บทที่ 22 ผลเกล็ดงู สยบไฟปฐพี

บทที่ 22 ผลเกล็ดงู สยบไฟปฐพี

เมื่อถูกหลี่อันจ้องตาคาดคั้น ม่านตาของงูเงินก็หดแคบลง

หลี่อันรู้ได้อย่างไรว่า ไฟปฐพีดวงนี้เป็นสิ่งที่ท่านแม่ทิ้งไว้ให้มัน?

แถมยังรู้ด้วยว่า การดูดซับไฟปฐพีดวงนี้ ต้องใช้วิธีพิเศษ?

หรือว่าจิตวิญญาณของเขา จะแข็งแกร่งจนสามารถมองทะลุความคิดในใจของมันได้แล้ว?

จู่ๆ งูเงินก็รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา

หากหลี่อันสามารถทำแบบนั้นได้จริงๆ มันก็คงจะน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!

แต่เมื่อลองคิดดูให้ดี มันก็กลับมาสงบเยือกเย็นได้อย่างรวดเร็ว หลี่อันไม่มีทางมองทะลุความคิดของมันได้หรอก เขาคงจะเดาเอาแน่ๆ

แต่หลี่อันก็พูดได้อย่างมั่นใจเกินไป

หากมันยังดื้อดึงที่จะปิดบัง ด้วยความโหดเหี้ยมที่เขาใช้จัดการกับพวกหนูหางเพลิง และนิสัยที่รอบคอบของเขา เกรงว่าเขาคงจะฆ่ามันทิ้งที่นี่ แล้วดูดกลืนจิตวิญญาณของมันอย่างเลือดเย็นแน่ๆ!

เมื่อนึกถึงผลลัพธ์นั้น งูเงินก็รู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว

"ไม่มีอะไรปิดบังเจ้าได้จริงๆ ไฟปฐพีดวงนี้ ท่านแม่ทิ้งไว้ให้ข้า ข้าเป็นไข่งูใบสุดท้ายที่ถือกำเนิดก่อนที่ท่านแม่จะตาย เป็นผู้สืบทอดทุกสิ่งทุกอย่างของนางเป็นคนสุดท้าย"

"เมื่อดูดซับไฟปฐพีดวงนี้แล้ว สายเลือดของข้าก็จะเกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง เพียงแต่ไฟปฐพีดวงนี้อันตรายเกินไป วิธีการดูดซับก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน"

เมื่อได้ยินดังนั้น ก็ถึงคราวหลี่อันต้องตกตะลึงไปบ้าง

มีวิธีจริงๆ ด้วยหรือเนี่ย?!

เมื่อกี้ที่เขาพูดไปอย่างมั่นใจ จริงๆ แล้วก็แค่กะจะลองหยั่งเชิงงูเงินตัวนี้ดูเท่านั้น

เพราะเจ้างูเงินตัวนี้มันไม่ซื่อสัตย์เอาเสียเลย ก่อนหน้านี้ก็ไม่ยอมพูดความจริงกับเขา

ใครจะไปคิดล่ะว่า แค่หยั่งเชิงไปทีเดียว ก็จับได้ไล่ทันเสียแล้ว!

แม้หลี่อันจะสำเร็จวิชาหลอมโอสถระดับมนุษย์ขั้นสูง และได้รับการยกระดับในด้านต่างๆ มาแล้ว ทำให้เขามีความมั่นใจในการสยบไฟปฐพีอยู่บ้าง!

แต่ถ้ามีวิธีที่ปลอดภัยกว่า ก็ย่อมต้องดีกว่าอยู่แล้ว

ดังนั้น หลังจากตกตะลึงไปชั่วครู่ แววตาของหลี่อันก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมและเย็นชา เขาเอ่ยถามต่อว่า

"ว่ามาสิ วิธีที่ว่านั่นคืออะไร?"

