บทที่ 13: ช้อปปิ้งชิงรางวัล

บทที่ 13: ช้อปปิ้งชิงรางวัล

"เข้าใจแล้วขอรับ นายท่านช่างปราดเปรื่องยิ่งนัก ผู้น้อยมิอาจเทียบเคียงได้เลย"

ซาร์สพยักหน้าอย่างครุ่นคิด กล่าวด้วยความเลื่อมใสอย่างเต็มเปี่ยม

"ไม่หรอกๆ"

ลู่เช่อโบกมือ รู้สึกเหลิงนิดหน่อย จากนั้นชี้ไปที่กล่องใบใหญ่แล้วพูดว่า "ซาร์ส เจ้าเอาลูกบอลเล็กๆ ใส่ลงไปก่อนสิ ข้าจะลองสุ่มรางวัลดู"

"ข้าจะได้แนะนำรายละเอียดของกิจกรรมสุ่มรางวัลนี้ให้เจ้าฟังไปด้วยเลย"

ถึงปากจะพูดไปแบบนั้น แต่ความจริงแล้ว ลู่เช่อก็แค่อยากเล่นเองเท่านั้นแหละ

ท้ายที่สุดแล้ว ในฐานะมหาจอมมารที่อาศัยอยู่ในเมืองจอมมารอันกว้างใหญ่ จะไม่ให้รู้สึกเบื่อหน่ายได้อย่างไร ในเมื่อที่นี่ไม่มีความบันเทิงอะไรเลยแม้แต่น้อย

ในเมื่อมีกิจกรรมจัดขึ้นทั้งที เขาจึงต้องขอสัมผัสประสบการณ์นี้ด้วยตัวเองก่อนเป็นอันดับแรก

ไม่นานนัก ลูกบอลขนาดเล็กสีต่างๆ จำนวนหนึ่งร้อยลูกก็ถูกซาร์สใส่ลงไปในกล่องใบใหญ่และนำมาวางไว้ตรงหน้าลู่เช่อ

"ซาร์ส จำไว้นะ คนที่มาจับรางวัลจะหยิบลูกบอลออกไปได้แค่ครั้งละหนึ่งลูกเท่านั้น"

"และทุกครั้งที่พวกเขาจับลูกบอลได้หนึ่งลูก เจ้าต้องใส่ลูกบอลสีเดียวกันกลับคืนลงไป"

"เพื่อรับประกันว่าโอกาสในการถูกรางวัลใหญ่จะยังคงอยู่ที่หนึ่งเปอร์เซ็นต์เสมอ"

"อ๊ะ ได้ลูกบอลสีขาวล่ะ"

ขณะที่พูด ลู่เช่อก็ล้วงมือเข้าไปในกล่องใบใหญ่และคลำหาลูกบอล

เขามองดู เห็นว่าเป็นสีขาว จึงไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก

เขายื่นลูกบอลสีขาวให้ฮิลล์ที่ยืนอยู่ใกล้ๆ แล้วพูดต่อ "อีกอย่าง ถ้ามีคนจับได้รางวัลใหญ่ จำไว้ว่าต้องประกาศออกไปให้ทั่ว เพื่อพิสูจน์ว่ากิจกรรมของเราเป็นของจริงและใช้ได้จริง"

"รับทราบขอรับ นายท่าน"

ซาร์สพยักหน้ารับขณะหย่อนลูกบอลสีขาวกลับลงไปในกล่อง

จากนั้น ลู่เช่อก็ล้วงมือเข้าไปอีกครั้งแล้วหยิบลูกบอลออกมา

"อ๊ะ สีขาวอีกแล้ว"

ลู่เช่อมมองลูกบอลสีขาวในมือ หรี่ตาลงเล็กน้อย แล้วส่งให้ฮิลล์อีกครั้ง

"เจ้าเติมลูกบอลใส่ลงไปต่อเถอะ"

"ขอรับ นายท่าน"

"แล้วก็ รางวัลทั้งหมดของกิจกรรมนี้ต้องแลกรับทันทีที่หน้างาน ห้ามมาแลกทีหลัง... ทำไมถึงเป็นสีขาวอีกล่ะเนี่ย!?"

ลู่เช่อขมวดคิ้วแล้วยื่นลูกบอลสีขาวลูกที่สามให้กับฮิลล์

เขานวดคลึงหว่างคิ้วแล้วพูดต่อ "สุดท้ายคือเรื่องหลักฐานในการจับรางวัล"

"จำไว้นะ หลักฐานในการจับรางวัลก็คือใบเสร็จที่ออกโดยบรรดาพ่อค้าในหมู่บ้านนักผจญภัย ต้องเก็บรักษาไว้ให้ดี"

"ในเมื่อพวกเขาเป็นคนของเราเอง จึงไม่ต้องกังวลว่าจะมีการโกงเกิดขึ้น"

"แต่สำหรับพ่อค้าคนอื่นๆ ในภายภาคหน้า มันอาจจะไม่เป็นแบบนั้น"

ระหว่างที่ลู่เช่อกำลังพูด เขาก็ล้วงลูกบอลอีกลูกออกมาจากกล่องใหญ่

เขาจ้องมองดูใกล้ๆ มันก็ยังเป็นสีขาวอยู่ดี!

