บทที่ 6: ซื้อคันเบ็ดเฟิงฉีระดับสีขาว

เหยื่อบนตะขอยังคงสภาพสมบูรณ์ดีและไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนเลย นี่คือข้อดีที่เห็นได้ชัดของเหยื่อตะขาบทะเล มันสามารถนำกลับมาใช้ซ้ำได้หลายครั้ง

ดังนั้นกู้หนานจึงไม่ต้องเสียเวลาเกี่ยวเหยื่อใหม่ เขาแค่ตวัดเบ็ดเบาๆ ส่งตะขอและเหยื่อลงน้ำไปอีกครั้ง

หลังจากรอประมาณครึ่งนาที ทุ่นตกปลาก็จมดิ่งหายวับไปกับตา พร้อมกับแรงกระชากมหาศาลที่ส่งผ่านมายังคันเบ็ด

สีหน้าของกู้หนานแข็งค้างด้วยความประหลาดใจ ริมชายฝั่งก็มีปลาใหญ่ด้วยเหรอเนี่ย?

แต่ปฏิกิริยาของเขาก็ไม่ได้เชื่องช้าเลย เขาตวัดคันเบ็ดสวนกลับด้วยความแรงทันที เพื่อฝังคมเบ็ดให้ลึกเข้าไปในปากปลา

ทว่าปลาใต้น้ำดูเหมือนจะว่ายเร็วมาก เพียงชั่วพริบตามันก็พุ่งออกไปไกลกว่าสิบเมตรแล้ว

คันชิงหลิวเบอร์ 2 นั้นค่อนข้างอ่อนโยน และตอนนี้มันก็โค้งงอจนแทบจะหัก กู้หนานไม่กล้าใช้กำลังงัดแบบบ้าบิ่น เพราะปลายคันเบ็ดอาจจะหักได้ทุกเมื่อ

เขาไม่ได้ตั้งค่าเบรกของรอกไว้ที่ระดับสูงสุด เพื่อเหลือพื้นที่ว่างไว้รับแรงกระชาก

กู้หนานใช้นิ้วกดสายเอ็นไว้ ใช้วิธีนี้เพื่อชะลอความเร็วในการปล่อยสาย

การตอบสนองของเขายอดเยี่ยมมาก คันเบ็ดยังคงรักษาระดับความตึงเครียดไว้ใกล้เคียงกับจุดวิกฤตอยู่ตลอดเวลา ทว่าปลากลับไม่สามารถวิ่งออกไปได้ไกลเกินไป

ผ่านไปประมาณหนึ่งนาที กู้หนานสังเกตเห็นว่าความโค้งงอของปลายคันเบ็ดไม่ได้ดูน่ากลัวเหมือนตอนแรกแล้ว และแรงดึงของปลาก็เริ่มอ่อนลง ตอนนี้สายเอ็นยังเหลืออยู่ในรอกอีกครึ่งหนึ่ง

เขาจับด้ามคันเบ็ดแน่นและเริ่มพยายามหมุนรอกเก็บสาย

เมื่อหมุนรอก การชักเย่อระหว่างทั้งสองฝ่ายก็ทำให้ปลายคันเบ็ดโค้งงออย่างรุนแรงอีกครั้ง

แต่กู้หนานรู้ดีว่าความตึงระดับนี้ยังปลอดภัย เขาจึงหมุนรอกเก็บสายด้วยความมั่นใจและกล้าหาญมากขึ้น

สายเอ็นไม่ได้ถูกเก็บกลับมาอย่างรวดเร็ว เพราะปลายังคงมีแรงดิ้นรนอยู่

กู้หนานไม่ได้รีบร้อน เขาค่อยๆ หมุนรอกเก็บสายไปเรื่อยๆ เมื่อปลาออกแรง เขาก็จะผ่อนสายเล็กน้อย เป็นการดึงเข้าดึงออก หรือปล่อยให้ปลาวิ่งไปสักพัก

หลังจากผ่านไปห้าหรือหกนาทีด้วยวิธีนี้ ปลาอีกตัวที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนก็โผล่ขึ้นมาบนผิวน้ำ