เมื่อเห็นหลี่อันซักไซ้ งูเงินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับไปว่า

"ผลเกล็ดงู!"

"อาศัยพลังสายเลือดพิเศษของข้า ในการกระตุ้นผลเกล็ดงูชนิดพิเศษ ก็จะสามารถค่อยๆ สะกดและดูดซับไฟปฐพีได้ เดิมทีที่นี่ก็เคยมีผลเกล็ดงูอยู่ลูกหนึ่ง น่าจะถูกพวกหนูหางเพลิงเอาไปซ่อนไว้"

เคล็ดวิชาลับนี้ ท่านแม่เป็นคนทิ้งไว้ให้ งูเงินก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะได้ผลหรือเปล่า แต่มันก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร

เมื่อได้ยินดังนั้น หลี่อันก็หันไปมองบริเวณที่พวกหนูหางเพลิงใช้เก็บสมุนไพร

ตรงนั้นมีสมุนไพรและสมุนไพรวิญญาณที่แผ่คลื่นพลังวิญญาณออกมามากมาย

พวกหนูหางเพลิงมีพฤติกรรมกักตุนสมุนไพรไว้เป็นเสบียงสำหรับฤดูหนาว ที่นี่จึงมีของสะสมอยู่ไม่น้อย

แม้ส่วนใหญ่จะเป็นเพียงสมุนไพรธรรมดา แต่ก็มีความหลากหลาย และมีสมุนไพรวิญญาณปะปนอยู่ประปราย

เดิมทีหลี่อันตั้งใจว่า จะกวาดของพวกนี้ใส่ถุงเก็บของให้หมดก่อนจะกลับ

ในเมื่อผลเกล็ดงูนั่นสำคัญขนาดนั้น งั้นก็จัดการคัดแยกสมุนไพรพวกนี้ก่อนก็แล้วกัน

ไม่นาน หลี่อันก็คัดแยกสมุนไพรที่พอจะมีคุณค่าในการนำไปหลอมรวม ใส่ลงในถุงเก็บของ จากนั้นก็หยิบผลไม้ขนาดเท่ากำปั้นทารกออกมาจากกองสมุนไพรวิญญาณที่เหลืออยู่

ผลไม้ลูกนี้มีเกล็ดปกคลุมอยู่ทั่วบริเวณพื้นผิว แผ่ความเย็นยะเยือกจางๆ ออกมา ราวกับเป็นก้อนเหล็กเย็นเฉียบ

"ใช่! ผลไม้นี้แหละ!"

เมื่อเห็นหลี่อันยื่นผลไม้มาให้ งูเงินก็พยักหน้า

หลี่อันมองผลเกล็ดงูสลับกับงูเงิน

แม้วิธีที่งูเงินบอกจะดูเหมือนมีประโยชน์ และคลื่นจิตวิญญาณก็ไม่ได้มีความผิดปกติใดๆ แต่ถ้าหากวิธีนี้มีปัญหาล่ะ?

ดังนั้น หลี่อันจึงล้วงมีดสั้นออกมาจากเอว แล้วผ่าผลเกล็ดงูออกเป็นสองซีกทันที

เขายื่นซีกหนึ่งให้กับงูเงิน

"เจ้าลองใช้วิธีนี้ดูก่อน!"

มุมปากของงูเงินกระตุก

การที่หลี่อันให้มันลองก่อน นี่มันกะจะใช้มันเป็นหนูทดลองชัดๆ?!

ช่างน่าชังนัก!

มันอุตส่าห์มีสายเลือดพิเศษ นับว่าเป็นสายพันธุ์วิญญาณผู้สูงส่งในหมู่สัตว์อสูร

หลี่อันกลับให้มันมาทำเรื่องพรรค์นี้!

