บทที่ 1: มหาเศรษฐีขั้นเทพ: เริ่มต้นจากการได้รับระบบ

บทที่ 1: มหาเศรษฐีขั้นเทพ: เริ่มต้นจากการได้รับระบบ

ดาวบลูสตาร์ เมืองเจียง!

ยามค่ำคืน! ทั่วทั้งเมืองสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ เพื่อเป็นการผ่อนคลายความเหนื่อยล้า เหล่ามนุษย์เงินเดือนย่อมให้รางวัลตัวเองด้วยหม่าล่าทั่งสักชาม!

"ทุกคนล้วนมีขนบนร่างกาย ให้ฉันร้องเพลง 'ขน' ให้คุณฟังนะ..."

ภายในอพาร์ตเมนต์ขนาดเล็กพื้นที่เพียงห้าสิบตารางเมตร

เฉินซิงอวี่กำลังเลื่อนดูแอปต้งหยางที่เพิ่งจะโด่งดังเป็นพลุแตกไปทั่วอินเทอร์เน็ตอย่างเบื่อหน่าย

เมื่อได้มองดูเหล่าเทพธิดาบนหน้าจอ อารมณ์ของเขาก็ดีขึ้นไม่น้อย บางทีนี่อาจจะเป็นการบำบัดทางจิตวิญญาณก็เป็นได้ ใครจะไปรู้

"คนรวยในที่สุดก็ได้ครองคู่กัน คนโบราณไม่ได้หลอกฉันจริงๆ"

"นิยายล้วนแต่หลอกลวงทั้งนั้น ที่บอกว่าสูตรโกงเป็นของคู่กายสำหรับคนทะลุมิติ ที่บอกว่าพอทะลุมิติปุ๊บก็จะได้ใช้ชีวิตหรูหราอู้ฟู่และตบหน้าคนอื่นฉาดใหญ่ ฉันสวมชุดเหลืองขับรถส่งอาหารมาสามปีแล้ว ไหนล่ะสูตรโกง? ไหนล่ะระบบของฉัน?"

เฉินซิงอวี่มองดูแสงไฟของเมืองหลวงนอกหน้าต่างด้วยความรู้สึกว้าเหว่เล็กน้อย

ในฐานะหนึ่งในกองทัพผู้ทะลุมิติ เขาเคยคิดว่าตัวเองจะได้เป็นนายน้อยผู้เสเพล แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่าสูตรโกงที่เฝ้ารอกลับไม่โผล่มา จะมีก็แต่น้องสาวเพียงคนเดียวเท่านั้น

"ติ๊ง! ตรวจพบว่าสภาพจิตใจของโฮสต์ผิดปกติ กำลังผูกมัดระบบ... 1%... 10%... 47%... 80%... 100% ผูกมัดระบบสำเร็จ ระบบเรดอะเลิร์ตยินดีรับใช้ครับ"

ป.ล. เรดอะเลิร์ตในที่นี้แตกต่างจากในเกม โปรดอย่านำมาเปรียบเทียบกัน

เสียงที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันทำเอาเฉินซิงอวี่ถึงกับชะงักงัน ก่อนจะตื่นเต้นดีใจจนแทบเป็นลม

"ฮ่าฮ่าฮ่า ระบบที่มาช้า ในที่สุดก็มาถึงเสียที! ฉัน เฉินซิงอวี่ ในที่สุดก็จะผงาดขึ้นแล้ว!"

"ระบบ รีบบอกมาสิว่านายมีความสามารถอะไรบ้าง?"

"ระบบนี้คือระบบเรดอะเลิร์ตที่แข็งแกร่งที่สุด เป้าหมายหลักคือการช่วยเหลือโฮสต์ในการครอบครองจักรวาล ระบบสามารถจัดหาอาวุธ ทหาร เทคโนโลยี และอื่นๆ ให้กับโฮสต์ได้"

????

มีม 'นิค ยัง ผู้สับสน' แวบเข้ามาในหัวของเฉินซิงอวี่

เห็นได้ชัดว่าระบบนี้เป็นระบบที่ขี้เกียจเอามากๆ เฉินซิงอวี่แปะป้ายให้มันว่าจอมขี้เกียจอย่างไม่ลังเล...

หนึ่งชั่วโมงต่อมา...