มันเป็นปลาที่ดูคล้ายกับปลาช่อนทะเลหรือปลาหางเหลือง แต่สีสันแตกต่างออกไป มันดูสกปรก มีจุดสีน้ำตาลอ่อนๆ บนตัว

ความยาวของปลานั้นถือว่าอยู่ในระดับปานกลาง ดูแล้วน่าจะยาวประมาณสี่สิบเซนติเมตร แต่น้ำหนักของมันต้องไม่เบาแน่ๆ

เมื่อใช้สวิงช้อนมันขึ้นมา กู้หนานกะน้ำหนักคร่าวๆ ว่าน่าจะอยู่ที่ประมาณห้าหรือหกจิน

ปลาตัวนี้ค่อนข้างใหญ่ และดูเหมือนจะไม่เหมาะที่จะเอาใส่กระชังขังปลา เขาจึงนำปลาไปใส่ไว้ในแอ่งน้ำขังเล็กๆ ใกล้ๆ

น้ำขึ้นสูงสุดของวันนี้จะอยู่ที่เวลาตีหนึ่ง ต้องรอจนกว่าน้ำจะขึ้นสูงสุดเท่านั้น คลื่นจึงจะซัดเข้ามากระทบแอ่งน้ำขังเล็กๆ แห่งนี้

แต่นั่นก็จะเป็นแค่น้ำทะเลที่สาดกระเซ็นเข้ามาทีละนิด ไม่ใช่การจมอยู่ใต้น้ำอย่างสมบูรณ์จากระดับน้ำที่สูงขึ้น ดังนั้นปลาขนาดนี้จึงไม่สามารถหนีไปได้

ปลาที่คล้ายกับปลาช่อนทะเลดูเหมือนจะมีราคาค่อนข้างดี อาจจะขายได้เกินห้าสิบหยวนต่อจิน

ตัวนี้หนักห้าจิน อย่างนั้นก็ไม่ใช่ว่าได้สองร้อยกว่า เกือบสามร้อยเลยเหรอ?

บางทีมันอาจจะช่วยทำภารกิจรายวันสุดท้ายของวันนี้ให้สำเร็จก็ได้นะ?

อย่างไรก็ตาม เมื่อเข้าสู่เกมด้วยจิตสำนึกและดูภารกิจรายวันที่ยังค้างอยู่ กู้หนานก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย ปลาแบบนี้ยังไม่ถึงสามดาวอีกเหรอเนี่ย?

จากนั้น เขาเปิดดูสารานุกรมปลาและเริ่มทำความรู้จักกับปลาแปลกหน้าตัวนี้

ปลาหางเหลืองลายดำ หรือที่รู้จักกันในชื่อ ปลาช่อนทะเลดำ หรือ ปลาช่อนทะเลน้ำมัน

ตัวนี้มีความยาวกว่าสี่สิบสามเซนติเมตรเล็กน้อย ขนาดใหญ่

แหล่งกระจายพันธุ์หลักของมันเหมือนกับปลาตัวก่อนเป๊ะ อาศัยอยู่ในแถบอินโด-แปซิฟิก รวมถึงแอฟริกาตะวันออก, แอฟริกาใต้ และทะเลแดง

มันเป็นปลาสองดาว กู้หนานได้รับเหรียญทองหนึ่งร้อยเหรียญ ทำให้ยอดเหรียญทองรวมของเขาเพิ่มเป็นห้าร้อยห้าสิบเหรียญ

ตอนนี้เขาสามารถซื้อคันเบ็ดเฟิงฉีระดับสีขาวได้แล้ว แต่เขาไม่ได้รีบร้อนและอ่านคำอธิบายของปลาหางเหลืองลายดำต่อไป

ปลาชนิดนี้สามารถมีความยาวลำตัวได้ถึง 60 เซนติเมตร และมีน้ำหนักถึง 10.4 จิน

คะแนนความอร่อย: สี่ดาว เนื้อปลาอุดมไปด้วยไขมัน อร่อยมากเมื่อนำมาแล่ทำซาซิมิ หรือคลุกเคล้ากับเกลือและพริกไทย ชุบแป้งทอดแล้วนำไปทอดกรอบ ราคาขายปลีกที่แนะนำคือห้าสิบหยวน

หมายเหตุ: ปลาหางเหลืองลายดำจำเป็นต้องรีดเลือดและแช่เย็นทันที มิฉะนั้นมันจะตายเพราะขาดออกซิเจน ทำให้เลือดเข้าไปปนเปื้อนคุณภาพเนื้อ

"เวรเอ๊ย!"

