บทที่ 5 ลิลลี่

บทที่ 5 ลิลลี่

"เอิร์ลลี่ อัศวินระดับกลางห้าดาว จากตระกูลของพี่หญิงรอง เอาคำสำคัญมาซะ แล้วลุกขึ้นมาทำงานให้ฉัน"

"คัลลัม อัศวินระดับกลางสามดาว คราวนี้มาจากตระกูลของพี่ใหญ่ ส่งมาแค่ระดับสามดาวเนี่ยนะ คิดจะดูถูกกันหรือไง? นายเป็นถึงทายาทของท่านดยุกเลยนะ หัดไว้หน้ากันบ้างสิ!"

"วาเลนไทน์ อัศวินระดับกลางเก้าดาว โอ้โห ตาเฒ่าดยุกส่งมาเองเลยแฮะ"

ตลอดทาง เฮลเดินๆ หยุดๆ และหลังจากปรับตัวให้คุ้นชินกับกองเลือดและเศษซากแขนขาที่ขาดวิ่นได้แล้ว เขากลับมองว่าศพเหล่านี้เป็นเหมือนกล่องสุ่มที่ยังไม่ได้เปิด

แต่ละศพมีเรื่องให้ประหลาดใจซ่อนอยู่จริงๆ

เป็นเรื่องประหลาดใจแบบตรงตัวเลยล่ะ

ลองจินตนาการดูสิ ในบรรดาศพนับสิบในคุกใต้ดินแห่งนี้ ไม่มีสักคนเดียวที่จงรักภักดีต่อเขา เฮล

พวกเขาไม่เป็นสายลับที่ตระกูลของดยุกส่งมา ก็เป็นพวกที่สวามิภักดิ์ต่อขุนนางท้องถิ่นไปตั้งนานแล้ว

สิ่งสำคัญที่สุดคือ คนเหล่านี้ล้วนเป็นองครักษ์ส่วนตัวของเฮลทั้งสิ้น

"ในที่สุดฉันก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเจ้าของร่างเดิมถึงถูกพิษเรื้อรัง ไม่ต้องเดาก็รู้ พ่อครัวกับสาวใช้ก็ต้องเป็นหนอนบ่อนไส้แน่ๆ"

ต่อให้ไม่มีแม่มดบุกเข้ามา ก็คงอีกไม่นานนักที่จะมีข่าวลือแพร่สะพัดออกไปว่าเอิร์ลแห่งไฮม์คนใหม่ล้มป่วยและเสียชีวิตในดินแดนไฮม์ของตน ตระกูลไฮม์ไร้ทายาทสืบทอด และท่านดยุกก็ร้องไห้เสียใจพร้อมกับยึดคืนดินแดนของเอิร์ลทั้งหมด

"โอ้ ปลาตัวใหญ่แฮะ"

ในเวลานี้ เฮลได้เดินออกจากคุกใต้ดินและมาถึงห้องโถงใหญ่ของปราสาทแล้ว

และอย่างรวดเร็ว ศพแห้งกรังราวกับมัมมี่ที่อยู่กลางห้องโถงก็ดึงดูดความสนใจของเขา

ชื่อ: ลิลลี่

ความแข็งแกร่ง: อัศวินระดับกลางเจ็ดดาว

คุณลักษณะ: พลังยุทธ์ 35 ค่าเดิม 27, พลังเวท 9, ความรู้ 16 ค่าเดิม 6, โชค 23 ค่าเดิม 3, เสน่ห์ 57 ค่าเดิม 7, ความเข้ากันได้ของธาตุ 20 ธาตุวารี

คำสำคัญ: ยูริ สีส้ม, วิชาลับเผาผลาญโลหิต สีฟ้า, ความเข้ากันได้กับปราณนักรบธาตุวารี สีเขียว, วิชาดาบระดับกลาง สีเขียว, ทายาทเศรษฐี สีขาว, ข้ารับใช้ผู้ซื่อสัตย์ของตระกูลไฮม์ สีดำ, สุนัขรับใช้ของลูกพี่หญิง สีดำ

ในที่สุดเขาก็เจอคนของตัวเองเสียที แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ

