บทที่ 26 - งดงามล้ำเลิศเกินบรรยาย!

"ดี!"

ปรมาจารย์จี้แผดเสียงตะโกนออกมาคำหนึ่ง ทำเอาทุกคนในที่นั้นถึงกับสะดุ้งโหยง

"ไม่ใช่แค่ดีนะเจ้าคะ"

ปรมาจารย์ฟางกล่าวเสริมทันที "มันงดงามล้ำเลิศเกินบรรยายจริงๆ!"

"ใช่แล้ว!" ปรมาจารย์จี้ทอดถอนใจออกมา "เมื่อคราวก่อนที่ข้าไปศึกษาวิถีโอสถในเมืองหลวง อาจารย์ของข้าเคยหลอมโอสถชุบกายา ครั้งที่ทำได้ดีที่สุดก็เป็นเพียงระดับชั้นเลิศเท่านั้น ยังเทียบไม่ได้กับโอสถชุบกายาของคุณชายเยี่ยเม็ดนี้เลย"

"โอสถกำเนิดวิญญาณนี่ก็เช่นกัน ... " ปรมาจารย์ฟางรีบกล่าว "มันช่วยยกระดับจากขั้นชักนำวิญญาณไปสู่ขั้นหล่อเลี้ยงลมปราณได้อย่างมหาศาล แข็งแกร่งกว่าโอสถกำเนิดวิญญาณที่พวกเราวางขายอยู่ถึงสามส่วน!"

ทั้งสองคนต่างผลัดกันชื่นชม ตกอยู่ในห้วงความตะลึงจากผลลัพธ์ของโอสถวิเศษทั้งสามชนิดนี้

เมื่อไป๋มู่เฉินได้ยินคำชมเชยระดับนี้ เขาก็ลอบถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

สายตาของเขาเริ่มพิจารณาเยี่ยอู๋โยวใหม่อีกครั้ง

ชายหนุ่มผู้นี้ ตลอดสองปีที่ผ่านมาดูเหมือนจะเป็นการซุ่มซ่อนตัวเพื่อรอเวลา ไม่ใช่คนไร้ค่าอย่างที่ใครเขาว่ากันจริงๆ

การที่สามารถได้รับความสนใจจากผู้พิทักษ์เจียงได้ เยี่ยอู๋โยวผู้นี้มีความสามารถที่แท้จริงไม่ผิดแน่

ในขณะนั้นเอง

ปรมาจารย์จี้สังเกตเห็นว่ายังมีกล่องผ้าไหมอีกกล่องที่ยังไม่ถูกเปิด จึงถามด้วยความสงสัย "คุณชายเยี่ย ในกล่องนี้คือ ... "

"อ้อ นี่คือโอสถคงโฉมที่ข้าหลอมขึ้นมาเล่นๆ จากสมุนไพรที่เหลือน่ะ"

สมุนไพรที่เหลือหรือ

ไม่ใช่สิ!

สมุนไพรยังเหลือได้อีกหรือ

ไป๋มู่เฉินรีบกล่าวทันที "คุณชายเยี่ย หากข้าจำไม่ผิด สมุนไพรสำหรับโอสถทั้งสามชนิดที่ท่านขอไปนั้น ท่านเอาไปเพียงชุดเดียวเองนะขอรับ"

"และโดยทั่วไปแล้ว ตามหลักทฤษฎี สมุนไพรหนึ่งชุดจะหลอมโอสถได้สิบเม็ด ทว่าในทางปฏิบัตินั้น มักจะหลอมสำเร็จได้เพียงสองหรือสามเม็ดเท่านั้น ทว่าโอสถทั้งสามชนิดของท่าน กลับมีชนิดละสิบเม็ดเต็มจำนวน ... "

เยี่ยอู๋โยวกลับตอบด้วยน้ำเสียงเป็นธรรมชาติ "ที่ท่านพูดน่ะหมายถึงคนอื่น ทว่าสำหรับข้า หลอมครั้งหนึ่งย่อมต้องได้สิบเม็ด!"

มารดามันเถอะ!

คำพูดนี้ช่าง ... !

ที่ท่านพูดน่ะหมายถึงคนอื่น ทว่าสำหรับข้า หลอมครั้งหนึ่งย่อมต้องได้สิบเม็ด!