เมื่อเห็นคำแนะนำสุดท้าย กู้หนานก็สะดุ้งตื่นทันที

ปกติเขาไม่ได้ตกปลาจำพวกปลาช่อนทะเล, ปลาหางเหลือง หรือปลาโบนิโต ทำให้เขาจำลักษณะเฉพาะของปลาประเภทนี้ไม่ได้ชั่วขณะ

เขาใช้สวิงช้อนปลาหางเหลืองลายดำขึ้นมาจากแอ่งน้ำขัง แน่นอนว่าความแข็งแรงของมันแย่ลงมาก และมันอาจจะตายเพราะขาดออกซิเจนในอีกไม่ช้า

แอ่งน้ำขังนั้นเล็กเกินไป มันไม่สามารถว่ายไปมาในบริเวณกว้างๆ ได้เลย

แต่กู้หนานไม่ได้พกมีดรีดเลือดมาด้วย และเขาก็ไม่มีน้ำแข็งสำหรับแช่เย็น

ดังนั้น เขาจึงทำได้แค่รีบเก็บของและนำปลากลับไปที่ร้านอาหารทะเลเพื่อจัดการกับมันก่อน

โชคดีที่ระยะทางค่อนข้างใกล้ เมื่อมาถึง ปลาหางเหลืองลายดำก็เพิ่งจะเริ่มหมดสติ ยังไม่เป็นปัญหาใหญ่โตอะไร

กู้หนานรีบคว้ามีดและรีดเลือดปลาที่ก๊อกน้ำหน้าร้าน

เมื่อเลือดไหลออกจนหมด เขาหยิบกล่องโฟมขนาดเล็กห้าสิบเซนติเมตรมาใบหนึ่ง และตักน้ำแข็งบดจากช่องแช่แข็ง

เขาโรยน้ำแข็งปูรองก้นกล่องโฟมเป็นชั้นแรก วางปลาลงไป แล้วโรยน้ำแข็งทับตัวปลาอีกชั้น สุดท้าย เขาปิดฝาแล้วนำกล่องโฟมไปใส่ในตู้แช่แข็งขนาดใหญ่เพื่อแช่เย็น

นี่ไม่ใช่การแช่แข็งที่อุณหภูมิต่ำ ดังนั้นมันจึงไม่ส่งผลกระทบต่อเนื้อสัมผัสของเนื้อปลามากนัก

หากเป็นปลาแช่แข็งด้วยอุณหภูมิต่ำพิเศษ ราคาจะถูกกว่ามาก ตัวอย่างเช่น สำหรับปลาสายพันธุ์อย่างปลาหางเหลืองอำพัน ราคาแช่แข็งด้วยอุณหภูมิต่ำพิเศษอาจจะถูกถึงประมาณยี่สิบห้าหยวนต่อจิน

ครั้งนี้ กู้หนานคิดว่าเขาอาจจะจับปลาแบบปลาหางเหลืองลายดำได้อีก เขาจึงหยิบกล่องโฟมใบใหญ่ขึ้นอีกใบ ใส่น้ำแข็งบดลงไป แล้วกลับไปที่จุดตกปลาที่โขดหินพร้อมกับมีดรีดเลือด

การเดินทางไปกลับทำให้เขาเสียเวลาไปประมาณครึ่งชั่วโมง สิ่งแรกที่เขาทำเมื่อกลับมาถึงคือตักคริลล์สองช้อนแล้วโยนลงไปในจุดที่โปรยเหยื่อล่อไว้ก่อนหน้านี้ เพื่อล่อให้ปลาที่อาจจะแตกฮือไปแล้วกลับมา

ตั้งแต่เริ่มหัดตกปลาจนถึงตอนนี้ มีครั้งไหนบ้างที่เขาตกปลาได้สะใจเท่าวันนี้? เขาเต็มใจที่จะลงทุนเพิ่มขึ้นไปอีก!

