บทที่ 54 ความรักออกอากาศ

บทที่ 54 ความรักออกอากาศ

ยามค่ำคืนปกคลุมอย่างแผ่วเบา แต่【ไอดูเอนเตอร์เทนเมนต์】ยังคงสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ

ตึกทั้งหลังไม่ได้เปิดไฟทุกชั้น ชั้นล่างที่เปิดไฟอยู่คือที่ซึ่งเด็กฝึกและศิลปินกำลังมุ่งมั่นฝึกซ้อม การเพิ่มเวลาซ้อมเป็นเรื่องปกติของพวกเขา ชั้นกลางมืดสนิท พนักงานออฟฟิศกลับบ้านกันไปแล้ว ส่วนไม่กี่ห้องที่ยังสว่างอยู่บนชั้นบนสุดนั้น เป็นสำนักงานของฝ่ายบริหารบริษัท

หนึ่งในนั้น เป็นห้องทำงานไม้ขนาดใหญ่ มีเพียงชายวัยกลางคนคนหนึ่งนั่งอยู่ กำลังอ่านเอกสาร

ประตูถูกผลักเปิดออก คนที่มาไม่ได้เดินเข้ามาทั้งตัว แต่ยืนอยู่ข้างประตูแล้วพูดว่า

“ท่านประธานจาง ตอนนี้หนึ่งทุ่มแล้วครับ”

จางเย่าฮุยได้ยินเลขาเตือน ก็ครางรับในลำคออย่างสุขุม “อืม” หนึ่งเสียง แล้วก้มหน้าดูเอกสารในมือต่อไป

เลขาถอยออกไป ปิดประตู

จางเย่าฮุยอ่านเอกสารในมือจนจบ จึงปิดแฟ้มลง เงยขึ้นมองเวลาบนนาฬิกาข้อมือ

จางเย่าฮุยยังจำคำกำชับของลูกสาวได้ดี จึงบอกให้เลขาช่วยเตือนตอนหนึ่งทุ่มไว้ล่วงหน้า จะได้กลับบ้านไปดูรายการพร้อมลูกสาว

เขาใส่ใจกับเรื่องของลูกสาวเสมอ การแข่งขันที่ลูกสาวลงแข่ง เขาจะต้องไปให้กำลังใจถึงที่ทุกครั้ง รายการที่ลูกสาวออกรายการ เขาก็จะกลับบ้านมานั่งดูด้วยกันกับลูกทุกครั้ง

ยิ่งไปกว่านั้น คืนนี้ยังเป็นรายการแบบนั้นเสียด้วย

【ถ้าไอ้หนูนั่นมันคิดร้ายอะไรขึ้นมา ฮึ】จางเย่าฮุยหัวเราะเย็นในใจ เก็บของให้เรียบร้อย ก่อนจะทำหน้าขรึมออกจากบริษัทไป

บ้านของจางเย่าฮุยอยู่ไม่ไกลจากบริษัทนัก อยู่ในย่านคนรวย

ไฟรอบสนามหญ้าถูกเปิดแล้ว แต่แสงสีของท้องฟ้ายามเย็นยังไม่จางหายไปหมด

คฤหาสน์มีโรงรถในตัว รถของจางเย่าฮุยเพิ่งเลี้ยวเข้ามาในลาน จางอีม่านที่อยู่ในบ้านก็ได้ยินเสียงเสียแล้ว ในโรงรถมีประตูที่เชื่อมตรงขึ้นไปยังตัวบ้านชั้นบน พอจางเย่าฮุยขับรถเข้าโรงรถ ก็เห็นจางอีม่านใส่รองเท้าแตะยืนรออยู่บนบันไดแล้ว

รถเพิ่งจอดสนิท จางอีม่านก็กระโดดดึ๋ง ๆ เร่งเร้าอยู่กับที่

“พ่อ เร็วสิ ๆ รายการจะเริ่มแล้วนะ”

ทั้งที่จริง ๆ แล้วยังเหลืออีกตั้งครึ่งชั่วโมงกว่ารายการจะเริ่ม จางเย่าฮุยรู้ดีว่าลูกสาวชอบพูดเวลาเกินจริง เวลา 19:01 น. เธอก็สามารถพูดให้เป็น【จะสองทุ่มแล้ว】ได้

เขาปล่อยให้จางอีม่านลากแขนพาขึ้นไปชั้นบน เปลี่ยนรองเท้าเสร็จ จางเย่าฮุยก็ไปล้างหน้าล้างมือ เปลี่ยนเป็นชุดอยู่บ้านสบาย ๆ แล้วจึงออกมาที่ห้องนั่งเล่น เวลาก็ยังเหลือเฟือ

