บทที่ 8 แพทย์ระดับทักษะ

บทที่ 8 แพทย์ระดับทักษะ

ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา ทรัพยากรทั้งหมดบนเมืองทะลวงฟ้าก็ถูกขนย้ายออกมาจนหมด

นอกเหนือจากของใช้ในชีวิตประจำวัน อาหาร และแหล่งน้ำที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วไปแล้ว...

ของที่ได้มาก็มีถ่านหิน 1,450 หน่วย, น้ำมันดิบ 220 หน่วย, แร่เหล็ก 2,910 หน่วย, ดินปืน 420 หน่วย, ปืนไรเฟิลมาตรฐาน 43 กระบอก และเครื่องกระสุนอีกจำนวนหนึ่ง

นอกจากนี้ยังมีวัสดุพื้นฐานอย่างชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ สารประกอบโพลีเมอร์ ชิ้นส่วนความแม่นยำสูง และเจลชีวภาพกระจัดกระจายอยู่อีกหลายร้อยหน่วย!

และที่สำคัญที่สุด ปืนใหญ่ระดับ 1 ที่สร้างเสร็จสมบูรณ์แล้ว 'ปืนใหญ่อัสนีบาต' พร้อมกับกระสุนอัสนีบาตที่เข้าคู่กันอีกสองนัด!

"แจ็กพ็อตแตกแล้ว!"

เจียงจื่อซวี่มองดูรายการของที่ยึดมาได้ด้วยความยินดี ในนั้นยังมี 'แร่อัสนีบาต' เหลืออยู่อีก 270 หน่วย ซึ่งมากพอที่จะนำไปสร้างกระสุนอัสนีบาตได้อีกสองนัด

"เดิมทีข้าคิดว่าอีกฝ่ายเหลือกะสุนปืนใหญ่อีกแค่นัดเดียวซะอีก นึกไม่ถึงเลยว่าพวกมันจะเหลือกระสุนเต็มพิกัดถึงสองนัด ตอนนี้มันตกเป็นของข้าทั้งหมดแล้ว!"

ศัตรูเก็บกระสุนอัสนีบาตสองนัดนั้นไว้เป็นไพ่ตาย โดยหวังจะพลิกสถานการณ์ในยามคับขัน

คิดไม่ถึงเลยว่าการยิงอันแม่นยำราวกับเทพเจ้าของลู่เหยียนจะพุ่งทะลวงเตาพลังงานของพวกมันเข้าอย่างจัง จนทำให้เกิดการระเบิดต่อเนื่องทำลายล้างเมืองทั้งเมืองไปจนหมดสิ้น!

อันที่จริงการตัดสินใจของอีกฝ่ายก็ถือว่าถูกต้อง เพราะการเคลื่อนไหวในตอนนั้นทำให้เจียงจื่อซวี่รู้สึกหวาดหวั่นจริงๆ

เกราะของเมืองตี้ปหลานนั้นเปราะบาง หากโดนเข้าไปสักนัดล่ะก็ พังพินาศอย่างแน่นอน!

ถ้าเขาไม่ได้สงสัยว่าอีกฝ่ายยังมีกระสุนอัสนีบาตเหลืออยู่ เขาก็คงจะสั่งให้คนบังคับหางเสือบุกทะลวงเข้าไปอย่างดุดันตั้งแต่แรกแล้ว

"เมืองของศัตรูไม่มีชิ้นส่วนดัดแปลงระดับ 1 เลยงั้นรึ?"

เจียงจื่อซวี่เอ่ยถามฉีหงหลางที่เพิ่งรีบกลับมา

"ไม่มีเลยขอรับ" อีกฝ่ายส่ายหน้าตอบ ชิ้นส่วนดัดแปลงแบบมีระดับนั้นเป็นไอเทมที่มีราคาแพงและหายากที่สุดอยู่แล้ว มิเช่นนั้น เจ้าเมืองคนก่อนคงไม่ซื้อชิ้นส่วนมาแค่เศษหนึ่งส่วนแปดหรอก

จากนั้นเขาก็เปลี่ยนเรื่อง "ลูกพี่เจียง ขบวนรถพาคนกลับมาสองสามคน ท่านจะจัดการกับพวกเขาอย่างไรดีขอรับ?"

เจียงจื่อซวี่ขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเช่นนั้น "ข้าไม่ได้บอกไปแล้วหรือไงว่าช่วงนี้เราจะยังไม่รับผู้รอดชีวิตเข้ามา?"

แต่เมื่อคิดได้ว่าหัวหน้าขบวนรถอย่างหวังห่าวหรานไม่ใช่พวกชอบทำอะไรพลการ เขาจึงเดาว่าคนพวกนี้ต้องมีอะไรพิเศษแน่ๆ เลยถามต่อว่า "พวกเขาเป็นใครกัน?"

