บทที่ 46 สถานการณ์พลิกผันอย่างฉับพลัน

“ข่าวร้ายก็คือ พ่อของฉันถูกย้ายไปทำงานที่เมืองเยี่ยนด้วย เขาถูกส่งไปปฏิบัติหน้าที่นอกเมืองหลวงแล้ว” เซี่ยไหลกล่าวพลางมองกวนอวิ๋นอย่างระมัดระวัง ราวกับกลัวว่าเขาจะเผยความผิดหวังออกมา

ในอดีต เซี่ยไหลมักชอบอ้อนและเล่นหัวกับกวนอวิ๋นเสมอ แต่ตอนนี้ เมื่อกวนอวิ๋นต้องเผชิญแรงกดดันจากเซี่ยเต๋อจาง เธอกลับรู้สึกผิดในใจและมีภาระในจิตใจเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา อย่างไรก็ตาม กวนอวิ๋นก็ยังคงเป็นชายหนุ่มสดใสที่เธอรัก แม้ว่าเขาจะเติบโตขึ้นอีกปีและผ่านความลำบากมามากมาย แต่สิ่งเหล่านี้ทำให้เขาเพิ่มเสน่ห์ของความเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาอีกมาก

กวนอวิ๋นยิ้มบาง ๆ “ขอแสดงความยินดีกับคุณอาเซี่ยที่ได้รับตำแหน่งสูงขึ้น ยินดีจริง ๆ”

เซี่ยเต๋อจางดำรงตำแหน่งรองผู้อำนวยการกรมการศึกษาของรัฐ หากถูกส่งไปทำงานในพื้นที่ทั่วไป มักจะได้รับการเลื่อนตำแหน่งขึ้นอีกขั้นหนึ่ง รองผู้อำนวยการเทียบเท่าระดับรองอธิบดี แต่ถ้าถูกส่งไปยังระดับจังหวัดอย่างเมืองเยี่ยน อย่างน้อยที่สุดก็คงได้รับตำแหน่งอธิบดีเต็มขั้น ด้วยอายุไม่ถึง 50 ปี เซี่ยเต๋อจางถือว่ามีอนาคตที่สดใสอย่างมาก

หลังจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย เซี่ยไหลได้เข้าทำงานกับหนังสือพิมพ์เยาวชนแห่งชาติ การที่เธอถูกย้ายไปทำงานที่เมืองเยี่ยน คงจะไม่มีอะไรผิดคาด หากเธอได้ทำงานในสำนักงานผู้สื่อข่าวประจำจังหวัดของหนังสือพิมพ์แห่งนี้ ระยะทางจากอำเภอข่งถึงเมืองหลวงกว่า 400 กิโลเมตร แต่จากอำเภอข่งถึงเมืองเยี่ยนซึ่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัดกลับอยู่เพียง 200 กิโลเมตร เซี่ยไหลพูดถูก ระยะทางระหว่างเขาและเธอนั้นใกล้เข้ามามาก

แต่…สิ่งที่กวนอวิ๋นสนใจมากกว่าคืองานใหม่ของเซี่ยเต๋อจาง

“คุณอาเซี่ยจะได้รับตำแหน่งผู้บริหารในพื้นที่หรือเปล่า?” กวนอวิ๋นตั้งคำถาม เนื่องจากการเลื่อนจากรองอธิบดีเป็นอธิบดีมักไม่เกิดขึ้นในตำแหน่งนายกเทศมนตรีทันที และหากเซี่ยเต๋อจางมาที่เมืองเยี่ยน เมืองหลวงของจังหวัดที่นายกเทศมนตรีคนปัจจุบันเพิ่งเข้ารับตำแหน่งไม่นาน ก็ไม่น่ามีการสับเปลี่ยนตำแหน่งในเร็ววัน อีกทั้งตำแหน่งเลขาธิการพรรคประจำเมืองหลวงซึ่งมักจะอยู่ในระดับสูงของคณะกรรมการจังหวัด ก็คงไม่ใช่ตำแหน่งที่เซี่ยเต๋อจางจะได้รับ

“พ่อฉันเข้าทำงานในคณะกรรมการพรรคจังหวัด” เซี่ยไหลยืนยันข้อสันนิษฐานของกวนอวิ๋น “เขาได้เป็นรองหัวหน้าฝ่ายจัดองค์กรประจำคณะกรรมการพรรคจังหวัด”

คำตอบนี้ทำให้กวนอวิ๋นถึงกับกลั้นหายใจด้วยความตกใจ รองหัวหน้าฝ่ายจัดองค์กรของคณะกรรมการพรรคจังหวัด เป็นตำแหน่งที่ทรงอิทธิพลอย่างมากในระบบราชการ ตำแหน่งนี้มีอำนาจควบคุมการแต่งตั้งและโยกย้ายเจ้าหน้าที่ระดับสูงในจังหวัด ถือเป็นแผนกที่ผู้คนในวงการข้าราชการเกรงกลัวและใฝ่ฝันถึง