แต่ทว่า มันก็รู้ดีว่า เรื่องนี้คงเลือกไม่ได้

อีกอย่าง การที่มันได้ทดลองดูดซับไฟปฐพีก่อน ก็ไม่ใช่เรื่องแย่อะไร ไม่อย่างนั้นหากหลี่อันดูดซับไปจนหมด

มันจะเอาอะไรไปดูดซับและหลอมรวมอีกล่ะ?

ยังไงซะไฟปฐพีดวงนี้ก็มีขนาดใหญ่พอ น่าจะพอให้พวกเขาทั้งสองคนดูดซับได้

ดังนั้น งูเงินจึงสูดหายใจลึก รวบรวมเลือดบริสุทธิ์และพลังวิญญาณส่วนหนึ่ง ถ่ายเทลงในผลเกล็ดงูครึ่งซีก เมื่อเกล็ดบนผิวของผลเกล็ดงูกางออกทั้งหมด มันถึงจะยอมกลืนผลไม้นั้นลงไปในคำเดียว

ในพริบตา ไอเย็นยะเยือกก็แผ่ซ่านออกมาจากร่างของงูเงิน และมันก็อาศัยจังหวะนี้ ชักนำไฟปฐพีรูปดอกบัว ให้ไหลเข้าสู่ร่างกาย

หลี่อันยืนเฝ้าดูมันอยู่อย่างเงียบๆ

ดูจากท่าทางของงูเงิน ครั้งนี้มันน่าจะพูดความจริง

เพราะจิตวิญญาณของเขาคอยจับตามองทุกการเคลื่อนไหวของงูเงินอยู่ตลอดเวลา

มันไม่ได้มีความผิดปกติใดๆ เลย ด้วยความเย็นของผลเกล็ดงูที่คอยปกป้อง แม้แต่ไฟปฐพีที่ลุกโชน ก็ยังถูกสะกดไว้ชั่วคราว ก่อนที่งูเงินจะค่อยๆ หลอมรวมมันเข้าไป

ครึ่งชั่วยามผ่านไป

เมื่อฤทธิ์ของผลเกล็ดงูหมดลง งูเงินก็ไม่ได้ดูดซับไฟปฐพีต่อไป

แต่หันมาสำรวจความเปลี่ยนแปลงของร่างกายแทน

หลังจากดูดซับไฟปฐพีไปแล้ว มันสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าสายเลือดของมันได้รับการยกระดับอย่างมหาศาล ไม่เพียงแต่จิตวิญญาณจะแกร่งขึ้น แต่ความสามารถในการรับรู้พลังวิญญาณ รวมถึงท่าไม้ตายประจำตัว ก็มีความก้าวหน้าขึ้นด้วย

แถมความก้าวหน้านี้ยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ!

มันกำลังปรับเปลี่ยนโครงสร้างร่างกายของมันอย่างเงียบๆ

ไฟปฐพีนี่ มันคือของวิเศษจริงๆ ด้วย!

งูเงินพอใจกับผลลัพธ์นี้เป็นอย่างยิ่ง จากนั้นมันก็หันไปสบตากับหลี่อัน ที่กำลังมองมาด้วยสายตาที่ทั้งกระหายและจริงจัง

ในวินาทีนั้น ความคิดมากมายก็แล่นเข้ามาในหัวของงูเงิน แต่สุดท้ายมันก็กดข่มความรู้สึกเหล่านั้นลงไป

เพราะถึงแม้สายเลือดของมันจะถูกยกระดับขึ้นแล้ว แต่หลี่อันก็ยังแผ่กลิ่นอายอันตรายแปลกๆ ออกมาให้มันรู้สึกหวาดหวั่นอยู่ดี

ยิ่งไปกว่านั้น ไฟปฐพีในร่างกายของมัน กลับมีทีท่าว่าจะอยากเข้าใกล้หลี่อันเสียด้วยซ้ำ

ราวกับว่าหลี่อันมีกายาอะไรที่พิเศษ ที่ทำให้ไฟปฐพีชื่นชอบมากกว่าตัวมันเสียอีก

ดังนั้น งูเงินจึงยอมสงบเสงี่ยมลง

เพราะหลังจากดูดซับไฟปฐพีแล้ว มันเคยมองว่าไฟปฐพีคืออาวุธและไพ่ตายที่แข็งแกร่งที่สุดในการจัดการกับหลี่อัน

แต่ยังไม่ทันได้ลงมือ มันก็รู้สึกว่าถูกกดข่มเสียแล้ว แล้วจะลงมือไปเพื่ออะไรอีกล่ะ?