เขาดึงกระชังขังปลาขึ้นมาดู ปลาการ์ตูนยังคงมีชีวิตและแข็งแรงดี ดังนั้นจึงไม่ต้องกังวลอะไร

หลังจากนั้น กู้หนานเปิดร้านค้าของเกม ค้นหาหน้าคันเบ็ด และใช้เหรียญทองห้าร้อยเหรียญซื้อคันเบ็ดเฟิงฉีระดับสีขาวทันที

เขามองไปรอบๆ ไม่มีใครอยู่ที่นั่น

เขาเดินไปหลบหลังโขดหินแล้วนั่งยองๆ เพียงแค่นึกคิด คันชิงหลิวที่สวยงามประณีต สีขาวเป็นหลัก ก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

"โอ้? มันเป็นคันชิงหลิวจริงๆ เหรอเนี่ย?" กู้หนานรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ภาพในเกมไม่ได้แสดงให้เห็นคันเบ็ดทั้งคัน และเขาคิดว่ามันจะเป็นคันเบ็ดตีเหยื่อปลอมเหมือนอุปกรณ์มือใหม่ซะอีก!

คันชิงหลิวคันนี้ดูเหมือนจะทำจากคาร์บอนไฟเบอร์ สัมผัสในมือนั้นดีกว่าคันชิงหลิวที่เขาเพิ่งใช้ไปมาก และแทบจะไม่รู้สึกถึงน้ำหนักเลย

เขาลองตวัดมันเบาๆ ปลายคันเบ็ดทำเสียง "ขวับ ขวับ ขวับ" แหวกลม ความยืดหยุ่นดีมาก น่าจะเป็นคันชิงหลิวเบอร์ 2

หลังจากซื้อคันเบ็ดแล้ว ก็มีคำอธิบายเพิ่มเติมปรากฏขึ้นสำหรับมัน เขาไม่ได้ทดสอบความรู้สึกของคันเบ็ดในทันที แต่เลือกที่จะอ่านคำอธิบายนี้ก่อน

โบนัสปลาใหญ่: 5%, โบนัสปลาหายาก: 3%, จำนวนการันตีตกปลาติดรายวันบนชายฝั่งเฟิงฉี: +1

เขารู้ค่าสถานะพวกนี้อยู่แล้ว กู้หนานจึงอ่านต่อไป

คันเบ็ดเฟิงฉีระดับสีขาวเป็นคันชิงหลิวเบอร์ 2 สามารถตกปลาที่มีน้ำหนักไม่เกิน 10 จินได้

หมายเหตุ: สำหรับปลาที่มีน้ำหนักเกินห้าจิน โฮสต์จำเป็นต้องมีทักษะการตกปลาในระดับหนึ่ง หากใช้งานไม่ถูกต้อง ก็ยังมีความเสี่ยงที่คันเบ็ดจะหักได้ (หากคันเบ็ดเสียหาย ต้องซื้อใหม่ โปรดใช้งานอย่างทะนุถนอมด้วยนะ โฮสต์)

เมื่อเห็นประโยคสุดท้าย มุมปากของกู้หนานก็กระตุก "ไม่ต้องห่วง คันละห้าร้อยเหรียญทองขนาดนี้ จะไม่ให้ทะนุถนอมได้ยังไงล่ะ"

ปากก็พูดไปอย่างนั้น แต่พอได้อุปกรณ์ใหม่มา เขากลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก เขารีบถอดรอกออกจากคันชิงหลิวเดิมและติดตั้งเข้ากับคันเบ็ดเฟิงฉีคันนี้

กู้หนานเกี่ยวเหยื่อตะขาบทะเล เดินไปที่ริมน้ำแล้วเหวี่ยงเบ็ด ตะขอและเหยื่อตกลงไปในน้ำตรงหน้าเขาพอดี

เนื่องจากเปิดใช้งานโอกาสการันตีตกปลาติดแล้ว เขาจึงไม่สนใจว่าเหยื่อจะตกลงตรงไหน

คันเบ็ดใหม่มีโบนัสค่าสถานะ เขาหวังว่าจะได้ปลาสามดาวในครั้งนี้ เพื่อที่เขาจะได้ทำภารกิจรายวันสุดท้ายให้สำเร็จ

ขอบคุณ 'เอเลี่ยนขี้เบื่อ' สำหรับทิป 1000 คะแนน