บทที่ 2 การรายงานตัวของทหารใหม่

บทที่ 2 การรายงานตัวของทหารใหม่

【ผู้บัญชาการ】 เมิ่งสั่ว

【เลเวล】 1

【แต้ม】 0 แผงควบคุมนั้นเรียบง่ายและตรงไปตรงมา

สายตาของเมิ่งสั่วเลื่อนลงไปด้านล่าง มันคือแถบสิ่งปลูกสร้าง ซึ่งปัจจุบันเขาปลดล็อกได้เพียงสามอย่างเท่านั้น:

【สถานีพลังงาน】 800

【ค่ายทหาร】 1500

【เตาหลอมพลังงาน】 3500 "โฮก——!"

ขณะที่เมิ่งสั่วกำลังจะตรวจสอบข้อมูลสิ่งปลูกสร้างเพิ่มเติม เสียงคำรามที่โกลาหลก็ดังขึ้นจากภายนอกโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า

เขาหยุดหายใจไปชั่วขณะและมองตามเสียงนั้นไป... มันมาจากทิศทางของประตูหลัก รูม่านตาของเขาหดตัวลงทันที เมิ่งสั่วพลันนึกถึงซอมบี้ที่เคยอยู่ห่างจากเขาเพียงแค่กำแพงกั้นเมื่อครู่นี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าซอมบี้ที่กำลังเดินป้วนเปี้ยนอยู่ในลานบ้านตอนนี้ก็คือตัวนั้นแหละ "จะลากยาวกว่านี้ไม่ได้แล้ว"

เมิ่งสั่วไม่ได้ออกไปตรวจสอบในทันที แต่เขากลับไปให้ความสนใจกับแผงควบคุมผู้บัญชาการอีกครั้ง ตามคำแนะนำของระบบ เขาค้นหากล่องของขวัญผู้บัญชาการ

"รับ!"

【ได้รับกล่องของขวัญผู้บัญชาการเลเวล 1 แล้ว ได้รับกล่องของขวัญประเภททหารเลเวล 1 x1, ค่ายทหาร x1, แต้ม x2000】 "เปิดกล่องทหาร"

เมิ่งสั่วสั่งการในใจ ทันใดนั้น แสงสีขาวเจิดจ้าก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา ก่อนที่เขาจะได้ก้าวเข้าไปสำรวจ แสงนั้นก็ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว กลายเป็นประตูแห่งแสงที่ส่องประกายระยิบระยับ ประตูเปิดออกช้าๆ และมีเงาร่างเลือนลางห้าสายเดินออกมา เงาเหล่านั้นค่อยๆ ชัดเจนขึ้น พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นข้างหู:

【เปิดกล่องของขวัญประเภททหารเลเวล 1 แล้ว ได้รับ ทหารใหม่ x4, สุนัขสงคราม x1】

【คำเตือน! คำเตือน! ตรวจพบว่าผู้บัญชาการยังไม่ได้สร้างค่ายทหาร หน่วยรบทั้งหมดจะไม่ได้รับเสบียงอาหารและกระสุน!】

【คำเตือน! คำ...】 "ทหารใหม่รายงานตัว!"

"โฮ่ง!!" ทันทีที่เงาทั้งห้าชัดเจนขึ้น ประตูมิติก็ก็พลันสลายไป เมิ่งสั่วหันไปสนใจทหารที่ยืนเรียงแถวหน้ากระดานอยู่ตรงหน้าเขา ทหารใหม่เหล่านี้สวมเสื้อคลุมทหารสีดำเป็นเครื่องแบบ ติดตั้งปืนไรเฟิลพลังงาน และมีหน้ากากกันก๊าซพิษปิดบังใบหน้าทั้งหมด เมื่อเดินออกมาจากประตูมิติ พวกเขาก็วางมือขวาไว้ที่หน้าอกและทำความเคารพอย่างพร้อมเพรียง 【หน่วยรบ】 ทหารใหม่

【ราคา】 100 แต้ม

【เวลา】 5 วินาที

【คำอธิบาย】 ติดตั้งปืนไรเฟิลพลังงานแบบยิงทีละนัดและอุปกรณ์พื้นฐานอื่นๆ เมื่อกำจัดศัตรูได้ครบ