สีหน้าของเขาพลันบูดบึ้งขึ้นมาทันที

"..."

"นายท่าน ขออภัยที่ต้องถาม ผู้น้อยควรจะเติมลูกบอลสีขาวลงไปอีกหรือไม่ขอรับ?"

ซาร์สที่รออยู่ข้างๆ เพื่อเตรียมเติมลูกบอล เอ่ยถามด้วยความหวาดหวั่นเล็กน้อย ในมือยังคงถือลูกบอลสีขาวเอาไว้

"เติมลงไป—!"

ลู่เช่อสูดลมหายใจเข้าลึกๆ และกัดฟันพูด

กฎต้องเป็นกฎ ห้ามฝ่าฝืน!

เมื่อกี้จิตใจตอนจับรางวัลของเขาคงจะว้าวุ่นเกินไป เขาต้องสงบสติอารมณ์เพื่อสร้างสายใยเชื่อมโยงกับรางวัลใหญ่เสียก่อน

"ขอแค่ไม่ใช่ลูกบอลสีขาวก็พอ!"

"บ้าเอ๊ย—!"

"สีขาวอีกแล้ว!"

ลู่เช่อกำลูกบอลสีขาวไว้แน่นอยู่นานกว่าจะสงบสติอารมณ์ลงได้

เขาจะปล่อยให้กิจกรรมบ้าๆ นี่มาทำลายอารมณ์ดีๆ ของเขาทั้งวันไม่ได้ ในกล่องนี้ต้องมีแต่ลูกบอลสีขาวแน่ๆ!

"ฮิลล์ เจ้าลองดูซิ"

"ได้เจ้าค่ะ นายท่าน"

เมื่อได้ยินดังนั้น ฮิลล์ก็รีบยัดลูกบอลสีขาวทั้งห้าลูกที่ลู่เช่อให้มาลงไปในเสื้อผ้าของนาง

จากนั้นนางก็เดินไปข้างหน้า ล้วงมือลงไปในกล่องใบใหญ่ แล้วสุ่มหยิบลูกบอลออกมาหนึ่งลูก

แสงสีทองอันเจิดจ้าทำลายข้ออ้างในหัวของลู่เช่อจนแตกสลายไปในพริบตา

"ระ... รางวัลใหญ่!"

"นายท่าน เรื่องนี้ต้องประกาศให้ทราบโดยทั่วกันไหมขอรับ?"

"เจ้าคิดว่าไงล่ะ?"

...

ป้ายประกาศโปรโมตที่แขวนอยู่หน้าทางเข้าหมู่บ้านนักผจญภัยดึงดูดความสนใจของนักผจญภัยจำนวนมากได้อย่างรวดเร็ว

รางวัลใหญ่ซึ่งก็คือเหรียญทองหนึ่งร้อยเหรียญกลายเป็นจุดขายที่ดึงดูดใจมากที่สุด

แม้ว่าเมื่อเทียบกับขุมทรัพย์ในป่าจันทร์สีเลือดแล้ว มันอาจจะดูไม่มากเท่าไหร่

แต่สำหรับเหล่านักผจญภัยที่ไม่ได้ร่ำรวยอะไรนัก มันคือเงินก้อนโตอย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น การค้นหาขุมทรัพย์ไม่เพียงแต่ต้องเผชิญกับคู่แข่งจำนวนมาก แต่มันยังเป็นเรื่องที่ไม่มีใครรู้แน่ชัดด้วยว่าขุมทรัพย์นั้นยังคงมีอยู่จริงในป่าจันทร์สีเลือดหรือไม่

จะไปเทียบกับรางวัลใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาได้อย่างไร!

【พลังงานอารมณ์ + 17, + 19, + 25, + 22...】

ในวินาทีนี้ อารมณ์ของเหล่านักผจญภัยล้วนเต็มไปด้วยความเบิกบานอย่างเห็นได้ชัด

หลังจากที่เข้าใจกฎกติกา พวกเขาก็พากันสรรเสริญว่าหมู่บ้านนักผจญภัยจันทร์สีเลือดช่างปราดเปรื่องยิ่งนัก!

แค่ซื้อของก็ได้สิทธิ์จับรางวัลแล้ว

นี่มันได้เปล่าชัดๆ!

จะใช้เงินที่ไหนก็คือใช้เงินเหมือนกัน พอกลับไปที่เมืองป่าหิน พวกเขาก็ต้องเสียเงินซื้อของอยู่ดีไม่ใช่หรือ?

