บทที่ 30 - มกุฎราชกุมารกับปีศาจยั่วสวาท ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง

บทที่ 30 - มกุฎราชกุมารกับปีศาจยั่วสวาท ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง

ไอรีนหรี่ตาลง พลางแคะหูอย่างไม่ใส่ใจ

"มกุฎราชกุมาร..."

เธอยังไม่เคยเจอตัวเป็นๆ เลยสักครั้ง

มกุฎราชกุมารแห่งระบบดาวมีอา ก็คือผู้สืบทอดบัลลังก์กษัตริย์คนต่อไปนั่นเอง

คนระดับนี้ ตั้งแต่วินาทีที่ถูกกำหนดให้เป็นรัชทายาท ก็จะได้รับการฟูมฟักดูแลอย่างเข้มงวด

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการบริหารระบบดาว หรือกลยุทธ์การรับมือกับเล่ห์เหลี่ยมทางการเมือง

ข้างกายย่อมต้องมีระบบรักษาความปลอดภัยที่แน่นหนาที่สุดอยู่แล้ว

แล้วกะอีแค่พวกเราไม่กี่คน จะไปปล้นเขาเนี่ยนะ?

จะปล้นยังไงฮะ?

สหพันธ์ดวงดาวไม่ยอมส่งกองทัพมาถล่มดาวร้างให้ราบเป็นหน้ากลอง ไอ้โง่นี่คิดว่าเพราะอะไรล่ะ?

ก็เพราะดาวร้างไม่มีศักยภาพพอที่จะสร้างความเดือดร้อนให้สหพันธ์ดวงดาวได้ยังไงล่ะ

ต่อให้สหพันธ์ดวงดาวจะห่วยแตกแค่ไหน แต่ก็ยังเหนือกว่าดาวร้างอยู่หลายขุม

พวกเขามีทั้งบุคลากรที่เก่งกาจ และอาวุธยุทโธปกรณ์สุดล้ำสมัยมากมายนับไม่ถ้วน

ที่ยังไม่ยอมลงมือกวาดล้างดาวร้าง เหตุผลหลักๆ ก็คือประชากรบนดาวร้างมันเยอะเกินไปน่ะสิ

เอาแค่ M079 ดาวเดียว ประชากรก็ปาเข้าไปสองหมื่นกว่าล้านคนแล้ว

และนี่ก็เพิ่งจะเป็นดาวร้างที่เพิ่งตั้งขึ้นมาได้แค่สองร้อยกว่าปีเองนะ

ลองจินตนาการดูสิว่า พวกดาวร้างที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานเป็นหมื่นๆ หรือแสนๆ ปี จะมีประชากรมหาศาลขนาดไหน

ผู้บริหารระดับสูงของสหพันธ์ดวงดาว ไม่มีใครกล้าออกคำสั่งกวาดล้างหรอก

ไม่กล้าทำ ไม่ได้แปลว่าไม่อยากทำนะ

ไอ้โง่นี่ กะจะหาข้ออ้างพร้อมกับประเคนจุดอ่อนไปให้เบื้องบน เพื่อให้พวกเขาส่งกองทัพมากวาดล้าง M079 หรือไง?

แววตาของไป๋ชวนฉายประกายความกระหายเลือดอย่างบ้าคลั่ง

"ลูกพี่หญิง จะเอาไหมครับ?"

"เอาสิ!" ไอรีนแสยะยิ้ม มุมปากยกขึ้นอย่างร้ายกาจ

แต่ก็นั่นแหละ พวกเขามันก็แค่พวกเดนมนุษย์ ที่หลงใหลในกลิ่นคาวเลือดและความรุนแรงอยู่แล้ว

พอได้ยินคำตอบ ฮอร์โมนความตื่นเต้นของไป๋ชวนกับอาซวนก็พุ่งปรี๊ดถึงขีดสุด

จู่ๆ ไอรีนก็ถามขึ้นมาว่า "แล้วหน้าตาหมอนั่นเป็นยังไงล่ะ?"

เธอน่ะเป็นคนดีศรีสังคมเลยนะ

ลูกพี่ใหญ่สั่งแค่ให้หาผู้ชายหน้าตาดีๆ แล้วก็สะอาดๆ

เธอก็เลยกะจะจัดมกุฎราชกุมารใส่พานไปประเคนให้ซะเลย

"สะอาดไหม? เคยนอนกับผู้หญิงคนไหนมาบ้างหรือเปล่า?" เรื่องนี้ต้องเคลียร์ให้ชัดเจนก่อน

ไป๋ชวน: "..."