100 ตัวจะเลื่อนระดับเป็นทหารผ่านศึก เมิ่งสั่วพยักหน้าให้เหล่าทหารใหม่เล็กน้อยก่อนจะเลื่อนสายตาไปข้างๆ

สุนัขสงครามที่ยืนชูคออยู่นั้นเป็นสุนัขพันธุ์วูล์ฟด็อกที่ยาวกว่าสองเมตร ติดตั้งอาวุธพื้นฐาน

แววตาอันดุร้ายของมันแฝงไปด้วยความจงรักภักดีที่ลบไม่ออก ขณะที่รอคำสั่ง มันก็คอยสังเกตความเคลื่อนไหวรอบตัวอยู่ตลอดเวลาด้วยความตื่นตัวสูงมาก

【หน่วยรบ】 สุนัขสงคราม

【ราคา】 200 แต้ม

【เวลา】 10 วินาที

【คำอธิบาย】 ติดตั้งอาวุธป้องกันพื้นฐาน มีทักษะในการแยกแยะและสะกดรอย เขามองสลับไปมาระหว่างทหารใหม่และสุนัขสงครามอยู่ครู่หนึ่งอย่างใช้ความคิด ก่อนจะหันกลับไปที่แผงควบคุมเพื่อรับรางวัลที่เหลือ

"โฮ่ง!!"

ทันใดนั้น สุนัขสงครามที่อยู่ด้านข้างก็กระโดดตัวลอยพุ่งไปข้างหลังเขา แววตามันดุร้าย

มันโก่งหลังขู่แยกเขี้ยวใส่ประตูหลักอย่างต่อเนื่องพร้อมส่งเสียงขู่คำรามต่ำๆ ออกจากลำคอ

ในเวลาเดียวกัน ทหารใหม่ทั้งสี่ก็ยกปืนขึ้นเล็งไปทางด้านหลังของเขาพร้อมกัน ปืนไรเฟิลพลังงานชาร์จพลังในทันที

แสงสีแดงเจิดจ้าส่องออกมาจากปากกระบอกปืน เมื่อเห็นดังนั้น เมิ่งสั่วก็ชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้

สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที เขาหันกลับไปอย่างรวดเร็วและเห็นร่างที่เน่าเปื่อยแวบผ่านประตูหลักที่เปิดแง้มไว้เพียงเสี้ยววินาทีต่อมา

เสียงคำรามต่ำก็ดังขึ้น ซอมบี้ตัวหนึ่งพุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง!

"ยิง—"

รูม่านตาหดเกร็ง เมิ่งสั่วกำลังจะสั่งให้เปิดฉากยิง แต่เขาก็นึกขึ้นได้ว่าเสียงปืนอาจดึงดูดซอมบี้ในบริเวณใกล้เคียง หรือแม้กระทั่งทำให้เกิดฝูงซอมบี้คลั่งบุกถล่ม เขาจึงกลืนคำสั่งนั้นลงคอไป ในจังหวะที่เขาเสียสมาธิ ซอมบี้ตาแดงก่ำตัวนั้นก็กระโจนเข้าใส่! เขาถึงกับได้กลิ่นเหม็นเน่าโชยออกมาจากตัวมัน

"โฮ่ง!!" ในวินาทีวิกฤต สุนัขสงครามก็กระโดดเข้าใส่และกดซอมบี้ลงกับพื้น มันอ้าปากงับเข้าที่ลำคอของซอมบี้อย่างแรง เลือดสีดำสาดกระจายไปทั่ว

"โฮก ฮ่า—"

สุนัขสงครามขย้ำคอซอมบี้และกระชากอย่างแรงจนขาดออกจากกัน ศีรษะของมันถูกเหวี่ยงไปตกอยู่ที่มุมห้องรับแขก การโจมตีครั้งนี้ถูกจัดการลงอย่างเฉียบขาด ในเวลาเดียวกัน ข้อความแจ้งเตือนก็แวบขึ้นมาในสายตาของเมิ่งสั่ว:

【แต้ม +10】 เชี่ยเอ๊ย!

