บทที่ 14: ผู้โชคดี

บทที่ 14: ผู้โชคดี

"หัวหน้า พวกเราใช้โอกาสนี้ทำให้โรงเตี๊ยมของเราโด่งดังกันเถอะ"

หลังจากทำความเข้าใจรายละเอียดของกิจกรรม ยาเกอร์ก็อดไม่ได้ที่จะร้องอุทานด้วยความชื่นชม ก่อนจะหันไปพูดกับมอเรด

ประจวบเหมาะกับที่ถนนการค้าแห่งนี้ยังไม่มีโรงเตี๊ยมเลยสักแห่ง

เหล่านักผจญภัยกำลังกลุ้มใจที่ไม่รู้จะเอาเงินไปถลุงที่ไหนดี

ถ้าเราเปิดโรงเตี๊ยมตอนนี้ล่ะก็ พวกเราต้องรวยเละแน่!

ยังไงซะ คนเราก็กินข้าวตลอดเวลาไม่ได้ ใช้ยาตลอดเวลาไม่ได้ และนอนหลับตลอดเวลาไม่ได้ แต่คนเราสามารถดื่มเหล้าได้ตลอดเวลา

"เจ้าพูดถูก!"

"แอนเลีย เรลล่า พวกเราต้องขยับตัวให้เร็วกว่านี้แล้ว"

เมื่อเป็นเรื่องของการหาเงิน มอเรดไม่เคยลังเลเลยสักนิด

ดูแค่ภาพความคึกคักที่สำนักงานจัดการถนนการค้าก็รู้แล้ว ว่าเหล่านักผจญภัยมีความกระตือรือร้นในการใช้จ่ายมากแค่ไหน

เมื่อพฤติกรรมการใช้จ่ายนี้ก่อตัวขึ้น แม้กิจกรรมจะจบลง ถนนการค้าแห่งนี้ก็ไม่มีทางเงียบเหงาแน่นอน

"นอกจากนี้ ข้าขอเสนอให้เราเช่าร้านเพิ่มอีกสองแห่งทันทีก่อนที่จะมีใครไหวตัวทัน"

"เราจะพลาดโอกาสทองแบบนี้ไปไม่ได้เด็ดขาด!"

"ข้าเห็นด้วย" ยาเกอร์เป็นคนแรกที่สนับสนุนข้อเสนอของมอเรด

"ข้าว่ามันก็เป็นไปได้นะ" แอนเลียมองไปทางกลุ่มนักผจญภัยก่อนจะพยักหน้าแล้วกล่าว "ทว่า หากเรามีร้านเพิ่มอีกสองแห่ง เราก็ต้องการกำลังคนมาช่วยมากขึ้นด้วย"

"พวกเราควรไปที่เมืองป่าหินเพื่อรับสมัครพนักงานดีหรือไม่?"

ท้ายที่สุดแล้วพวกเขาก็เป็นนักผจญภัย ย่อมไม่สามารถถูกผูกมัดอยู่กับโรงเตี๊ยมแค่ไม่กี่แห่งได้

ยิ่งไปกว่านั้น ไม่ว่าจะเป็นการชงเครื่องดื่มหรือการเป็นบาร์เทนเดอร์ พวกเขาก็ไม่ใช่มืออาชีพ ดังนั้นปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผู้เชี่ยวชาญจะดีกว่า

"บาร์เทนเดอร์ พนักงานเสิร์ฟ พนักงานทำความสะอาด..."

"ถ้าเรามีโรงเตี๊ยมสามแห่ง เราต้องรับสมัครคนอย่างน้อยแปดคน"

ยาเกอร์ลูบคางพลางเริ่มครุ่นคิดถึงจำนวนพนักงานและเรื่องค่าจ้าง

อย่างไรก็ตาม นั่นเป็นปัญหาที่เอาไว้จัดการทีหลังได้

ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการรีบเปิดโรงเตี๊ยมให้เร็วที่สุด

...

[ผู้โชคดีแห่งเมืองป่าหิน — ปาร์ตี้นักผจญภัยของมอเรด!]

"นี่คือข่าวจากเมืองป่าหินวันนี้งั้นหรือ?"

"ผู้โชคดี?"

