บทที่ 16: ศึกประชันเสน่ห์และฉากจูบเจ้าปัญหา
บทที่ 16: ศึกประชันเสน่ห์และฉากจูบเจ้าปัญหา
อีกด้านหนึ่ง
ไป๋หยางมองเห็นจอนจีฮยอนเดินตรงเข้ามาในชุดที่จัดเต็มทั้งเสื้อผ้าหน้าผม พร้อมออร่าของซูเปอร์สตาร์ที่แผ่ซ่านจนเขาถึงกับตกตะลึงไปชั่วขณะ
“พี่จีฮยอน วันนี้พี่สวยมากจริงๆ ครับ...” ถึงจะอึ้งไปบ้าง แต่เขาก็ไม่ลืมที่จะเอ่ยชมทันที
“สวยแค่เฉพาะวันนี้เหรอ?” จอนจีฮยอนมองเขาด้วยรอยยิ้มสดใส
“พี่จีฮยอนสวยมาตลอดอยู่แล้วครับ!” ไป๋หยางโพล่งออกมา “เพียงแต่ว่าวันนี้พี่สวยเป็นพิเศษเลย!”
“ปากหวานจริงๆ นะเรา~” จอนจีฮยอนค้อนให้เขาด้วยท่าทางเจ้าเสน่ห์ก่อนจะเริ่มชวนคุย
ไม่นานนักไป๋หยางก็เริ่มเข้าใจสถานการณ์ ดูเหมือนว่าจอนจีฮยอนและอีบูจินจะบรรลุข้อตกลงร่วมกันบางอย่างเสียแล้ว
ศึกระหว่าง จอนจีฮยอน + อีบูจิน ปะทะ ตี๋ลี่เร่อปา + กู่ลี่นาจา
นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น แต่ไป๋หยางก็พอจะคาดเดาผลลัพธ์ได้แล้ว เพราะเร่อปาและน่าจามักจะมีสถานะเป็นคู่แข่งกันมาตลอด การจะให้ทั้งคู่ร่วมมือกันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย
ดังนั้นในรอบนี้ ฝั่งจอนจีฮยอนและอีบูจินจึงเป็นฝ่ายชนะขาดลอย ส่วนสองสาวรุ่นน้องกลับพ่ายแพ้อย่างราบคาบ!
“พี่จีฮยอน พี่กับพี่บูจิน...”
“ลองเดาดูสิ?” จอนจีฮยอนเห็นอีบูจินอยู่ตรงนั้นอยู่แล้ว นี่คือสิ่งที่พวกเธอตกลงกันไว้เมื่อคืน ไม่ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร จอนจีฮยอนต้องการเป็นผู้ชนะในกองถ่ายยัยตัวร้ายกับนายต่างดาวแห่งนี้!
เธอมองไปทางนั้นแล้วกล่าวต่อ “เสี่ยวไป๋ พรุ่งนี้เป็นวันเกิดของนาย พี่บูจินวางแผนจะจัดงานฉลองให้นาย โดยจะใช้ในนามของกองถ่ายและให้ช่างภาพเก็บภาพไว้เป็นเบื้องหลังเพื่อใช้ในการโปรโมตด้วย!”
“นายคิดว่ายังไง?”
พวกพี่ตัดสินใจกันไปหมดแล้ว จะมาถามผมทำไมอีกล่ะ? แต่พูดก็พูดเถอะ แฟนคลับต้องชอบภาพเบื้องหลังแบบนี้แน่นอน
พูดจบเธอก็ทอดถอนใจ “วันเกิดของพี่อยู่ช่วงปลายเดือนตุลาคม ถึงตอนนั้น ยัยตัวร้ายกับนายต่างดาว ก็คงปิดกล้องไปแล้ว และหนังเรื่องใหม่ก็คงยังไม่เริ่มถ่ายทำ จะให้กองถ่ายมาจัดงานให้ก็คงดูไม่ค่อยเหมาะ...”