"ผลเกล็ดงูนี่ถูกกระตุ้นแล้วล่ะ"

งูเงินตัดสินใจรักษาสถานะความเป็นหุ้นส่วนอันเปราะบางนี้เอาไว้ชั่วคราว

มันรวบรวมเลือดบริสุทธิ์และพลังวิญญาณจำนวนมาก ถ่ายเทไปยังผลเกล็ดงูอีกครึ่งซีกที่อยู่ในมือของหลี่อัน เพื่อกระตุ้นฤทธิ์ยาของผลไม้

หลี่อันนั้นหมายปองไฟปฐพีมาตั้งแต่แรก เมื่อเห็นกลิ่นอายของงูเงินดูสับสน แต่โดยรวมก็ยอมสงบเสงี่ยมลง แถมยังเป็นฝ่ายเสนอตัวกระตุ้นฤทธิ์ยาของผลเกล็ดงูในมือของเขาให้ก่อน มุมปากของเขาก็กระตุกยิ้มอย่างมีเลศนัย เขาเลิกสนใจงูเงิน แล้วร่ายวิชาหลอมโอสถ เพื่อดึงดูดไฟปฐพีทันที

เดิมทีเขาก็มีกายาเอกาหยางอยู่แล้ว เมื่อใช้วิชาหลอมโอสถควบคุมไฟปฐพี ยิ่งทำให้ได้ผลลัพธ์ที่ดียิ่งขึ้นไปอีก

ครึ่งชั่วยามผ่านไปเช่นเดียวกัน

ไฟปฐพีที่เพิ่งจะถูกงูเงินดูดซับไปเพียงเศษเสี้ยว บัดนี้ได้ถูกหลี่อันดูดซับไปจนหมดสิ้น

ไม่ว่าจะเป็นความเร็วในการดูดซับ หรือปริมาณไฟปฐพีที่ดูดซับเข้าไป ล้วนเหนือกว่างูเงินอย่างเทียบไม่ติด

ทำเอางูเงินเบิกตาโพลงด้วยความตกตะลึง

ไฟปฐพีเป็นของที่ท่านแม่ทิ้งไว้ให้มันแท้ๆ ทำไมมันถึงเข้ากันได้ดีกับหลี่อันขนาดนี้ล่ะ?

อีกอย่าง ทักษะการควบคุมเปลวไฟของเขาก็ล้ำลึกเกินไปแล้วนะ?

ไฟปฐพีอันบ้าคลั่ง เมื่ออยู่ในมือของเขา กลับเชื่องเหมือนลูกไก่ในกำมือ

ต่างจากมัน ที่ทำได้แค่ใช้พลังวิญญาณดึงไฟปฐพีเข้ามาอย่างทุลักทุเล

ความห่างชั้นมันช่างกว้างใหญ่เหลือเกิน

ยิ่งไปกว่านั้น หลี่อันยังให้ความรู้สึกเหมือนกับว่า ต่อให้ไม่มีผลเกล็ดงูคอยช่วยเหลือ เขาก็สามารถค่อยๆ ดูดซับไฟปฐพีเข้าไปได้อยู่ดี!

เมื่อคิดได้ดังนี้ งูเงินก็พลันรู้สึกว่า ความหยิ่งผยองที่เคยมีมาทั้งหมด ล้วนพังทลายลงในพริบตา

ไม่ว่าจะด้านไหน มันก็สู้หลี่อันไม่ได้เลย!