กวนอวิ๋นเคยคิดว่าเมื่อเขาก้าวแรกสำเร็จในอำเภอข่ง เขาจะมีโอกาสสร้างเส้นทางชีวิตที่กว้างไกล แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเซี่ยเต๋อจางจะกลายเป็นศัตรูสำคัญในโชคชะตาของเขา การที่เซี่ยเต๋อจางถูกส่งมาทำงานในเมืองเยี่ยนนั้นยังพอทำใจได้ แต่การได้รับตำแหน่งในฝ่ายจัดองค์กรระดับสูงของคณะกรรมการพรรคจังหวัด กลับเปรียบเสมือนภูเขาสูงที่ตั้งตระหง่านขวางทางเขาไว้

เป็นเหตุผลที่เซี่ยไหลต้องมาแจ้งข่าวนี้กับเขาโดยตรงล่วงหน้า เพื่อให้เขาเตรียมใจไว้ แม้ว่าช่วงแรกที่ได้ยิน กวนอวิ๋นจะรู้สึก

ตกใจและไม่อาจควบคุมความคิดได้ แต่ไม่นานเขาก็กลับคืนความมั่นใจ

ความมั่นใจนี้ไม่ได้เกิดจากการพึ่งพาผู้ใดเพียงลำพัง เขาได้รับการสนับสนุนจากเหิงเฟิง และยังมี "เถ้าแก่หยง" ซึ่งเป็นผู้ที่มีอิทธิพลและสามารถชี้นำเส้นทางของเขาได้ ด้วยความลับที่เขาค้นพบเกี่ยวกับภูมิหลังของเหิงเฟิง แสดงให้เห็นว่าอิทธิพลของเหิงเฟิงนั้นลึกซึ้งไม่แพ้เซี่ยเต๋อจางเลยทีเดียว

แม้ว่าเหิงเฟิงอาจจะไม่เข้ามายุ่งกับเรื่องระหว่างเขาและเซี่ยเต๋อจางโดยตรง แต่ยิ่งเขามีบทบาทสำคัญในสายตาของเหิงเฟิง เหิงเฟิงก็ยิ่งให้ความสำคัญและปกป้องเขา ด้วยความฉลาดของเซี่ยเต๋อจาง คงไม่กล้าเสี่ยงที่จะขัดแย้งกับเหิงเฟิงอย่างไม่มีเหตุผล

เมื่อมองจากอีกมุมหนึ่ง การที่เซี่ยเต๋อจางมาที่เมืองเยี่ยนกลับกลายเป็นเรื่องดี อย่างน้อยเขาและเซี่ยเต๋อจางก็สามารถประลองกันได้ในระยะใกล้ กวนอวิ๋นไม่เชื่อว่าเขาที่มีเหิงเฟิงเป็นที่พึ่ง และมีเถ้าแก่หยงเป็นที่ปรึกษาจะไม่สามารถเอาชนะเซี่ยเต๋อจางได้ ในที่สุดเขาจะสามารถพลิกสถานการณ์ และทำให้เซี่ยเต๋อจางต้องประหลาดใจอย่างแน่นอน!

และตอนนี้ เขื่อนแม่น้ำหลิวซา ของอำเภอข่ง ก็คือสนามทดสอบปัญญาทางการเมืองครั้งแรกของเขา อีกทั้งยังเป็นโอกาสสำคัญในการสร้างพันธมิตรที่แท้จริงกับเหิงเฟิง ซึ่งไม่มีที่ว่างสำหรับความล้มเหลว ต้องชนะเท่านั้น

เมื่อกวนอวิ๋นคิดทบทวน เขารู้สึกว่าเขามองเห็นสิ่งต่าง ๆ ชัดเจนขึ้นทันที และหัวใจก็เบิกบาน เขาดึงเซี่ยไหลเข้ามากอดและจูบลงบนหน้าผากของเธออย่างแรง “ถ้าเธอไม่ทิ้งฉัน ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอจนวันตาย”

ใบหน้าของเซี่ยไหลเปล่งประกายด้วยความสุข “ตราบใดที่เธอให้ฉันมีอนาคต ฉันจะรอเธอจนสุดปลายแผ่นดินและท้องทะเล!”

