บทที่ 35 ชุดเกราะพลังงานรุ่นผู้บัญชาการ

บทที่ 35 ชุดเกราะพลังงานรุ่นผู้บัญชาการ

เมิ่งสั่วมีสีหน้าที่ซับซ้อนขณะหยิบกล่องโมเดลพลาสติกใสขึ้นมาดู

คราวนี้เวอร์ชั่นสามก๊กเป็นรุ่น สวีเซิ่ง

เด็กสาวผมมัดสองข้างสะบัดขึ้น ถือต้นหอมรูปดาบกว้างและมีรอยยิ้มที่สดใส เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะแกะกล่องและหยิบมันออกมา

ขนาดมันใหญ่ประมาณฝ่ามือ ไม่รู้ว่าทำมาจากวัสดุอะไรแต่สัมผัสดีมาก และให้ความรู้สึกเย็นสบายมือ เมื่อเขาสังเกตเห็นปุ่มที่หน้าอกของเด็กสาว เมิ่งสั่วจึงลองกดเบาๆ ทันใดนั้น...

ฮัตสึเนะ มิคุ ก็เหวี่ยงต้นหอมลงมาอย่างแรง พร้อมกับเปลี่ยนสีหน้าเป็นโกรธเกรี้ยว

ภายในตัวโมเดลมีเสียงเด็กสาวที่ฟังดูทันสมัยและเต็มไปด้วยพลังดังออกมา:

【หากบังอาจมารุกราน ข้าจะทำให้เจ้าต้องพ่ายแพ้อย่างยับเยิน!】 "???"

สีหน้าของเมิ่งสั่วเต็มไปด้วยความตกตะลึง

เขาลองกดฟังอีกสองสามครั้ง แต่ละครั้งคำพูดและท่าทางก็เปลี่ยนไปไม่ซ้ำกัน จนเขาถึงกับหลุดขำออกมา

เมิ่งสั่วพยายามจะแกะดูโครงสร้างภายในแต่กลับไม่พบแม้แต่สกรูตัวเดียว มันเป็นโครงสร้างชิ้นเดียวที่ไร้รอยต่อโดยสิ้นเชิง

เขาถือโมเดลเล่นอยู่พักใหญ่ พลางทอดถอนใจให้กับความประหลาดของโลกวันสิ้นโลกนี้อีกครั้ง

อะไรก็เกิดขึ้นได้จริงๆ สินะ...

เขาก็บรรจุโมเดลกลับเข้ากล่องตามเดิม จากนั้นเมิ่งสั่วก็หันไปตรวจสอบคุณสมบัติของ น้ำยาหินต้นกำเนิดสูตรเข้มข้น

【ชื่อ】 น้ำยาหินต้นกำเนิดสูตรเข้มข้น

【ระดับ】 ฟ้า

【ประเภท】 ยา

【คำอธิบาย】 หินต้นกำเนิดเหลวที่ผ่านการเจือจาง ใช้สำหรับรักษาอาการบาดเจ็บเล็กน้อยและเสริมสารอาหาร

【ผลข้างเคียง】 มีอาการหูอื้อชั่วคราว คำอธิบายนี้เหมือนกับที่เขาเคยเห็นในชาติก่อนเป๊ะ น้ำยาชนิดนี้ถือเป็นเสบียงพื้นฐานที่หาได้ง่ายจากกล่องสีฟ้า เมิ่งสั่วคุ้นเคยกับมันดี เพราะพวกผู้เล่นมักจะดื่มมันเป็นน้ำหวานแก้กระหาย มีเพียงพวกผู้รอดชีวิตคนท้องถิ่นเท่านั้นที่จะเห็นค่าของมันและใช้เพื่อเสริมสารอาหาร "สรุปคือ คราวนี้ดวงของฉันจัดอยู่ในขั้นซวยสุดๆ เลยสินะ?"

