ตอน 13 จำแลงกายเข้าเมืองเทียนเซี่ยงอีกครั้ง

หลังจากจัดการพวกคนตระกูลหลินแล้ว เฉินหยวนสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลงเลยแม้แต่น้อย

เขาเริ่มคุ้นเคยกับกฎเกณฑ์ของโลกใบนี้แล้ว

นี่คือโลกที่ผู้แกร่งล่าผู้อ่อนแอ กำปั้นคือสิ่งเดียวในการกำชัยชนะ

สิ่งที่เรียกว่าความจริงนั้นจะใช้ได้กับคนระดับเดียวกันเท่านั้น ถ้าหากพลังไม่เทียบเท่ากัน ความจริงก็ไม่มีค่าอันใด

ในตอนที่เฉินหยวนอยู่ในเมืองเทียนเซี่ยง เขามักจะได้ยินเรื่องราวของสามตระกูลใหญ่จากคนที่เดินผ่านไปผ่านมา

หลายคนตายอย่างน่าอนาถด้วยมือของสามตระกูลใหญ่ แม้กระทั่งคนที่ถูกใส่ร้ายอย่างไร้ซึ่งความจริง

เหตุผลก็คือทั้งเมืองเทียนเซี่ยงนั้น สามตระกูลใหญ่คือกฎเกณฑ์ และพวกเขาคือเจ้าของกฎเกณฑ์

พวกเขาย่อมไม่ต้องสนใจสิ่งที่ตัวเองสร้างขึ้นมา แต่ผู้อื่นนั้นต้องทำตามพวกเขา

นี่ยังเป็นเหตุผลที่เฉินหยวนหนีออกมาทันที ประการแรก เขาไม่รู้ว่าสองคนที่เขาฆ่าในวันนั้นเป็นคนตระกูลหลินหรือไม่

ประการที่สอง เขาไม่อยากจะถูกควบคุมตัวโดยตระกูลหลินที่หมายมั่นเอาชีวิตเขา

ด้วยสองเหตุนี้ เฉินหยวนจึงต้องต่อสู้กับตระกูลหลิน

….

เฉินหยวน

“ช่วงเริ่มต้นนี่มันยากจริง ๆ ผมเพิ่งจะรอดจากอันตรายมาได้แล้วก็ต้องเจอศัตรูอีก ไม่รู้ว่าพวกมันหาผมเจอได้ยังไง”

“ตอนนี้ต้องรับมือกับคนบางกลุ่ม แต่ชีวิตตอนนี้ก็แขวนอยู่บนเส้นด้ายกับอีกฝั่งและเข้าเมืองไม่ได้ แต่ก็อยากเข้าเมืองไปสืบดูว่าใครที่ใส่ร้าย”

นอกเหนือจากการได้รับสมบัติจากคำแนะนำ เฉินหยวนเองก็คิดถึงเรื่องคนที่ใส่ร้ายเขา

ในขณะเดียวกัน เขาก็อยากจะใช้โอกาสนี้เพื่อหาเบาะแสและหาคำแนะนำเพิ่ม

หวังหู่

“บอสเฉินหยวนโดนทำร้ายเหรอ?”

เย่เฉิน

“จากที่นายพูดมา ดูเหมือนว่านายก็เจอปัญหาเหมือนกันสินะ”

บนโลกแห่งความตาย

ดูจากเสียงคำรามที่ดังรอบตัวเขา เขาอดบ่นไม่ได้

“รู้สึกเหมือนโดนเทพเคราะห์ร้ายเข้าสิงเลย หนีไปที่ไหนก็เจอ เพิ่งจะโดนพวกมันตบเนี่ย ถ้าไม่โชคดีคงตายไปปแล้ว”

หวังหู่รู้สึกสิ้นหวังอย่างมากเมื่อรู้สึกถึงความเจ็บปวดในร่างกาย

เขาแตกต่างจากเฉินหยวน เขาเป็นเพียงแค่คนธรรมดา และของขวัญผู้เริ่มต้นที่เขาได้มาก็เป็นเพียงแค่กิ่งไม้ไร้ค่า

เฉินเฉียนเฉียน

“อดทนไว้ หลังจากพ้นสามเดือนนี้ไปนายจะเป็นอิสระ ถึงตอนนั้นอาจจะเจอกับโชคดีก็ได้ นี่คือรางวัลของกลุ่มแชทนี้ ผ่านช่วงนี้ไปแล้วจะเหมือนบุตรแห่งสวรรค์ที่ทุกอย่างจะราบรื่นเชียวล่ะ แต่ช่วงเวลานั้นอยู่ไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์นะ”