"สรุปก็คือ ระบบเป็นฐานทัพทหารขนาดยักษ์ และเป็นฐานทัพที่มีทุกสิ่งทุกอย่าง โดยรวมแล้วก็คล้ายกับเกมเรดอะเลิร์ตสมัยก่อนนิดหน่อย"

ในวินาทีนี้ เขาคิดอะไรหลายๆ อย่าง เช่น เขาไม่ต้องสวมชุดเหลืองส่งอาหารอีกต่อไปแล้ว ท้ายที่สุด ใครที่มีระบบแล้วยังจะไปทำงานรับใช้คนอื่นเป็นไอ้โบ้อีก เว้นแต่ว่าสมองจะโดนปลวกแทะนั่นแหละ

"จะคิดอะไรให้มากมาย! ตอนนี้ฉันหิวจนไส้จะกิ่วอยู่แล้ว หาทางหาเงินก่อนดีกว่า"

"ระบบ ไม่มีแพ็กเกจของขวัญสำหรับมือใหม่หรือไง?"

"ติ๊ง! ระบบได้ทำการแจกแพ็กเกจของขวัญสำหรับมือใหม่แล้ว โฮสต์ต้องการเปิดเลยหรือไม่?"

เฉินซิงอวี่ถึงกับพูดไม่ออก! ถ้านี่ฉันไม่ถาม แกก็จะไม่พูดอะไรเลยใช่ไหม? ยืนยันแล้ว: นี่คือระบบที่ขี้เกียจที่สุดในประวัติศาสตร์

"เปิดเลย"

"ติ๊ง! โฮสต์เปิดแพ็กเกจของขวัญสำหรับมือใหม่ ได้รับคะแนนพลังงาน 5,000 แต้ม"

"ติ๊ง! โฮสต์เปิดแพ็กเกจของขวัญสำหรับมือใหม่ ได้รับทหารราบระดับสอง 50 นาย"

"ติ๊ง! โฮสต์เปิดแพ็กเกจของขวัญสำหรับมือใหม่ ได้รับรถถังประจัญบานหลักระดับหนึ่ง 3 คัน"

"ติ๊ง! โฮสต์เปิดแพ็กเกจของขวัญสำหรับมือใหม่ ได้รับโพชันระดับหนึ่ง 10 ขวด"

"ติ๊ง! โฮสต์เปิดแพ็กเกจของขวัญสำหรับมือใหม่ ได้รับเงิน 1 พันล้านหยวนหัวเซี่ย"

"ติ๊ง! โฮสต์เปิดแพ็กเกจของขวัญสำหรับมือใหม่ ได้รับฮีโร่ระดับห้า ทันย่าแบบสามารถอัปเกรดได้"

"ติ๊ง! หมดเพียงเท่านี้"

...เคยเห็นระบบที่หน้าด้านหน้าทนแบบนี้มาก่อนไหมล่ะ?

"ระบบ คำว่าระดับสองหลังทหารราบหมายความว่ายังไง?"

"ทุกคนล้วนมีพลังงานอยู่ในร่างกาย ยิ่งพลังงานสูง บุคคลนั้นก็จะยิ่งแข็งแกร่ง ระบบนี้จะถูกแบ่งออกเป็นระดับต่างๆ ระดับ 0.1 คือต่ำที่สุดและไม่มีขีดจำกัดสูงสุด คนธรรมดาทั่วไปจะอยู่ระหว่าง 0.5 ถึง 0.7 ส่วนระดับ 1.6 จะเทียบเท่ากับ ไทสัน แชมป์มวยโลกแห่งดาวบลูสตาร์ของคุณ"

ว่ากันว่าหมัดของแชมป์มวยโลกไทสันหนักถึง 220 กิโลกรัม หากระดับ 1.6 คือหมัดหนัก 220 กิโลกรัม แล้วระดับ 2 จะขนาดไหน? น่าสะพรึงกลัวจริงๆ

"คะแนนพลังงานใช้สำหรับการผลิตอาวุธ ฝึกฝนทหาร และมีประโยชน์อื่นๆ อีกมากมาย ด้วยทหารระดับสองถึง 50 นาย ความปลอดภัยของฉันก็ได้รับการการันตีแล้ว"

"ส่วนรถถังประจัญบานหลักตอนนี้ยังใช้ไม่ได้ โพชันระดับหนึ่งก็น่าจะสอดคล้องกับพลังงานระดับหนึ่ง ทันย่าเป็นฮีโร่ระดับห้า เธอจะต้องเป็นยอดฝีมือที่แข็งแกร่งมากแน่ๆ ไม่รู้ว่าเธอจะทนทานต่อกระสุนปืนได้หรือเปล่า"