หากความทรงจำของเฮลถูกต้อง ลิลลี่น่าจะเป็นน้าของเขา แม้ว่าพวกเขานั้นจะไม่ได้มีความเกี่ยวพันทางสายเลือดก็ตาม

เดิมทีลิลลี่เป็นองครักษ์ส่วนตัวของแม่เฮล และต่อมาด้วยเหตุผลบางอย่างที่ไม่ทราบได้ เธอก็ได้รับการยอมรับให้เป็นน้องสาวร่วมสาบาน

ทว่า... ยูริ สีส้ม: เสน่ห์เพิ่มขึ้นห้าสิบ โชคเพิ่มขึ้นยี่สิบ คุณสามารถทำให้ผู้หญิงทุกคนที่มีความรู้สึกดีๆ ต่อคุณเบี่ยงเบนโอนอ่อนตามได้

สุนัขรับใช้ของลูกพี่หญิง สีดำ: ความภักดีเพิ่มขึ้นเก้าสิบ คุณมีพี่สาวคนหนึ่งที่มีความสำคัญต่อคุณมาก เพื่อเธอแล้ว คุณสามารถละทิ้งศักดิ์ศรีของตัวเองได้

น่ากลัว น่ากลัวจริงๆ

ในที่สุดเฮลก็เข้าใจแล้วว่าทำไมแม่ของเจ้าของร่างเดิมถึงไม่เป็นที่โปรดปรานของตาเฒ่าดยุก ที่แท้เขาก็ถูกสวมเขานี่เอง

ไม่มีอะไรจะพูด เฮลทำได้เพียงถอนหายใจว่าแวดวงขุนนางนั้นช่างวุ่นวายเละเทะเสียเหลือเกิน

อย่างไรก็ตาม ในเมื่อเธอเป็นคนของเขาเอง เขาจึงไม่อาจวู่วามชุบชีวิตเธอให้กลายเป็นศพเดินได้

บางทีเขาอาจจะใช้พลังของโลงศพศักดิ์สิทธิ์อันเดดเพื่อร่ายเวทมนตร์อัญเชิญอันเดดระดับสูงกว่านี้ได้

ยกตัวอย่างเช่น... เฮลหยิบผลึกโลหิตที่รวบรวมเลือดทั้งหมดของโรสออกมาจากกระเป๋า

ขณะเดียวกัน บทสวดอันซับซ้อนและลึกลับก็ถูกร่ายออกจากปากของเฮลอย่างรวดเร็ว และเส้นสายของวงเวทสีเลือดก็ปรากฏขึ้นเบื้องหลังเขา

เวทมนตร์แห่งความตายระดับสูง: การสรรค์สร้างเผ่าพันธุ์โลหิตขั้นสูง

วินาทีต่อมา เส้นเลือดสายต่างๆ ก็พุ่งออกจากผลึกโลหิตในมือของเฮลและชอนไชเข้าไปในศพอันแห้งเหี่ยวของลิลลี่

เมื่อแก่นแท้ของเลือดหายไปจนหมด ศพของลิลลี่ก็ค่อยๆ เต่งตึงขึ้น และไม่นานก็ดูไม่ต่างจากคนปกติทั่วไป เพียงแต่ผิวของเธอจะซีดกว่าเล็กน้อยเท่านั้น

ในเวลาเดียวกัน คำสำคัญของลิลลี่ก็เพิ่มขึ้นมาอีกสี่คำ

เผ่าพันธุ์โลหิตระดับสูง สีส้ม: พลังเวทเพิ่มขึ้นหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ เสน่ห์เพิ่มขึ้นหกสิบ ก่อให้เกิดการสะกดข่มทางสายเลือดต่อสายเลือดที่ต่ำกว่าคุณ

ความเข้ากันได้กับเวทมนตร์แห่งความตาย สีม่วง: ความเข้ากันได้กับเวทมนตร์แห่งความตายเพิ่มขึ้นห้าสิบ

