บทที่ 26 กิ้งก่าเกล็ดพิษ

บทที่ 26 กิ้งก่าเกล็ดพิษ!

เขาตะเกียกตะกายลุกขึ้น แผ่นหลังและแขนปวดแสบปวดร้อน ลำคอคาวคลุ้งไปด้วยเลือด

เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะตรวจดูบาดแผล ปฏิกิริยาแรกคือการล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อ มีดกระดูกยังอยู่!

ห่อยาแม้จะถลอกไปบ้าง ผงยาข้างในหกออกไปบางส่วน แต่ส่วนใหญ่ก็ยังอยู่ดี!

แผนที่และสมุดบันทึกที่ซ่อนไว้แนบตัวก็ไม่หล่นหาย!

“แฮ่… แฮ่… ยังรอด…” หลินเย่หอบหายใจอย่างหนัก กวาดสายตามองไปรอบๆ

ที่นี่อยู่ห่างจากจุดที่รถพลิกคว่ำ และห่างจากขบวนหลักมาไกลแล้ว

หมอกหนาทึบปกคลุม มองไม่เห็นใครเลย ได้ยินเพียงเสียงกรีดร้องและเสียงตะโกนแว่วมาจากที่ไกลๆ

ทว่า ในช่วงเวลาสั้นๆ ที่ได้พักหายใจนี้ ความหวาดกลัวที่ทำให้หัวใจสั่นสะท้านยิ่งกว่ากลับถาโถมเข้าใส่หลินเย่ราวกับคลื่นน้ำแข็งในพริบตา!

โฮกกก——!!!

เสียงคำรามที่ดังสนั่นหวั่นไหว เต็มไปด้วยความป่าเถื่อนและความเจ็บปวดสุดขีด ดังระเบิดขึ้นราวกับเสียงฟ้าร้องอู้อี้มาจากส่วนลึกของป่าที่ปกคลุมไปด้วยหมอกพิษด้านหลังแอ่งน้ำ!

เสียงนั้นดังกึกก้องกัมปนาท แฝงไปด้วยแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวและความดุร้ายที่เข้มข้นจนแทบจะจับต้องได้!

พื้นดินสั่นสะเทือนเบาๆ!

น้ำนิ่งในแอ่งกระเพื่อมอย่างรุนแรง!

ส่วนลึกของป่ามีเสียงต้นไม้หักโค่น เสียงหินถล่มดังกึกก้องน่ากลัว!

พละกำลังระดับนั้น เหนือกว่าสัตว์อสูรระดับหนึ่งที่หลินเย่รู้จักไปไกลลิบ!

ข้อสันนิษฐานอันน่าสะพรึงกลัวบีบรัดหัวใจของหลินเย่ในเสี้ยววินาที!

ตามมาด้วยเสียงตะโกนอย่างเสียสติของหลินฮ่าวที่ดังลั่นทะลุหมอก เสียงนั้นหวาดกลัวจนแทบหลุดคีย์: “ขั้นสร้างรากฐาน! กิ้งก่าพิษยักษ์ขั้นสร้างรากฐาน!! มันคลั่งแล้ว! หนีเร็วเข้า——!!!”

[วิกฤตขั้นสุดยอด: พบสัตว์อสูรขั้นสร้างรากฐานระดับต้น 'กิ้งก่าพิษยักษ์' ในสถานะคลั่งเพราะติดพิษ โอกาสเกิด: 0.1% เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ยากยิ่ง... ปัจจัยแวดล้อมซ้อนทับ อาจเป็นเพราะหมอกพิษกระตุ้นอาณาเขตของกิ้งก่ายักษ์ การรบกวนจากมนุษย์จำนวนมาก หรือกลุ่มของหลินฮ่าวพกพาสิ่งของพิเศษที่ยั่วโมโหมัน การกระตุ้นสำเร็จ!]

หนี!

ต้องหนีเดี๋ยวนี้!