ฆ่าในทีเดียว! เมิ่งสั่วเบิกตากว้าง เขาไม่คิดว่าสุนัขสงครามจะแข็งแกร่งขนาดนี้ ถึงขั้นบดขยี้ซอมบี้ได้ด้วยตัวคนเดียว ความตื่นเต้นพุ่งพล่านในใจ เขาเปิดแผงควบคุมผู้บัญชาการอีกครั้งเพื่อหาค่ายทหารและกดรับ 【สิ่งปลูกสร้าง】 ค่ายทหาร

【ราคา】 1500 แต้ม

【เวลา】 3 ชั่วโมง

【คำอธิบาย】 สามารถรับสมัครทหารพื้นฐานหรือหน่วยรบระดับสูงกว่าได้

【รับค่ายทหารแล้ว ต้องการสร้างหรือไม่?】 เสียงเครื่องจักรที่เย็นชาดังขึ้นข้างหู เมิ่งสั่วไม่ลังเลเลย

"สร้าง" วินาทีต่อมา ภาพจำลองสีเขียวขนาดเล็กของค่ายทหารก็ปรากฏขึ้นที่ปลายนิ้วของเขา มันเคลื่อนที่ไปตามการชี้ของเขาและปรับขนาดให้เหมาะสม เมื่อทำความคุ้นเคยกับวิธีการใช้งานแล้ว เมิ่งสั่วก็ลากภาพจำลองนั้นไปที่หลังประตู เขาแอบมองผ่านช่องว่างของประตูเพื่อสังเกตการณ์ภายนอก ที่ขอบฟ้า นาฬิกานับถอยหลังยังคงเดินต่อไปอย่างต่อเนื่อง:

【364 วัน 9 ชั่วโมง 02 นาที】 ในสายตาของเขา บนถนนที่พังทลายมีซอมบี้กระจายตัวอยู่ประปรายนับสิบตัว

ซากรถยนต์ที่พุ่งชนกันปิดกั้นเส้นทางเกือบทั้งหมด มันช่างดูรกร้างและเงียบสงัดราวกับป่าช้า

ตามตึกที่ทรุดโทรมทั้งสองฝั่งถนน บางครั้งก็มีเงาร่างเน่าเปื่อยของซอมบี้วูบผ่านไป เมื่อเห็นภาพนั้น

เมิ่งสั่วก็รู้สึกสะท้อนใจ ความคิดที่จะบุกออกไปในตอนนี้ถูกพับเก็บไปก่อน เพราะการสร้างค่ายทหารต้องใช้เวลาถึง

3 ชั่วโมง และเขาไม่มีเวลาไปหาทำที่ตั้งที่ดีที่สุดในตอนนี้

"จะรอไม่ได้แล้ว" เขากวาดสายตาไปรอบๆ และในที่สุดก็หยุดลงที่ลานบ้านที่เชื่อมกับตัวตึก พื้นที่ของลานบ้านนี้กว้างพอที่จะสร้างค่ายทหารได้ แต่เขาต้องเคลียร์ซอมบี้ที่อยู่แถวนี้ไปพร้อมๆ กันเพื่อให้แน่ใจว่าการสร้างจะเสร็จสมบูรณ์โดยไม่มีอะไรมาขวาง "..."

เมิ่งสั่วหันกลับไปมองทหารใหม่ที่ยังคงอยู่ในท่าเตรียมพร้อมรอคำสั่งใหม่ ส่วนสุนัขสงครามข้างๆ ก็เช็ดเลือดสีดำออกจากปากเรียบร้อยแล้ว หูของมันตั้งชันเตรียมพร้อมรับคำสั่งถัดไป แววตาของเมิ่งสั่วฉายแววเด็ดเดี่ยว

เอาวะ! เป็นไงเป็นกัน!

เวลาเหลือไม่มากแล้ว เขาต้องรีบลงมือทำก่อนที่ความมืดจะมาเยือน ไม่อย่างนั้นทุกอย่างจะสายเกินไป เขาเดินไปข้างหน้าเพื่อจะออกคำสั่ง แต่แล้ว...

"กึก—"

จู่ๆ เสียงประหลาดจากชั้นบนก็ดึงดูดความสนใจของเขา เมิ่งสั่วชะงักไปทันที แขนที่ยกขึ้นค่อยๆ ลดลง ชั้นบนมีซอมบี้เหรอ?!

ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในหัวทันทีที่ได้ยินเสียงนั้น เขาทำสัญญาณมือให้สุนัขสงครามขึ้นไปดูข้างบน

จากนั้นก็ส่งสัญญาณให้ทหารใหม่ตามไปทีละนาย ส่วนเขาคอยระวังหลังเป็นคนสุดท้าย บันไดที่ทอดขึ้นสู่ชั้นสองถูกกองขยะระเกะระกะขวางไว้

แสงสว่างในส่วนนี้ค่อนข้างน้อยกว่าที่อื่น มันทั้งสลัว เต็มไปด้วยฝุ่น และมีคราบเลือดแห้งกรัง

เมิ่งสั่วเกร็งประสาทสัมผัสไปทั่วร่าง เมื่อขึ้นไปได้เพียงครึ่งทาง เสียงเห่าที่ดุร้ายของสุนัขสงครามก็ดังขึ้นจากข้างบน

มีสถานการณ์แล้ว!

สีหน้าของเมิ่งสั่วเปลี่ยนไป เขาเร่งก้าวเดิน เมื่อมาถึงชั้นสอง เขาก็เห็นสุนัขสงครามโก่งหลังแยกเขี้ยวใส่เงาร่างหนึ่งที่ซ่อนตัวอยู่ในมุมห้อง ด้านหลังของมันคือทหารใหม่สี่นายที่ยกปืนขึ้นเตรียมพร้อม เมิ่งสั่วมองเข้าไปในมุมนั้น แสงแดดที่ลอดผ่านหน้าต่างที่พังเข้ามาทำให้ชั้นสองนี้สว่างกว่าชั้นล่างมาก ในมุมนั้นมีร่างผอมบางคนหนึ่งขดตัวสั่นเทา ปากก็พร่ำบ่นพึมพำไม่หยุด:

"อย่าเข้ามานะ! อย่าเข้ามา!" เมื่อเมิ่งสั่วมองเห็นใบหน้าของคนผู้นั้นชัดเจน เขาก็ต้องตกใจ

เซี่ยเสี่ยวจู?

เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?

เขาสั่งให้ทหารใหม่ลดปืนลงและลูบหัวสุนัขสงครามเบาๆ ก่อนจะเดินเข้าไปหาเซี่ยเสี่ยวจู

ขณะที่ปลอบโยนเธอ เขาก็พยายามรื้อฟื้นความทรงจำเกี่ยวกับหญิงสาวคนนี้ ในชาติก่อน เซี่ยเสี่ยวจูคือ

NPC ผู้นำทางผู้เล่นในเมืองเฉินซี (หมู่บ้านเริ่มต้น) ด้วยหน้าตาที่น่ารักและนิสัยใสซื่อทำให้เธอเป็นที่รักของบรรดาผู้เล่นอย่างมาก

จนได้รับฉายาว่า

"เสี่ยวจิ่งเทียนแห่งโลกวันสิ้นโลก"

นอกจากนี้เธอยังมี

"มือทองคำ"

ที่ผู้เล่นมักจะพาเธอไปช่วยเปิดกล่องสมบัติคุณภาพสูงเสมอ เธอคือดาวนำโชคประจำเมืองเฉินซีอย่างแท้จริง

เพียงแต่ว่า...

มือของเมิ่งสั่วชะงักไปขณะมองเซี่ยเสี่ยวจูที่สลบไป แววตาของเขาซับซ้อนขึ้น เขาจำได้ว่าเซี่ยเสี่ยวจูหนีมาที่เมืองเฉินซีเพราะค่ายเดิมถูกทำลายจากภัยพิบัติ "ฤดูหนาวมรณะ" และเธอคือผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียว ถ้าในตอนนี้เธอมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่... "..."

ฤดูหนาวมรณะ คือภัยพิบัติทางธรรมชาติที่น่าสยดสยอง แม้แต่ฝูงซอมบี้ยังต้องหลบเลี่ยง สีหน้าของเมิ่งสั่วดูไม่ดีนัก

ลำพังแค่เรื่องซอมบี้คืนนี้เขาก็ยังแก้ไม่ตกนี่ยังจะมีภัยพิบัติที่ระดับสูงกว่าเพิ่มเข้ามาอีก

ทำให้ความกดดันในใจของเขาพุ่งสูงขึ้นทันที แต่นั่นก็เป็นเพียงการคาดเดาของเขาเท่านั้น

ทุกอย่างต้องรอให้เซี่ยเสี่ยวจูฟื้นขึ้นมาก่อนถึงจะยืนยันได้ และต่อให้คืนนี้จะเกิดฤดูหนาวมรณะขึ้นจริงๆ

