ตอนที่ 512 แลกไผ่หลิงหลงเจ็ดสมบัติ!

ความจริงแล้ว ไม่ใช่แค่คนผู้นี้เท่านั้น ผู้คนมากมายที่อยู่ในงานต่างก็รู้สึกไม่พอใจเช่นกัน

ความไม่พอใจนี้ ไม่เพียงแต่มีต่อเจ้าของไผ่หลิงหลงเจ็ดสมบัติเท่านั้น ทว่ายังมีต่อหอประมูลเฉาเทียนเชวี่ยด้วย

เพราะการประมูลในลักษณะนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นการจงใจสร้างความลำบากใจให้กับผู้อื่น มันไม่ใช่การค้าขายที่ยุติธรรมตั้งแต่แรกแล้ว

สีหน้าของนักพรตซูถงดูกระอักกระอ่วนและจนใจเล็กน้อย

เขาย่อมเข้าใจความหมายของผู้บำเพ็ญเพียรทั้งหลาย ความจริงแล้วไม่ใช่แค่คนเหล่านี้เท่านั้น แม้แต่ตัวนักพรตซูถงเอง ก็ยังรู้สึกไม่พอใจเจ้าของสมบัติชิ้นนี้อยู่บ้างเช่นกัน

หากไม่ใช่เพราะเจ้าของสมบัติชิ้นนี้มีความเกี่ยวข้องบางอย่างกับเกาะเซียนหลัวฝูของพวกเขา ไผ่หลิงหลงเจ็ดสมบัติต้นนี้ ก็คงไม่มีทางมาปรากฏอยู่ในงานประมูลครั้งนี้อย่างแน่นอน

"ผู้อาวุโสซูถง ข้าขอใช้เหล็กวิเศษหยางบริสุทธิ์ในการแลกเปลี่ยนกับไผ่หลิงหลงเจ็ดสมบัติจะได้หรือไม่?"

เวลานั้นเอง ก็มีเสียงหนึ่งดังออกมาจากห้องส่วนตัวที่กู้หย่วนอยู่

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลายคนก็ชะงักไป ก่อนจะรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง

บางคนถึงกับอุทานออกมาเบาๆ ด้วยความตกตะลึง ที่กู้หย่วนมีของอย่างเหล็กวิเศษหยางบริสุทธิ์ไว้ในครอบครอง

เหล็กวิเศษหยางบริสุทธิ์ คือหนึ่งในเก้าโลหะศักดิ์สิทธิ์ เป็นวัตถุดิบที่มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะนำไปหลอมหลิงเป่าได้ เป็นของวิเศษระดับเดียวกับรากวิญญาณก่อกำเนิด

แน่นอนว่า ก็ต้องดูปริมาณด้วยว่ามีมากน้อยเพียงใด

ทว่า กู้หย่วนที่เป็นเพียงผู้บำเพ็ญเพียรขั้นจินตาน ก่อนหน้านี้ก็เพิ่งจะใช้หินวิญญาณไปกว่าล้านก้อน พร้อมกับโอสถหยางขาวอีกห้าร้อยเม็ด เพื่อประมูลเศษชิ้นส่วนของหลิงเป่าระฆังทองไท่อี้ไปหมาดๆ ตอนนี้กลับเปิดเผยว่ามีเหล็กวิเศษหยางบริสุทธิ์อยู่อีก เรื่องนี้ทำให้ผู้คนมากมายทั้งอิจฉาและริษยา ในขณะเดียวกันก็อดไม่ได้ที่จะเกิดความสงสัยขึ้นมา

ไอ้หนูนี่มีภูมิหลังเช่นไรกันแน่ เหตุใดถึงสามารถงัดของล้ำค่าออกมาได้มากมายถึงเพียงนี้?!