ตกลงใครกันแน่ที่มีพรสวรรค์ล้ำเลิศ?

งูเงินแทบไม่อยากจะเชื่อ แต่ในขณะเดียวกันก็แอบรู้สึกโชคดี หากเมื่อกี้มันเผลอลงมือกับหลี่อันไป จุดจบของมันคงมีแต่ตายหยั่งเขียดแน่นอน

เผลอๆ จะตายอนาถกว่าพวกหนูหางเพลิงเสียอีก

ส่วนหลี่อันในตอนนี้ ไม่มีเวลามาใส่ใจงูเงินเลย เขากำลังดำดิ่งอยู่กับการรับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงของไฟปฐพี

ไฟปฐพีมีพลังวิญญาณธาตุไฟที่เปี่ยมล้น เมื่อเข้าสู่ร่างกาย กายาเอกาหยางของเขาก็ได้รับการยกระดับอย่างมหาศาล ร่างกายของเขารู้สึกอบอุ่นราวกับเป็นดวงอาทิตย์ดวงเล็กๆ

ระดับรวบรวมลมปราณขั้นสี่ ก็ได้รับการเสริมสร้างให้มั่นคง

ที่สำคัญที่สุดคือ พลังวิญญาณของเขา ภายใต้การชำระล้างของไฟปฐพีอย่างต่อเนื่อง ได้ยกระดับขึ้นไปเป็นระดับเจ็ดขั้นสูงแล้ว!

พลังวิญญาณระดับเจ็ดขั้นสูง!

นี่ถือเป็นความก้าวหน้าครั้งยิ่งใหญ่!

อีกทั้ง ภายในพลังจิตวิญญาณของเขา ยังแฝงไปด้วยความร้อนระอุของไฟปฐพี การหลอมโอสถในอนาคตก็จะสะดวกสบายมากขึ้น

ไฟปฐพียังสามารถกระตุ้นสรรพคุณของตัวยาได้ดียิ่งขึ้น ทำให้อัตราความสำเร็จในการหลอมโอสถ เพิ่มสูงขึ้นไปอีกขั้น

หลี่อันพอใจกับผลลัพธ์นี้เป็นอย่างมาก การได้ครอบครองไฟปฐพีในขณะที่ยังอยู่แค่ขั้นรวบรวมลมปราณ นับว่าเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่งในหมู่นักหลอมโอสถ

ไม่นานนัก หลังจากปรับตัวเข้ากับพลังที่เพิ่มขึ้นจากไฟปฐพีได้แล้ว หลี่อันก็ปรายตามองงูเงิน ที่สลบไสลเข้าสู่สภาวะการผลัดเปลี่ยนสายเลือด

ทุกครั้งที่งูเงินผลัดเปลี่ยนสายเลือด มันจะลอกคราบหนึ่งครั้ง และเมื่อนั้นพลังของมันก็จะเพิ่มสูงขึ้น

แต่มันคงจะเริ่มไว้ใจเขาบ้างแล้วล่ะมั้ง ไม่อย่างนั้นมันคงไม่กล้าผลัดเปลี่ยนสายเลือดต่อหน้าเขาแบบนี้หรอก

ตอนนี้หลี่อันยังไม่มีความคิดที่จะฆ่ามันทิ้ง งูเงินมีพลังหยินหนักอึ้ง สายเลือดก็พิเศษ หากเลี้ยงให้โตแล้วจำแลงกายเป็นมนุษย์ ย่อมสามารถผลิตปราณหยินหยางให้เขาได้อีกมาก

ถึงตอนนั้น ก็คงไม่ใช่เรื่องที่นางจะยอมหรือไม่ยอม แต่มันคือไฟต์บังคับต่างหาก

ดังนั้น หลี่อันจึงไม่ได้จากไป และไม่ได้ขัดจังหวะการผลัดเปลี่ยนสายเลือดของนางด้วย

แต่เขากลับเอาเตาหลอมโอสถของนักหลอมโอสถผู้ล่วงลับ ออกมาตั้งไว้ข้างๆ มัน

ในเมื่อได้ไฟปฐพี วิชาหลอมโอสถ ฯลฯ มาครอบครองแล้ว ก็ถึงเวลาลองวิชาหลอมโอสถดูบ้างแล้ว!

