ตอนที่ 58 แข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว

ตอนที่ 58 แข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว

นี่เป็นครั้งที่สองแล้ว ที่อุซึกิ ยูกาโอะมายืนท้าทายชิบะแบบเผชิญหน้ากันตรงๆ

เธอยังจำได้ดี ครั้งก่อน ตอนที่อยู่ต่อหน้าชิบะ เธอแม้แต่จะชักดาบของตัวเองยังทำไม่ได้

ไม่ต้องสงสัยเลย เธอเติบโตขึ้นแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ในช่วงที่แอบดูชิบะฝึกดาบและประลอง เธอก็ได้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง

เธอรู้สึกว่าวิชาดาบสไตล์โคโนฮะของตัวเองเหมือนได้เกิดใหม่อีกครั้ง

แต่ทั้งที่เป็นลมต้นฤดูใบไม้ผลิที่พัดมาเบาๆ เธอกลับรู้สึกถึงความเย็นวาบขึ้นมาเล็กน้อย

สีหน้าที่ดูเหมือนจนปัญญาของชิบะ มันหมายความว่ายังไงกัน?

แล้วทำไมอิทาจิถึงยืนอยู่ข้างๆ พร้อมรอยยิ้มเหมือนกำลังดูละครอยู่

นั่นคือ กำลังหัวเราะเยาะอยู่หรือเปล่า?

แต่รอยยิ้มนั้น กลับไม่ได้ดูเสียดสีขนาดนั้น

งั้นเขากำลังหัวเราะเรื่องอะไรกันแน่?

ไม่นานนัก

เธอก็ได้คำตอบ

“แปลว่า ดูพวกเรามานานขนาดนั้น เธอเรียนรู้ได้แค่นี้เองเหรอ?”

ชิบะเก็บดาบของตัวเองเข้าฝัก ดูเหมือนว่า เขาจะไม่คิดลงมือแล้ว

ยูกาโอะถึงกับชะงักไปทันที นี่หมายความว่ายังไงกัน?

ในตอนนั้นเอง อิทาจิที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็พูดขึ้นมา

“ผมคิดว่า ถ้าคุณอยากเลียนแบบดาบของชิบะคุง ไม่ควรเลียนแบบแค่ท่าทางนะ”

“ท่าทางของชิบะคุง คุณเลียนแบบไม่ได้หรอก”

ยูกาโอะมองสลับไปมาระหว่างทั้งสองคน ก่อนจะหันไปมองชิบะ

ชิบะยักไหล่ พร้อมทำสีหน้าจนปัญญา

“เห็นไหมล่ะ”

“แม้แต่อิทาจิที่ไม่ได้ศึกษาเรื่องดาบโดยตรง ยังมองออกเลย”

“ดาบของเธอ มีร่องรอยการเลียนแบบหนักเกินไป”

“ดูออกเลยว่าเธอพยายามจะเลียนแบบดาบของฉัน แต่น่าเสียดาย เธอเรียนมาได้แค่ท่าทางภายนอก แล้วก็เอาไปผสมกับความเข้าใจของตัวเองเกี่ยวกับวิชาดาบสไตล์โคโนฮะ”

“สุดท้ายก็เลยออกมาเป็นอะไรที่ไม่เข้าพวกไปหมด”

“สภาพจิตใจของเธอพัฒนาขึ้นเยอะก็จริง แต่เรื่องดาบน่ะ…ทางที่เดินมันเริ่มเพี้ยนไปแล้ว”

“อะ…อะไรนะ!?”

ยูกาโอะถึงกับอึ้ง เธอไม่เคยคิดเลยว่า วิชาดาบที่เธอศึกษาทำความเข้าใจอยู่นาน จะถูกชิบะประเมินออกมาแบบนี้

เดิมทีเธอมั่นใจในพัฒนาการของตัวเองมาก

ติ๊ง!

ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้น เป็นเสียงของการเปิดใช้งานภารกิจพิเศษ

ชิบะชะงักไปเล็กน้อย แบบนี้ก็เปิดภารกิจพิเศษได้ด้วยเหรอ?