“แต่ช่วงนั้นเราจะเริ่มโปรโมตซีรีส์กันพอดี งั้นก็ใช้วันเกิดพี่มาช่วยกระตุ้นกระแสโปรโมตเลยแล้วกัน!”
“นี่คือแผนโปรโมตที่พี่คิดไว้ เสี่ยวไป๋ นายว่าดีไหม?”
ไป๋หยางยกนิ้วโป้งให้และเอ่ยชมไม่ขาดปากว่าแผนนี้ยอดเยี่ยมมาก
“ไปกันเถอะ ไปทางโน้นกัน~”
จอนจีฮยอนคล้องแขนไป๋หยางแล้วเดินนำไปด้วยความมั่นใจ โดยมีผู้ช่วยของทั้งคู่เดินตามหลังมาเป็นพรวน
“เร่อปา น่าจา อรุณสวัสดิ์นะ...”
จอนจีฮยอนทักทายด้วยภาษาจีนเป็นคำแรก เธอฝึกประโยคนี้มานานมาก จากนั้นเธอก็ให้ผู้ช่วยนำของขวัญออกมามอบให้ โดยบอกว่าเมื่อวานไม่ได้เตรียมตัวมาเลยอยากจะมอบให้ในวันนี้ พร้อมเสริมว่าในเมื่อเธอเป็นพี่สาวของไป๋หยาง และทั้งสองคนก็เหมือนเป็นคนในครอบครัวของไป๋หยาง ในฐานะพี่สาวเธอย่อมต้องดูแลพวกเธอให้ดี
เร่อปาและน่าจาต่างมั่นใจในสิ่งเดียวกัน
จอนจีฮยอนและอีบูจินจับมือกันแล้ว และพวกเธอกำลังจ้องจะตะครุบไป๋หยาง!
ในขณะที่สองสาวกำลังชั่งใจว่าจะร่วมมือกันดีไหม อีบูจินก็เอ่ยขอลากลับไปทำงานที่ออฟฟิศก่อน โดยบอกว่าจะกลับมาอีกครั้งในช่วงเย็นเพราะจองโรงแรมไว้เรียบร้อยแล้ว จากนั้นเธอก็หมุนตัวเดินจากไปอย่างสง่างามโดยไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ
เมื่อเห็นอีบูจินไปแล้ว น่าจาและเร่อปาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ความคิดที่จะร่วมมือกันก็มลายหายไปทันที
จอนจีฮยอนมีแค่คนเดียว ไม่คุ้มค่าพอที่จะให้พวกเธอต้องร่วมมือกันรับมือหรอก เธอเป็นแค่นักแสดงที่ดังมากในเกาหลี แต่ในจีนเธอก็แค่พอมีชื่อเสียงบ้างเท่านั้น สองสาวมั่นใจในตัวเองมากว่าในอนาคตพวกเธอจะต้องโด่งดังกว่าจอนจีฮยอนแน่นอน
“เสี่ยวไป๋ ไปแต่งหน้าเตรียมตัวเข้าฉากกันเถอะ...”
พออีบูจินไป จอนจีฮยอนก็ลากไป๋หยางไปทำงานทันที แต่ก็ไม่ลืมกำชับให้ผู้ช่วยดูแลเร่อปาและน่าจาให้ดี
ผู้ช่วยของเธอเป็นคนเกาหลีที่ไม่เข้าใจภาษาจีนเลย แต่ผู้ช่วยของไป๋หยางเป็นคนจีนที่พูดได้ทั้งภาษาเกาหลีและอังกฤษ ซึ่งเป็นนักศึกษาที่อีบูจินจ้างมาด้วยค่าตัวมหาศาล
แต่การรู้ภาษาจีนจะไปมีประโยชน์อะไร? เพราะคุณไม่รู้ภาษาอุยกูร์น่ะสิ!