จางอีม่านเตรียมขนมไว้เต็มโต๊ะแล้ว ยังมีกับแกล้มอีกเล็กน้อย เธอนั่งกอดตุ๊กตาฮัสกี้ รอจางเย่าฮุยมานั่งด้วย

รายการยังไม่เริ่ม บนจอยังเป็นโฆษณาอยู่

จางเย่าฮุยนั่งลง เปิดเบียร์กระป๋อง สูดลมหายใจอย่างสบายอารมณ์หนึ่งที

ตั้งแต่ลูกสาวเดบิวต์ การนั่งดูรายการกับลูกสาวก็กลายเป็นธรรมเนียมที่ไม่มีวันเปลี่ยน จากคนที่ไม่ชอบดูรายการอะไรพวกนี้เลย จางเย่าฮุยก็เริ่มยอมผ่อนคลายตัวเองในช่วงเวลาแบบนี้บ้าง บางครั้งวางสมอง วางการคำนวณทั้งหลายลง แล้วหัวเราะไปกับรายการบ้าง ก็ไม่เลวเหมือนกัน

“ลูกว่า มาถ่ายรายการนี้ สนุกไหม?” จางเย่าฮุยถาม

“สนุกออกค่ะ” จางอีม่านฉีกซองขนมตอบ

“แต่ก่อนหน้านี้หนูไม่ใช่ไม่อยากไปออกรายการนี้เหรอ?”

“ฮึ ตอนนั้นหนูไม่อยากไป พ่อก็ไม่ยอมช่วยนี่นา” พอจางอีม่านพูดถึงเรื่องนี้ก็เริ่มหงุดหงิด แต่พอกรอกตานิดเดียว ความหงุดหงิดก็หายไปอย่างรวดเร็ว

“ตารางงานที่บริษัทจัดให้ พ่อก็ต้องวางตัวให้เป็นกลางหน่อยสิ” ตารางงานของจางอีม่านที่บริษัทจัดให้ จางเย่าฮุยแทบไม่เคยเข้าไปยุ่ง เพราะบริษัทนี้ไม่ใช่ของเขาคนเดียว แต่ด้วยตำแหน่งของเขา อย่างน้อยก็มั่นใจได้ว่าจางอีม่านจะไม่ถูกใครรังแก เรื่องนี้เขายังมีความมั่นใจอยู่

“สายไปแล้วล่ะ! ตอนนี้หนูมีแฟนหนุ่มที่ทั้งหล่อทั้งเก่งแล้ว นอกจากร้องเพลงไม่ค่อยเก่งนิดเดียวเอง” จางอีม่านพูดอย่างภูมิใจ

“แฟนอะไรกัน! นั่นมันแค่ถ่ายรายการ!” จางเย่าฮุยนั่งตัวตรงทันที เบิกตากว้างมองจางอีม่านด้วยสีหน้าว่าไร้สาระสิ้นดี ถึงกับเผลอพ่นน้ำลายออกมาด้วย

“หนูรู้หรอกน่าว่าเป็นรายการ หนูแค่จะได้อินกับการถ่ายหน่อยไงล่ะ นี่เรียกว่ามืออาชีพ เข้าใจไหมพ่อ พ่อไม่เข้าใจหรอก” จางอีม่านทำหน้าดูถูก

【ทำไมพ่อจะไม่เข้าใจฮะ!】

ตอนนี้จางเย่าฮุยอยากจะไปบีบคอผู้จัดการฉินเจี่ยเหลือเกิน อยากถามให้รู้เรื่องว่าทำไมสถานการณ์จริงถึงไม่เหมือนกับที่เธอรับปากอย่างมั่นอกมั่นใจไว้เลย

จางเย่าฮุยเริ่มรู้สึกเสียใจเล็ก ๆ ที่ตอนนั้นไม่ยอมยื่นมือเข้าไปขัดขวางทั้งหมดนี้

ตอนนั้นฉินเจี่ยมาบอกเขาว่า พาร์ตเนอร์ในเรียลลิตี้ของเสี่ยวม่านถูกเปลี่ยน จากเดิมที่เป็นไอดอลหนุ่มกระแสแรงที่รับประกันได้ว่าจะเชื่อฟัง วางตัวเรียบร้อย แต่ดันประสบอุบัติเหตุรถชน ทีมงานรายการเลยเปลี่ยนเอาหานเจวี๋ยมาลงแทน