ผู้บำเพ็ญเพียรบางคน ก็อดไม่ได้ที่จะเกิดความคิดชั่วร้ายขึ้นมา แววตาเป็นประกายวูบวาบ ถึงขั้นเริ่มวางแผนว่าหลังจบงานประมูล จะต้องสืบประวัติของกู้หย่วนให้ละเอียดเสียหน่อย

หากมีภูมิหลังที่ยิ่งใหญ่จริงๆ ก็แล้วไปเถอะ แต่หากเป็นเพียงแค่พวกชอบทำตัวอวดเบ่ง สร้างภาพหลอกลวงล่ะก็ เช่นนั้นคงจะปล่อยไปง่ายๆ ไม่ได้แล้ว

"ผู้อาวุโสซูถงก็น่าจะเข้าใจมูลค่าของไผ่หลิงหลงเจ็ดสมบัติต้นนี้ดี ดังนั้น ข้าตั้งใจจะใช้เหล็กวิเศษหยางบริสุทธิ์เพียงสองร้อยชั่งในการแลกเปลี่ยนเท่านั้น หวังว่าผู้อาวุโสจะช่วยเป็นธุระไปแจ้งให้ทราบด้วย"

เสียงของกู้หย่วนดังขึ้นอีกครั้ง

"หากเจ้าของสมบัติชิ้นนี้ยินยอม ก็ทำการแลกเปลี่ยนกัน แต่หากไม่ยินยอม ก็ถือเสียว่าข้าไม่เคยพูดก็แล้วกัน"

"เรื่องนี้..."

นักพรตซูถงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า

"ตกลง สหายเต๋าน้อยโปรดรอสักครู่"

กล่าวจบ เขาก็รีบลงจากลานประมูลไป เห็นได้ชัดว่าคงจะไปติดต่อกับเจ้าของไผ่หลิงหลงเจ็ดสมบัติเป็นแน่

ชั่วขณะนั้น ภายในหอประมูลก็มีเสียงเซ็งแซ่ดังระงม ผู้บำเพ็ญเพียรมากมายเริ่มพูดคุยและกระซิบกระซาบกัน

จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น

"ข้าสนใจเหล็กวิเศษหยางบริสุทธิ์ของเจ้ามาก ไม่ทราบว่ายังมีเหลืออยู่อีกเท่าใด?"

ผู้บำเพ็ญเพียรมากมายต่างพากันตกตะลึง เพราะคนที่เอ่ยปาก ก็คือเยี่ยนฉุนหยางที่อยู่ในหอคอยชั้นเจ็ดนั่นเอง

ภายในห้องโถงใหญ่ตกอยู่ในความเงียบงันทันที

เสียงของกู้หย่วนดังขึ้นอีกครั้ง

"หากผู้อาวุโสเยี่ยนต้องการ สามารถส่งคนมาเจรจากับข้าที่ห้องส่วนตัวได้"

น้ำเสียงนั้นราบเรียบ ไม่มีความหวาดหวั่นหรือความยำเกรงในการเผชิญหน้ากับบุคคลสำคัญระดับแนวหน้าในทำเนียบมังกรเลยแม้แต่น้อย

สำหรับเรื่องนี้ เยี่ยนฉุนหยางเพียงแค่ตอบกลับมาคำเดียว

"ได้"

หลังจากนั้น ก็ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมาอีก

เมื่อเป็นเช่นนี้ ผู้บำเพ็ญเพียรทั้งหลายก็เริ่มส่งเสียงเซ็งแซ่กันอีกครั้ง ต่างรู้สึกประหลาดใจไปจนถึงขั้นตกตะลึงกับเรื่องนี้

ทว่ากู้หย่วนกลับไม่มีความคิดที่จะคลายความสงสัยให้กับพวกเขา เพราะตอนนี้มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นที่หน้าห้องส่วนตัวของเขาแล้ว

"เชิญ"

กู้หย่วนเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

ไม่นาน ประตูก็เปิดออก ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งเดินเข้ามาด้านใน

คนผู้นี้มีคิ้วเข้มดุจกระบี่ ดวงตาทอประกายเจิดจ้า ใบหน้าคมเข้ม กลิ่นอายดุดันและแข็งแกร่ง โดยเฉพาะดวงตาทั้งคู่ ที่เปล่งประกายความคมกริบราวกับจะทิ่มแทงทะลุไปถึงจิตวิญญาณ

คนผู้นี้ ก็คือเยี่ยนฉุนหยาง บุตรแห่งกระบี่รุ่นก่อนของนิกายกระบี่ผ่าสวรรค์!

และยังเป็นถึงบุคคลสำคัญอันดับสามในทำเนียบมังกรอีกด้วย!