หลินเย่ไม่มีเวลาคิดด้วยซ้ำว่าหลินฮ่าวไปยั่วโมโหตัวแบบนี้มาได้อย่างไร!

เขามีความคิดเดียวในหัว: หนีไปให้พ้นจากที่นี่!

ขั้นสร้างรากฐาน!

นั่นคือตัวตนระดับที่บดขยี้เขาได้นับครั้งไม่ถ้วนอย่างสมบูรณ์แบบ!

ไม่ต้องพูดถึงเขาหรอก แม้แต่ทีมล่าสัตว์ตระกูลหลินทั้งทีมก็กำลังตกอยู่ในอันตราย!

เขาตะเกียกตะกายลุกขึ้น แต่ความเจ็บปวดตามร่างกายและผลกระทบตกค้างจากหมอกพิษทำให้การเคลื่อนไหวแข็งทื่อไปบ้าง

เขาพยายามเลือกทิศทางหนึ่ง ซึ่งก็คือหนึ่งในเขตปลอดภัยที่ระบุไว้ในแผนที่ พื้นที่ลุ่มชื้นแฉะนั้นสามารถหลบเลี่ยงการปะทะโดยตรงได้!

ทว่า!

วิ้ง!

หน้าจอระบบในหัวของเขากะพริบแสงสีแดงวาบแสบตา!

ตัวอักษรสีเลือดกระโดดขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง:

[คำเตือน! แหล่งอันตรายระดับสุดยอดล็อกเป้ามาทิศทางโฮสต์! กิ้งก่าพิษยักษ์อยู่ในสถานะคลั่ง โจมตีไม่เลือกหน้า! ระยะห่าง: สองร้อยเมตร! กำลังเข้าใกล้ด้วยความเร็วสูง!]

ล็อกเป้าหมาย? ทำไมล่ะ?!

หางตาของหลินเย่เหลือบไปเห็นโคลนตรงแอ่งน้ำใต้เท้า ซึ่งเป็นจุดที่มือของเขาเผลอไปค้ำยันตอนที่หยุดกลิ้งเมื่อครู่!

ในโคลนสีเขียวดำนั้น มีผงสีแดงคล้ำสะดุดตาหยิบเล็กๆ ที่ส่งกลิ่นคาวหวานจางๆ ปะปนอยู่!

ผงล่อสัตว์อสูร!!!

เป็นผงล่อสัตว์อสูรที่หลินเสี่ยวอู่แอบโรยไว้ใกล้ๆ เขาตามคำสั่งของหลินฮ่าวตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้!

ตอนนี้มันเปียกชุ่มไปด้วยโคลนจากการกลิ้ง และติดมือเขามาเต็มๆ!

ส่งกลิ่นอาย "เป้าหมาย" อย่างรุนแรง!

ใจของหลินเย่ดิ่งลงสู่หุบเหวน้ำแข็งในพริบตา!

[ความซวยขั้นสุดซ้อนทับ! โอกาสที่สัตว์อสูรขั้นสร้างรากฐานจะมองว่าเป็นเป้าหมายโจมตีอันดับแรก: 90%! นับถอยหลังสู่ความตาย!]

โฮกกก——!

ลมคาวพัดหอบเอาหมอกหนาและใบไม้เน่า พุ่งปะทะหน้าเข้ามาราวกับคลื่นยักษ์บ้าคลั่ง!

เงาดำขนาดมหึมาที่น่าอึดอัด พกพากลิ่นอายแห่งการทำลายล้างทุกสิ่ง ฉีกกระชากม่านหมอกออกมา!

รูม่านตาตั้งขีดขนาดเท่าโคมไฟสองดวงกะพริบแสงสีแดงอย่างบ้าคลั่ง ล็อกเป้าหลินเย่ที่อยู่ในแอ่งโคลนอย่างแม่นยำ!

ลมคาวปะทะหน้า!

ร่างขนาดมหึมาราวกับภูเขาขนาดย่อมของกิ้งก่าพิษยักษ์ขั้นสร้างรากฐาน พุ่งทะยานเข้ามาด้วยพละกำลังบ้าคลั่งที่บดขยี้ทุกสิ่ง!

