ตอนที่ 43 ตาย!

ตอนที่ 43 ตาย!

“ได้ยินไหม มันกำลังครวญอยู่”

คำพูดนี้ไม่ได้พูดให้กับนินจาที่ล้มอยู่บนพื้น แต่คนที่รู้สึกถึงความหวาดกลัวจริงๆ คืออีกสองนินจาที่เหลือ

ในวินาทีนั้นพวกเขาเหมือนจะได้ยินเสียงจริงๆ เสียงครวญที่มาจากดาบ เสียงครวญนั้นกำลังสั่นสะเทือนวิญญาณของพวกเขา ดาบเล่มนั้น…มีบางอย่างผิดปกติ

นินจาหน่วยรากอีกสองคนที่เหลือ สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง พวกเขาไม่ได้สนใจการตายของเพื่อนร่วมทีม สิ่งที่ทำให้ประหลาดใจจริงๆ คือชิบะที่อยู่ตรงหน้า แตกต่างจากข้อมูลข่าวกรองโดยสิ้นเชิง

สำหรับหน่วยราก คำว่า “เพื่อนร่วมทีม” ไม่มีอยู่จริง

วินาทีนี้อาจเป็นพวกเดียวกัน แต่วินาทีถัดไปก็อาจต้องฟันกันเอง ลักษณะสำคัญที่สุดของหน่วยรากคือการลบความรู้สึกทิ้งไป รากที่ฝังอยู่ใต้ดินไม่ต้องการอารมณ์ที่เกินความจำเป็นแบบนั้น

การปฏิบัติภารกิจอย่างเย็นชา ต่างหากคือหลักการของหน่วยราก ดังนั้นสำหรับการตายของเพื่อนร่วมทีม พวกเขาไม่ได้รู้สึกสงสารแม้แต่น้อย ก็แค่โชคร้ายเท่านั้น

สิ่งที่ควรทำคือใช้ความตายของเพื่อนร่วมทีมเพื่อเก็บข้อมูล แล้วทำภารกิจให้สำเร็จ

เห็นได้ชัดว่า ดาบเล่มนั้นได้ดึงดูดความสนใจของพวกเขาแล้ว

และตอนนี้พวกเขาก็เข้าใจแล้วว่า พละกำลังไม่ใช่จุดอ่อนของชิบะเลย

พร้อมกันนั้น ชิบะยังมีฝีมือดาบที่ยอดเยี่ยม แถมยังมีดาบประหลาดเพิ่มมาอีกเล่ม

ข้อมูลไม่เพียงพอ แถมอีกฝ่ายยังสวนกลับสังหารได้

“เปลี่ยนภารกิจ!”

“ไม่ต้องออมมือ จัดการมันให้ปางตาย แล้วค่อยพาไปพบท่านดันโซ!”

ภารกิจ ต้องถูกปฏิบัติให้สำเร็จ

แม้ชิบะจะเกินกว่าขอบเขตของข้อมูลข่าวกรองไปแล้ว แต่นินจาหน่วยราก ก็มีเพียงทางเดียวให้เลือก

ได้ยินบทสนทนาของทั้งสอง ชิบะถือดาบฟันวิญญาณไว้ในมือ แล้วยิ้มเล็กน้อย

“รู้ไหม? เสียงครวญของมัน กำลังเตือนพวกนายอยู่”

“พวกนายพลาดโอกาสเดียวที่จะหนีไปแล้ว”

“วิญญาณแบบนี้…มันยิ่งกระหายมากขึ้น”

ดาบเล่มนั้น…แปลกประหลาดจริงๆ

ถึงขั้นทำให้วิญญาณของพวกเขาสั่นสะท้าน

แต่—

ภารกิจสำคัญที่สุด

นินจาหน่วยรากสองคนที่เหลือสบตากัน ก่อนจะลงมือทันที

“ลงมือ!”

เมื่อเห็นแบบนั้น ชิบะก็ยิ้ม พลางสะบัดดาบฟันวิญญาณในมือ

“เข้ามาสิ ฆ่าฟันกันให้เต็มที่!”

ดาบกับคน ต่างเกื้อหนุนกันและกัน

ในโลกของวันพีช ดาบชั้นยอดเมื่ออยู่ในมือของผู้แข็งแกร่ง จะปลดปล่อยพลังที่น่าทึ่งออกมา

คมดาบที่มิฮอว์คฟันออกมาด้วยมีดสั้น กับคมดาบที่ฟันด้วยดาบชั้นสูงสุด ย่อมแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

เช่นเดียวกับวิชาดาบของฟูจิโทระ อิชโช และดาบฟันวิญญาณที่สามารถสังหารวิญญาณ

มันไม่มีทางทำให้คนผิดหวัง

จากนั้น—

นินจาหน่วยรากสองคนตรงหน้าก็ขยับตัว

พวกเขากระโดดขึ้นพร้อมกัน เว้นระยะห่างกัน คนหนึ่งอยู่ด้านหน้า อีกคนอยู่ด้านหลัง

ความเข้าใจกันของทั้งสองในฐานะเพื่อนร่วมทีม ทำให้ชิบะรู้ทันทีว่าอีกฝ่ายกำลังจะใช้คาถานินจาแบบผสานกัน

ต่อมา ทั้งสองก็เริ่มประสานอินทำท่า

ระยะที่ห่างเกินไป ทำให้ชิบะไม่สามารถพุ่งไปขัดจังหวะการอินของพวกเขาได้

แต่ถึงอย่างนั้น ทันทีที่อีกฝ่ายลงมือ ฮาคิสังเกตของเขาก็รับรู้ได้แล้วว่าอีกฝ่ายกำลังใช้คาถาอะไร

“อย่างนี้นี่เอง…คนข้างหน้า เป็นตระกูลนารา”

“ส่วนคนข้างหลัง เป็นตระกูลคาโต้สินะ?”

