บทที่ 93 - ร่างยักษ์
บทที่ 93 - ร่างยักษ์
ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay
บทที่ 93 - ร่างยักษ์
10 ล้าน!
20 ล้าน!
50 ล้าน!
80 ล้าน!
100 ล้าน!
130 ล้าน!
เมื่อออร่าของหลินเฉินหยุดปะทุลง ในที่สุดรูปลักษณ์ของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก
สลักมองไปที่คนตรงหน้าด้วยความไม่อยากจะเชื่อ: "จ-เจ้าเป็น..."
“ข้าได้ยินมาว่าเจ้าเป็นซูเปอร์ชาวดาวนาเม็กงั้นหรือ? ถ้าอย่างนั้นข้าขอโทษที่ต้องบอกด้วย แต่ข้าก็เป็นซูเปอร์ไซย่าเช่นกัน!” หลินเฉินตอบกลับไปอย่างเฉยเมย
“ซ...ซูเปอร์ไซย่า?
ใบหน้าของสลักแข็งทื่อในขณะที่เขามองไปทางหลินเฉินที่มีผมสีทองแหลมคม ซึ่งทั้งร่างกายของเขากำลังเปล่งออร่าสีทองออกมา
ในฐานะคนที่มีชีวิตอยู่มาหลายร้อยปี สลักเองก็เคยได้ยินตำนานของซูเปอร์ไซย่าเป็นธรรมดา
"เข้าใจแล้ว! ไม่น่าแปลกใจเลยที่พวกเจ้าชาวไซย่าจะฆ่าฟรีเซอร์ได้ มันช่างน่าทึ่งมากจริงๆ! แต่เมื่อเผชิญหน้ากับข้า พวกเจ้าทั้งหมดก็ยังคงต้องตายอยู่ดี!”
ฮ่า!
ทันใดนั้นพลังงานก็ปะทุออกมาในทุกทิศทาง โดยมีสลักเป็นศูนย์กลาง
ซากปรักหักพังรอบๆ ตัวหลินเฉินเริ่มลอยอยู่บนท้องฟ้าเพราะพลังของเขา แม้แต่เสียงฟ้าคำรามที่ดังกึกก้องก็เกิดจากพลังงานนี้ของเขา
ในขณะเดียวกัน สลักก็เคลื่อนไหวและเริ่มเปิดการต่อสู้ด้วยหมัดของเขาก่อน
ปัง! หมัดที่บรรจุความโกรธของสลักกระทบใบหน้าของหลินเฉินอย่างแรง
ทันใดนั้น สลักก็หดกำปั้นของเขา เปลี่ยนตำแหน่งของเขาและโจมตีหลินเฉินจากมุมที่แตกต่างกัน
ปัง ปัง ปัง!!
หมัดของเขากระทบหลินเฉินซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้เกิดเสียงดังสนั่นและในเวลาเดียวกัน ความเร็วในการชกของสลักก็เร็วขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เกิดเสียงดังเหมือนประทัดบนท้องฟ้า
เมื่อเห็นสลักได้เปรียบอย่างสมบูรณ์ ลูกน้องของเขาก็ตะโกนออกมาด้วยความดีใจ
"สุดยอด! ท่านราชาสลักไร้เทียมทาน!"
“จัดการมันเลยฝ่าบาท ฆ่าพวกไซย่าพวกนี้เลย!”
ในด้านของชาวไซย่า ใบหน้าของทุกคนล้วนแข็งทื่อ
แต่ทันใดนั้น คนเหล่านี้ก็ได้ยินบาร์ดัคตะโกนออกมาว่า "อย่าเพิ่งใจเสียเร็วไป! พลังของฝ่าบาทลิงค์ไม่ได้อ่อนแอลงเลย!”
หืม?
ทุกคนเริ่มรู้สึกสับสน
ทันใดนั้นหลินเฉินที่รับการโจมตีตลอดเวลาโดยไม่ขยับเขยื้อน ในที่สุดก็ต่อยหมัดแรกของเขาออกไป
ปัง!
หมัดของเขาปะทะกับใบหน้าของสลักที่กำลังจะโจมตีและทุบเขาลงกับพื้น สร้างหลุมไร้ก้นบึ้งไว้ด้านหลัง
"หา~!"
นักรบปีศาจทุกคนอ้าปากค้าง
“สลัก การต่อยมันต้องแบบนี้ต่างหาก” หลินเฉินกล่าวออกมา
"ย๊าา!"
