ตอนที่ 14 พลังตัวเอกไร้เหตุผล

ตอนที่ 14 พลังตัวเอกไร้เหตุผล

ดื่มด่ำกับความอ่อนโยนอยู่ครู่หนึ่ง

"ฉันเป็นแฟนคนที่เท่าไหร่ของคุณคะ?" เหวินจิงที่กำลังอิงแอบอยู่ในอ้อมกอดถามด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรัก

"คนแรก"

พอเหวินจิงได้ยินแบบนั้นก็มีความสุขมาก เธอเป็นเด็กสาวที่ไร้เดียงสา ตั้งแต่โตมาจนถึงตอนนี้ เธอเคยชอบแค่หวังฮ่าวหรานเพียงคนเดียว

ก่อนหน้านี้ แม้แต่จะจับมือกับผู้ชายเธอยังไม่เคยเลย

"เฉินจื่อสือคนนั้นชอบเธอ เธอรู้ไหม?" หวังฮ่าวหรานพูดขึ้นมาทันที

"จริงเหรอคะ? มิน่าล่ะ เขาถึงชอบมาถามคำถามฉันทุกวัน รำคาญจะแย่ พรุ่งนี้ถ้าเขายังมาถามอีก ฉันจะไม่สนใจเขาเด็ดขาด" เหวินจิงบ่น

"ไม่ เธอตอบคำถามเขาตามปกติเหมือนกับปฏิบัติต่อเพื่อนร่วมชั้นทั่วไปก็พอ ตอนที่เธอตอบคำถามเขา มีโอกาสมากที่จะมีผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาหาเธอเพื่อให้เธอคืนเงินหนึ่งพันหยวน ตอนนั้นเธอต้องทำตัวน่าสงสารหน่อย บอกเขาไปว่าไม่มีเงินคืน ขอให้ผู้หญิงคนนั้นผ่อนผันไปก่อน" หวังฮ่าวหรานพูดอย่างมีลับลมคมใน

"ทำไมต้องทำแบบนั้นคะ?" เหวินจิงไม่เข้าใจ

หวังฮ่าวหรานขมวดคิ้ว "ผมชอบแฟนที่ว่าง่าย ไม่ชอบแฟนที่ชอบถามหาเหตุผล"

"ฉันก็ว่าง่ายมากนะคะ เหมือนแมวน้อยเลย" เหวินจิงมองหวังฮ่าวหรานด้วยสายตาหวานซึ้งพร้อมรอยยิ้ม

"แมวน้อย?"

"ใช่ค่ะ เมี๊ยว..."

สีหน้านั้นน่ารักสุดๆ เหวินจิงดูนิ่งเงียบเรียบร้อย ไม่คิดเลยว่าจะมีมุมที่น่ารักขนาดนี้

หวังฮ่าวหรานรู้สึกว่าตัวเองเริ่มลุ่มหลงแมวน้อยตัวนี้แล้ว พรุ่งนี้ต้องตื่นไปเรียนแต่เช้า ต้องรีบจัดการเวลาแล้ว...

---

วันถัดมา หลังจากหวังฮ่าวหรานพาเหวินจิงไปทานอาหารเช้าที่โรงแรมห้าดาวแล้ว ก็ให้นั่งรถคูลลิแนนไปส่งที่โรงเรียน

ใกล้ถึงโรงเรียน หวังฮ่าวหรานให้เหวินจิงลงจากรถก่อน

ทั้งสองคนจึงเดินเข้าโรงเรียนตามหลังกันไป

ตอนที่เจอกันในห้องเรียน เหวินจิงว่าง่ายมากตามที่หวังฮ่าวหรานสั่ง เธอวางตัวเหมือนปกติ เหมือนเพื่อนร่วมชั้นทั่วไป ราวกับว่าเรื่องเมื่อวานไม่เคยเกิดขึ้น

ช่วงพักระหว่างคาบ สวีมู่เหยียนกับเหวินจิงเดินไปเข้าห้องน้ำด้วยกัน

"จิงจิง ทำไมเวลาเดินเธอถึงดูเกร็งๆ ล่ะ ดูแปลกนะ" สวีมู่เหยียนถามด้วยความสงสัย

"เมื่อวานตอนกลับจากเรียนรอบเย็น เดินไปเหยียบอะไรเข้าเลยเท้าแพลงน่ะค่ะ เดินไม่ค่อยถนัดเลย" เหวินจิงตอบพร้อมรอยยิ้ม