เอิ่ม

คำถามแบบนี้ เขาจะไปตรัสรู้ได้ยังไงวะ

ต่อให้เขาจะชั่วช้าสามานย์แค่ไหน ก็คงไม่ว่างไปแอบฟังเรื่องใต้สะดือของชาวบ้านหรอกนะ

ก็ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยผ่านผู้หญิงมาซะหน่อย

ไอรีนมองดูใบหน้าเหวอๆ ของทั้งสองคน แล้วอดไม่ได้ที่จะกลอกตาใส่

"ไปสืบมาให้ฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ ไปเช็กดูสิว่าสะอาดหรือเปล่า เคยผ่านมือใครมาไหม ฉันต้องการหนุ่มเวอร์จิ้นเว้ย"

"และก็..."

สายตาของไอรีนจับจ้องไปที่ลานประมูล ท่าทีดูไม่แยแส แต่ลึกๆ แล้วแฝงไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะเอามาให้ได้

เธออุตส่าห์หามกุฎราชกุมารแห่งระบบดาวไปประเคนให้เย่เหยาเชียวนะ ลูกพี่ใหญ่น่าจะพอใจแล้วใช่ไหม?

ถ้าอย่างนั้นล่ะก็...

หึหึ

"ที่สำคัญที่สุด หน้าตาต้องหล่อด้วย"

ไป๋ชวนอึ้งไปนิดนึง

เขานิ่งเงียบพลางเปิดอุปกรณ์สื่อสารส่วนตัว แล้วค้นหาข้อมูลอย่างรวดเร็ว

ไม่นานก็ได้รูปมาหลายรูป

แล้วส่งให้ลูกพี่หญิงดู

ไอรีน: "...แม่งเอ๊ย นี่มันใครวะเนี่ย?"

ไปสรรหาปีศาจจิ้งจอกยั่วสวาทมาจากไหนเนี่ย ผู้ชายบ้าอะไรหน้าตาสวยหยาดเยิ้มขนาดนี้ เกินไปไหม?

บุคลิกดูเย็นชาบริสุทธิ์ เครื่องหน้าหมดจดงดงาม ดูลึกลับน่าค้นหา ไม่ได้ดูอ้อนแอ้นแบบผู้หญิง แต่ก็ไม่ได้ดูดุดันจนเกินไป

และที่โดดเด่นที่สุดก็คือ ออร่าความสง่างามแบบผู้ดีมีตระกูล ที่แค่เห็นก็ทำเอาใจสั่นระทวยแล้ว

ไป๋ชวนตอบ "มกุฎราชกุมารครับ"

พอเห็นรูปเซตนี้ เป็นครั้งแรกเลยที่ไอรีนเข้าใจความหมายของคำว่า

—— สะอาด

แค่แวบแรกที่เห็น ก็ให้ความรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ช่างสะอาดสะอ้านบริสุทธิ์ผุดผ่องเหลือเกิน

แต่แววตากลับแฝงความหมางเมินอยู่ลึกๆ

สำหรับลูกพี่ใหญ่ เธอแทบจะอยากกระโจนเข้าใส่ อยากจะฝากชีวิตและจิตวิญญาณไว้กับเขาเลยล่ะ

แต่กับผู้ชายตรงหน้านี้ ลึกๆ ในใจมันคอยเตือนเธออยู่เสมอว่า

ผู้ชายแบบนี้ เธอไม่มีวันเอื้อมถึงหรอก

มันไม่คู่ควรกันเลย

คนที่มีภูมิหลังสกปรกโสมมอย่างเธอ แค่เข้าไปยืนใกล้ๆ ก็ถือเป็นการ "ทำให้เขาแปดเปื้อน" แล้ว

"แม่งเอ๊ย" ไอรีนสบถออกมาเบาๆ อย่างอดไม่อยู่

ก่อนจะขมวดคิ้วแน่น "จับเป็นมาให้ฉันให้ได้"

กล้าใช้หน้าตาหล่อๆ แบบนี้มาหยามน้ำหน้าเธอเหรอ เรื่องนี้ยอมไม่ได้เด็ดขาด!

"รับทราบครับ ลูกพี่หญิง" ไป๋ชวนกับอาซวนรับคำอย่างขมีขมัน

ถ้าจับตัวมกุฎราชกุมารมาได้ ไม่รู้ว่าจะรีดไถผลประโยชน์ได้มหาศาลขนาดไหนเชียว?