เย่เฉิน

“บัดซบ อาทิตย์เดียวเองเหรอ ทรมานสามเดือนแลกกับอาทิตย์เดียว นี่มันบ้าไปแล้ว”

เฉินห่าว

“แค่นี้ก็ดีอยู่แล้ว คิดว่าพวกเราเป็นนักท่องเวลาในนิยายรึไง? ทุกคนในระบบ และเราก็ไม่ได้ถูกสวรรค์ปฏิเสธ”

เฉินหยวนอ่านแชทและนึกถึงระบบคำแนะนำของตัวเอง

โชคดีที่เขาได้ของดีมาเหมือนกับดัชนีทองคำ

ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่รอดมาจนถึงตอนนี้แน่

แต่ว่าช่วงคืนกำไรที่เฉินเฉียนเฉียนพูดถึงก็ดูดีทีเดียว

แม้ว่าจะเป็นเพียงสัปดาห์เดียว แต่อย่างน้อยมันก็มีเรื่องชดเชยให้เขาบ้าง

หวังหู่

“ยังคิดถึงเรื่องช่วงเวลาชดเชยอีกรึไง? คิดเรื่องหาทางเอาตัวรอดดีกว่า ไม่ต้องพูดถึงสามเดือนหรอก แค่เจ็ดวันก็ยากแล้ว”

นี่มันไม่เกินจริงเลย เพียงแค่มองข้อความผู้เสียชีวิตที่โผล่ขึ้นมาเป็นระยะก็รับรู้ได้แล้ว

ต้องมีคนตายหนึ่งหรือสองคนอยู่ร่ำไป

พวกเขามาใหม่กัน 500 คน แต่ตอนนี้เหลือคนเพียงแค่ครึ่งเดียว

ซึ่งเวลาผ่านไปเพียงแค่สองวัน

ไป่เย่

“เฉินหยวน แนะนำว่าอย่าไปที่รังเสืออีก ตอนนี้นายมีเรื่องกับอีกฝ่ายแล้ว ถ้าเข้าเมืองไปอีกจะต้องเจอกับเรื่องที่ไม่คาดคิดแน่ เพราะนายเจอกับทัณฑ์สวรรค์ อะไรที่เหนือความคาดหมายมันเกิดขึ้นได้ตลอดนะ”

เฉินเฉียนเฉียน

“ฉันก็ไม่แนะนำเหมือนกัน ศัตรูในช่วงเริ่มต้นมันเหมือนกับมีเนตรสวรรค์เลยล่ะ ถ้าเข้าใกล้เมื่อไหร่มันก็รู้ตัว”

“ติ๊ง คุณได้รับคำแนะนำ (เลี่ยงจากอันตรายชั่วคราว) จะได้รับสมบัติระดับทองแดงเมื่อทำสำเร็จ”

เขามองคำแนะนำของทั้งสอง เฉินหยวนครุ่นคิดและพูด

“เข้าใจแล้ว ผมเองก็รู้ว่าถ้าลงลึกกว่านี้จะต้องเจอกับเรื่องไม่คาดฝัน แต่ผมก็ไม่รู้ว่าใครที่ใส่ร้ายผม ผมใจเย็นอยู่ไม่ได้หรอก”

เหล็งเจี๋ยนเซี่ยง

“ถ้ายืนกรานจะทำแบบนั้นก็แลกคะแนนกับหน้ากากจำแลงในร้านค้าสิ จำได้ว่าพี่ใหญ่สร้างเอาไว้ มันอำพรางตัวได้ ต่อให้เป็นผู้บ่มเพาะพลังก็ไม่รู้ตัว แต่ในช่วงเริ่มต้น พวกคนในโลกของนายอาจจะเจอตัวตนของนายได้ ถ้าหากอยากจะใช้หน้ากากจำแลงจริง ๆ ก็ยังต้องระวังตัวอยู่”

“ติ๊ง คุณได้รับคำแนะนำ (ใช้หน้ากากจำแลงเข้าเมืองเทียนเซี่ยง) จะได้รับสมบัติระดับเงินเมื่อทำสำเร็จ”