เขากดเก็บมันเข้าคลังสินค้า เมื่อสังเกตเห็นว่าคลังของฐานที่มั่นยังเหลือพื้นที่อีกมาก เขาจึงเก็บของอื่นๆ เข้าไปพร้อมกันหมด และลำดับต่อไป... คือไฮไลท์สำคัญ

เมิ่งสั่วฉายแววตาแห่งความคาดหวังออกมา เขาเปิดแผงควบคุมผู้บัญชาการ ค้นหาไอเทม ชุดเกราะพลังงานรุ่นผู้บัญชาการ และกดรับทันที แสงสีขาวเจิดจ้าพุ่งออกมาจนเมิ่งสั่วต้องยกมือขึ้นบังตา

ครู่ต่อมา... แสงจางหายไป

ชุดเกราะพลังงานที่สูงประมาณ 2.5 เมตร ช่วงไหล่กว้างเกือบ 1.2 เมตร และแผ่ไอเย็นออกมา

ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้าของเมิ่งสั่ว เขาเดินวนรอบชุดเกราะเพื่อสังเกตรายละเอียดทุกมุมมอง

ชุดเกราะพลังงานรุ่นผู้บัญชาการใช้โทนสีดำแดงทั้งชุด ประกอบขึ้นจากเกราะผสมหลายชั้นที่มีลวดลายคาร์บอนไฟเบอร์บางๆ

ส่วนหัวเป็นแบบปิดมิดชิด มีหน้ากากเป็นกระจกนิรภัยทรงโค้งพิเศษ ด้านหลังนูนขึ้นเล็กน้อยเนื่องจากเป็นที่ติดตั้งแกนพลังงาน

และที่กึ่งกลางเกราะอกมีสัญลักษณ์รูปนกในดวงตาสลักไว้อย่างชัดเจน เส้นสายของชุดเกราะดูเฉียบคม

ให้ความรู้สึกทั้งแข็งกร้าวแบบอุตสาหกรรมหนักและความล้ำสมัยของเทคโนโลยีแห่งอนาคต เพียงแค่ยืนมองอยู่ใกล้ๆ

ก็สามารถสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่พุ่งเข้าปะทะหน้าทันที 【ชื่อ】 ชุดเกราะพลังงานรุ่นผู้บัญชาการ

(เลเวล 1)

【ประเภท】 เกราะโครงกระดูกภายนอกสำหรับทหารราบหนัก

【พลังงาน】 100% (พลังงานพิเศษ ต้องใช้แต้มสะสมในการชาร์จ)

【ความสมบูรณ์】 100%

【โมดูลการรบ】:

1. การรองรับอาวุธ สองมือ สามารถติดตั้งปืนกลหนัก / ดาบเลื่อย / ปืนพลาสม่า และอาวุธอื่นๆ (ต้องปลดล็อกพิมพ์เขียวก่อน)

- ไหล่ (ซ้าย) แท่นยิงมิสไซล์ขนาดจิ๋ว (ช่องว่างเริ่มต้น การบรรจุใหม่ใช้ 500,000 แต้ม)

- ไหล่ (ขวา) ป้อมปืนอัตโนมัติ (ปลดล็อกที่ เลเวล 2)

2. เลนส์สายตายุทธวิธี ติดตั้งโมดูลตรวจจับความร้อน / ระบบล็อกเป้าอัตโนมัติ

【ทักษะ】:

1. เจตจำนงเหล็กกล้า (ติดตัว) ต้านทานการโจมตีทางจิตได้ในระดับหนึ่ง

2. โล่พลังงาน (ติดตัว) ต้านทานการโจมตีครั้งแรกที่ได้รับ โดยจะใช้พลังงานตามความรุนแรงของการโจมตี (คูลดาวน์ 1 ชั่วโมง)

3. โปรโตคอลทำลายล้าง (กดใช้) ใช้พลังงาน 50% ปล่อยคลื่นกระแทกพลังงานรอบตัว 360 องศา (ระยะผลักกระเด็น 10 เมตร สร้างความเสียหายเพิ่ม 100% ต่อซอมบี้)

【คำอธิบาย】 เฉพาะผู้บัญชาการเท่านั้น——เมื่อสวมใส่มัน ท่านคือจ้าวแห่งสมรภูมิ

「หมายเหตุ」:

1. การเติมพลังงาน พลังงานทุกๆ 1% ต้องใช้ 500 แต้มในการชาร์จ (เฉพาะ เลเวล 1)

2. ความสมบูรณ์ของเกราะ การซ่อมแซมต้องใช้แต้มสะสม "สมบัติสืบทอดประจำตระกูลชัดๆ!"

หลังจากอ่านข้อมูลทั้งหมดเสร็จ ความรู้สึกแรกของเมิ่งสั่วหลังจากความตื่นเต้นคือ...