ระบบตอบกลับ: ฝันไปเถอะ

เมื่อมองไปที่เงิน 1 พันล้านหยวนหัวเซี่ย เฉินซิงอวี่ก็รู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองกลายเป็นมหาเศรษฐีพันล้านไปแล้ว

ภาพจำลองการขับรถหรูและควงเทพธิดาในอนาคตผุดขึ้นมาในหัว เขารู้สึกราวกับว่าตัวเองได้ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของชีวิตแล้ว และค่อยๆ ผล็อยหลับไป!

แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงบนใบหน้าของเฉินซิงอวี่

ให้ตายสิ!

เฉินซิงอวี่ตาสว่างขึ้นมาทันที เขากวาดตามองอพาร์ตเมนต์ขนาดเล็กพื้นที่ห้าสิบตารางเมตรแห่งนี้

"ได้เวลาซื้อบ้านใหม่แล้ว"

เขาลุกขึ้นไปล้างหน้าแปรงฟันจนเสร็จเรียบร้อย ชำเลืองมองห้องของน้องสาว ก็รู้ได้ทันทีว่ายัยเด็กคนนั้นต้องตื่นสายอีกแน่ๆ ถ้าเป็นเมื่อก่อน เขาจะต้องเข้าไปปลุกเธออย่างแน่นอน!

แต่!

วันนี้วันเสาร์นี่นา!

หลังจากเตรียมวัตถุดิบชั้นเลิศเสร็จ เขาก็เริ่มลงมือทำอาหารเช้า

เมื่อมองดูแฮม ไข่ และนมที่วางอยู่บนโต๊ะ เขาก็รู้สึกมั่นใจในฝีมือการทำอาหารของตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ

"พี่คะ วันนี้ไม่ต้องไปทำงานเหรอ?" เฉินเหยียนซีหาวหวอดขณะทรุดตัวลงนั่งที่โต๊ะอาหาร

"ล้อเล่นหรือเปล่า? พี่ชายของเธอคนนี้น่ะเหรอ! ไม่มีทางที่ฉันจะไปทำงานเป็นลูกจ้างใครอีกแล้ว ฉันทำได้ก็แค่ทำธุรกิจเล็กๆ น้อยๆ เพื่อหาเลี้ยงชีพเท่านั้นแหละ"

แน่นอนว่าถ้านับการค้าอาวุธสงครามว่าเป็นธุรกิจเล็กๆ น้อยๆ ล่ะก็นะ

เขาคิดทบทวนมาอย่างดีแล้ว ในเมื่อเขาสามารถผลิตอาวุธได้ เขาก็ต้องนำมันไปขายอย่างแน่นอน ยังไงซะตอนนี้เขาก็ไม่ได้ใช้มันอยู่แล้ว และแอฟริกาตะวันออกก็ดูจะเป็นสถานที่ที่เหมาะสมไม่เลวเลยทีเดียว

"เอ๋! พี่ไม่ได้เป็นไข้ใช่ไหมเนี่ย? ทำธุรกิจเหรอ? ฝันไปเถอะ พี่ก็แค่รอพึ่งพาฉันที่เป็นเศรษฐินีคนนี้เลี้ยงดูเอาแล้วกัน" เฉินเหยียนซีพูดติดตลก

???

เธอน่ะเหรอ? เศรษฐินี?

ไม่คิดบ้างเลยหรือไงว่าใครกันที่เป็นคนจ่ายค่าขนมให้เธอน่ะ

"เอาล่ะ รีบๆ กินซะ กินเสร็จแล้วฉันจะพาเธอไปซื้อบ้าน ที่นี่มันเล็กเกินไป แถมยังไกลจากโรงเรียนของเธอด้วย"

"พี่พูดจริงเหรอเนี่ย?" เธออยากจะพูดออกไปจริงๆ ว่า พี่ไม่รู้ตัวเลยหรือไงว่าตัวเองมีเงินอยู่เท่าไหร่?