【สุ่มเปิดภารกิจพิเศษ】

【ในฐานะผู้สืบทอดของปรมาจารย์ดาบ ฟูจิโทระ อิชโช โฮสต์มีหน้าที่ต้องชี้แนะผู้เริ่มต้นวิถีดาบที่ตั้งใจเรียนรู้】

【ภารกิจพิเศษ: ปรมาจารย์แห่งดาบ! ตอบข้อสงสัยของผู้เริ่มต้นวิถีดาบ รางวัล: วิชานินจากระบวนท่า】

วิชานินจากระบวนท่า?

เมื่อเห็นรางวัลของภารกิจ ชิบะก็ชะงักไปเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าจะมีของแบบนี้ปรากฏขึ้น

วิชากระบวนท่าธรรมดา กับวิชานินจากระบวนท่า มันไม่เหมือนกัน

วิชากระบวนท่าธรรมดา คือการต่อสู้โดยใช้เพียงสมรรถภาพทางร่างกายของตัวเอง

แต่วิชานินจากระบวนท่านั้น เป็นการใช้จักระกระตุ้นร่างกายให้เกิดการตื่นตัวก่อน แล้วจึงต่อสู้

ไม่ว่าจะเป็นความเร็ว พละกำลัง หรือความอึด

วิชานินจากระบวนท่าย่อมเหนือกว่าวิชากระบวนท่าธรรมดาอย่างไม่ต้องสงสัย

ในตอนนั้นเอง ชิบะก็เกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา ถ้าเขาใช้วิชานินจากระบวนท่าในการฟันดาบล่ะ?

แบบนั้นจะเรียกว่า…วิชาดาบนินจา?

ชิบะดึงสติกลับมาอีกครั้ง ก่อนจะหันความสนใจไปที่เด็กสาวผมม่วงตรงหน้า

“เธอไม่ต้องตกใจขนาดนั้นก็ได้ ที่เธอพยายามเลียนแบบดาบของฉัน มันไม่ผิดหรอก แต่น่าเสียดาย เธอยังมองมันไม่ออก”

“รู้ไหม? จริงๆแล้ว ดาบของฉันไม่มีท่าไม้ตายตายตัวเลย”

ยูกาโอะชะงักไปเล็กน้อย

“แต่ว่า…”

“แต่ว่าเธอเห็นฉันใช้ท่าเดิมๆอยู่บ่อยๆ ใช่ไหม?”

ยูกาโอะพยักหน้า

“นั่นเป็นแค่นิสัย ไม่ใช่ท่าดาบ”

เมื่อเห็นเด็กสาวผมม่วงทำหน้าสับสน ชิบะก็รู้สึกว่าคำอธิบายของตัวเองอาจจะคลุมเครือเกินไป

เขาจึงพูดต่อ

“รู้ไหม? ทุกดาบที่ฉันฟันออกไป จริงๆแล้วก็แค่การฟันธรรมดา”

“แต่เธอกลับมองเห็นมันเป็นท่าดาบ เธอรู้ไหมว่าทำไม?”

“ท…ทำไม?”

ในวินาทีนั้น ยูกาโอะรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังผลักประตูบานใหม่ออก

“เพราะดาบที่ยึดติดกับรูปแบบ สุดท้ายก็ต้องถูกทิ้งไป”

“มีแต่การแสวงหาการยกระดับของขอบเขตเท่านั้น ที่จะทำให้เดินบนเส้นทางดาบได้อย่างถูกต้อง”

“เมื่อขอบเขตถึงแล้ว ไม่มีท่าก็เท่ากับมีท่า มีท่าก็เท่ากับไม่มีท่า”

“ฉันเคยบอกเธอแล้วใช่ไหม ความต่างระหว่างฉันกับเธอ เรียกว่า ‘ระดับ’”

“และสิ่งนี้…ก็คือระดับ”