จางเย่าฮุยยังพอมีความทรงจำเกี่ยวกับหานเจวี๋ยอยู่ เขาไปค้นข้อมูลของหานเจวี๋ยในช่วงสองสามปีมานี้มาดูทั้งหมด ยืนยันแล้วว่าในข่าวเสียหายทั้งหลายไม่มีข่าวฉาวเรื่องผู้หญิงของหานเจวี๋ยเลย พอรวมกับแผนการใช้ประโยชน์จากหานเจวี๋ยที่ฉินเจี่ยเอามาเสนอ จางเย่าฮุยก็รู้สึกว่าเรื่องนี้น่าจะไปได้สวย มีลุ้นมาก จึงตกลง

ใครจะไปคิดว่าเพิ่งถ่ายไปแค่ครั้งเดียว ลูกสาวเขาก็เรียกหานเจวี๋ยว่า “แฟนหนุ่ม” เสียแล้ว แบบนี้ต้องเป็นไอ้โง่หานเจวี๋ยนั่นแหละที่ยุให้พูดแน่ ๆ

จางเย่าฮุยครุ่นคิดในใจว่าจะเก็บกู้สถานการณ์ที่เลยเถิดไปแล้วนี้อย่างไรดี

บนจอ รายการเริ่มฉายแล้ว

ไม่มีการเปิดอินโทรรายการ แต่ตัดเข้าตัวอย่างของสามคู่รักสมมติ โดยเน้นบรรยากาศชวนสงสัยและเต็มไปด้วยความสนุก

มีแขกรับเชิญชายคนหนึ่งเบิกตากว้างพูดว่า【ทำไมเป็นเธอ!】แล้วทรุดเข่าลงกับพื้น

มีแขกรับเชิญหญิงคนหนึ่งยืนอยู่กลางถนน มองผู้คนที่เดินขวักไขว่รอบตัว แล้วหันมาทางกล้องด้วยสีหน้าว่าเหลือเชื่อ

【ให้ฉันมาหาแฟนหนุ่มในนี้เนี่ยนะ?】

แล้วยังมีหานเจวี๋ยทำหน้ารังเกียจใส่กล้อง

【ขอไม่เจอได้ไหม?】

ทุกอย่างล้วนทำให้ผู้ชมอดใจรอดูตอนหลักไม่ไหว

แต่พอจางเย่าฮุยเห็นฉากสุดท้ายที่หานเจวี๋ยทำท่ารังเกียจลูกสาวตัวเอง มือเขาก็กำกระป๋องเบียร์แน่นจนบุบ ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดระคายหู

ส่วนจางอีม่านก็นั่งจ้องจอแบบโงนเงนอย่างมีความสุข ตั้งใจดูสุด ๆ

หลังจากปูปมเล็ก ๆ น้อย ๆ เสร็จ ก็ขึ้นโลโก้รายการ “พวกเรามารักกันเถอะ” เวอร์ชันใหม่อยู่กลางจอ สีชมพูหวานแหวว อบอวลไปด้วยกลิ่นอายความรัก

ในฐานะคู่หลักที่เรียกกระแส หานเจวี๋ยกับจางอีม่านจึงได้ออกอากาศก่อนใคร

รายชื่อแขกรับเชิญชายหญิงที่มาร่วมรายการ จริง ๆ แล้วทีมงานก็โปรโมตไปหมดแล้ว ผู้ชมและแฟน ๆ ที่ติดตามรายการอยู่ต่างรู้กันดีว่าใครจะจับคู่กับใคร แต่พอได้เห็นภาพการเตรียมตัวของแขกรับเชิญแต่ละคนบนจอ ทุกคนก็ยังเผลออินกลับไปกับบรรยากาศก่อนพบหน้ากัน ลุ้นและตื่นเต้นไปพร้อมกับแขกรับเชิญ

ก่อนอื่น บนจอขึ้นตัวหนังสือใหญ่ ๆ ว่า【มุ่งหน้าไปยังที่พักของแขกรับเชิญชาย】

“มาตรงเวลาพอดี” หานเจวี๋ยยืนอยู่ด้านในหน้าประตู มองคนหลังกล้องด้วยสีหน้าเย็นชา

ภาพลักษณ์เย็นชา โดดเดี่ยว ถูกฝังลงในใจผู้ชมทันที

จากนั้นกล้องก็สั่นเล็กน้อย ตามสไตล์สารคดี แล้วตามหานเจวี๋ยเข้าไปในบ้าน

ต่อมาก็เป็นการเปิดเผยที่พักของหานเจวี๋ย ห้องนั่งเล่น ห้องครัว ห้องฟิตเนส ห้องดนตรี ห้องทำงาน