ลู่เช่อมมองดูเหล่า 'หน้าม้า' ไม่กี่คนนี้กลายเป็นสิ่งที่เรียกว่าผู้โชคดี ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกทั้งขบขันและระอาใจ

ต้องยอมรับว่าเจ้าพวกตัวจ้อยทั้งสี่นี้กลายเป็นเศรษฐีชั่วข้ามคืนเพราะขุมทรัพย์ในป่าจันทร์สีเลือด

ต่อมา ในช่วงกิจกรรมชิงโชคจากการจับจ่าย พวกเขาก็ได้เปิดโรงเตี๊ยมเพียงแห่งเดียวบนถนนการค้าและกอบโกยกำไรไปมหาศาล

แต่ไม่ว่าจะมองมุมไหน พวกเขาก็ไม่น่าจะถูกมองว่าเป็นผู้โชคดีได้เลย

สิ่งนี้เป็นเครื่องพิสูจน์ชั้นดีว่าข่าวลือนั้นเชื่อถือไม่ได้จริงๆ

"ซาร์ส วันนี้มีข่าวคราวอะไรใหม่ๆ จากหมู่บ้านนักผจญภัยมารายงานบ้างหรือไม่?"

เมื่อปัดข่าวลือโคมลอยทิ้งไป ลู่เช่อก็ยังต้องหันมาใส่ใจกับสถานการณ์ในอาณาเขตของตน

แผนการขุมทรัพย์ในตอนแรกถือได้ว่าประสบความสำเร็จอย่างงดงาม

ท้ายที่สุดแล้ว จุดประสงค์เดิมของแผนการขุมทรัพย์ก็คือการดึงดูดเหล่านักผจญภัยให้มาที่ป่าจันทร์สีเลือด

บัดนี้เป้าหมายได้บรรลุผลแล้ว

ดังนั้น ลู่เช่อจะไม่จัดวางขุมทรัพย์อีกต่อไป

ทว่าเขาจะมุ่งเน้นไปที่การบริหารจัดการหมู่บ้านนักผจญภัยให้ดีแทน!

เพราะนี่เป็นวิธีเก็บเกี่ยวพลังงานอารมณ์ที่มีประสิทธิภาพยิ่งกว่า!

"เรียนนายท่าน เนื่องจากความสำเร็จของโรงเตี๊ยมที่มอเรดและพรรคพวกเปิด เมื่อเร็วๆ นี้จึงมีพ่อค้าจำนวนไม่น้อยเดินทางมาเพื่อสอบถามเกี่ยวกับการเช่าร้านค้าขอรับ"

"ข่าวจากเมืองป่าหินก็แพร่สะพัดออกไปเช่นกัน"

"โดยเฉพาะเหล่านักผจญภัยที่ถูกรางวัลใหญ่ การโอ้อวดของพวกเขาถือเป็นโฆษณาชั้นเลิศเลยล่ะขอรับ"

ซาร์สรายงานด้วยความเคารพ

มันเริ่มเชี่ยวชาญกับงานนี้มากขึ้นเรื่อยๆ

ถึงแม้ซาร์สอาจจะอ่อนด้อยในด้านพลังการต่อสู้

ทว่าในด้านสติปัญญาแล้ว พรสวรรค์ของมนุษย์หัวแพะนั้นถือว่าอยู่ในระดับแนวหน้าของหมู่ปีศาจ

"ดีมาก การมาเยือนของเหล่าพ่อค้าสามารถช่วยส่งเสริมการพัฒนาเศรษฐกิจของหมู่บ้านนักผจญภัยได้"

"ลูกจ้างที่พวกเขารับสมัครมายังสามารถทำงานแทนพวกสัตว์ประหลาดได้ในบางส่วนด้วย"

"ด้วยวิธีนี้ ข้าก็จะได้ปลีกตัวไปทำอย่างอื่นได้"

ลู่เช่อพยักหน้า และเมื่อเห็นสีหน้าลังเลของซาร์ส เขาก็ส่งสัญญาณให้มันพูดต่อ

"เรียนนายท่าน ตามที่ผู้ใต้บังคับบัญชาได้สืบสวนมา ในช่วงกิจกรรมชิงโชคจากการจับจ่าย มีพ่อค้าเร่หลายคนที่มาเช่าร้าน ได้สมรู้ร่วมคิดกับพวกนักผจญภัยใช้ใบเสร็จปลอมจำนวนมากเพื่อฉ้อโกงสิทธิ์ในการจับรางวัลหลายครั้งขอรับ"

"แถมยังตกลงกันว่าถ้าใครถูกรางวัล ก็จะแบ่งเงินรางวัลกันคนละครึ่ง"

"เรื่องนี้ควรจัดการอย่างไรดีขอรับ? ข้าน้อยรอการตัดสินใจจากนายท่าน"

ซาร์สผงกศีรษะเล็กน้อยแล้วกล่าวต่อ

ในหมู่บ้านนักผจญภัยที่เพิ่งสร้างใหม่ ย่อมไม่มีทางไร้ซึ่งปัญหาอย่างแน่นอน

โดยเฉพาะเมื่อมีเงินทองมาล่อใจ มันจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่พ่อค้าและนักผจญภัยจะสมคบคิดกันเพื่อฮุบเงินรางวัล

ว่ากันตามตรง ค่าเช่าร้านตกเพียงปีละสองเหรียญทองเท่านั้น

ทว่า หากพวกเขาถูกรางวัล แค่รางวัลที่สองก็ปาเข้าไปสิบเหรียญทองแล้ว!