งานนี้รวยเละแน่ๆ

"หมอนั่นคือของกำนัล ใครกล้าทำให้เขาแปดเปื้อนแม้แต่นิดเดียว ฉันจะถลกหนังหัวมันซะ" ถลกหนังแบบตรงตัวเลยนะ ไม่ได้ขู่เล่นๆ

แต่ทั้งสองคนไม่ได้สนใจคำขู่พวกนั้นหรอก

สั่งให้คุ้มครองก็คุ้มครองสิ

แต่เรื่องผลประโยชน์ ยังไงก็ต้องโกยให้เรียบ

ทั้งสองคนออกจากห้องไปเตรียมการ

การจะลักพาตัวมกุฎราชกุมาร ไม่ใช่เรื่องที่จะทำได้ง่ายๆ หรอกนะ

แต่ไป๋ชวนกับอาซวนก็ไม่ได้กังวลอะไรเลย

ยังไงซะ เรื่องแบบนี้พวกเขาก็ไม่ได้ทำเป็นครั้งแรกซะหน่อย

ระบบดาวที่อยู่ภายใต้การปกครองของสหพันธ์ดวงดาวมีมากมายจนนับไม่ถ้วน

ทุกๆ ปีจะมีระบบดาวใหม่ๆ เข้ามาขอสวามิภักดิ์ต่อสหพันธ์เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

จากจุดเริ่มต้นที่มีแค่ไม่กี่ร้อยระบบดาว จนตอนนี้มีมากกว่าหนึ่งล้านระบบดาวแล้ว

และในอนาคตก็จะมีเพิ่มขึ้นอีกแน่นอน

**

ไอรีนจิบเครื่องดื่มและลิ้มรสผลไม้ของหวานที่ทางลานประมูลเตรียมไว้ให้อย่างสบายอารมณ์

จู่ๆ สายตาของเธอก็ไปสะดุดเข้ากับสิ่งที่อยู่บนลานประมูล

และช่วงเวลาต่อจากนี้ไป จะเป็นไฮไลต์ของการประมูลแล้ว

ทันทีที่ "สินค้า" ชิ้นแรกถูกพาตัวขึ้นมาบนเวที ไอรีนก็ถึงกับลุกพรวดขึ้นมาทันที

เธอขมวดคิ้ว กัดริมฝีปาก แววตาเต็มไปด้วยความสับสนลังเล

มกุฎราชกุมารคนเมื่อกี้ก็ดีเลิศเพอร์เฟกต์ไปหมด แถมก็น่าจะยังบริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่ด้วย

แต่ทว่า สินค้าที่อยู่บนเวทีตอนนี้ กลับมีเสน่ห์ไปอีกแบบ

รูปร่างผอมโซจนแทบจะเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก

แต่ใบหน้านั้นกลับงดงามเย้ายวนจนแทบหยุดหายใจ

สวยงามจนทำเอาหัวใจสั่นไหวเลยทีเดียว

เธอดูออกว่าสินค้าชิ้นนี้คือพวกลูกครึ่ง

และก็น่าจะเป็นพวกที่ถูกคนอื่นย่ำยีจนเบื่อแล้วทิ้งขว้างอย่างแน่นอน

หมอนี่ ไม่บริสุทธิ์แล้ว

แต่... เขาหล่อมากเลยนะ

เธอรีบถ่ายรูปไว้หลายรูป แล้วส่งไปให้เย่เหยาดู

อีกด้านหนึ่ง

เย่เหยากำลังนอนเล่นเกมโฮโลแกรมอยู่บนโซฟาอย่างเมามันส์

ส่วนเซี่ยหมังก็กำลังก้มหน้าก้มตาจัดการกับกองเอกสารสารพัดเรื่องอยู่ข้างๆ

พอได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากอุปกรณ์สื่อสาร เธอก็กดออกจากเกมทันที

เมื่อเห็นว่าเป็นข้อความจากไอรีน ก็รีบกดเข้าไปดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น