แม้จะไม่ได้รวมพลังกัน แต่เร่อปาและน่าจาก็รู้ดีว่าเรื่องบางเรื่องควรคุยกันเองภายใน ทั้งคู่จึงเริ่มสนทนากันด้วยภาษาท้องถิ่น ปล่อยให้ผู้ช่วยทั้งสองยืนงงเป็นไก่ตาแตกว่านี่มันภาษาอะไรกัน? หรือจะเป็นสำเนียงจากมณฑลไหน?
เมื่อเห็นสีหน้าเหลอหลาของผู้ช่วย ทั้งเร่อปาและน่าจาก็รู้สึกสะใจขึ้นมาบ้าง
แต่ความสุขนั้นก็อยู่ได้ไม่นาน เพราะจอนจีฮยอนต้องเข้าฉากจูบกับไป๋หยาง!
“นี่มันคือการถ่ายทำนะ!”
ผู้ช่วยของไป๋หยางรีบเตือนสติทั้งคู่ “อย่าเข้าไปขัดจังหวะการถ่ายทำเด็ดขาด”
เร่อปาและน่าจาได้แต่ยืนตัวแข็งทื่อ ถ่ายทำเหรอ? ทำไมต้องมีฉากจูบด้วย!
น่าจารู้สึกขัดใจมาก เธอเข้าวงการมายังไม่เคยมีฉากจูบเลยสักครั้ง และเธอก็ตั้งใจจะไม่เล่นด้วย แล้วไป๋หยางทำแบบนี้ได้อย่างไร? เร่อปาเองก็ไม่พอใจเหมือนกัน ไหนไป๋หยางบอกว่าเขาเป็นคนเขียนบทเองไง แล้วทำไมต้องเขียนให้มีฉากจูบด้วย!
ไม่ใช่แค่สองสาวที่ตกใจ ไป๋หยางเองก็แปลกใจเหมือนกัน เพราะเดิมทีวันนี้ไม่มีฉากนี้ หรือว่าจะมีการเพิ่มบทกะทันหัน?
“คัท...” ผู้กำกับสั่งหยุด แล้วเดินเข้ามาบอก “ไป๋หยาง อย่ามัวแต่ยืนอึ้งสิ อารมณ์นายไม่ได้นะ ปรับจูนตัวเองหน่อยแล้วเริ่มใหม่!”
ไป๋หยางเอ่ยขอโทษก่อนจะรวบรวมสมาธิเพื่อถ่ายทำต่อ
“คัท!”
ผู้กำกับสั่งหยุดอีกครั้ง คราวนี้ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ไป๋หยาง แต่เป็นจอนจีฮยอนที่ ‘จงใจ’ เล่นผิดพลาด
“จีฮยอน คุณเป็นนักแสดงมืออาชีพนะ อย่ารุกแรงเกินไปสิ...”
“เอาใหม่!”
“คัท!”
ไม่น่าแปลกใจที่เสียงสั่งคัทจะดังขึ้นอีกครั้ง
“ไป๋หยาง จีฮยอน อย่าใจร้อนสิ พวกคุณต้องประสานงานกันให้ดีกว่านี้ เข้าใจไหม?”
“ต่อเลย!”
“คัท—”
เสียงสั่งถ่ายซ่อมดังขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเร่อปาและน่าจาเริ่มจะทนไม่ไหว แม้จะไม่เข้าใจภาษาเกาหลีแต่พวกเธอก็ดูออกว่าเกิดอะไรขึ้น
ทั้งคู่สั่นสะท้านด้วยความโกรธ! จอนจีฮยอนทำแบบนี้ได้อย่างไร?
นี่มันคือการฉวยโอกาสแตะอั๋งไป๋หยางชัดๆ ผู้หญิงที่อายุมากกว่าตั้งเยอะทำแบบนี้ได้ยังไงกัน!
จอนจีฮยอนคิดในใจ: พวกเธอไม่เข้าใจหรอกว่าการมีพี่สาวมันดีแค่ไหน!