กระหายเลือด สีดำ: จะตกอยู่ในความบ้าคลั่งหากไม่ได้ดื่มเลือดเป็นเวลานาน

ข้ารับใช้มรณะ สีดำ: ความภักดีเพิ่มขึ้นหกสิบ ข้ารับใช้อันเดดไม่สามารถขัดคำสั่งของผู้สร้างได้

เมื่อเห็นคำสำคัญเหล่านี้ เฮลก็เริ่มครุ่นคิด

ลิลลี่ไม่ได้รับคำสำคัญ 'ไร้สติสัมปชัญญะ'

ถ้างั้น นี่เป็นกรณีพิเศษสำหรับเผ่าพันธุ์โลหิต หรือเป็นเพราะอันเดดระดับสูงทั้งหมดเป็นแบบนี้กันแน่?

ทว่า ก่อนที่เขาจะมีเวลาคิดอะไรไปมากกว่านั้น การแจ้งเตือนของระบบก็เด้งขึ้นมา

ตรวจพบสิ่งมีชีวิตที่มีความภักดีต่อนักเดินทางเกินหนึ่งร้อย เปิดใช้งานโมดูลการมอบคำสำคัญแล้ว

ได้รับทักษะ: การมอบคำสำคัญ, การปรับแต่งคำสำคัญ

การมอบคำสำคัญ: สามารถมอบคำสำคัญจากคลังคำสำคัญให้กับสิ่งมีชีวิตอื่นได้ หากเป้าหมายไม่มีช่องคำสำคัญ นักเดินทางจำเป็นต้องเลือกคำสำคัญที่จะทดแทน และคำสำคัญที่ถูกทดแทนจะหายไป

การปรับแต่งคำสำคัญ: สำหรับสิ่งมีชีวิตที่มีความภักดีต่อนักเดินทางเกินหนึ่งร้อย นักเดินทางสามารถปรับแต่งคำสำคัญที่พวกมันครอบครองอยู่ได้

ข้ารับใช้ผู้ซื่อสัตย์ของตระกูลไฮม์ สีดำ ความภักดีเพิ่มขึ้นหกสิบ, ข้ารับใช้มรณะ สีดำ เพิ่มมาอีกหกสิบ ทำให้ความภักดีที่ลิลลี่มีต่อเขาพุ่งสูงถึงร้อยยี่สิบพอดี

จังหวะนี้บอกเลยว่าเป็นผู้ภักดีอย่างสุดลิ่มทิ่มประตูแน่นอน

คาดว่าถ้าเฮลเอ่ยปากว่าหนาว เธอคงกล้าที่จะเอาชุดคลุมสีเหลืองมาคลุมให้เขาเพื่อดันขึ้นครองบัลลังก์แน่ๆ

ไม่ต้องพูดอะไรให้มากความ สำหรับผู้ภักดีที่เด็ดเดี่ยวเช่นนี้ เฮลย่อมให้ความสำคัญกับการพัฒนาตัวเธอเป็นอันดับแรกอย่างแน่นอน

ดังนั้นเขาจึงนำ ราชาผีดูดเลือด สีทอง เข้ามาแทนที่โดยตรง

ส่วนคำสำคัญอื่นๆ ไม่มีอันไหนเหมาะสมกับเธอเลย เฮลจึงทำได้เพียงล้มเลิกความคิดไป

อย่างไรก็ตาม เฮลได้คืนความเข้ากันได้กับปราณนักรบธาตุวารี สีเขียว ดั้งเดิมของลิลลี่กลับไปให้เธอ

ก่อนหน้านี้ ในตอนที่สร้างศพเดินได้ เฮลค้นพบว่าหากศพนั้นมีคำสำคัญความเข้ากันได้ของธาตุ ไม่ว่าพวกมันจะครอบครองธาตุใดก็ตาม เมื่อกลายเป็นสิ่งมีชีวิตอันเดดแล้ว มันจะเปลี่ยนเป็นคำสำคัญความเข้ากันได้ของธาตุความตายทันที

ดังนั้น เพื่อช่วยให้ลิลลี่สามารถปกปิดตัวตนได้อย่างแนบเนียน เฮลจึงชิงคำสำคัญความเข้ากันได้ของธาตุของเธอออกมาล่วงหน้า

ส่วนเรื่องที่ว่าคนคนหนึ่งจะสามารถฝึกฝนสองธาตุพร้อมกันได้หรือไม่นั้น เฮลได้ทดลองกับตัวเองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

หลังจากที่เขาคืนคำสำคัญให้ลิลลี่ได้ไม่นาน ลิลลี่ที่นอนอยู่บนพื้นก็ส่งเสียงครางแผ่วเบาและค่อยๆ ลืมตาขึ้น

"พี่... พี่หญิง ฉันตายแล้วงั้นเหรอ?"