จางอีม่านดูอย่างตั้งใจ ฝั่งสัมภาษณ์ของหานเจวี๋ย เธอเองก็อยากรู้เหมือนกัน

ต่อมาหานเจวี๋ยนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นที่แสงส่องถึงเต็มที่ ร่างกายเหมือนถูกวางลงบนโซฟาอย่างส่ง ๆ เอนตัวมองกล้องอย่างเกียจคร้าน ทำให้การสัมภาษณ์ครั้งนี้ดูเป็นกันเองและจริงใจเป็นพิเศษ

“อยากถามว่าภาพแฟนสาวในอุดมคติของคุณ เป็นแบบไหนครับ” เสียงจากนอกจอดังขึ้น

“จริงใจ ใจดี ใจกว้าง น่ารัก ร่าเริง ผมสั้น มีความรู้ เข้าอกเข้าใจคนอื่น ชอบยิ้ม ยิ้มแล้วดูดี…แล้วก็ต้องชอบผม” หานเจวี๋ยนับนิ้วไปด้วยขณะพูด แต่ละคำที่พูดออกมา ก็จะมีคำ ๆ นั้นโผล่ขึ้นมาบนจอด้วยเอฟเฟกต์พิเศษ จนท้ายที่สุดคำเหล่านั้นก็แน่นขนัดเต็มหน้าจอไปหมด

จางอีม่านลูบผมยาวที่ไหลลงมาบนไหล่ตัวเอง มองดู สีแดงแปร๊ด

เธอกำลังจะหันไปถามพ่อว่า【หนูใจดีไหม ร่าเริงไหม…】ก็เผอิญสบตากับดวงตาหรี่แคบของจางเย่าฮุยเข้า จางอีม่านเลยไม่ถามแล้ว หันกลับมามองจอ ทำปากยื่น

หลังจากรอยต่อการตัดต่อที่เห็นได้ชัดหนึ่งครั้ง ภาพก็ตัดไปยังคำถามถัดไป

“แล้วทำไมคุณถึงมาร่วมรายการนี้ล่ะครับ?”

“อืม…มาที่นี่ก็อยากลองดูว่าความรู้สึกของการมีความรักมันเป็นยังไง แบบเปิดเผยอย่างถูกต้องน่ะ” หานเจวี๋ยพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“ไม่กังวลเหรอครับ ว่าความคิดของชาวเน็ตกับผู้ชมที่มีต่อคุณจะเปลี่ยนไป?”

“ผมไม่กล้าพูดหรอกว่าผมเป็นคนไม่มีปัญหา เรื่องนิสัยใจคอของคนส่วนใหญ่ ยังไงก็ต้องมีปัญหาบ้างไม่มากก็น้อย แต่ที่เรียกว่าความคิดเหมารวม การติดป้าย มันโง่มากจริง ๆ สิ่งพวกนี้มันไปจำกัดความเป็นไปได้ที่คนคนหนึ่งจะพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้น…เพราะงั้น สำหรับพวกที่มีอคติกับผม ผมไม่คาดหวังอะไรจากพวกเขาแล้วล่ะ ไม่สนใจแล้วด้วย”

คำพูดของหานเจวี๋ยถูกออกอากาศแบบครบถ้วนทั้งย่อหน้า

【ต้องเป็นสคริปต์ที่เตรียมไว้ให้พูดแน่ ๆ】 นี่คือเสียงในใจของคนดูจำนวนมากที่กำลังนั่งดูรายการอยู่ตอนนี้

คำอย่าง【ความคิดเหมารวม】【จำกัดความเป็นไปได้ที่คนคนหนึ่งจะพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้น】อะไรแบบนี้ คนดูบางส่วนที่เพิ่งกลับมาดูหานเจวี๋ยอีกครั้งในรอบนี้ ไม่สามารถเชื่อมโยงคำพูดแบบนี้เข้ากับภาพลักษณ์เดิมของหานเจวี๋ยได้เลย

ส่วนคนที่เริ่มกลับมาติดตามหานเจวี๋ยตั้งแต่รายการ “ทู่เฉ่า ต้าโชว์” นั้น กลับยิ่งรู้สึกได้ลึกซึ้งถึงการเปลี่ยนแปลงของหานเจวี๋ย