"อ้าว หนักไหม ให้ฉันดูให้หน่อยนะ" สวีมู่เหยียนถามด้วยความห่วงใย

"ไม่ต้องหรอกค่ะ แค่เรื่องเล็กน้อยเอง ทายาแล้ว อีกไม่กี่วันก็หาย"

"งั้นก็ได้ งั้นฉันช่วยประคองนะ"

ช่วงพักเที่ยง เฉินจื่อสือเดินเข้ามาถามคำถามเรื่องเรียนกับเหวินจิงด้วยรอยยิ้ม

เธอไม่อยากจะสนใจเลย แต่พอนึกถึงสิ่งที่หวังฮ่าวหรานบอก จึงยอมอดทนอธิบายโจทย์ให้

ผ่านไปสักพัก มีผู้หญิงจากห้องอื่นเดินเข้ามาในห้องเรียน เร่งให้เหวินจิงคืนเงินหนึ่งพันหยวน

เหวินจิงทำตามที่หวังฮ่าวหรานบอก แกล้งทำตัวน่าสงสารและขอให้ฝ่ายนั้นผ่อนผันให้

ผู้หญิงคนนั้นตอบตกลงอย่างไม่เต็มใจนัก แล้วทิ้งคำพูดขู่ทิ้งท้ายไว้ก่อนจะจากไป

เฉินจื่อสือเห็นเหตุการณ์นั้นก็รู้สึกเจ็บปวดแทนอย่างมาก เขาเรียกฉู่ไป๋ออกไปที่ระเบียงนอกห้องเรียนทันที เพื่อเร่งให้ฉู่ไป๋คืนเงินหนึ่งพันหยวน

แต่ฉู่ไป๋จะเอาเงินที่ไหนมาคืน

เฉินจื่อสือร้อนใจอยากจะช่วยเหวินจิงจนเหมือนขาดสติ ร้อนรนจนเกือบจะวางมวยกับฉู่ไป๋อยู่แล้ว

จุดที่ทั้งสองคนทะเลาะกันอยู่ไม่ไกลจากห้องพักครู

หวังฮ่าวหรานกับสวีมู่เหยียน สองเด็กเรียนระดับท็อป กำลังขอคำปรึกษาอาจารย์เกี่ยวกับโจทย์คณิตศาสตร์ที่ซับซ้อนอยู่

พวกเขาได้ยินเสียงทะเลาะกันข้างนอกแบบเลือนลาง

หวังฮ่าวหรานจำได้แม่นว่าเสียงหนึ่งในนั้นเป็นของฉู่ไป๋ เห็นได้ชัดว่าความขัดแย้งระหว่างเฉินจื่อสือกับฉู่ไป๋ที่เขาแอบบงการไว้ ได้ปะทุขึ้นแล้ว

[ติ๊ง โฮสต์ทำลายความสัมพันธ์ระหว่างตัวเอกฉู่ไป๋กับตัวประกอบสำคัญเฉินจื่อสือได้สำเร็จ ได้รับแต้มตัวร้าย 200 พลังตัวเอกของฉู่ไป๋ลดลง 10 พลังตัวร้ายของโฮสต์เพิ่มขึ้น 10]

หวังฮ่าวหรานได้รับผลตอบแทนที่น่าพอใจสมความตั้งใจ ลองเช็กหน้าต่างสถานะดู

[โฮสต์: หวังฮ่าวหราน]

[พลังต่อสู้: 89]

[ค่าเสน่ห์: 268]

[พลังตัวร้าย: 179]

[แต้มตัวร้าย: 600]

[ทักษะ: ไม่มี]

สถานการณ์ของฉู่ไป๋ตอนนี้แย่มาก

หวังฮ่าวหรานตั้งใจจะซ้ำเติมให้หนักขึ้นไปอีก

แผนที่หนึ่ง เขาหาคลิปที่นักสืบเอกชนถ่ายไว้ตอนที่สะกดรอยตามฉู่ไป๋ไปที่บ่อนพนัน

จากนั้นก็นำไปโพสต์ลงในฟอรัมของโรงเรียน

ในฐานะนักเรียนชั้น ม.6 กลับไปเล่นการพนัน นี่เป็นสิ่งที่กฎโรงเรียนระบุชัดเจนว่าไม่อนุญาต ความร้ายแรงไม่น้อยไปกว่าการตีกันเลย

ก่อนหน้านี้ฉู่ไป๋เพิ่งโดนบันทึกความผิดไป ตอนนี้กลับทำผิดซ้ำร้ายแรงอีก

จะยังได้เรียนต่อที่โรงเรียนนี้ไหม ยังเป็นปัญหาเลยมั้ง?