ต่อให้แบ่งครึ่งกัน ก็ยังได้ตั้งห้าเหรียญทอง!

มีแต่กำไรเห็นๆ!

แต่ซาร์สรู้สึกว่าตนไม่มีอำนาจตัดสินใจในเรื่องพรรค์นี้ จึงได้นำมารายงานให้ลู่เช่อทราบ

"ที่แท้ก็เรื่องนี้เอง อยู่ในความคาดหมายของข้าอยู่แล้ว"

น่าประหลาดใจที่เมื่อลู่เช่อได้ยิน สีหน้าของเขากลับไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย แถมเขายังรู้สึกอยากจะหัวเราะออกมาเสียด้วยซ้ำ

ทำใบเสร็จปลอมงั้นเรอะ?

ช่างกล้าหาญชาญชัยเสียนี่กระไร!

ก่อนหน้านี้ ตอนที่ตัดสินใจปล่อยเช่าร้านค้า ลู่เช่อได้สร้างตราประทับที่สอดคล้องกันจากตัวเลือกย่อยไอเทม เพื่อใช้ประทับตราบนใบเสร็จให้กับเหล่าพ่อค้าเมื่อพวกเขามีการซื้อขายสินค้า

ทุกครั้งที่ขายสินค้า จะมีใบเสร็จสองชุด

ใบเสร็จใบหนึ่งจะอยู่กับพ่อค้า ส่วนใบเสร็จรับเงินอีกใบจะมอบให้กับลูกค้า

หลักฐานที่ต้องใช้ในกิจกรรมจับรางวัลครั้งนี้ ก็คือใบเสร็จรับเงินในมือลูกค้านั่นเอง

การที่พ่อค้าพวกนี้กล้าปลอมแปลงใบเสร็จ คงเป็นเพราะพวกเขาไม่ได้คิดว่าใบเสร็จพวกนี้มีไว้ใช้ทำอะไรจริงๆ แน่

คิดว่าแค่เอาไว้ทำบัญชีเฉยๆ หรืออย่างไร?

แน่นอนว่าไม่ใช่!

ลู่เช่อเก็บใบเสร็จพวกนี้ไว้เพื่อจุดประสงค์ในการเก็บภาษีต่างหาก!

สำหรับพ่อค้าที่มีความกล้าพอจะตุกติกเรื่องบัญชี ข้าก็หวังว่าพวกเขาจะยังคงมีความสุขได้แบบนี้ในตอนที่ต้องจ่ายภาษีนะ

"ซาร์ส เจ้าแค่ส่งคนไปคอยจับตาดูพวกมันไว้ให้ดี"

"รอจนถึงพรุ่งนี้ หลังจากกิจกรรมชิงโชคจบลง ก็แค่พาคนไปเก็บภาษีก็พอ"

ลู่เช่อกล่าวอย่างไม่แยแส

เขายังวางแผนที่จะใช้โอกาสนี้สั่งสอนพ่อค้าพวกนั้นให้รู้ซึ้งว่าใบเสร็จนั้นมีจุดประสงค์อะไร

เพื่อให้พ่อค้าในอนาคตไม่กล้าเล่นลูกไม้ในอาณาเขตของเขาอีก

"ข้าน้อยรับบัญชาขอรับนายท่าน วิสัยทัศน์ของท่านช่างกว้างไกลนัก ผู้ใต้บังคับบัญชารู้สึกละอายใจยิ่งนักเมื่อเทียบกัน"

ซาร์สโค้งคำนับรับคำสั่ง และหลังจากรายงานข่าวจนครบถ้วนแล้ว มันก็ถอยออกจากปราสาทจอมมาร

หลังจากซาร์สจากไป ลู่เช่อก็เปิดแผนที่อาณาเขตขึ้นมาและเริ่มสำรวจ

พรุ่งนี้กิจกรรมชิงโชคจากการจับจ่ายก็จะสิ้นสุดลงแล้ว

หากเขาไม่คิดหาวิธี ความเร็วในการเก็บเกี่ยวพลังงานอารมณ์คงได้ลดฮวบลงอีกแน่

ดังนั้น เพื่อรับประกันรายรับ ลู่เช่อจึงต้องเริ่มคิดหาวิธีใหม่ๆ ในการกระตุ้นอารมณ์

กิจกรรมจับรางวัลเพิ่งจะจบลง คงจะจัดต่อเลยไม่ได้แน่ๆ

แล้วเขาควรจะงัดเอาวิธีแบบไหนออกมาใช้ดีล่ะ?