ภายใต้หลุมขนาดใหญ่ แขนขาของสลักหักและถูกบดขยี้ แต่การฟื้นฟูที่เขาขอพรกับโปรุนก้าก็ทำให้ร่างกายของเขากลับสู่สภาพเดิมอย่างรวดเร็ว
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะมีพลังฟื้นฟูที่น่าทึ่ง แต่เขาก็ไม่ได้ไร้ซึ่งความเจ็บปวด ใบหน้าของสลักเผยให้เห็นสีหน้าบิดเบี้ยวเพราะความเจ็บปวดที่เขารู้สึก
“ซูเปอร์ไซย่า! น่าอัศจรรย์มาก! ถ้าเป็นก่อนที่ข้าจะฟื้นคืนความเยาว์วัย เจ้าคงจะเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งในจักรวาล! แต่ช่างโชคร้ายที่ข้าได้ขอพรกับลูกแก้วมังกรเพื่อคืนความเยาว์วัยของข้าแล้ว! ยามนี้ข้าไร้เทียมทานที่สุดในจักรวาล!”
“จงเตรียมใจที่จะรับรู้ถึงความน่าสะพรึงกลัว! จงมองดูความแข็งแกร่งของซูเปอร์ชาวดาวนาเม็ก!”
"หืม?"
ทันใดนั้นพื้นดินก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ออร่าที่น่าสะพรึงกลัวพลันปะทุออกมาอีกครั้ง
ใครก็ตามที่สามารถรับรู้ออร่าได้ ก็จะตระหนักว่าออร่าของสลักกำลังเริ่มเพิ่มขึ้นอีกครั้ง
"เป็นไปได้ยังไงกัน? ชาวดาวนาเม็กคนนั้นมีพลังมากเช่นนี้ได้ยังไง?”
“30 ล้าน…40 ล้าน…100 ล้าน… 150… 200 ล้าน? ท่านบาร์ดัคระดับพลังของสลักเกิน 200 ล้านแล้ว!”
"อะไรนะ?"
เมื่อทุกคนกำลังตกตะลึง ชาวดาวนาเม็กตัวสูงและดูน่าสะพรึงกลัวก็ได้ลุกขึ้นยืนจากหลุมขนาดใหญ่
ชาวดาวนาเม็กยักษ์ผู้นี้จะเป็นใครได้ นอกเสียจากสลัก?
“นี่คือการกลายร่างยักษ์ของชาวดาวนาเม็กสินะ?” หลินเฉินครุ่นคิดขณะที่เขามองไปที่สลักยักษ์ที่อยู่พื้นเบื้องล่าง มีรูปกายคล้ายกับยักษ์
การกลายร่างของชาวดาวนาเม็กแตกต่างจากเผ่าพันธุ์ทั่วไป เพราะของพวกเขาคือการเปลี่ยนแปลงทางร่างกาย
นอกจากร่างกายของพวกเขาจะใหญ่โตแล้ว ระดับพลังของเขายังเพิ่มขึ้นสิบเท่า
ก่อนหน้านี้ระดับพลังของสลักอยู่ที่ 20 ล้าน ซึ่งการเพิ่มขึ้นสิบเท่านั่นคือเขาในตอนนี้มีระดับพลัง 200 ล้าน!
มันสูงกว่าระดับพลังปัจจุบันของหลินเฉินที่ 130 ล้านถึง 70 ล้าน!
ออร่าที่น่าสะพรึงกลัวและมหาศาลนี้ถึงกับทำให้ฮานาเซียที่อยู่ในร่างซูเปอร์ไซย่ายังต้องสั่นสะท้าน
“เป็นยังไงบ้างล่ะชาวไซย่า? เจ้าสามารถรับรู้ถึงพลังที่ไร้ขอบเขตของข้าได้หรือไม่? ยามนี้เตรียมตัวตายได้แล้ว!”
สลักคำราม ก่อนที่ร่างกายของเขาจะกระโดดขึ้นไปบนท้องฟ้า
แม้ว่าร่างกายของเขาจะใหญ่โตขึ้นมาก แต่ความเร็วของเขาก็ไม่ได้ลดลงเลย เขากลับคล่องแคล่วมากขึ้นกว่าเดิมเสียอีก!
ปัง ปัง ปัง!