ในตอนนี้เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว แววตาของเขาฉายความเด็ดเดี่ยว

เขาจัดแจงให้เซี่ยเสี่ยวจูพิงผนังไว้เบาๆ ก่อนจะเดินไปที่กลุ่มทหารและสั่งการทันที

"ทิ้งคนไว้หนึ่งนายประจำการในตึกเพื่อคุ้มกันและสนับสนุน ส่วนที่เหลือออกไปปฏิบัติการทันที เคลียร์ภัยคุกคามในบริเวณใกล้เคียงให้หมด"

"ห้ามเปิดฉากยิงหากไม่จำเป็น ให้ใช้การต่อสู้ระยะประชิดแทน"

"จำไว้ว่า ต้องทำลายสมองเท่านั้นถึงจะฆ่าพวกมันได้เด็ดขาด" "รับทราบ!"

"โฮ่ง!!" ทันทีที่สิ้นคำสั่ง ทั้งห้าหน่วยก็เคลื่อนที่ออกไป ทหารใหม่นายหนึ่งประจำการอยู่ที่หน้าต่างชั้นสอง เล็งปืนไรเฟิลพลังงานออกไปเพื่อเฝ้าระวังพื้นที่ หากเกิดวิกฤตที่ควบคุมไม่ได้ เขาจะเป็นคนสนับสนุนด้วยพลังทำลายล้างเป็นคนแรก ตึก! ตึก! ตึก!

เสียงฝีเท้าที่พร้อมเพรียงดังขึ้น หน่วยรบที่เหลือวิ่งออกไปนอกตึก ชักอาวุธออกมาและเริ่มกำจัดซอมบี้ที่เดินป้วนเปี้ยนอยู่ราวกับกำลังเกี่ยวหญ้า "โฮก——!"

"แฮ่——"

"——ฉึบ!"

บนท้องถนน ซอมบี้ที่เห็นทหารใหม่พุ่งเข้ามาต่างพากันคำรามและโถมเข้าใส่ แต่สิ่งที่รอพวกมันอยู่ไม่ใช่เนื้อสดๆ

แต่เป็นดาบปลายปืนที่เย็นเยียบ!

นอกจากพลั่วทหารแล้ว ทหารใหม่ยังมีดาบปลายปืนหยักหนักยาว 55 ซม. ติดตั้งอยู่ที่ปืนไรเฟิลพลังงานซึ่งมีพลังทำลายล้างมหาศาลต่อซอมบี้

ด้วยวิธีการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยม ขอเพียงแค่ซอมบี้ไม่รุมเข้ามาพร้อมกัน พวกเขาก็สามารถสังหารพวกมันได้ทีละตัวโดยไม่ได้รับบาดเจ็บ

"โฮ่ง!!"

ข้างๆ เหล่าทหารใหม่ สุนัขสงครามพุ่งทะยานไปท่ามกลางซอมบี้จำนวนมาก ทุกครั้งที่มันกระโจนออกไปหมายถึงชีวิตของซอมบี้หนึ่งตัวที่ต้องจบลง

ฆ่าในทีเดียว!

ฆ่าในทีเดียว!

ฆ่าในทีเดียว! เลือดสีดำสาดกระเซ็นไปทั่ว เสียงร่างที่ล้มลงดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง...

ทางด้านเมิ่งสั่ว ข้อความแจ้งเตือนยังคงเด้งขึ้นมาในสายตาไม่ขาดสาย:

【แต้ม +10】

【แต้ม +10】

【แต้ม...】 เมื่อเห็นภาพซอมบี้ถูกเก็บกวาดราวกับต้นข้าวที่ถูกเกี่ยว เมิ่งสั่วก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ ความมืดมนในใจของเขาถูกชะล้างออกไปบ้าง

"แค่สี่หน่วยรบก็บดขยี้ซอมบี้นับสิบตัวได้ง่ายๆ ถ้ามีมากกว่านี้ บางทีอาจจะรับมือฝูงซอมบี้ในคืนนี้ได้จริงๆ"

"หรือแม้กระทั่ง... เริ่มการโต้กลับ"

