองเธออย่างรู้ทัน... ไม่ต้องบอกเธอก็เตรียมการเรื่องลิขสิทธิ์ต่างประเทศไว้ตั้งนานแล้ว แค่รอให้คนเดินเข้ามาเคาะประตูถามซื้อเท่านั้น เพราะการเป็นฝ่ายคุมเกมราคาย่อมสูงกว่าเสมอ

ละครเรื่องนี้ถูกสร้างมาเพื่อดันไป๋หยางให้เป็นซูเปอร์สตาร์โดยเฉพาะ แต่นั่นก็ไม่ได้ขัดขวางการที่อีบูจินจะหาเงินค่าขนมเข้ากระเป๋าให้ไป๋หยางไว้ใช้จ่ายเล่นๆ ไป๋หยางเองก็ไม่คิดปฏิเสธเงินค่าขนมจากพี่สาวคนสวย เพราะถือว่าเป็นค่าตอบแทนความเหนื่อยยากของเขา

"เสี่ยวไป๋ นายคงไม่ปฏิเสธใช่ไหม?"

"ผมแล้วแต่พี่ทั้งสองคนจะจัดการเลยครับ!"

ไป๋หยางจะพูดอะไรได้อีก นอกจากคล้อยตามความต้องการของพวกเธอ

"คิกๆ เสี่ยวไป๋ นายน่ารักที่สุดเลย~" จอนจีฮยอนเอื้อมมือไปหยิกแก้มเขาแล้วดึงเบาๆ ยิ่งมองใบหน้าของเด็กหนุ่มคนนี้เธอก็ยิ่งรู้สึกชอบใจมากขึ้นทุกที