สู้มาเสี่ยงดวงที่หมู่บ้านนักผจญภัยจันทร์สีเลือดนี่ไม่ดีกว่าหรือ

"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?"

"กิจกรรมช้อปปิ้งชิงรางวัลเหรอ?"

มอเรดและพรรคพวกอีกสามคนที่มาถึงช้าเพราะมัวแต่หาช่องทางซื้อเหล้า เห็นฉากอันคึกคักที่ทางเข้าหมู่บ้านนักผจญภัยตั้งแต่ตอนที่พวกเขายังนั่งอยู่บนรถม้าบรรทุกสินค้า

นักผจญภัยจำนวนมากกำลังโบกใบเสร็จซื้อของในมือ รอคอยให้แถวขยับ เพื่อที่จะได้ถึงตาพวกเขาจับรางวัล

เป็นระยะๆ จะมีเสียงตะโกนอย่างท้อแท้ของนักผจญภัยดังขึ้นมา

"ลูกบอลสีขาวอีกแล้ว!"

"ทำไมข้าถึงจับไม่ได้รางวัลใหญ่อีกแล้วล่ะเนี่ย!"

"บ้าเอ๊ย ข้าอุตส่าห์มีลางสังหรณ์ว่าครั้งนี้ต้องถูกรางวัลแน่ๆ แล้วทำไมถึงชวดอีกล่ะ?"

"ครั้งหน้า ครั้งหน้าข้าจะต้องถูกรางวัลแน่ ข้าทำได้แน่!"

【พลังงานอารมณ์ + 15, + 18, + 24, + 19...】

ท่ามกลางเสียงตะโกนแห่งความท้อแท้เหล่านี้ บางครั้งก็จะมีเสียงร้องด้วยความตื่นเต้นดีใจดังขึ้นมาให้ได้ยินบ้างประปราย

"เย่! เยี่ยมไปเลย ข้าถูกรางวัลแล้ว!"

"ลูกบอลสีเงินล่ะ!"

"ถึงจะไม่ใช่รางวัลใหญ่ แต่สิบเหรียญทองก็ไม่เลวเลยนะ!"

"สุดยอดไปเลย ข้าถูกรางวัลล่ะ!"

"ต้องขอบคุณหมู่บ้านนักผจญภัยจันทร์สีเลือดที่มอบโอกาสนี้ให้ข้า และต้องขอบคุณสำนักงานจัดการถนนการค้าที่จัดกิจกรรมนี้ขึ้นมา!"

【พลังงานอารมณ์ + 16, + 22, + 19, + 21...】

หลังจากนั้น เมื่อได้ยินเสียงโห่ร้องยินดีเหล่านี้ นักผจญภัยที่ต่อแถวอยู่ด้านหลังก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นไปอีก

เพราะลูกบอลที่ถูกจับออกไปในกิจกรรมนี้ จะถูกใส่กลับคืนลงไปในกล่อง!

นั่นหมายความว่า หากโชคดีพอ การจับได้รางวัลใหญ่สิบครั้งติดก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้!

และนี่ก็คือจุดสำคัญที่ทำให้นักผจญภัยจำนวนมากตื่นเต้นและเสพติดมันอย่างถอนตัวไม่ขึ้น!

รางวัลใหญ่จะไม่มีวันหมดไป มีแต่จะให้ความหวังพวกเขามากขึ้นเรื่อยๆ เท่านั้น!

แต่อย่างไรก็ตาม เจ้าพวกคนดวงดีเหล่านี้ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะถูกคนอื่นอิจฉาตาร้อน

"ไอ้บ้าเอ๊ย แกได้รางวัลอะไรน่ะ!?"

"ไม่ต้องห่วง คนต่อไปที่จะถูกรางวัลก็คือข้าคนนี้แหละ!"

"ก็แค่รางวัลที่สอง เดี๋ยวข้าจะจับให้ได้รางวัลใหญ่ให้ดู!"

"ใช่แล้ว แค่รางวัลที่สองก็ดีใจขนาดนั้น พวกนี้มันไม่มีความทะเยอทะยานเอาซะเลย"

【พลังงานอารมณ์ + 18, + 21, + 15, + 19...】

ต้องบอกเลยว่า แค่กิจกรรมสุ่มรางวัลก็สามารถทำให้จิตใจปั่นป่วนได้ขนาดนี้

ความเร็วในการเก็บเกี่ยวพลังงานอารมณ์นี้มันเร็วกว่าการไปค้นหาขุมทรัพย์ตั้งเยอะไม่ใช่หรือไง?

"เข้าใจล่ะ!"

"สำนักงานจัดการถนนการค้าสามารถคิดค้นวิธีส่งเสริมการพัฒนาถนนการค้าแบบนี้ขึ้นมาได้ด้วยแฮะ"

"สติปัญญาระดับนี้แทบจะตามทันนายน้อยอย่างข้าอยู่แล้วเชียว"