สลักและหลินเฉินแลกหมัดกันขณะที่ร่างกายของพวกเขากลายเป็นภาพลวงตา ปรากฏขึ้นทุกหนทุกแห่งบนท้องฟ้าและบนพื้นดิน จากนั้นก็หายตัวไปอย่างรวดเร็ว
ออร่าสีทองและพลังของสลักยังคงเพิ่มต่อไป ส่วนดาวเคราะห์ที่พวกเขาอยู่คล้ายกับเป็นวันสิ้นโลก ทั่วทั้งดาวเคราะห์ปรากฏภัยพิบัติทางธรรมชาติมากมาย
ในบางครั้งนักรบปีศาจของสลักที่ติดอยู่ในการต่อสู้ระหว่างทั้งสองก็ระเบิดออกเป็นชิ้นๆ ทันที
เมื่อเห็นเช่นนี้ คนที่เหลือก็รีบหนีไปที่พื้นที่อื่น เพื่อหลีกเลี่ยงการเข้าต่อสู้ด้วย
“พระเจ้า ชาวดาวนาเม็กแข็งแกร่งได้ขนาดนี้เลยเหรอ? เขามีความแข็งแกร่งพอๆ กับฝ่าบาทลิงค์เลย”
“แข็งแกร่งพอๆ อะไรกัน ออร่าของเขาเหนือกว่าฝ่าบาทลิงค์ไปแล้ว!”
ชาวไซย่าที่ติดตามหลินเฉินไม่เคยเห็นศัตรูที่ทรงพลังเช่นนี้มาก่อนเลย
นับตั้งแต่หลินเฉินกลายเป็นซูเปอร์ไซย่า พวกเขาเชื่อว่าฝ่าบาทลิงค์เป็นผู้แข็งแกร่งอันดับหนึ่งของจักรวาลแล้ว แต่ไม่คาดคิดเลยว่าวันนี้จะมีคนที่มีระดับพลังเหนือกว่าลิงค์มาก!
"ไม่ได้การแล้ว! ข้าต้องเข้าไปช่วยฝ่าบาท!”
เมื่อเห็นว่าหลินเฉินกำลังจะเสียเปรียบ ฮานาเซียก็เปลี่ยนร่างเป็นซูเปอร์ไซย่าทันทีและต้องการที่จะเข้าไปช่วยเขา
"รอเดี๋ยว!"
บาร์ดัคดึงนางกลับมา: "ท่านราชินี! แม้แต่ท่านก็ไม่สามารถเข้าแทรกแซงการต่อสู้ในระดับนั้นได้หรอก!”
"ถ้าอย่างนั้นข้าต้องทำยังไงกันล่ะ? เจ้าต้องการให้ข้าดูลิงค์พ่ายแพ้งั้นหรือ?”
"ไม่ต้องห่วง! องค์ราชินีไม่เห็นหรือ? แม้ว่าฝ่าบาทลิงก์จะไม่ได้มีระดับพลังเท่าชาวดาวนาเม็ก แต่อย่างน้อยเขาก็สามารถต่อสู้กับอีกฝ่ายได้!”
"หือ? จริงสิ? มันเกิดอะไรขึ้นน่ะ?" ยามนี้มีเพียงฮานาเซียเท่านั้นที่รู้
เห็นได้ชัดว่ามีความแตกต่างระหว่างระดับพลังของเขาและชาวดาวนาเม็ก แต่หลินเฉินกลับยังไม่แพ้ได้ยังไงกัน?
สลักก็อยากรู้คำตอบของคำถามนี้เช่นกัน
“เจ้าลิงเจ้าเล่ห์!”
สลักรู้สึกประหลาดมากกับการต่อสู้ที่เกิดขึ้น เห็นได้ชัดว่าเขามีพลังมากกว่าคู่ต่อสู้มาก แต่เหตุอันใดพวกเขาถึงสูสีกันเช่นนี้
"เจ้ายังไม่เข้าใจอีกเหรอ? เจ้านี้มันช่างโง่เขลาเสียจริง ถึงแม้จะมีพลังมากมาย แต่กลับไม่สามารถใช้มันได้อย่างถูกต้อง! เจ้ามันช่างน่าผิดหวังจริงๆ”
เสียงของหลินเฉินดังขึ้นมา ในขณะที่เขาหลบการโจมตีของสลักได้อย่างง่ายดาย
เขาคิดว่าสลักยักษ์จะทำให้เขาใช้พละกำลังได้เต็มที่ แต่น่าเสียดายที่มันไม่เป็นอย่างนั้น
อาจเป็นเพราะเขาถูกส่งไปที่ดาวทากตอนที่เขายังเด็กมาก บนดาวดวงนั้น สลักคือตัวตนไร้เทียมทาน ดังนั้นเมื่อเขาเติบใหญ่ เขาจึงไม่พบเจอกับคู่ต่อสู้ที่คู่ควรเลย
ดังนั้นแม้ว่าสลักจะเป็นซูเปอร์ชาวดาวนาเม็ก แต่วิธีการใช้พลังของเขานั้นแย่มาก