"ขอแสดงความยินดีด้วย การผ่าตัดสำเร็จลุล่วง ตอนนี้เธอเป็นผู้ชายแล้ว"

"มีเรื่องดีๆ แบบนี้ด้วยเหรอ?"

เฮล: ...อุ๊บส์ นี่มันเข้าทางเธอเลยนี่นา

"หืม? นายน้อยนี่นา ฉันยังไม่ตายเหรอ?"

"ไม่ เธอตายไปแล้วต่างหาก แล้วฉันก็ชุบชีวิตเธอขึ้นมา ขอแสดงความยินดีด้วยนะคุณลิลลี่ ที่ได้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวอันเดดอันยิ่งใหญ่อย่างสมเกียรติ"

"อันเดด? ความตาย?"

ลิลลี่สะดุ้งตกใจและรีบตรวจสอบร่างกายของตัวเองอย่างละเอียดทันที

หลังจากตรวจสอบดูแล้ว นอกจากจะพบว่าผิวของตัวเองซีดกว่าแต่ก่อน เธอก็ไม่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงอื่นใดอีก

"เผ่าพันธุ์ของเธอคือราชาผีดูดเลือด รูปลักษณ์ภายนอกของเธอจึงไม่ต่างจากคนปกติทั่วไป และความต้านทานต่อแสงแดดของเธอก็ค่อนข้างสูง ตราบใดที่ไม่ได้ถูกจับไปโยนตากแดดแผดเผาโดยตรง ก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก"

"แต่ว่านายน้อย ถ้าศาสนจักรค้นพบสภาพของฉันในตอนนี้ล่ะก็ มันจะ..."

"เธอคิดจริงๆ เหรอว่าฉันที่เป็นจอมเวทอันเดด จะถูกมองว่าเป็นตัวดีในสายตาของศาสนจักรน่ะ?"

เฮลกลอกตาใส่ลิลลี่ด้วยความรำคาญใจแล้วอธิบายว่า:

"อีกอย่าง คืนนี้ใครจะรู้ล่ะว่าสุดท้ายแล้วจะมีคนรอดชีวิตเหลืออยู่สักกี่คน? แถมฉันยังเป็นท่านลอร์ดที่ถูกส่งตรงมาจากเมืองหลวงอีก

เธอคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นล่ะถ้าพวกขุนนางในดินแดนไฮม์รู้ว่าอัศวินทั้งหมดที่รับใช้ท่านลอร์ดของพวกเขาตายเกลี้ยงชั่วข้ามคืน?"

"หมายถึงการกบฏงั้นเหรอ? เป็นไปไม่ได้น่า..."

มาถึงตรงนี้ ลิลลี่ดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เธออ้าปากค้าง แต่คำพูดที่อยากจะเอื้อนเอ่ยกลับจุกอยู่ที่คอ

"สิ่งที่เธอพูดถึงคือดินแดนไฮม์เมื่อสิบปีก่อนต่างหาก นับตั้งแต่ผู้นำตระกูลไฮม์คนก่อน ท่านลุงของฉันที่เป็นเอิร์ลแห่งไฮม์เสียชีวิตลง ขวัญกำลังใจและศูนย์รวมจิตใจของที่นี่ก็แตกสลายไปตั้งนานแล้ว

สิบปีผ่านไป เธอคิดว่ายังมีคนอีกสักกี่คนที่เต็มใจยอมรับการปกครองของตระกูลไฮม์อยู่อีกงั้นเหรอ?"

...

【บันทึกจากผู้เขียน: อัปเดตข้อมูลตัวละครลิลลี่แล้ว】