ใช้โทนเสียงที่เรียบง่ายที่สุด ทว่ากลับพูดคำที่อวดดีที่สุดออกมา

ที่สำคัญคือ ... ไป๋มู่เฉินมองไม่เห็นวี่แววของการคุยโวบนใบหน้าของเยี่ยอู๋โยวเลยแม้แต่น้อย ทว่ากลับเป็นสีหน้าที่แสดงออกว่ามันควรจะเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว

"สมุนไพรชุดเดียว หลอมได้สิบเม็ดหรือ เป็นไปไม่ได้!"

ปรมาจารย์จี้ตะโกนออกมาทันที "เรื่องนี้ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด การสูญเสียสมุนไพรระหว่างการหลอมเป็นเรื่องที่เลี่ยงไม่ได้ ต่อให้เป็นปรมาจารย์โอสถที่เก่งที่สุดก็ไม่อาจ ... "

"หากท่านไม่เชื่อ คราวหน้าที่ข้าหลอมโอสถ ท่านก็มาดูด้วยตาตนเองก็แล้วกัน"

เยี่ยอู๋โยวกล่าวเรียบๆ

ความจริงปรากฏอยู่ตรงหน้าแล้ว ต่อให้จี้จงเฉิงและฟางอีหลินจะไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ

"สมุนไพรหนึ่งชุดหลอมได้สิบเม็ด ซ้ำยังเป็นระดับไร้ที่ติทุกเม็ด!" ปรมาจารย์ฟางยืนนิ่งอึ้งพลางพึมพำ "นี่มันพรสวรรค์ด้านวิถีโอสถระดับไหนกันเนี่ย"

ไป๋มู่เฉินถามต่อ "แล้วที่คุณชายเยี่ยบอกว่าเป็นโอสถคงโฉมเมื่อครู่ ... "

"ก็คือสิ่งนี้แหล่ะ"

เยี่ยอู๋โยวเปิดกล่องผ้าไหมกล่องสุดท้ายออก เห็นเพียงโอสถเม็ดกลมมนขนาดเท่าหัวแม่มืิอยี่สิบเม็ดวางเรียงรายอยู่อย่างเป็นระเบียบ

"โอสถคงโฉม เป็นที่นิยมในหมู่ผู้ฝึกยุทธ์สตรีมาโดยตลอด มีหลายระดับและผลลัพธ์ที่แตกต่างกันไป"

เยี่ยอู๋โยวกล่าวต่อ "สมุนไพรที่นายท่านไป๋เตรียมมาให้นั้นมีส่วนที่เหลืออยู่บ้าง ซ้ำยังมีบางอย่างที่บังเอิญสามารถนำมาหลอมเป็นโอสถคงโฉมได้ ข้าเลยลองทำดู"

ปรมาจารย์จี้เดินเข้ามาหยิบโอสถคงโฉมขึ้นมาเม็ดหนึ่งแล้วกลืนลงไปโดยไม่ลังเล

ปรมาจารย์ฟางเองก็ไม่รอช้า กลืนลงไปเม็ดหนึ่งเช่นกัน

ทว่าเพียงแค่พริบตาเดียวเท่านั้น

"เอ๊ะ?"

ไป๋มู่เฉินมองดูปรมาจารย์จี้ที่มีผมขาวโพลนและปรมาจารย์ฟางที่มีรอยเหี่ยวย่นบริเวณหางตา แล้วเอ่ยด้วยความอึ้ง "เหตุใดข้าถึงรู้สึกว่าพวกท่านทั้งสองดูหนุ่มสาวขึ้นมานิดหน่อยจริงๆ นะขอรับ"

คนอื่นๆ ต่างก็พยักหน้าเห็นพ้อง

ฟางอีหลินรีบหยิบกระจกขึ้นมาส่องหน้าตนเอง ก่อนจะร้องออกมาด้วยความตกใจ "เป็นเรื่องจริงด้วย หางตาของข้าเคยมีรอยเหี่ยวย่นสี่รอย ตอนนี้เหลือแค่สามรอยแล้ว!"

ความรักสวยรักงามของผู้หญิงนี่ช่างน่ากลัวจริงๆ รอยเหี่ยวย่นบนหางตามีเท่าไหร่ยังจำได้แม่นขนาดนี้!