"แบบนี้ก็ออกไปซ่าข้างนอกได้แล้วดิ"

"ไม่สิ——"

"ออกไปไล่ฆ่าให้เหี้ยนได้เลยต่างหาก!" แต่ความรู้สึกต่อมาคือ...

"แล้วฉันจะมีแต้มพอใช้ฟุ่มเฟือยขนาดนั้นไหมเนี่ย?" อย่างไรก็ตาม อารมณ์ของเมิ่งสั่วยังคงพุ่งสูงไม่หยุด เขาใช้สายตาที่ร้อนแรงทำตามขั้นตอนแนะนำเบื้องต้นและสวมชุดเกราะพลังงานทันที มันปรับขนาดเข้ากับร่างกายของเขาได้อย่างไร้ที่ติ เมิ่งสั่วสัมผัสได้ชัดเจน...

ในวินาทีที่ซับในของเกราะแนบเข้ากับผิวหนัง เขารู้สึกเหมือนถูกยัดเข้าไปในโลงศพเหล็กที่เย็นเยียบ ไอเย็นที่กัดกินกระดูกแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ทว่าเพียงไม่กี่วินาที ความรู้สึกไม่สบายตัวนั้นก็หายไป 【เริ่มระบบชุดเกราะพลังงานรุ่นผู้บัญชาการ】

เสียงเครื่องจักรที่เย็นชาดังขึ้นข้างหู จิ๊ด——

หน้าจอเบื้องหน้าค่อยๆ สว่างขึ้น แผงควบคุมยุทธวิธีที่มีข้อมูลกระสุนและสถานะสกิลปรากฏขึ้นบนม่านตาของเขา วินาทีต่อมา เมิ่งสั่วรู้สึกถึงน้ำหนักที่กดลงมาบนตัว โครงกระดูกพลังงานช่วยแบ่งเบาน้ำหนักไปถึง 90% แต่แรงกดดันจากเกราะไหล่และหน้าอกยังคงชัดเจน เมิ่งสั่วลองขยับมือไปมา... ไร้แรงเสียดทาน ทุกย่างก้าวที่เขาเดิน พื้นดินถึงกับสั่นสะเทือนเบาๆ เมิ่งสั่วลองคว้าซากศพซอมบี้บนพื้นขึ้นมาแล้วบีบเบาๆ ฉัวะ——!

เลือดและเศษเนื้อระเบิดกระจายทันที ของเหลวเหล่านั้นกระเด็นมาโดนผิวเกราะก่อนจะไหลลื่นลงพื้นไปอย่างรวดเร็วโดยไม่ทิ้งคราบไว้เลย

เมิ่งสั่วทดลองเคลื่อนไหวอยู่พักใหญ่ ทุกอย่างดูดีมาก ติดอยู่แค่อย่างเดียวคือตอนนี้เขายังไม่มีอาวุธที่เหมาะสม

เขาหยิบปืนพกผู้บัญชาการมาเป็นอาวุธรอง โดยใช้ระบบแม่เหล็กยึดไว้ที่ด้านข้างเกราะขา ซึ่งอยู่ในระดับมือที่ทิ้งตัวลงตามธรรมชาติพอดี

เมื่อปรับตัวเสร็จ เมิ่งสั่วก็นึกถึงอาวุธชิ้นหนึ่งขึ้นมาได้ทันที เขาเดินไปที่หน้าแกนกลางฐานที่มั่น

เปิดแผงควบคุมและค้นหา ขวานยักษ์ล่ามโซ่ แล้วสั่งดึงออกมา

กลิ่นอายเลือดพุ่งพล่าน ขวานยักษ์ถูกแรงลึกลับพยุงไว้และลอยอยู่ตรงหน้าเขา เมิ่งสั่วเอื้อมมือออกไปคว้ามันและยกขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย "ในที่สุดก็มีพลังพอจะปกป้องตัวเองได้จริงๆ เสียที"

ภายใต้หน้ากากเหล็ก ใบหน้าของเมิ่งสั่วฉายแววพึงพอใจ ขวานยักษ์ล่ามโซ่นี้จะช่วยให้เขาผ่านช่วงแรกที่ขาดแคลนอาวุธไปได้อย่างสมบูรณ์แบบ เขาเดินออกจากซากห้องสมุดไปหยุดอยู่ที่หน้าตึกร้างหลังหนึ่งที่ไม่มีคนอยู่ เมิ่งสั่วลองเหวี่ยงขวานยักษ์เข้าใส่กำแพงตึกเต็มแรง กลิ่นอายเลือดกระจายว่อน!