หวงถิงพาวิลเลียน ว่ากันว่าคฤหาสน์ในนั้นราคาเริ่มต้นต่ำสุดก็ปาเข้าไปห้าสิบล้านแล้ว เรียกได้ว่าคนที่อาศัยอยู่ข้างในล้วนเป็นถึงมหาเศรษฐีระดับพันล้านทั้งนั้น

"พี่คะ เราจะซื้อบ้านกันจริงๆ เหรอ?" เธอยังคงมึนงงอยู่เล็กน้อย เฉินซิงอวี่เพิ่งจะบอกเธอว่าเขาถูกลอตเตอรี่ และได้เงินมาตั้งหลายร้อยล้าน

เฉินซิงอวี่มองดูสีหน้าตื่นเต้นของน้องสาวพลางนึกในใจ: ยัยเด็กนี่ถึงกับอึ้งไปเลยสินะ? หัวคงจะหมุนติ้วไปหมดแล้วล่ะสิ

"ยินดีต้อนรับสู่หัวเฉียวเรียลเอสเตทค่ะ ไม่ทราบว่าคุณผู้ชายต้องการดูบ้านหรือเปล่าคะ?" ทันทีที่เฉินซิงอวี่ก้าวเข้ามา พนักงานขายสาวสวยนิรนามรูปร่างอรชร สวมถุงน่องสีดำอวดเรียวขาคู่ยาว ก็ฉีกยิ้มกล่าวต้อนรับ

"ขอดูคฤหาสน์ที่คุณมีอยู่หน่อยสิ"

"เอ๊ะ? อ้อ ได้เลยค่ะ เชิญทางนี้ค่ะ" หลี่อวี้หลานตกตะลึงไปเล็กน้อย อายุแค่นี้เองงั้นเหรอ? หรือว่าเขาจะเป็นทายาทรุ่นที่สองจากตระกูลใหญ่กันนะ?

"นี่คือโซนคฤหาสน์หวงถิงพาวิลเลียนของเราค่ะ ตอนนี้เหลือเพียงสามหลังเท่านั้น หลังเล็กแบบสองชั้นนี้มีพื้นที่ 580 ตารางเมตร มีสระว่ายน้ำ ห้องนอนใหญ่สามห้อง ห้องหนังสือ ห้องรับประทานอาหาร ห้องคาราโอเกะ และอื่นๆ ราคาอยู่ที่แปดสิบแปดล้านค่ะ"

"ส่วนหลังที่ใหญ่ขึ้นมาหน่อยนี้ก็เป็นแบบสองชั้นเช่นกัน พื้นที่ 1080 ตารางเมตร ราคาอยู่ที่หนึ่งร้อยแปดสิบล้านค่ะ"

"สุดท้าย หลังนี้คือ 'ราชาแห่งคฤหาสน์' ในโครงการหวงถิงพาวิลเลียนค่ะ ตัวบ้านมีสามชั้น พื้นที่กว้างขวางถึง 2600 ตารางเมตร มาพร้อมลานจอดรถส่วนตัว สนามกอล์ฟ สระว่ายน้ำสุดหรูขนาด 140 ตารางเมตร ห้องนอนใหญ่ห้าห้อง ห้องพักแขกเจ็ดห้อง ห้องแม่บ้านสามห้อง และตู้เสื้อผ้าแบบวอล์กอินคลอเซ็ต เป็นต้น ราคาอยู่ที่ 480 ล้านค่ะ" เธอพูดด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย นี่มันตั้ง 480 ล้านเชียวนะ! มันมากมายมหาศาลขนาดไหนกัน? การได้อาศัยอยู่ในคฤหาสน์ที่หรูหราขนาดนี้คงจะสุขสบายสุดๆ ไปเลย

"ผมเอาหลังนี้แหละ 480 ล้าน รูดบัตรเลย"

ในเมื่ออนาคตเขาจะไม่มีวันขัดสนเรื่องเงินทองแล้ว ทำไมจะไม่ซื้อหลังที่ดีกว่านี้ล่ะ? คนเราก็ต้องทำดีกับตัวเองบ้างสิ

"หา? อ้อ ได้ค่ะๆ คุณผู้ชายคะ จะดีไหมถ้าเราไปดูสถานที่จริงกันก่อน?" หลี่อวี้หลานถึงกับช็อกกับความใจป้ำของเฉินซิงอวี่ เธอทำตัวไม่ถูกเลยทีเดียว

เขาจะใช้เงินมือเติบเกินไปแล้วหรือเปล่า?

"ไม่จำเป็นหรอก เดี๋ยวผมไปดูเองทีหลัง"