เยี่ยอู๋โยวกล่าวต่อ "โอสถคงโฉมเหล่านี้ระดับไม่สูงนัก ถือเป็นเพียงระดับหนึ่งเท่านั้น ต้นทุนเพียงไม่กี่สิบหินวิญญาณ ไม่คุ้มที่จะนำไปขายหรอก"

"นายท่านไป๋ เมื่อถึงเวลาที่ท่านขายโอสถชุบกายา โอสถรวบรวมวิญญาณ และโอสถกำเนิดวิญญาณ ก็ให้นำโอสถนี้มอบเป็นของสมนาคุณแก่ลูกค้าไปเสีย เรื่องนี้น่าจะช่วยกระตุ้นความอยากซื้อของคนได้บ้าง"

"ไม่ได้นะเจ้าคะ!"

ไป๋มู่เฉินยังไม่ทันได้พูดอะไร ปรมาจารย์จี้ก็ขัดขึ้นทันที "โอสถเช่นนี้ เม็ดละหนึ่งพันหินวิญญาณก็ยังมีคนซื้อ จะเอาไปแถมได้อย่างไร"

"นั่นสิเจ้าคะ!"

ปรมาจารย์ฟางรีบกล่าวเสริม "คุณชายเยี่ย วิถีโอสถของท่านนั้นยอดเยี่ยมจริง ทว่าท่านกลับไม่ค่อยเข้าใจความต้องการของตลาดเลยนะเจ้าคะ อย่าไปสนใจเรื่องต้นทุนเลย โอสถคงโฉมเม็ดนี้ยังส่งผลต่อข้าที่เป็นขั้นทะลวงชีพจรได้บ้าง นับประสาอะไรกับพวกฮูหยินผู้สูงศักดิ์ในขั้นหล่อเลี้ยงลมปราณ ขั้นชักนำวิญญาณ หรือขั้นหลอมกายาในเมืองไท่เสวียนนี้ เม็ดละหนึ่งพันหินวิญญาณ ข้ายังว่ามันถูกไปด้วยซ้ำ!"

ความรักสวยรักงามนั้นเป็นเรื่องปกติของทุกคน โดยเฉพาะสตรี

โอสถคงโฉมนี้ย่อมมีแรงดึงดูดที่รุนแรงต่อสตรีที่เป็นผู้ฝึกยุทธ์ในระดับล่างอย่างแน่นอน

ไป๋มู่เฉินเอ่ยเสริมเช่นกัน "มีเหตุผลขอรับ ถึงตอนนั้นพวกเราสามารถนำออกมาส่วนหนึ่งก่อน แล้วบอกว่ามีจำนวนจำกัดเพื่อปั่นราคา จากนั้นค่อยๆ ปล่อยออกมาเพิ่มทีละนิด"

เยี่ยอู๋โยวจึงกล่าวว่า "ในเมื่อเป็นเช่นนั้น วันหน้าข้าจะเขียนรายการสมุนไพรให้นายท่านไป๋เตรียมไว้ ข้าสามารถหลอมโอสถคงโฉมในระดับที่สูงกว่านี้ได้ ซึ่งจะส่งผลต่อขั้นหล่อเลี้ยงลมปราณ ขั้นทะลวงชีพจร หรือแม้แต่ขั้นที่สูงกว่าทะลวงชีพจรขึ้นไป"

"ดี ดี ดี!"

ไป๋มู่เฉินรีบกล่าวทันที "เรื่องจะขายอย่างไรคุณชายเยี่ยไม่ต้องกังวล รอรับส่วนแบ่งเงินก็พอขอรับ"

"เช่นนั้นก็ดียิ่ง!"

เยี่ยอู๋โยวไม่มีเวลามาจัดการเรื่องการค้าขายอยู่แล้ว

"ในเมื่อเป็นเช่นนั้น คุณชายเยี่ย แล้วสูตรของโอสถคงโฉมล่ะขอรับ ... "

ไป๋มู่เฉินเอ่ยด้วยความคาดหวัง "พวกเราสามารถซื้อได้ขอรับ และในวันหน้า ผลกำไรที่หย่งเจินเก๋อได้รับจากโอสถคงโฉม คุณชายเยี่ยจะได้รับส่วนแบ่งสามส่วนตลอดไป ท่านเห็นเป็นอย่างไรขอรับ"