ในพริบตา รอยร้าวดุจใยแมงมุมก็ปรากฏขึ้นก่อนจะขยายวงกว้างอย่างรวดเร็ว

ครืนนน——!

ตามมาด้วยเสียงถล่มดังสนั่น กำแพงทั้งแถบพังครืนลงมา ฝุ่นควันฟุ้งกระจายไปทั่ว ตึก! ตึก!——

"ฟู่ว——"

เสียงลมหายใจหนักๆ ดังมาจากหน้ากากกันก๊าซพิษ ทีมทหารใหม่ที่กำลังลาดตระเวนหยุดเดินและจ้องมองการกระทำของผู้บัญชาการ

เมื่อเห็นว่าไม่มีเหตุร้ายอะไรพวกเขาก็ปฏิบัติหน้าที่ต่อ

"ชุดเกราะพลังงานช่วยเสริมพลังของขวานยักษ์ขึ้นมากกว่าเท่าตัวเลยแฮะ ถ้าเจอพวกบุตเชอร์อีกรอบ

ฉันคงลุยเดี่ยวถล่มมันได้สบายๆ เลยล่ะมั้ง...

แต่ถ้าเจอคลื่นซอมบี้น่ะเหรอ?

อย่าดีกว่า แต้มคงไม่พอใช้ชาร์จพลังงานแน่ๆ"

เมิ่งสั่วคิดในใจพลางกวาดสายตามองรอบตัว ลำดับต่อไปเขาจะต้องไปอวด—— เอ๊ย ไปตรวจสอบเตาหลอมพลังงานต่างหาก

ไม่เห็นมีอะไรน่าเอาไปโชว์พวกผู้รอดชีวิตเลยสักนิด เขาเหวี่ยงขวานอีกครั้งทำลายกำแพงอีกด้านของตึกจนซากศพซอมบี้กระเด็นไปตามแรงลม

จากนั้นจึงเก็บขวานและมุ่งหน้าไปยังเตาหลอมพลังงานทันที เหตุผลที่เขาทำแบบนี้น่ะเหรอ?

ก็ไม่มีอะไรมาก แค่หาที่ลองอาวุธน่ะ อีกอย่างตึกพวกนี้ยังไงก็ต้องทุบทิ้งอยู่ดีนั่นแหละ

ตึง!

(เสียงฝีเท้าหนักๆ ของเมิ่งสั่วในชุดเกราะ)

ตึง!

ในขณะที่เดินผ่านหน้าห้องสมุด เลนส์สายตายุทธวิธีของเขาก็ล็อกเป้าหมายไปที่จุดหนึ่งในซากอาคารและส่งเสียงเตือนขึ้นมา เมิ่งสั่วหยุดก้าวและหันไปมองทิศทางนั้นทันที ... ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ณ พื้นที่ป่า

แสงแดดลอดผ่านเรือนยอดต้นไม้หนาทึบ ตกลงมาเป็นจุดแสงวับวามบนพื้นป่า คณะพ่อค้าเร่กลุ่มหนึ่งกำลังเคลื่อนพลผ่านป่าอย่างระมัดระวัง

องค์ประกอบของทีมค่อนข้างเรียบง่าย มีแมลงพาหนะขนาดใหญ่สองตัวที่มีสินค้าเต็มหลัง

บอดี้การ์ดมนุษย์แมลง 12 ตัว และพ่อค้าแมลง 1 คน พวกเขาออกเดินทางตั้งแต่พายุฝนหยุดลงเมื่อคืน

ผ่านป่ามาเกือบทั้งวันจนเริ่มมีท่าทีเหนื่อยล้า เสียงเหยียบกิ่งไม้แห้งดังกรอบแกรบ พ่อค้าแมลงที่เป็นผู้นำหยุดเดินและหยิบแผนที่ขึ้นมาตรวจสอบตำแหน่งปัจจุบัน

"ข้างหน้ามีที่พักแรมอยู่จุดหนึ่ง...

ชื่อเมืองตงหลินใช่ไหม?"

พ่อค้าแมลงลูบแผนที่ในมือด้วยสีหน้าที่ดูลำบากใจ

"เอ่อ... แต่มันเป็นฐานที่มั่นของพวกซอมบี้ไม่ใช่เหรอ?"

(จบบทที่ 35)