พอจางอีม่านฟังจบ ก็ปรบมือให้ทันที

“พูดดีมาก!” จางอีม่านทั้งปรบมือทั้งพยักหน้า แล้วหันไปมองพ่อ เหมือนกำลังชวนให้พ่อมาร่วมวงปรบมือด้วยกัน

【ดีบ้าอะไร!】จางเย่าฮุยไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองกลายเป็นพวกเกลียดหานเจวี๋ยไปครึ่งตัวแล้ว ยิ่งลูกสาวเชียร์หานเจวี๋ยมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งมองไอ้หนูนี่ไม่เข้าตามากเท่านั้น

จางเย่าฮุยกลอกตา ดื่มเบียร์ไปอึกหนึ่ง เขาพอจะจับทางได้แล้วว่าหานเจวี๋ยจะเดินสายภาพลักษณ์แบบไหน เมื่อเทียบกับไอดอลทั่วไปที่ต้องระวังคำพูดคำจา หานเจวี๋ยกลับเลือกแนวประชดประชันตัวเอง ปล่อยตัวปล่อยใจให้คนด่าอย่างมีสติ ถ้าเดินได้ดี ภาพลักษณ์ก็จะดู “จริง” ขึ้นมา อาจจะกลับมาดังได้อีกก็ได้ แต่แบบนี้มันไม่อยู่ในแผนของ【ไอดูเอนเตอร์เทนเมนต์】แล้ว แผนคงต้องปรับใหม่

“ดูสิ พื้นฐานเขาก็ยังเป็นคนไม่เอาไหนเหมือนเดิม ดาราไม่ควรเป็นแบบนี้หรอก” จางเย่าฮุยพูดสั่งสอนลูกสาวอย่างใจเย็น

“แต่หนูว่าจริง ๆ แล้วเขาก็ไม่ใช่คนเลวอะไรนี่คะ” จางอีม่านกระพริบตาปริบ ๆ มองพ่อแท้ ๆ ของตัวเอง

“อย่าไปตกหลุมพรางไอ้หนูนั่นเชียวนะ จำไว้นะ สุดท้ายพวกเธอสองคนยังไงก็ต้องเลิกคู่กันอยู่ดี เพราะงั้นระหว่างทางอย่าไปจริงจังให้มาก”

“ไม่ได้หรอกค่ะ หนูเป็นคนให้ความสำคัญกับระหว่างทาง ไม่สนใจตอนจบต่างหาก!”

“อย่ามาพูดเลย แค่เอาผลลัพธ์มาล่อหน่อย เธอก็วิ่งเร็วกว่าสุนัขแล้ว”

“หมายความว่ายังไงคะเนี่ย?” จางอีม่านงงไปหมด ทำไมคุย ๆ กันดี ๆ กลายเป็นด่าลูกสาวเฉย แบบนี้เข้าข่ายโจมตีส่วนตัวไหมเนี่ย?

“รู้ไหมว่าตอนเด็ก ๆ เธอหัดเดินได้ยังไง?” จางเย่าฮุยกอดอก หัวเราะเย็น

“เอ่อ…รถหัดเดิน?” จางอีม่านเดา

“ไม่ต้องลำบากขนาดนั้นหรอก แม่กับพ่อแค่เอาเก้าอี้สองตัวไปตั้งไว้ในสวน แม่เธอนั่งฝั่งหนึ่ง พ่อนั่งอีกฝั่ง เราสองคนแกะเมล็ดแตงให้เธอกิน แม่แกะหนึ่งเม็ด เธอก็เกาะราวเดินเตาะแตะไปหาแม่เพื่อกิน พ่อแกะอีกเม็ด เธอก็เกาะราวเดินโงนเงนกลับมาหาพ่อเพื่อกิน ทำอยู่แค่สองบ่าย เธอก็เดินได้แล้ว หลังจากนั้นก็ใช้วิธีนี้สอนให้เธอหัดวิ่ง เธอลองคิดดูสิว่าผลลัพธ์มันสำคัญกับเธอแค่ไหน”

“ไม่จริง! นั่นมันแค่พิสูจน์ว่าหนูเป็นคนกินเก่งต่างหาก!” จางอีม่านทนไม่ได้ที่เรื่องในวัยเด็กถูกบิดเบือนแบบนี้ แถมยังยัดเยียดข้อคิดสั่งสอนเข้ามาอย่างดื้อ ๆ อีก

จางอีม่านคว้าหมอนอิงฟาดใส่พ่อแท้ ๆ สองทีอย่างแรง ก่อนจะทำแก้มป่องหันกลับไปดูรายการต่อ