ถึงเธอจะอายุมากกว่า แต่เธอก็ยังดูไม่แก่เลยสักนิด แถมยังมั่นใจในรูปร่างหน้าตาของตัวเองมาก เธอเป็นหนึ่งในนักแสดงเกาหลีไม่กี่คนที่ไม่ได้ทำศัลยกรรม อย่างมากก็แค่ทำเลเซอร์บำรุงผิวเท่านั้น
เธอเกิดปี 1981 อายุห่างจากเขาแค่ 11 ปี ยังไม่ครบหนึ่งรอบนักษัตรด้วยซ้ำ~
มีสุภาษิตจีนกล่าวไว้ว่า ‘เมียแก่กว่าสามปีเหมือนได้ถือทองแท่ง’ ในเมื่อเธอแก่กว่าไป๋หยางตั้งหลายปี นั่นก็เท่ากับว่าเขามีทองแท่งกองเป็นภูเขาเลยล่ะ
กว่าฉากจูบเจ้าปัญหานี้จะผ่านไปได้ ก็ใช้เวลาไปเกือบครึ่งชั่วโมง
จอนจีฮยอนไม่ได้อยากให้มันเกินพิกัดนัก ครึ่งชั่วโมงกำลังพอดิบพอดี
“เสี่ยวไป๋ รีบไปปลอบใจ ‘เพื่อนสมัยเด็ก’ ของนายซะสิ~”
เมื่อฉากจูบจบลง จอนจีฮยอนก็เอ่ยอย่างใจกว้าง แถมยังผลักตัวเขาไปหาพวกเธอ ด้วย
ไป๋หยาง: “...” ทุกอย่างมันอยู่ในกำมือพี่หมดเลยนะ~
เขาได้แต่ถอนใจและวางแผนจะเข้าไปปลอบสองสาวในภายหลัง ตอนนี้เขาก็แค่อยากจะอาศัยบารมีของพี่สาวสายเปย์ให้ได้มากที่สุด!
ในเมื่อจอนจีฮยอนเป็นฝ่ายเริ่มรุกก่อน ถ้าเขาโอนอ่อนตามน้ำไป หลังจากเร่อปาและน่าจากลับไป ทุกอย่างก็น่าจะลงล็อก
“เร่อปา น่าจา คือว่าพี่จีฮยอนเขาตื่นเต้นน่ะที่พวกเธอมาดูที่กองถ่าย เลยทำให้...”
เขาพยายามจะอธิบาย แต่พอพูดออกมาแม้แต่ตัวเองยังไม่อยากจะเชื่อเลย
“เหอะ!~” ทั้งสองสาวแค่นเสียงพร้อมกันแล้วสะบัดหน้าหนี ไม่ยอมคุยด้วย
แต่ไม่ถึงสามวินาที เร่อปาก็เป็นฝ่ายหันกลับมาหาเขาก่อน ดวงตากลมโตจ้องเขม็งพลางกระซิบด้วยภาษาท้องถิ่นว่า “ไป๋หยาง นายต้องรักษา ‘ศีลธรรมลูกผู้ชาย’ ของนายไว้ให้ดีนะ!”
“จอนจีฮยอนเห็นว่านายหล่อเลยจ้องจะงาบนาย นายห้ามวู่วามเด็ดขาด เข้าใจไหม?”
น่าจาเสริมทันควันด้วยภาษาเดียวกัน “เร่อปาพูดถูก เสี่ยวไป๋ นายต้องระวังภาพลักษณ์ด้วย!”
“นายเดบิวต์แล้วนะ เป็นนักแสดงแล้ว จะให้สื่อมาจับได้ว่ามีความรักไม่ได้เด็ดขาด...”
“และถึงจะมีความรัก คนคนนั้นก็ต้องเป็นฉันเท่านั้น!”
เร่อปาไม่ยอมแพ้เถียงกลับ “เสี่ยวไป๋ต้องรักกับฉันต่างหาก!”
“ไม่มีทาง ฉันเป็นเพื่อนสนิทที่รู้ใจที่สุดของเขานะ!”
“แต่ฉันเป็นเพื่อนสมัยเด็กของเสี่ยวไป๋นะ!”
ไป๋หยาง: “???”