"เรื่องนี้ต่อให้ขายให้พวกท่านไปก็คงไม่มีประโยชน์"

เยี่ยอู๋โยวกล่าวอย่างตรงไปตรงมา "สูตรโอสถไม่ซับซ้อน ทว่าขั้นตอนการหลอมต้องใช้ความละเอียดอ่อนมาก ข้าเกรงว่าปรมาจารย์โอสถของหย่งเจินเก๋อจะทำไม่ได้"

"หากต้องการหลอมให้สำเร็จ ต้นทุนสมุนไพรที่ต้องใช้ก็จะเพิ่มสูงขึ้น ผลกำไรก็จะลดน้อยลง"

ไป๋มู่เฉินอดไม่ได้ที่จะกล่าวด้วยความเสียดาย "เช่นนั้นก็น่าเสียดายยิ่งนัก"

เยี่ยอู๋โยวหันไปมองไป๋มู่เฉินแล้วเอ่ยว่า "ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เรื่องความร่วมมือล่ะ"

"ข้าย่อมไม่มีปัญหาแน่นอนอยู่แล้วขอรับ"

ไป๋มู่เฉินจึงหันไปมองปรมาจารย์จี้จงเฉิงและปรมาจารย์ฟางอีหลินที่อยู่ข้างกายพลางเอ่ยถาม "ทว่าไม่ทราบว่าท่านปรมาจารย์ทั้งสอง ... "

"ไม่มีปัญหา! แน่นอนว่าไม่มีปัญหา!"

"ใช่แล้วๆ!"

ทั้งสองคนรีบพยักหน้าหงึกหงักทันที

ไป๋มู่เฉินมองดูปรมาจารย์ทั้งสองแล้วยิ้มออกมาเล็กน้อย

การถูกไป๋มู่เฉินจ้องมองด้วยรอยยิ้มเช่นนี้ ทำให้ทั้งสองคนรู้สึกวางตัวไม่ถูกอยู่บ้าง

เพราะก่อนหน้านี้พวกเขาแทบจะไม่มีความคาดหวังในตัวเยี่ยอู๋โยวเลยแม้แต่น้อย

โชคดีที่เยี่ยอู๋โยวไม่ได้รับรู้เรื่องนั้น

เยี่ยอู๋โยวไม่ได้สนใจบรรยากาศประหลาดๆ ระหว่างทั้งสามคน เขาหยิบพู่กันและกระดาษขึ้นมาเริ่มเขียนทันที

"สูตรของโอสถชุบกายา โอสถรวบรวมวิญญาณ และโอสถกำเนิดวิญญาณทั้งสามชนิดนี้ ข้าจะเขียนลงไปให้เดี๋ยวนี้ รวมถึงจุดที่ควรระวัง ข้าจะเน้นย้ำให้ชัดเจน"

"อย่างไรก็ตาม การดูให้เข้าใจกับการลงมือทำให้สำเร็จนั้นเป็นคนละเรื่องกัน หากทุกท่านอ่านสูตรแล้วยังต้องการให้ข้าชี้แนะ ข้าก็จะสอนให้ ทว่าหากไม่จำเป็นต้องสอนก็ยิ่งดี"

เยี่ยอู๋โยวกล่าวต่อ "ส่วนสูตรของโอสถคงโฉม ข้าก็จะเขียนไว้ให้เช่นกัน รวมถึงรายละเอียดขั้นตอนต่างๆ ปรมาจารย์โอสถของหย่งเจินเก๋อจะทำสำเร็จหรือไม่นั้น ก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของตนเอง เรื่องนี้ต่อให้ข้าสอนไปก็คงเห็นผลได้ยาก"

ไม่นานนัก

เยี่ยอู๋โยวก็ยื่นกระดาษสี่แผ่นที่เขียนสูตรโอสถไว้จนเต็มให้แก่ไป๋มู่เฉิน

ไป๋มู่เฉินรีบส่งสูตรโอสถเหล่านั้นให้แก่ปรมาจารย์จี้จงเฉิงและปรมาจารย์ฟางอีหลินทันที พร้อมกับเอ่ยถามว่า "ท่านปรมาจารย์ทั้งสอง ต้องการให้คุณชายเยี่ยชี้แนะหรือไม่ขอรับ"

[จบแล้ว]