ฉีหงหลางตอบกลับ "เป็นศัลยแพทย์ที่ดูเหมือนจะฝีมือดีคนหนึ่งขอรับ มาพร้อมกับภาระอีกสองคน คือหลานชายและหลานสาวของเขา"

"ศัลยแพทย์รึ?"

เจียงจื่อซวี่เลิกคิ้ว "ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ไหน?"

"รออยู่ที่ชั้นล่างสุดขอรับ"

"ไปดูกันเถอะ แล้วก็บอกให้คนบังคับหางเสือเตรียมตัวออกเดินทางด้วย"

ถ้าเป็นหมอ เขาก็อาจจะลองพิจารณารับเข้ามาดูตามสถานการณ์

สถานพยาบาลบนเมืองตี้ปหลานในตอนนี้เรียกได้ว่าอนาถามาก มีแค่หมอฝึกหัดอยู่คนเดียว ซึ่งความสามารถก็รักษาได้แค่โรคหรืออาการบาดเจ็บเล็กๆ น้อยๆ อย่างเช่น หวัด หรือ ท้องร่วง เท่านั้น

...

แพทย์ผู้นี้เป็นชายชราวัยหกสิบกว่าๆ ผมหงอกขาวโพลน แววตาของเขาดูสิ้นหวังและอ้างว้าง บนแขนเสื้อสีขาวอมเทามีคราบสนิมสีแดงคล้ำติดอยู่ประปราย

ด้านหลังของเขามีชายหนุ่มและหญิงสาวอายุราวๆ ยี่สิบปีเดินตามมา พวกเขาดูเหมือนได้รับการปกป้องมาอย่างดี เสื้อผ้ายังดูสะอาดสะอ้านเรียบร้อย

แม้พวกเขาจะพยายามเก็บซ่อนความรู้สึกอย่างสุดความสามารถ แต่เมื่อเจียงจื่อซวี่ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า พวกเขาก็ยังคงแสดงความหวาดหวั่นออกมาให้เห็นอยู่ดี

ตอนแรกคุณหมอตั้งใจจะคุกเข่าลงเหมือนอย่างที่เคยทำบนเมืองทะลวงฟ้าก่อนที่จะเริ่มเล่าประวัติของตน

ทว่าฉีหงหลางกลับห้ามเขาเอาไว้

เจียงจื่อซวี่เอ่ยขึ้นว่า "สถานการณ์บนเมืองตี้ปหลานของเรายังไม่ค่อยมั่นคงนัก และพวกเราก็ไม่ได้ตั้งใจจะรับผู้รอดชีวิตจากเมืองทะลวงฟ้าเข้ามาด้วย แต่ข้าได้ยินมาว่าท่านเป็นหมองั้นรึ?"

หมอชราก้มหน้าลงและตอบอย่างนอบน้อม "ใช่แล้วขอรับท่านเจ้าเมือง เมื่อสิบปีก่อน ข้าเคยเป็นหัวหน้าแผนกศัลยกรรมประจำโรงพยาบาลประชาชนของเมือง ตอนนี้ข้าเป็นแพทย์ระดับทักษะที่ได้รับการรับรองจากระบบ และปลุกทักษะขึ้นมาได้แล้วสองอย่าง คือระดับต่ำหนึ่งอย่างและระดับกลางอีกหนึ่งอย่างขอรับ"

เพื่อแลกกับการได้มีที่พักพิงแห่งใหม่ให้ตัวเองและหลานๆ เขาจึงกระตือรือร้นที่จะแสดงคุณค่าของตนเองออกมา

ดังนั้น เขาจึงเปิดเผยหน้าต่างสถานะตัวละครของตนให้เจียงจื่อซวี่ดูอย่างไม่ปิดบัง

——————

ชื่อ: เซี่ยซือหยวน

อายุ: 63

อาชีพ: แพทย์ (ระดับทักษะ)

——————

【แพทย์เถื่อน】

คุณภาพ: ระดับต่ำ

โบนัสติดตัว: เนื่องจากท่านไม่สามารถนำเสนอใบประกอบวิชาชีพที่ถูกต้องได้ ความไว้วางใจในตัวท่านของคนไข้จึงลดลง 50% ทว่า เมื่อการรักษาของท่านเริ่มส่งผล คนไข้จะเกิดความรู้สึกผิด ซึ่งจะช่วยให้ 'อาการบาดเจ็บระดับปานกลางลงไป' หายเร็วขึ้น 30%

คำอธิบาย: "ไม่ต้องกลัว วิชาแพทย์ของข้าสืบทอดกันมาในตระกูล ไม่จำเป็นต้องมีใบประกอบวิชาชีพหรอกน่า"

【วาดยารักษาโรค】

คุณภาพ: ระดับกลาง

โบนัสติดตัว: สภาพแวดล้อมที่ขาดแคลนยารักษาโรคได้หล่อหลอมท่าน ทำให้ท่านสำเร็จวิชาวาดรูปอันน่าอัศจรรย์ เมื่อท่านวาดรูปบรรจุภัณฑ์ของยารักษาโรคที่ต้องการได้อย่างสมบูรณ์แบบต่อหน้าคนไข้ จะมีโอกาสที่คนไข้จะได้รับผลการรักษาจากยานั้นๆ จริงๆ ข้อเสียคือคนไข้อาจคิดว่าท่านเสียสติไปแล้ว (จำกัดเฉพาะยารักษาโรคระดับทั่วไป)

โอกาสเกิดผล: 10%

คำอธิบาย: "การรักษาโรคก็คือการใช้ความจริงใจเข้าสู้ เห็นไหมล่ะ โรคหายแล้วไม่ใช่รึ?"

——————

เมื่อเจียงจื่อซวี่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นถึงแพทย์ 'ระดับทักษะ' เขาก็ตัดสินใจรับเข้ามาแล้ว

แถมทักษะสุ่มสองอย่างของอีกฝ่ายก็ยังดูดีใช้ได้เลยทีเดียว!

ถึงแม้ทักษะทั้งสองนี้จะดูแปลกประหลาดไปสักหน่อย แต่มันก็ใช้งานได้จริงมาก

ทักษะแรกช่วยเร่งการสมานแผลให้เร็วขึ้น ส่วนทักษะที่สองก็เสกยารักษาโรคขึ้นมาจากความว่างเปล่าได้ เมื่อนำมารวมกับโบนัสทักษะทางการแพทย์ของเซี่ยซือหยวนแล้ว มันก็ไม่ใช่แค่ 1+1+1 ธรรมดาๆ อีกต่อไป

เขาเชื่อว่าไม่มีเจ้าเมืองคนไหนจะปฏิเสธหมอแบบนี้ได้ลงคอ—ต่อให้อีกฝ่ายจะพ่วงภาระมาด้วยตั้งสองคนก็เถอะ

เจียงจื่อซวี่จึงแสดงสีหน้าพึงพอใจออกมา "ดีมาก พวกท่านอยู่ต่อได้ หงหลาง พาเขาไปที่สถานพยาบาลและให้เริ่มงานได้เลย"

ฝ่ายพวกเขาก็มีคนบาดเจ็บจากการต่อสู้เช่นกัน เป็นจังหวะเหมาะที่จะให้หมอมาช่วยรักษาพอดี

"รับทราบขอรับ" ฉีหงหลางพยักหน้ารับและทำท่าผายมือเชิญเซี่ยซือหยวน

"เดี๋ยวก่อนขอรับ"

เซี่ยซือหยวนโค้งคำนับเจียงจื่อซวี่อย่างสุดซึ้ง เมื่อเงยหน้าขึ้นก็กล่าวว่า "ข้ามีคำขอร้องอีกเรื่องหนึ่ง หวังว่าท่านเจ้าเมืองจะเมตตา"

เจียงจื่อซวี่ไม่ได้ตกปากรับคำ "ว่ามาสิ"

เซี่ยซือหยวนเอ่ย "หลานชายและหลานสาวของข้าทำงานหนักไม่ได้ พวกเขาเริ่มจากการเป็นทาสไม่ได้หรอกขอรับ"

"ข้าหวังว่าท่านเจ้าเมืองจะเมตตา อนุญาตให้พวกเขาเป็นผู้ช่วยติดตามข้า พวกเขาเพิ่งจะเป็นแค่หมอฝึกหัด แต่ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อสั่งสอนพวกเขาให้กลายเป็นแพทย์ระดับเชี่ยวชาญให้เร็วที่สุดขอรับ"

เมื่อเจียงจื่อซวี่ได้ยินเช่นนั้น เขาก็หันไปสบตากับฉีหงหลาง

อีกฝ่ายรีบอธิบายแทนเขาทันที "บนเมืองตี้ปหลานของเราไม่มีทาสหรอก มีแต่ผู้อยู่อาศัยเท่านั้น"