แต่วินาทีที่สายตาปะทะเข้ากับรูปบนหน้าจอ ลมหายใจของเย่เหยาก็สะดุดไปชั่วขณะ

ถ้าไม่นับสภาพร่างกายที่ผอมแห้งราวกับโครงกระดูกนั่นล่ะก็

ใบหน้านั้น ทำเอาเธอถึงกับมองจนตาค้างไปเลย

มันเป็นความงดงามที่เย้ายวนและน่าหลงใหลจนยากจะหาคำบรรยายใดๆ มาเปรียบเปรยได้

นอกจากคำนี้แล้ว ก็คงหาคำไหนมาบรรยายความงามนี้ไม่ได้อีกแล้วล่ะ

ไอรีนพิมพ์ข้อความมาบอกว่า หมอนี่คือสินค้าที่กำลังถูกประมูลอยู่ในลานประมูล

ไม่น่าแปลกใจเลย คงจะเป็นพวกที่โดนย่ำยีจนแหลกเหลว แล้วถูกเอามาเร่ขายต่อแน่ๆ แต่เพราะความหล่อระดับเทพบุตรแบบนี้ ถ้าปล่อยให้ตายไปเฉยๆ ก็คงจะเสียดายของแย่

ช่างน่าเสียดายจริงๆ

เธอพิมพ์ตอบกลับไปว่า "ฉันเอาหมอนี่แหละ"

เธอเป็นคนเลวนะ

อาจจะเลวร้ายกว่ามาตรฐานความดีความชั่วของคนในโลกก่อนด้วยซ้ำ

แต่สำหรับที่ดาวร้างแห่งนี้ เธอนี่แหละคือแม่พระผู้มีจิตใจเมตตาที่สุดแล้ว

เธอไม่ได้อยากได้ผู้ชายคนนี้มาเป็นทาสสวาทหรอกนะ

แค่อยากจะได้มาเป็นผลงานศิลปะชิ้นโบแดงเอาไว้ชื่นชมเท่านั้นเอง

แค่นั้นจริงๆ

ถึงไอรีนจะยังไม่ได้ตอบกลับมา แต่เย่เหยาก็มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่า งานนี้ไม่พลาดแน่

แต่ถ้าไอรีนเงินไม่พอล่ะก็...

"พี่ชาย พี่มีเงินไหมคะ?" เย่เหยาลุกขึ้นยืน แล้วเดินเท้าเปล่าเข้าไปหาเซี่ยหมัง

เธอทำทีเป็นออดอ้อน ซบไหล่เขาอย่างน่ารักน่าเอ็นดู แล้วเอาหน้าถูไถไปมาเหมือนลูกแมวขี้อ้อน

เซี่ยหมังรวบข้อเท้าของเธอเอาไว้ แล้วดึงให้เธอมาเหยียบเท้าของเขาแทน โดยที่สายตายังไม่ยอมละจากหน้าจอเลยสักนิด

"เอาไปทำอะไร?"

เธอแสร้งทำเป็นยิ้มประจบ แล้วกะพริบตาปริบๆ ใส่เซี่ยหมัง "พี่ชาย ฉันถูกใจผลงานศิลปะชิ้นนึงเข้าน่ะค่ะ แต่กลัวว่าพี่สาวไอรีนจะมีเงินไม่พอจ่าย..."

ยังไม่ทันจะพูดจบ เซี่ยหมังก็พูดแทรกขึ้นมาทันที

"ยัยนั่นมีเงินเป็นฟ่อน ไม่ต้องให้เธอไปเดือดร้อนแทนหรอก"

ระดับผู้บริหารของเขตตะวันตก จะไม่มีเงินได้ยังไงกัน

พวกเขาน่ะ กุมอำนาจครึ่งนึงของดวงดาวนี้ไว้ในมือเชียวนะ

ยัยเด็กนี่สงสัยจะลืมไปแล้วมั้ง

ว่าที่ที่พวกเขายืนอยู่นี่ คือดาวร้างนะเว้ย

บนดาวร้างน่ะ การทำธุรกิจไม่มีกฎเกณฑ์หรือเส้นแบ่งศีลธรรมใดๆ ทั้งสิ้น

อะไรทำเงินได้ พวกเขาก็ทำหมดแหละ

แล้วแบบนี้จะไม่มีเงินได้ยังไง

พวกพ่อค้าแม่ค้าที่ทำธุรกิจแบบสุจริตชน อย่างน้อยก็ยังมีสหพันธ์ดวงดาวคอยควบคุมดูแล ยังพอมีความเป็นคนอยู่บ้าง

แต่บนดาวร้างนี่ ไม่มีกฎระเบียบบ้าบออะไรพวกนั้นหรอก

อยากทำอะไรก็ทำ

กล้าทำทุกอย่างนั่นแหละ

ไอรีน: ลูกพี่ลูกน้องคะ งานนี้ซื้อหนึ่งแถมหนึ่งไปเลยคร้าาา

(จบแล้ว)