รูม่านตาตั้งขีดสีเลือดขนาดเท่าโคมไฟล็อกเป้าหมายไปที่แอ่งน้ำโคลนอย่างตายตัว เล็งไปที่เงาร่างเล็กกระจ้อยร่อยที่แปดเปื้อนกลิ่นผงล่อสัตว์อสูร——หลินเย่!

เงามรณะก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างในพริบตา!

หัวใจของหลินเย่เต้นกระหน่ำชนหน้าอกอย่างบ้าคลั่ง เลือดในกายราวกับจะแข็งตัว

ความหวาดกลัวแทบจะฉีกกระชากวิญญาณของเขา!

ขั้นสร้างรากฐาน! การถูกกดข่มอย่างสมบูรณ์แบบ!

เขาไม่อาจต้านทานได้แม้กระทั่งลมกรรโชกที่เกิดจากการพุ่งชนของอีกฝ่าย!

หนีรึ?

ทุกทิศทางถูกปิดตายด้วยร่างอันน่าสะพรึงกลัวนั้นแล้ว!

ต่อสู้รึ? ไม่ต่างอะไรกับมดปลวกพยายามเขย่าภูเขา!

เขามีเพียงค่าโชคชะตา 4 แต้มอันริบหรี่ที่เหลืออยู่เท่านั้น!

แสงสีแดงเตือนภัยของระบบสาดส่องจนสติของเขาเริ่มพร่ามัว:

[อัตราการหลบเลี่ยงการถูกล็อกเป้าหมายมรณะ: 0.0001% ในสถานการณ์ปกติ ปัจจัยแวดล้อมที่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้คือแอ่งน้ำและเนินลาดชันตะไคร่น้ำ ช่วยเพิ่มอัตราหลบเลี่ยงเล็กน้อยเป็น 0.001% ผลกระทบจากค่าโชคชะตาของโฮสต์: เพิ่มความเป็นไปได้ในการเกิดเหตุการณ์ที่มีโอกาสเกิดขึ้นน้อยนิด... กำลังคำนวณ...]

การวิเคราะห์ข้อมูลที่ชวนสิ้นหวังนี้ เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะอ่านให้จบ!

โฮกกก——!

ปากขนาดมหึมาของกิ้งก่าพิษยักษ์อ้ากว้าง พ่นลมหายใจพิษสีเขียวเข้มจนเกือบดำที่ส่งกลิ่นเหม็นเน่าฉุนกึกออกมา ราวกับเขื่อนแตกที่พ่นกระแสน้ำเชี่ยวกราก พุ่งกระหน่ำใส่แอ่งน้ำที่หลินเย่อยู่แบบเต็มๆ!

พิษเหนียวข้นไหลผ่านที่ใด อากาศก็ส่งเสียงฟู่ๆ จากการกัดกร่อน ต้นหญ้าบนพื้นเหี่ยวเฉาเกรียมดำในพริบตา แม้แต่น้ำขุ่นนิ่งในแอ่งก็ยังเดือดปุดๆ!

นี่ต่างหากคืออาวุธที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดของมัน!

การโจมตีกัดกร่อนเป็นวงกว้าง หลบเลี่ยงไม่ได้เด็ดขาด!

ในวินาทีแห่งความเป็นความตายที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายนี้!

วิ้ง!

ลูกเต๋าสิบหน้าเสมือนจริงที่อยู่ในจิตสำนึกของหลินเย่ ซึ่งเป็นตัวแทนของวิถีแห่งโชคชะตา ราวกับถูกพลังที่มองไม่เห็นกระตุ้นอย่างรุนแรง!

ค่าโชคชะตา 4 แต้มระเบิดแสงแผ่วเบาแต่ดื้อรั้นออกมา!