มีเพียงการเป็นนักหลอมโอสถเท่านั้น ถึงจะเป็นคนที่เหนือกว่าใคร และมีสถานะกับศักดิ์ศรีในสำนักโอสถศักดิ์สิทธิ์ โดยไม่ต้องกลัวว่าจะถูกฆ่าทิ้งอย่างง่ายดาย

ไม่นาน หลี่อันก็หยิบสูตรโอสถใบหนึ่ง ออกมาจากถุงเก็บของ

สูตรโอสถชำระวิญญาณระดับเก้าขั้นต่ำ!

สามารถใช้ชำระพลังวิญญาณ และยกระดับการบ่มเพาะพลังได้

แม้นี่จะเป็นโอสถระดับต่ำสุด แต่มันก็ยังถือว่าเป็นโอสถที่เข้าขั้น ราคาอยู่ที่ประมาณหนึ่งร้อยศิลาวิญญาณ

ส่วนสมุนไพรวิญญาณที่ต้องใช้ ก็ไม่ได้หายากอะไร ในกองสมุนไพรที่หนูหางเพลิงกักตุนไว้ที่นี่ ก็มีอยู่ไม่น้อย

จากนั้นไม่นาน ภายในเตาหลอมโอสถสีดำ ก็มีไฟปฐพีค่อยๆ ลุกโชนขึ้นมา ภายใต้การควบคุมของหลี่อัน

นี่คือเตาหลอมโอสถระดับเก้า แม้จะไม่ได้โดดเด่นอะไรมากนัก แต่ก็ช่วยลดการสูญเสียพลังวิญญาณของหลี่อันไปได้มาก พลังวิญญาณส่วนใหญ่ ถูกดึงดูดเข้ามาโดยค่ายกลรวมวิญญาณบนเตาหลอม

ส่วนหลี่อัน ก็มีหน้าที่แค่ตั้งใจหลอมโอสถก็พอ

นี่นับว่าเป็นการหลอมโอสถครั้งแรกของหลี่อัน ในใจจึงมีความประหม่าและความตื่นเต้นปะปนกันไป

สมุนไพรวิญญาณหายากหลากหลายชนิด ถูกวางเรียงรายอยู่ตรงหน้าเขา จากนั้นเขาก็เริ่มหย่อนมันลงไปในเตาหลอมโอสถทีละต้น พร้อมกับร่ายวิชาหลอมโอสถ เพื่อควบคุมไฟ

ฟู่บ!

จู่ๆ ไฟปฐพีที่สัมผัสกับสมุนไพรวิญญาณ ก็ลุกโชนขึ้นมาอย่างรุนแรง สมุนไพรวิญญาณค่อยๆ มอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่าน

แม้ว่าเขาจะสามารถควบคุมไฟปฐพีได้ในระดับเริ่มต้นแล้ว แต่แรงสั่นสะเทือนที่เกิดขึ้นเมื่อมันสัมผัสกับโอสถ ก็ทำให้เขาควบคุมมันได้ไม่มั่นคงนัก

ทว่า หลี่อันก็ไม่ได้ย่อท้อ เขารีบปรับสภาพของตัวเองอย่างรวดเร็ว แล้วเริ่มหลอมสมุนไพรวิญญาณต่อไป

การจะก้าวขึ้นเป็นนักหลอมโอสถได้ หากไม่ผ่านความล้มเหลวเป็นร้อยเป็นพันครั้ง ก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย