ตอน 8 คำแนะนำที่ได้กล่องระดับแพลทตินัม
ตอน 8 คำแนะนำที่ได้กล่องระดับแพลทตินัม
เฉินหยวนผ่านหน้าต่างอย่างรวดเร็วและมุ่งหน้าไปที่ประตูเมืองด้วยความเร็วสูงสุด
เมื่อมีปัญหากับตระกูลหลิน เขาย่อมอยู่ในเมืองเทียนเซี่ยงไม่ได้อีกต่อไป
สำหรับผู้บ่มเพาะร่างกายระดับห้าอย่างเขา การไปปะทะกับสามตระกูลใหญ่แห่งเมืองเทียนเซี่ยงและยังอยู่ในเมืองของพวกเขานั้นมันไม่ต่างกับการขว้างไข่ไก่ใส่ก้อนหิน
“ไม่คิดเลยว่าจะยากขนาดนี้”
แม้เขาจะรู้ว่ามันเป็นช่วงแรกที่เขาเพิ่งจะมาที่โลกนี้ เฉินหยวนก็ยังรู้สึกเศร้าใจเล้กน้อย
ตั้งแต่ต้นนั้น เขามองสิ่งรอบข้างและทำให้มั่นใจว่าไม่มีใครอยู่ก่อนที่เขาจะออกมา
ใครจะไปรู้เล่าว่าภัยพิบัติยังคงไม่หมด
ปั้ง
ไม่นานหลังจากที่เฉินหยวนไป ประตูห้องถูกถีบเปิดออกทันที มีหลายคนพุ่งเข้ามาในห้อง
ชายวัยกลางคนที่เป็นหัวหน้าสวมสุดสีฟ้า เขามีร่างกำยำและมีรอยแผลเป็นน่ากลัวบนใบหน้าเหมือนกับตะขาบ
“มันหนีไปแล้ว”
ชายวัยกลางคนสีหน้าหม่นหมองลงทันที เขาหัวเราะด้วยความแค้น
“ข้อมูลที่ได้มาน่าจะถูกต้อง ไอ้นี่มันเป็นฆาตกร”
“ไล่ตามไป อยากจะรู้นักว่าใครกันที่กล้ามาฆ่าคนตระกูลหลินของข้าในเมืองเถียนเซี่ยง”
หลายคนรับคำสั่งและวิ่งออกไปทันที
…
ในขณะเดียวกัน
ไม่นานหลังจากที่เฉินหยวนออกมาทางหน้าต่าง คนตระกูลหลินที่ยืนอยู่ข้างนอกได้เห็นเฉินหยวนในทันทีและตะโกนเบา ๆ
“หยุด ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า”
เมื่อพูดแล้วชายคนนั้นก็รีบเข้ามาโดยมีกระบี่ในมือ
เฉินหยวนเปลี่ยนสีหน้าเล็กน้อย เขาหยิบดีเสิท อีเกิลออกมา เขาไม่ควรอยู่ที่นี่เป็นเวลานาน ถ้าเขาช้ากว่านี้เขาจะต้องตายแน่นอน
ประกายไฟพุ่งออกไป เสียงดังปังดังลั่น
“อะไรกัน?”
คนอื่นตกใจและหยุดโดยไม่รู้ตัว
คนที่เพิ่งจะลงมือนั้นมีร่างกายระดับแปด เขาบ่มเพาะพลังมาดีมากแล้ว
แม้ว่าจะไม่ได้ทานทนต่อกระบี่หรือมีดขนาดนั้น แต่มันก็ไม่น่าจะถูกสิ่งของเล็ก ๆ ทะลวงศีรษะไปได้
เฉินหยวนฉวยโอกาสนี้วิ่งหนีออกมาด้วยความเร็วอันยอดเยี่ยม
จากนั้นเขาก็ผ่านประตูเมืองและกลมกลืนไปกับผู้คน
“ตามมันไป”
ที่อีกฝั่ง หลายคนออกมาจากทางหน้าต่างและตะโกนด้วยความโกรธแค้น
คนอื่น ๆ เองก็รู้สึกตัวและรีบมุ่งหน้าไปหาเฉินหยวน
แต่เฉินหยวนก็เข้าป่าและหายตัวไปแล้ว
….