นี่คือสองตระกูลที่มีเคล็ดวิชาประจำตระกูล

วิชาเงาเลียนแบบของตระกูลนารา และวิชาแปรสภาพวิญญาณของตระกูลคาโต้

มันอาจไม่ใช่วิชาที่ทรงพลังด้านการโจมตี แต่ถ้าใช้เป็นตัวสนับสนุน ถือว่าอยู่ระดับชั้นยอด

การจัดทีมแบบนี้ ทำให้ชิบะนึกถึงทีมอิโนะชิกะโจ

“คิดจะเลียนแบบทีมทีมอิโนะชิกะโจงั้นเหรอ?”

“ถ้าอย่างนั้น นินจาที่เพิ่งจัดการไปเมื่อกี้ ก็น่าจะเป็นสายพละกำลัง เอาไว้แทนตระกูลอากิมิจิสินะ”

วินาทีถัดมา ทั้งสองก็ประสานอินเสร็จ แต่การเคลื่อนไหวทั้งหมดของพวกเขา อยู่ในขอบเขตการรับรู้ของชิบะแล้ว

“สำหรับนินจาสายควบคุม วิชากระบวนท่า คือจุดอ่อนที่สุดของพวกนาย จัดการพวกนายสองคน ง่ายกว่าคนเมื่อกี้อีก”

“ตอนนี้ พวกนายต่างหาก ที่ถูกฉันล้อมไว้แล้ว”

พูดจบ ชิบะก็ถือดาบก้าวออกไปหนึ่งก้าว

ในขณะนั้น คนที่อยู่ด้านหน้าก็อินเสร็จพอดี เงาใต้เท้าของเขาเริ่มบิดตัว ราวกับมีชีวิต ก่อนจะพุ่งเข้าหาชิบะ

“วิชาเงาเลียนแบบ!”

“ไร้ประโยชน์”

ชิบะถือดาบ เดินเข้ามาช้าๆ

ในจังหวะที่เงาใกล้เข้ามา ชิบะก็เหมือนรู้ล่วงหน้าอยู่แล้ว เขาเบี่ยงหลบตั้งแต่ก่อนที่เงาจะถึงตัว

อีกฝ่ายพยายามควบคุมเงา ไล่จับชิบะต่อ

แต่ไม่ว่าอย่างไร ความเร็วของชิบะก็ไม่ได้เร็วมาก ถึงขั้นเหมือนกำลังเดินเล่น แต่เงากลับไม่สามารถจับเงาของชิบะได้เลย

อีกฝ่ายเริ่มลนลาน จึงกระจายเงาของตัวเองออกไป พยายามขยายพื้นที่ให้กว้างที่สุดเพื่อจับชิบะ

แต่ถึงอย่างนั้น ชิบะก็ยังคงเคลื่อนไหวราวกับกำลังเต้นรำอยู่ท่ามกลางเงาเหล่านั้น

ไม่ว่าอีกฝ่ายจะขยายขอบเขตการจับของเงาออกไปแค่ไหน มันก็ยังเฉียดอยู่แค่นิดเดียว

แค่…นิดเดียวเท่านั้น

เมื่อเห็นภาพนั้น แม้แต่นินจาหน่วยรากก็ยังอดสั่นสะท้านไม่ได้

“ความสามารถในการรับรู้นี่น่ากลัวจริงๆ!”

“ทั้งที่มองไม่เห็น แต่กลับหลบการโจมตีของฉันได้หมดทุกครั้ง!”

“ขอโทษที แต่มันไม่เหมือนการรับรู้แบบที่นายเข้าใจ”

“ตาย!”

ชิบะย่อระยะพุ่งเข้ามา หลบเงาทั้งหมดในพริบตา

และในวินาทีที่เขาเข้าใกล้อีกฝ่าย นั่นก็คือเวลาตายของนินจาคนนั้น

ในสายตาของชิบะ วิชากระบวนท่าของอีกฝ่าย แทบดูไม่ได้เลย

ในขณะเดียวกัน นินจาตระกูลคาโต้ที่อยู่ด้านหลัง เพื่อนร่วมทีมอีกคน เพียงมองทุกอย่างอย่างเฉยชา

เขารู้อยู่แล้ว ว่าเพื่อนของตัวเองจะต้องถูกฆ่า

วิชาดาบของชิบะอยู่ระดับสูงมาก เมื่อนินจาตระกูลนาราถูกประชิดตัว แทบไม่มีโอกาสตอบโต้เลย

แต่เขาไม่ได้คิดจะช่วยเพื่อนเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะสำหรับเขา ภารกิจสำคัญที่สุด

ถ้าในวินาทีที่เพื่อนตาย เขาสามารถใช้วิชาแปรสภาพวิญญาณเข้าไปยึดร่างของชิบะได้ ภารกิจก็ถือว่าสำเร็จ

เพื่อสิ่งนั้น ต่อให้ต้องเสียสละเพื่อนสักหนึ่งหรือสองคน ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่

เขารวบรวมสมาธิทั้งหมด เพื่อรอจังหวะที่ชิบะฟันสังหารเพื่อนของเขา

แล้ว—

เขาก็เห็นมัน

วินาทีที่ชิบะสะบัดดาบเฉือนลำคอเพื่อนของเขา พร้อมกับเลือดที่พุ่งทะลักออกมา

เขาก็ลงมือทันที

“ตอนนี้แหละ—วิชาแปรสภาพวิญญาณ!”

(จบตอน)