"ไม่คิดเลยว่าผู้อาวุโสเยี่ยนจะมาด้วยตนเอง"

กู้หย่วนลุกขึ้นยืนประสานมือคารวะ นี่เป็นมารยาทพื้นฐานที่มีต่อผู้อาวุโสอยู่แล้ว

"ไม่ต้องมากพิธี"

เยี่ยนฉุนหยางส่ายหน้า สีหน้าดูเคร่งขรึมไม่แย้มยิ้ม ทว่ากู้หย่วนกลับมีความประทับใจในตัวอีกฝ่ายไม่น้อย

เพราะเห็นได้ชัดว่าคนผู้นี้ไม่ใช่พวกที่ชอบสอดรู้สอดเห็นเรื่องของชาวบ้าน แต่เป็นผู้บำเพ็ญเพียรที่มุ่งมั่นในวิถีเต๋าอย่างแท้จริง

คนประเภทนี้มักจะมุ่งมั่น ศรัทธา ยึดมั่น เอาจริงเอาจัง และแน่วแน่

คนประเภทนี้ อย่างน้อยก็คงไม่เล่นลูกไม้สกปรกอะไร

ดังนั้น กู้หย่วนจึงไม่พูดพร่ำทำเพลง หยิบเหล็กวิเศษหยางบริสุทธิ์ขนาดประมาณกำปั้นออกมาจากถุงเก็บของ

มันมีสีดำอมแดง รูปร่างคล้ายก้อนกรวด เปล่งประกายสีแดงจางๆ ซ้ำยังมีกลิ่นอายที่บริสุทธิ์และร้อนแรงแผ่ซ่านออกมา

สายตาของเยี่ยนฉุนหยางจับจ้องไปที่มันทันที แววตาเปล่งประกายร้อนแรงขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

"ของสิ่งนี้ ข้าต้องการ ข้าขอใช้ฝ่าเป่ากระบี่บินระดับสูงหนึ่งเล่มแลกเปลี่ยนกับเจ้า จะได้หรือไม่?"

เขากล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทันที

ตัวเขานั้นสมชื่อ วิชาเทวะและวิถีเต๋าที่เขาฝึกฝน ล้วนเกี่ยวข้องกับกระบี่ทั้งสิ้น และวิชาหลักของเขา ก็คือคัมภีร์กระบี่หยางบริสุทธิ์ของสำนัก

และโลหะศักดิ์สิทธิ์อย่างเหล็กวิเศษหยางบริสุทธิ์นี้ ก็มีความสำคัญต่อเขาอย่างยิ่งยวด สามารถช่วยให้เขาฝึกฝนวิชาเพลงกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวแขนงหนึ่งจนสำเร็จได้

ดังนั้น เขาจึงสนใจเหล็กวิเศษหยางบริสุทธิ์ของกู้หย่วน

กู้หย่วนส่ายหน้า

"ต้องขออภัยด้วย เหล็กวิเศษหยางบริสุทธิ์ก้อนนี้มีน้ำหนักรวมกว่าพันชั่ง ข้าตั้งใจจะแบ่งออกมาสองร้อยชั่ง เพื่อนำไปแลกกับไผ่หลิงหลงเจ็ดสมบัติ ส่วนที่เหลือถึงจะนำมาแลกเปลี่ยนได้"

"ส่วนเรื่องฝ่าเป่ากระบี่บินระดับสูง..."

กู้หย่วนยกมือขึ้น

เคร้ง  !!!

สิ้นเสียงกระบี่ร้องดังกังวาน แสงกระบี่สีขาวสว่างไสวราวกับสายน้ำใสก็ปรากฏขึ้นในมือของกู้หย่วน

นี่คือกระบี่เล่มหนึ่ง กระบี่บินที่เผยคมปลาบ คมกริบไร้เทียมทาน และเต็มเปี่ยมไปด้วยรังสีอำมหิตอันเข้มข้น

ตัวกระบี่และคมกระบี่ ส่องประกายเย็นยะเยือกสีขาวโพลน ชวนให้ใจสั่นสะท้าน!