“จะอยู่เมืองเทียนเซี่ยงไม่ได้อีกแล้ว”
เฉินหยวนเศร้าใจเป็นอย่างมาก เขาคิดว่าเขาจะอยู่ในเมืองเทียนเซี่ยงได้อย่างปลอดภัยในเวลาสามเดือนนี้ เพื่อที่เขาจะได้พัฒนาตัวเองในช่วงเวลาที่มีและผ่านช่วงเริ่มต้นไปได้ และค่อยวางแผนตั้งต้นใหม่
ใครจะไปคิดเล่าว่าก่อนที่เขาจะรอดพ้นวันเดียว เขาจะโดนตามล่าแล้ว
เรื่องนี้ทำให้เฉินหยวนตระหนักได้ถึงความสยดสยองของช่วงเริ่มต้น
เฉินหยวนเปิดแชทกลุ่มขณะที่วิ่ง
เฉินหยวน
“ช่วงเริ่มต้นนี่มันไม่ต่างกับดงพิษเลย เพิ่งจะได้พักก็มีคนมาตามล่าแล้ว”
เย่เฉิน
“โดนตามล่าเหรอ? ใช่พวกสองคนที่ฆ่าไปรึเปล่า?”
หวังหู่
“บ้าน่า เร็วชะมัด”
ฉินห่าว
“เป็นธรรมดาอยู่แล้ว ต้องตั้งสมาธิให้ดี อะไรก็เกิดขึ้นได้ในช่วงเริ่มต้น จะโดนตามล่าอย่างเฉินหยวนหรืออยู่ดี ๆ ก็เกิดแผ่นดินไหวก็ได้ หลายคนเดิน ๆ อยู่แล้วโดนแผ่นดินไหวตายก็มีนะ”
พอได้อ่านข้อความแล้วพวกหน้าใหม่เริ่มตื่นตระหนก
พวกเขายังไม่ทันคุ้นเคยกับโลก และพวกเขาไม่ต้องการจะมาเจอกับเรื่องนี้
โดยเฉพาะแผ่นดินไหว ด้วยพลังของพวกเขา มันยากที่พวกเขาจะรับมือ
เฉินเฉียนเฉียน
“พวกคนที่ตามมาแข็งแกร่งแค่ไหน?”
เฉินหยวน
“แข็งแกร่งมาก เป็นหนึ่งในสามตระกูลหลักของเมืองที่ผมอยู่ น่าจะเป็นยักษ์ใหญ่เลยล่ะ เพราะตอนที่ฆ่าสองคนนั้นไปมันไม่มีใครอยู่รอบ ๆ จริง ๆ ตามปกติจะต้องไม่มีใครรู้เรื่องนี้แน่ ไม่รู้ว่าทำไมพวกเขาถึงตามตัวมาเจอได้ ตอนนี้สงสัยด้วยซ้ำไปว่าพวกมันไม่ได้มาตามล่าผมเพราะสองคนนั้น”
หลัก ๆ เลยเพราะว่ามันแปลกเกินไป
เฉินหยวนมั่นใจเป็นอย่างมากว่าเขาเก็บกวาดที่เกิดเหตุได้อย่างดี เขาตรวจสอบสิ่งรอบข้างทั้งหมดเมื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครเห็นเขา
แต่แค่ไม่กี่ชั่วโมงที่เขาหนีออกมา ก็มีคนมาหาเขาถึงหน้าประตู
นี่มันไร้เหตุผลสิ้นดี
เหล็งเจี๋ยนเซี่ยง
“มันเข้าใจไม่ยากหรอก นายถูกใส่ร้าย นี่เป็นเรื่องปกติของช่วงเริ่มต้น การถูกเจตจำนงของโลกปฏิเสธนั้นทำให้เกิดเรื่องเลวร้าย ตามปกติเรื่องนี้จะไม่เกี่ยวกับนาย แต่เพราะมันเป็นช่วงเริ่มต้น นายก็เลยเป็นผู้โชคดีไง”
เฉินหยวน
“ไม่ได้อยากเป็นผู้โชคดีซักหน่อย”
เฉินหยวนตัวชาไปหมด ช่วงเริ่มต้นมันมีแต่ความไร้เหตุผล
แต่คำอธิบายของเขาก็ฟังขึ้น
เย่เฉิน
“พวกเราจะไม่เป็นแบบนี้ด้วยเหรอ?”
เย่เฉินมองโลกนารูโตะของเขาด้วยความหวาดกลัว
เขายังอยู่ในหมู่บ้านโคโนฮะ และในหมู่บ้านยังมีตัวร้ายเก่าอย่างดันโซอยู่ด้วย ถ้าหากอีกฝ่ายอยากจะทำเรื่องเลวร้าย มันก็ไม่ยากที่จะหาเขาเจอ
เพราะเขาคือหน้าใหม่ที่อยู่ในช่วงเริ่มต้นเช่นเดียวกัน
ไม่เพียงแค่เย่เฉิน แต่คนอื่นยังพากันตระหนกไปหมด
พวกเขาไม่มีพลังในตอนนี้ ถ้าหากต้องไปเจอเรื่องแบบเฉินหยวน มันก็มีโอกาสสูงมากที่พวกเขาจะไม่รอด
เฉินหยวน
“ผมควรทำอะไรต่อไปดี?”
เขายังคงนึกถึงเรื่องระบบของเขาเสมอ
หวังหู่
“บอสเฉินหยวน ถ้าบอกว่าอีกฝ่ายเป็นยักษ์ใหญ่ ผมก็แนะนำว่าอย่าเผชิญหน้าโดยตรง อยู่ให้ห่างไประยะหนึ่งก่อนแล้วเอาชีวิตรอดให้ได้”
เย่เฉิน
“ผมก็คิดแบบนั้น เราเพิ่งจะมาอยู่โลกใหม่ได้ไม่ถึงวัน เราสู้กับศัตรูตรง ๆ ไม่ไหวหรอก”
เหล็งเจี๋ยนเซี่ยง
“หลีกเลี่ยงการเป็นจุดสนใจไปก่อน แน่นอนว่าจะเลือกที่จะสืบเรื่องให้กระจ่างและจัดการทีหลังก็ได้”
ไค่ฉู
“กลัวอะไรล่ะ? ถ้าเป็นบอสเฉินหยวนก็ฆ่ามันให้หมดเลย”
ดูจากคำแนะนำของทุกคนแล้ว เฉินหยวนตากระตุก โดยเฉพาะจากของคนชื่อไค่ฉู เขาจงใจหยุดพิมพ์ไปครู่หนึ่ง
เขาจำได้ว่าคนคนนี้เอาแต่ให้คำแนะนำแย่ ๆ
ไม่ว่าจะขอให้เขาทุบแผ่นหยกหรือขอให้เขารนหาที่ตาย
“ติ๊ง คุณได้รับคำแนะนำ (เลี่ยงการเป็นจุดสนใจสักระยะ) จะได้รับสมบัติระดับเงินเมื่อทำสำเร็จ”
“ติ๊ง คุณได้รับคำแนะนำ (สืบเรื่องราวทั้งหมด) จะได้รับสมบัติระดับทองเมื่อทำสำเร็จ”
“ติ๊ง คุณได้รับคำแนะนำ (สังหารศัตรู) จะได้รับสมบัติระดับแพลทตินัมเมื่อทำสำเร็จ”
เมื่อคำแนะนำโผล่ขึ้นมา เฉินหยวนหน้าเหวอเล็กน้อย
โดยเฉพาะกล่องสมบัติระดับแพลทตินัม ยิ่งคำแนะนำยากเพียงใด รางวัลก็ยิ่งใหญ่มากเท่านั้น
เห็นได้ชัดว่ามันยากมากที่จะทำคำแนะนำของสมบัติระดับแพลทตินัมให้สำเร็จ
เฉินหยวนอยากจะได้สมบัติระดับแพลทตินัม แต่เขาเองก็รู้กำลังของตัวเองในตอนนี้ ถ้าเขาอยากจะเผชิญหน้ากับศัตรูตรง ๆ เขาจะต้องตายอย่างไม่มีผิดเพี้ยน
“ตอนนี้หลบพวกมันไปก่อน พอแข็งแกร่งขึ้นแล้วค่อยวางแผนใหม่”
เฉินหยวนเข้าไปในป่าลึก ตอนนี้เขาอยากจะทำคำแนะนำก่อนหน้านี้ให้เสร็จและรอให้ตัวเขาเองแข็งแกร่งขึ้นก่อนที่จะไปจัดการพวกตระกูลหลินและคนที่ใส่ร้ายเขา