พูดจบ ชิบะก็ชักดาบของตัวเองออกมา ดูเหมือนว่าเขาจะตั้งใจสาธิตให้ดูด้วยตัวเอง

“ถ้ายังไม่เข้าใจ ก็เปิดตาดูให้ดี”

“นักดาบที่แท้จริง จะตัดได้เฉพาะสิ่งที่อยากตัดเท่านั้น”

พูดจบ ชิบะก็ยกดาบขึ้นสูง ก่อนจะฟันลงไปที่กิ่งไม้ข้างๆ

ทุกคนคิดว่ากิ่งไม้นั้นจะถูกดาบคมกริบตัดขาดทันที

แต่ดาบของชิบะ กลับเหมือนดาบทื่อ ดีดกิ่งไม้นั้นออกไปเฉยๆ

หลังจากดาบดีดกิ่งไม้กระเด็นออกไปแล้ว คมดาบก็ร่วงลงสู่พื้น ก่อนจะหยุดลงพอดีเหนือก้อนหินขนาดกำปั้นก้อนหนึ่ง

แต่—

สิ่งที่ทำให้ยูกาโอะตกตะลึงก็คือ ก้อนหินขนาดกำปั้นนั้น กลับถูกผ่าออกเป็นสองซีกทันที รอยตัดเรียบลื่นอย่างเหลือเชื่อ

ยูกาโอะถึงกับนิ่งค้าง นิ่งจริงๆ

ดาบที่ฟันใส่กิ่งไม้กับก้อนหิน…เป็นดาบเล่มเดียวกันจริงเหรอ?

ใช่ มันก็คือดาบในมือเล่มเดียวกันนั่นแหละ แต่ก้อนหิน มันแข็งกว่ากิ่งไม้ตั้งมาก

กิ่งไม้ถูกดีดกระเด็นออกไป แต่ก้อนหินกลับถูกผ่าขาดในพริบตา

วิชาดาบแบบนี้ ยูกาโอะไม่เคยเห็นมาก่อน

ก่อนหน้านี้…เธอไม่เคยแม้แต่จะได้ยินด้วยซ้ำ

ในตอนนั้น คำพูดของชิบะก็สะท้อนขึ้นมาในหูของเธอ

—นักดาบที่แท้จริง จะตัดได้เพียงสิ่งที่อยากตัดเท่านั้น

นี่แหละ…เรียกว่า ขอบเขต

นี่แหละ…เรียกว่า ระดับ

เด็กสาวผมม่วงตกอยู่ในห้วงความคิด

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ทำภารกิจพิเศษสำเร็จ】

【ได้รับรางวัล: วิชานินจากระบวนท่า】

ท่ามกลางรางวัลจากระบบที่หลั่งไหลเข้ามา

ชิบะก็ตกอยู่ในห้วงความคิด แม่แบบของฟูจิโทระ อิชโช นั้นทรงพลังมากก็จริง แต่ชิบะไม่อยากจำกัดตัวเองอยู่แค่ฟูจิโทระ

โลกวันพีชมีจุดแข็งของมัน โลกนินจาก็มีจุดแข็งของมัน การรวมจุดแข็งของทั้งสองเข้าด้วยกัน ต่างหากที่จะทำให้แข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม

วิชานินจากระบวนท่า…มันสามารถกลายเป็นวิชาดาบนินจาได้ไหมนะ?

ภายใต้ความเข้าใจและประสบการณ์ด้านดาบอันมหาศาลของฟูจิโทระ

ชิบะ…ได้เกิดความคิดใหม่ขึ้นมา

ในขณะที่เขาเพิ่งเปิดประตูบานใหม่ให้กับเด็กสาวผมม่วง ตัวเขาเองก็เริ่มก้าวเข้าสู่ขอบเขตที่ไม่คุ้นเคยเช่นกัน

ในตอนนั้นเอง อิทาจิก็ชะงักไปเล็กน้อย

แม้ว่าชิบะจะไม่ได้ทำอะไรเลย เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น แต่อิทาจิกลับรู้สึกได้อย่างหนึ่ง

ชิบะคุง—

แข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว

(จบตอน)