ดังนั้น ต่อให้อยากเป็นทาสก็เป็นไม่ได้หรอก

ความประหลาดใจฉายชัดบนใบหน้าของเซี่ยซือหยวน

ตั้งแต่มาถึงโลกใบนี้ เขาก็อาศัยอยู่แต่ในเมืองของผู้รุกราน และคนที่เขาต้องรับมือด้วยส่วนใหญ่ก็คือพวกผู้รุกราน เขาไม่เคยเห็นเมืองที่ไม่มีทาสมาก่อนเลย

ต่อให้ไม่ใช่เมืองผู้รุกราน หลายคนก็ต้องเริ่มจากการเป็นทาสเมื่อแรกเข้าร่วม และต้องสร้างคุณงามความดีให้ได้ก่อนถึงจะได้รับการเลื่อนขั้นเป็นผู้อยู่อาศัย

แต่... นี่แหละคือสิ่งที่ควรจะเป็นไม่ใช่หรือ?

เซี่ยซือหยวนเหม่อลอยไปชั่วขณะ ความทรงจำเมื่อสิบปีก่อนหลั่งไหลเข้ามาในหัว เขาหลับตาลง พยายามข่มความรู้สึกขมขื่นเอาไว้ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นและเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มลึกว่า "ท่านเจ้าเมืองเปี่ยมไปด้วยเมตตาธรรมจริงๆ ขอรับ"

...แค่การไม่มีทาสก็เพียงพอที่จะถูกเรียกว่าเปี่ยมด้วยเมตตาธรรมแล้วรึ?

เจียงจื่อซวี่ส่ายหน้าและกล่าวว่า "ในเมื่อหลานชายและหลานสาวของท่านเป็นหมอฝึกหัดทั้งคู่ ก็ให้พวกเขาติดตามเรียนรู้จากท่านไปก็แล้วกัน"

พูดจบ เขาก็เดินเลี่ยงเซี่ยซือหยวนออกไป

การได้คนมีความสามารถมาถึงสองคนในวันนี้ทำให้เจียงจื่อซวี่อารมณ์ดีมาก

ขณะที่เดินไปห้องนักบินพร้อมกับฉีหงหลางผ่านทางเดิน เขาก็เอ่ยถามขึ้นมาลอยๆ "หงหลาง เจ้ารู้ไหมว่าต้องทำยังไงถึงจะอัปเกรดเป็นเมืองเคลื่อนที่ระดับ 2 ได้?"

ความทะเยอทะยานของมนุษย์จะเพิ่มขึ้นทวีคูณตามสถานะที่เติบโตขึ้น

ถึงแม้จะเพิ่งยึดครองเมืองระดับ 1 มาได้ แต่เขาก็ตั้งเป้าหมายไปที่เมืองเคลื่อนที่ระดับ 2 แล้ว!

ความแตกต่างระหว่างระดับ 1 กับระดับ 2 นั้นมีมากเกินไป

ในแง่ของรูปแบบเมือง เมืองระดับ 1 จะมีรูปร่างเป็นกล่องสี่เหลี่ยม อย่างมากก็แค่มีแผ่นเหล็กหุ้มไว้ด้านนอกเพื่อป้องกันตัวเท่านั้น

แต่เมื่อไปถึงระดับเมืองเคลื่อนที่ระดับ 2 แล้ว ก็สามารถเริ่มออกแบบรูปทรงเมืองได้ตามใจชอบเลย!

ในแง่ของกำลังรบ เมืองระดับ 1 จะมีช่องยิงปืนแค่ 8 ช่อง และขีดจำกัดของชิ้นส่วนดัดแปลงก็คือระดับ 2...

แน่นอนว่าตอนนี้เมืองตี้ปหลานยังไม่มีชิ้นส่วนระดับ 2 เลยสักชิ้นเดียว

แต่เจียงจื่อซวี่เชื่อว่าเขาจะต้องหามันมาได้ก่อนใครอย่างแน่นอน

เพราะเขาคือตัวเอกน่ะสิ

เขาข้ามมิติมา แถมยังปลุกพรสวรรค์ระดับเทพขึ้นมาได้อีก ถ้าเขาไม่ใช่ตัวเอก แล้วใครจะเป็นล่ะ?

ท้ายที่สุด

ความแตกต่างที่สำคัญที่สุดระหว่างเมืองระดับ 1 กับเมืองระดับ 2 ก็คือจำนวนประชากร

เมืองระดับ 1 จำกัดประชากรไว้ที่ 1,000 คน ในขณะที่เมืองระดับ 2 จำกัดไว้ที่ 10,000 คน!

ต่างกันถึงสิบเท่า โอกาสที่จะได้คนมีความสามารถก็เพิ่มขึ้นสิบเท่าด้วย!

เขาต้องอัปเกรดเป็นเมืองเคลื่อนที่ระดับ 2 ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้