หลินเย่อาศัยเพียงสัญชาตญาณเอาชีวิตรอดและการชี้นำจากโชคชะตาอันน้อยนิด พุ่งร่างไปยังขอบแอ่งน้ำลื่นโคลน ตรงไปยังเนินเขาชันที่เต็มไปด้วยตะไคร่น้ำหนาเตอะอย่างสุดกำลัง!

ทว่า ความซวยก็ตามมาติดๆ!

[ความมั่นคงของจุดเหยียบ: ตะไคร่น้ำลื่นทับซ้อนกัน! โอกาสลื่นล้ม: 90% ถูกค่าโชคชะตาลดทอนเหลือ 36% แต่สภาพแวดล้อมเลวร้ายขั้นสุด... การกระตุ้นสำเร็จ!]

หลินเย่เท้าลื่น!

พื้นหินตะไคร่น้ำที่ดูเหมือนจะใช้ยันตัวได้นั่น ไม่อาจรับแรงกระโจนของเขาได้เลย!

ประกอบกับก่อนหน้านี้พื้นก็ถูกเขาและน้ำโคลนจากการพลิกคว่ำของรถสาดกระเซ็นจนลื่นปรื๊ดอยู่แล้ว!

พรืด——!

หลินเย่เสียการทรงตัวทั้งร่าง ล้มหงายหลังกลิ้งตกลงไปตามทางลาดชันด้วยท่าทางที่ทุลักทุเลและดูน่าขันที่สุด!

ห่อผงยาคุณภาพต่ำในอกเสื้อถูกกระแทกจนลอยกระเด็นออกมา ผงสีเขียวคล้ำฟุ้งกระจายราวกับผงแป้ง โรยใส่หัวใส่หน้าเขาเต็มไปหมด สภาพน่าเวทนาถึงขีดสุด!

และความ “ซวย” ถึงชีวิตนี่แหละที่ทำให้เขาลื่นล้ม!

ทำให้เขารอดพ้นจากศูนย์กลางของลมหายใจพิษที่ครอบคลุมแอ่งน้ำและกัดกร่อนทุกสิ่งไปได้อย่างเฉียดฉิว!

ตูม——!!!

ลมหายใจพิษชะล้างบริเวณขอบแอ่งน้ำอย่างรุนแรง เปลี่ยนพื้นที่นั้นให้กลายเป็นดินแดนไหม้เกรียมที่มีฟองพิษเดือดปุดๆ อย่างสิ้นเชิง!

จุดที่หลินเย่เคยอยู่กลายเป็นขุมนรกบนดินในพริบตา!

ก๊าซพิษเข้มข้นผสมกับกลิ่นเหม็นไหม้ของต้นหญ้าลอยคลุ้งขึ้นมา!

ส่วนตัวหลินเย่เอง ด้วยท่าทางการลื่นล้มและกลิ้งตกลงไป ร่างกายของเขาไถลลงไปตามเนินเขาชันที่เต็มไปด้วยตะไคร่น้ำหนา ราวกับกระสอบขาดๆ ที่เปื้อนโคลน กลิ้งตกลงไปอย่างควบคุมไม่ได้!

ความเร็วช่างน่าตกใจ!

โครม!

เสียงกระแทกหนักหน่วงดังขึ้น!

นั่นคือร่างอันแข็งแกร่งของกิ้งก่าพิษยักษ์ที่กระแทกเข้ากับก้อนหินเหนือเนินเขาที่หลินเย่เพิ่งหยุดอยู่เมื่อครู่อย่างแรง!

หน้าผาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!

เศษหินร่วงกราวราวกับห่าฝน!

การที่หลินเย่ “หายตัว” ไปอย่างกะทันหันทำให้การโจมตีที่มันมั่นใจว่าจะโดนแน่นอนพลาดเป้าไป!

หัวขนาดมหึมาก็ชะงักไปชั่วขณะเพราะการกระแทก ในรูม่านตาตั้งขีดมีร่องรอยของความโกรธเกรี้ยวที่ถูกหยามเกียรติ และความชะงักงันสั้นๆ ไม่ถึง 0.1 วินาที!