เมิ่งพิงสั่วกำแพงลานบ้าน มองดูภาพการนองเลือดบนท้องถนนด้วยแววตาที่ฉายแววทะเยอทะยานออกมาวูบหนึ่ง ... เขาสงบสติอารมณ์และเดินไปที่ขอบลานบ้าน ลากภาพจำลองค่ายทหารที่มองเห็นได้เพียงคนเดียวมาจัดวางในตำแหน่งที่เหมาะสมแล้วกดติดตั้ง

ทันใดนั้น แสงสีขาวเจิดจ้าก็ระเบิดออกมา แสงนั้นขยายตัวขึ้นจนกลายเป็นเงาร่างของค่ายทหารขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางลานบ้าน ครอบคลุมพื้นที่เกือบทั้งหมด 【ค่ายทหารกำลังก่อสร้าง... ใช้เวลา 3 ชั่วโมง โปรดรออย่างอดทน】 เมิ่งสั่วยืนมองภาพจำลองที่ค่อยๆ เป็นรูปเป็นร่าง ที่เหลือก็แค่รอเวลาเท่านั้น เขาเปิดแผงควบคุมผู้บัญชาการขึ้นมาอีกครั้ง

【ผู้บัญชาการ】 เมิ่งสั่ว

【เลเวล】 1

【แต้ม】 2180 (+180) ซอมบี้ธรรมดาแต่ละตัวจะให้แต้มเขา 10 แต้ม ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป เมื่อค่ายทหารสร้างเสร็จ เขาจะมีแต้มมากพอที่จะรับสมัครทหารเพิ่มได้อีกอย่างน้อย 10 นายหรือมากกว่านั้น เมิ่งสั่วคำนวณในใจ ตามข้อมูลที่เขารู้ การได้มาซึ่งแต้มมีสี่วิธี:

1. การสกัดวัตถุดิบ

2. จำนวนประชากรในฐาน

3. การยึดครองพื้นที่

4. การกำจัดซอมบี้และสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ สามวิธีแรกดูจะยังห่างไกลเกินไปสำหรับเขาในตอนนี้ เขาจึงตัดออกไป วิธีเดียวที่ทำได้และเร็วที่สุดคือการฆ่าซอมบี้

"ซอมบี้งั้นเหรอ..."

เมิ่งสั่วเบนสายตาไปมองเขตชั้นในของตัวเมืองที่เต็มไปด้วยตึกที่ตายซาก เพียงแค่มองจากระยะไกลก็สัมผัสได้ถึงความหนาวเหน็บที่แผ่ออกมา นี่แค่ตอนกลางวันเท่านั้น ถ้าเป็นกลางคืน ความน่ากลัวคงจะเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ ฝูงซอมบี้ระดับเมืองเลยสินะ...

เมื่อนึกถึงภาพความสยองขวัญที่อาจต้องเผชิญในคืนนี้ เมิ่งสั่วก็ขมวดคิ้วแน่น เขารู้ดีว่าค่ำคืนในโลกวันสิ้นโลกคือภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดในตอนนี้

ตอนกลางวันพวกซอมบี้จะเซื่องซึม แต่พอพระอาทิตย์ตกดิน พวกมันจะกลายเป็นนักล่าที่บ้าคลั่งและพร้อมจะฉีกกระชากทุกสิ่งที่มีชีวิต

เขาไม่มีที่พักพิงที่ปลอดภัย ดังนั้น

"การปั๊มทหาร"

คือทางรอดเดียวที่เขามี เมิ่งสั่วมองดูนาฬิกานับถอยหลังที่ขอบฟ้า ความคิดหนึ่งที่ยังไม่เป็นรูปเป็นร่างแวบผ่านเข้ามาในหัว...

...

ในขณะเดียวกัน ที่ดาดฟ้าตึกแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเมิ่งสั่วนัก ซอมบี้ร่างสูงผอมที่รายล้อมไปด้วยกลิ่นอายโรคระบาดสีเขียว

และมีเนื้องอกขนาดใหญ่ขึ้นที่ใบหน้าข้างหนึ่ง กำลังจ้องมองเขาด้วยสายตาที่เย็นเยียบ

"แค็ก แค็ก——"

จู่ๆ ซอมบี้ตัวนั้นก็ไอออกมาอย่างรุนแรง ก่อนที่จะพุ่งตัวลงจากดาดฟ้าตึกและหายลับไปอย่างไร้ร่องรอย

(จบบทที่ 2)