เฉินหยวนเปิดร้านค้าคะแนนและหาหน้ากากจำแลงทันที

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามันแพง

ต้องใช้ถึงห้าร้อยคะแนนในการซื้อ

เทียบได้กับยันต์ปราณกระบี่ห้าแผ่น

เขาไม่มีอะไรในตอนนี้ แต่เฉินหยวนไม่ตกใจ

คนที่เขาฆ่าไปเมื่อครู่นั้นมีวิชาลับอยู่

เขาเขียนทั้งหมดและอัพโหลด

“ติ๊ง เฉินหยวนอัพโหลดผนึกหยกสลายและได้รับ 200 คะแนน”

“ติ๊ง เฉินหยวนอัพโหลดหมัดมังกรเถื่อนและได้รับ 500 คะแนน”

“......”

เมื่อเขาอัพโหลดวิชาลับทั้งหมดคะแนนที่เดิมทีมีศูนย์ก็กลายเป็นหนึ่งพันสองร้อยทันที

การได้เห็นเฉินหยวนอัพโหลดวิชาลับอย่างต่อเนื่องนั้นทำให้ทั้งสมาชิกเก่าและใหม่ปากกระตุก

โดยเฉพาะพวกหน้าใหม่ ระยะห่างระหว่างพวกเขามันกว้างใหญ่เหลือเกิน

พวกเขายังไม่ได้สัมผัสกับวิชาลับในโลกของพวกเขาอยู่เลย ส่วนคนอื่นได้วิชาลับมาแล้วมากมาย

และส่วนใหญ่พวกเขายังมีระดับการบ่มเพาะพลังมาแล้วอีก

หวังหู่

“อิจฉาบอสเฉินหยวนจังเลย โลกแฟนตาซีมันเท่สุด ๆ วิชาลับอะไรก็ขายได้คะแนนตั้งเยอะ แต่โลกของฉันมันไม่มีของมีค่าเท่าไหร่”

เย่เฉิน

“ฉันไม่อิจฉาหรอก เพราะฉันอาจจะตายตั้งแต่เริ่มก็ได้ ต่อให้มีดีเสิทอีเกิลก็ไม่รู้ว่าจะยิงศัตรูโดนไหม”

เย่เฉินยังคงมีความรู้ของตัวเอง แม้ว่าเฉินหยวนจะดูเหมือนได้อะไรมามากมาย แต่ทุกย่างก้าวของเขามีแต่อันตราย

โดยเฉพาะในช่วงเริ่มต้น เขาเจอสองคนโจมตีในขอบเขตบ่มเพาะร่างกาย ถ้าหากเป็นคนธรรมดา เขาคงจะตายไปนานแล้ว

ถ้าหากเฉินหยวนไม่ใช่ผู้บ่มเพาะพลัง เขาก็ต้องฝึกฝนร่างกายในทุกด้านเพื่อเล็งศัตรูให้แม่นยำ

เพราะถึงแม้ว่าดีเสิทอีเกิลจะมีพลังทำลายล้าง แต่มันก็ต้องยิงให้โดน

เฉินหยวนไม่สนใจความคิดของคนอื่น ๆ และแลกหน้ากากจำแลงทันที เพื่อความปลอดภัยของตัวเองแล้วเขาต้องจ่ายอีก 500 คะแนนเพื่อแลกระฆังทองมา ซึ่งมันคือยันต์พิเศษที่จะสร้างเกราะคุ้มกันเพื่อหลบการโจมตีในตอนที่เจอกับอันตรายได้

สองร้อยแต้มที่เหลือนั้นเขาซื้อยันต์ปราณกระบี่

หลังจากซื้อของเสร็จแล้วเฉินหยวนก็มุ่งหน้าไปที่เมืองเทียนเซี่ยง

เขาต้องหาคนตระกูลหลินให้เจอและหาตัวตนกับฐานะของอีกฝ่ายให้เจอ โดยเฉพาะข่าวคราวเรื่องตระกูลหลิน

หลังจากทำเรื่องทั้งหมดเสร็จแล้ว เขาจัดการศัตรูและจำแลงตัวเขาเป็นศัตรูด้วยหน้ากากจำแลง

และเขาจะเข้าได้ทั้งเมืองเทียนเซี่ยงและตระกูลหลิน!

บอกได้เลยว่าผลของหน้ากากจำแลงนั้นยอดเยี่ยมมาก ไม่มีใครรู้สึกถึงเขาเลยตลอดทาง