“ดี!” กวนอวิ๋นกล่าวด้วยความมุ่งมั่น เขาโอบเซี่ยไหลไว้ด้วยแขนข้างหนึ่ง และชี้ไปยังปลายขอบฟ้า “ฉันสาบานต่อฟ้า หากเซี่ยไหลไม่เปลี่ยนใจ ฉันจะต้องแต่งงานกับเซี่ยไหลให้ได้”

“ฉันก็ขอสาบานเช่นกัน ถ้ากวนอวิ๋นยอมแต่งงานกับฉัน ฉันจะเป็นเจ้าสาวของเขาอย่างแน่นอน และจะไม่มีวันเปลี่ยนใจ!” เซี่ยไหลทำตามท่าทางของกวนอวิ๋น และกล่าวคำสาบานต่อฟ้า

คำสาบานของคนหนุ่มสาวทั้งสองหนักแน่นและมุ่งมั่น ปลิวล่องไปในสายลม สู่ฟากฟ้าและแผ่นดิน อนาคตของพวกเขาอาจใกล้แค่เอื้อม หรืออาจห่างไกลราวกับดวงดาวที่ปลายขอบฟ้า แต่มิอาจเอื้อมถึง แต่ไม่ว่าจะเป็นเช่นไร การมาของเซี่ยไหลได้เติมเต็มความหวังใหม่ให้แก่กวนอวิ๋น และทำให้เขากล้าหาญและมั่นใจมากขึ้นในการเผชิญหน้ากับอนาคตที่ไม่อาจคาดเดาได้

ในระหว่างทางกลับบ้าน เซี่ยไหลเดินควงแขนกวนอวิ๋นอย่างใกล้ชิดเหมือนในอดีต หัวใจที่แตกแยกกลับรวมเป็นหนึ่งเดียว

อีกครั้ง ไม่มีความห่างเหินหรือความแปลกหน้าหลงเหลือ เซี่ยไหลเตะต้นหญ้าข้างทางไปพลาง เล่าเหตุผลที่เธอมาที่อำเภอข่งให้เขาฟังไปพลาง

ในตอนแรก เซี่ยไหลยังไม่รู้ว่าเซี่ยเต๋อจางแอบกดดันกวนอวิ๋น เธอเฝ้ารอวันแห่งการกลับมาพบกันอีกครั้งด้วยความหวังเต็มเปี่ยม คิดว่าเพียงปีหรือสองปี พวกเขาก็จะสามารถมีความสุขด้วยกันตลอดไป เธอเขียนจดหมาย โทรศัพท์บอกความคิดถึงของเธอถึงเขาโดยไม่ขาด เซี่ยเต๋อจางเองก็ไม่ได้ห้ามการติดต่อระหว่างพวกเขา เพียงแต่คอยเตือนให้เธอมีสมาธิกับงานเท่านั้น

แต่ภายหลัง เซี่ยไหลเริ่มสังเกตเห็นบางสิ่งที่ไม่ชอบมาพากล เซี่ยเต๋อจางไม่ได้ทำตามสัญญาที่จะหาวิธีพากวนอวิ๋นจากอำเภอข่งไปยังเมืองหลวง ตรงกันข้าม เธอกลับได้ยินข่าวว่ากวนอวิ๋นถูกกดดันในอำเภอข่ง ถูกปฏิเสธและถูกกันออกจากกลุ่มคนในพื้นที่ โดยมีเบื้องหลังเป็นการแทรกแซงของเซี่ยเต๋อจาง!

เซี่ยไหลไม่อยากเชื่อว่าพ่อของเธอจะทำเช่นนั้น ทั้งที่ต่อหน้าเขาแสดงท่าทีอย่างหนึ่ง แต่ลับหลังกลับทำอีกอย่าง เซี่ยไหลเผชิญหน้ากับเซี่ยเต๋อจางและถามเขาโดยตรง ตอนแรกเซี่ยเต๋อจางปฏิเสธว่าเขาไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง แต่เมื่อถูกบีบให้จนมุม เขาก็ยอมรับว่ามีส่วนเกี่ยวข้อง แต่ทำไปเพื่อให้กวนอวิ๋นได้เรียนรู้และเติบโตในโลกการเมืองที่ซับซ้อน เพื่อให้เขาแข็งแกร่งขึ้นเมื่อกลับไปเมืองหลวง

เซี่ยไหลเชื่อคำพูดของพ่อในตอนนั้น แต่หลังจากนั้น เซี่ยเต๋อจางเริ่มพูดถึงข้อเสียของกวนอวิ๋นต่อหน้าเธอบ่อยครั้ง และบอกว่าแม้เขาจะเลิกกดดันกวนอวิ๋น แต่กวนอวิ๋นก็ยังล้มเหลว ทำให้เขาผิดหวังอย่างมาก เขาสั่งให้เซี่ยไหลเลิกติดต่อกับกวนอวิ๋นและลืมเขาไป เซี่ยไหลไม่ยอม และยืนกรานที่จะมาพบกวนอวิ๋น เซี่ยเต๋อจางโกรธมากจนขู่ว่าถ้าเธอแอบมาที่อำเภอข่ง เขาจะโทรศัพท์หาเจียงเสวี่ยซง เลขาธิการพรรคเมืองหวงเหลียง เพื่อกักขังกวนอวิ๋นไว้ในอำเภอข่งไปตลอดชีวิต

(จบบท)###