"กระบี่บินเล่มนี้คือฝ่าชี่ผูกชะตาของข้า สำหรับข้าแล้ว ต่อให้เป็นฝ่าเป่ากระบี่บินระดับสูงสุด ก็ยังเทียบไม่ได้กับกระบี่บินผูกชะตาเล่มนี้"

กู้หย่วนกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย

"เป็นกระบี่ที่ดีจริงๆ!"

ดวงตาของเยี่ยนฉุนหยางเป็นประกาย ก่อนจะพยักหน้าอย่างจริงจัง

"กระบี่เล่มนี้มีเนื้อแท้ที่บริสุทธิ์และเป็นหนึ่งเดียว น่าจะใช้เก้าโลหะศักดิ์สิทธิ์หลายชนิดในการหลอม ซ้ำเจตนากระบี่ที่อยู่ภายในก็ยังบริสุทธิ์ผุดผ่อง ดูท่าแล้ว วิชาเพลงกระบี่ของเจ้า คงไม่ได้ด้อยไปกว่าข้าเลย"

เยี่ยนฉุนหยางรู้สึกประหลาดใจจริงๆ บนโลกใบนี้ เรื่องที่จะทำให้เขาประหลาดใจได้นั้นมีไม่มากนัก หรือจะบอกว่าน้อยจนนับครั้งได้เลยก็ว่าได้

ทว่าในตอนนี้ เขาตกตะลึงเป็นอย่างมากจริงๆ

ไม่ใช่เพราะกระบี่บินผูกชะตาของกู้หย่วน แต่เป็นเพราะเจตนากระบี่อันแข็งแกร่งไร้เทียมทานที่แฝงอยู่ในกระบี่บินเล่มนี้ต่างหาก

ความแข็งแกร่งของเจตนากระบี่สายนี้ แม้แต่ตัวเขาเอง ก็ยังไม่กล้ารับประกันว่าจะสามารถเอาชนะอีกฝ่ายได้

นั่นก็หมายความว่า แม้ระดับตบะของกู้หย่วนจะด้อยกว่าเขาหนึ่งขั้นใหญ่ แต่วิชาเพลงกระบี่ของกู้หย่วน กลับสูสีและไม่ได้ด้อยไปกว่าเขาเลยแม้แต่น้อย

ส่วนใครจะแข็งแกร่งกว่าหรืออ่อนแอกว่านั้น คงต้องให้ทั้งสองได้ประลองฝีมือกันก่อนถึงจะรู้ผล

เรื่องนี้ทำให้เยี่ยนฉุนหยางทั้งแปลกใจและสงสัย ตบะของกู้หย่วนเห็นได้ชัดว่าไม่ได้สูงส่งนัก ทว่าเหตุใดวิชาเพลงกระบี่ของเขาถึงได้น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้?

ทว่า เมื่อได้เห็นกระบี่บินผูกชะตาของกู้หย่วน เขาก็เข้าใจความหมายของกู้หย่วนแล้ว

แม้กระบี่บินเล่มนี้จะมีระดับเพียงฝ่าชี่ระดับสูงสุด ทว่าแก่นแท้ของมันกลับสูงส่งยิ่งนัก สำหรับกู้หย่วนแล้ว มันคือสิ่งที่เหมาะสมที่สุด ต่อให้เป็นฝ่าเป่ากระบี่บินระดับสูง หรือฝ่าเป่ากระบี่บินระดับสูงสุด อาจจะมีอานุภาพร้ายแรงกว่า แต่มันก็อาจจะไม่เหมาะสมกับกู้หย่วน

ดังนั้น กู้หย่วนจึงไม่ยอมแลกเปลี่ยน

แต่ไม่เป็นไร นอกจากกระบี่บินแล้ว เยี่ยนฉุนหยางยังมีของอย่างอื่นอีก

"ข้าเองก็มีเศษชิ้นส่วนระฆังทองไท่อี้อยู่ชิ้นหนึ่ง แม้อาจจะไม่ใหญ่มากนัก แต่ก็น่าจะมีประโยชน์กับเจ้าบ้าง"

ระหว่างที่พูด เยี่ยนฉุนหยางก็หยิบเศษชิ้นส่วนของหลิงเป่าระฆังทองไท่อี้อีกชิ้นหนึ่งออกมา

(จบตอน)