แผนที่สอง ลูกน้องของซั่งคุนยังคงตามหาฉู่ไป๋อยู่

เพียงแต่พวกเขาไม่รู้ภูมิหลังของฉู่ไป๋ การจะหาตัวฉู่ไป๋ไม่ใช่เรื่องง่าย หวังฮ่าวหรานยินดีช่วยเรื่องนี้อย่างเต็มใจอยู่แล้ว

ในโรงเรียนก็อยู่ไม่ได้ ข้างนอกก็มีคนตามล่า หัวของฉู่ไป๋คงปวดตุบๆ แน่

หลังจากหวังฮ่าวหรานจัดการเรื่องพวกนี้เสร็จ ก็จินตนาการภาพตอนเลิกเรียนรอบเย็นที่ฉู่ไป๋ถูกกลุ่มนักเลงถืออาวุธไล่ล่าอย่างตื่นเต้นไว้ในหัวแล้ว

ยามเย็น หวังฮ่าวหรานกำลังเล่นบาสเกตบอลกับเพื่อนร่วมชั้น รอบๆ สนามบาสมีเหล่าแฟนคลับสาวๆ มากมายคอยตะโกนเชียร์

ในขณะนั้น รถคันหนึ่งจากสถานีตำรวจขับเข้ามาในโรงเรียน

รถจอดข้างถนนในโรงเรียน ชายหนุ่มรูปร่างสง่างามสองคนในชุดเครื่องแบบก้าวลงมาจากรถ

ในมือของชายคนหนึ่งถือป้ายเกียรติยศอยู่ หวังฮ่าวหรานเพียงแค่ชายตามองแต่ไม่ได้สนใจอะไร

ไม่นานนัก เสียงของอาจารย์ใหญ่ก็ดังขึ้นผ่านลำโพงของโรงเรียน

ใจความโดยสรุปคือ มีนักเรียนคนหนึ่งในโรงเรียนแจ้งเบาะแสกลุ่มอาชญากรที่เปิดบ่อนพนันผิดกฎหมาย ทำให้อาชญากรเหล่านั้นถูกจับกุมได้

ทางตำรวจจึงนำป้ายเกียรติยศมามอบให้ พร้อมเงินรางวัลอีกสี่หมื่นหยวน

อาจารย์ใหญ่ยังกระตุ้นเตือนนักเรียนว่า ในกรณีที่มั่นใจในความปลอดภัยของตนเอง หากพบเห็นสิ่งผิดกฎหมาย ต้องรีบแจ้งเบาะแสทันที

“แม่มึงสิ!”

หวังฮ่าวหรานได้ยินดังนั้นก็ด่ากราดออกมา

แม้ประกาศของอาจารย์ใหญ่จะไม่ได้ระบุชื่อนักเรียนคนนั้นว่าเป็นใคร แต่หวังฮ่าวหรานมั่นใจเกินหนึ่งพันเปอร์เซ็นต์ว่าต้องเป็นฉู่ไป๋!

นอกจากหมอนั่นแล้ว ไม่มีคนอื่นอีกแน่

บ่อนของซั่งคุนเปิดมานานแล้ว ตั้งอยู่มาได้หลายปีไม่เคยล้ม แต่กลับถูกฉู่ไป๋แจ้งเบาะแสจนถูกจับกุมทั้งหมด

ที่แย่กว่านั้นคือ ฉู่ไป๋ยังได้เงินรางวัลไปอีกสี่หมื่นหยวน

ค่ารักษาพยาบาลสามหมื่นหยวนที่ต้องจ่ายให้ฟ่านเจี้ยนและคนอื่นๆ ก็มีจ่ายแล้ว

เงินหนึ่งพันหยวนที่จะคืนให้เฉินจื่อสือก็มีแล้วด้วย

โทษบันทึกความผิดเดิมของฉู่ไป๋ก็จะถูกลบล้างไปด้วยความดีความชอบครั้งนี้ทั้งหมด

สถานการณ์ที่หวังฮ่าวหรานอุตส่าห์วางแผนมาอย่างยากลำบาก กลับถูกทำลายลงในพริบตา

พลังตัวเอก สุดยอดจริงๆ!!!

---