บทที่ 7 ผมรู้ดีว่าช่องเสียบการ์ดไม่ได้เสีย

บทที่  7 ผมรู้ดีว่าช่องเสียบการ์ดไม่ได้เสีย

การจะเป็นสมาชิกของสมาคมผู้ใช้การ์ดดวงดาวได้อย่างเต็มตัว อย่างน้อยต้องเป็นนักสร้างการ์ดระดับ 3 ขึ้นไป

พักเรื่องความสามารถในการสร้างการ์ดเอาไว้ก่อน ข้อแรกและสำคัญที่สุดก็คือ พลังดวงดาวจะต้องถึงเกณฑ์ระดับ 3

กู้ฉือไม่อยากเข้ารับการประเมินเพื่อขอใบรับรองซ้ำสอง

สำหรับเขาในตอนนี้ วิธีเดียวที่จะเพิ่มพลังดวงดาวได้ก็คือการสร้างการ์ด และการสร้างการ์ดก็ต้องใช้วัตถุดิบ... ดังนั้น

หลังจากทานมื้อเช้าเสร็จ

แผ่นพับโฆษณาก็ถูกขยำเป็นก้อนแล้วโยนลงถังขยะ

กู้ฉือกลับไปที่ร้าน พาซิงอู่ออกมา แล้วมุ่งหน้าไปยังเขตเมืองตะวันตก

เขาตั้งใจจะซื้อวัตถุดิบตุนไว้ตอนที่มันยังลดราคา

เมื่อก้าวเข้าสู่ตลาดของสมาคมผู้ใช้การ์ดดวงดาว บรรยากาศที่คึกคักก็โอบล้อมเขาทันที

คนเยอะมากจนแทบไม่ต้องพึ่งเครื่องทำความร้อนเลย

กู้ฉือคำนวณเงินในกระเป๋าของตัวเองในใจ

"เธอคิดว่าถ้าฉันสร้างการ์ดดวงดาวระดับ 2 อีกสัก 100 ใบ พลังดวงดาวของฉันจะเพิ่มขึ้นถึงระดับ 3 ไหม?"

"ถ้าเป็นการ์ดแบบแม่มดน้อยฝึกหัดทั้งหมดล่ะก็... ถึงแน่" ซิงอู่ตอบ

แม้ว่าการ์ดดวงดาวระดับ 1 และระดับ 2 จะไม่มีการแบ่งคุณภาพอย่างชัดเจน แต่ก็ยังมีความแตกต่างกันในเรื่องของความแข็งแกร่งอยู่ดี

ตัวอย่างเช่น ก็อบลินร่างยักษ์กับแม่มดน้อยฝึกหัด ถ้าสู้ไม่ได้ก็คือสู้ไม่ได้ ไม่ว่าจะพยายามชาตินี้หรือชาติไหนก็ตาม

ยิ่งการ์ดมีความแข็งแกร่งโดยธรรมชาติมากเท่าไร นักสร้างการ์ดก็จะยิ่งได้รับพลังดวงดาวมากขึ้นเท่านั้นเมื่อสร้างการ์ดสำเร็จ

กฎนี้ใช้ได้กับการ์ดระดับ 3 ขึ้นไปเช่นกัน

การ์ดดวงดาวระดับมหากาพย์จะช่วยเพิ่มพลังดวงดาวให้นักสร้างการ์ดได้มากกว่าการ์ดระดับปกติถึงสิบเท่า

แต่ถ้าใครโชคดีพอที่จะสร้างการ์ดระดับตำนานได้ล่ะก็... อย่างน้อยก็ต้องสามสิบเท่า

แน่นอนว่าทั้งหมดนี้อยู่บนเงื่อนไขที่ว่าจะต้องสร้างการ์ดสำเร็จด้วยนะ

ถ้าพลาด พลังดวงดาวที่เพิ่มขึ้นก็แทบจะเป็นศูนย์

อัตราความสำเร็จในการสร้างการ์ดเรียกได้ว่าเป็นอุปสรรคสำคัญสำหรับนักสร้างการ์ดทุกคน

คนที่สามารถรักษาอัตราความสำเร็จไว้ได้เกิน 60% ถือว่าเป็นนักสร้างการ์ดที่เก่งกาจเลยทีเดียว

แต่สำหรับกู้ฉือแล้ว เขาไม่จำเป็นต้องมานั่งกังวลเรื่องพวกนี้เลย

เพราะตั้งแต่ที่ซิงอู่ตื่นขึ้นมา เธอก็ไม่เคยเห็นเขาสร้างการ์ดพลาดเลยสักครั้งเดียว

พลังจิตของกู้ฉือนั้นแข็งแกร่งเป็นพิเศษ ราวกับว่าเขามีสองวิญญาณอยู่ในร่างเดียวกัน ซึ่งทำให้เขามีสมาธิแน่วแน่และสมองปลอดโปร่งมากเวลาสร้างการ์ด

เรียกได้ว่าตราบใดที่มือเขาไม่สั่น ก็ยากที่เขาจะทำพลาด

"เรื่อง 108 เหตุผลในการรับกู้ฉือเป็นศิษย์"

กู้ฉือไม่เคยอธิบายเรื่องนี้เลย

ทันทีที่ได้ยินซิงอู่บอกว่าเป็นไปได้ เขาก็พุ่งเข้าไปในร้านขายวัตถุดิบการ์ดดวงดาวทันที

"ขอการ์ดขาวระดับ 2 กับหมึกดวงดาว 100 ชุดครับ!"

"ได้เลยน้องชาย ไม่มีปัญหา รอแป๊บนะน้องชาย... ลดราคาให้แล้ว เหลือ 79,998 หยวนนะน้องชาย"

ติ๊ด!

ชำระเงินเรียบร้อย

"【รายจ่าย: 79,998 หยวน ยอดเงินคงเหลือในบัญชี: 2,051 หยวน ธนาคารสตาร์รี่สกาย】"

"ธุรกิจนี้มันผลาญเงินชัดๆ"

เมื่อดูข้อความจากธนาคาร กู้ฉือก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา

เขาขึ้นลิฟต์ไปยังชั้น 5

ชั้นนี้ก็ไม่ได้ต่างอะไรจากห้างสรรพสินค้าทั่วไป มีเสื้อผ้าขายเต็มไปหมด

แต่คนน้อยกว่ามาก

"เงินสองพันหยวนจะซื้อเสื้อผ้าแบรนด์ไหนได้บ้างเนี่ย?"

กู้ฉือเดินดูไปเรื่อยๆ เลือกแล้วเลือกอีก ท่าทางเศรษฐีมือเติบเมื่อไม่กี่วันก่อนหายวับไปกับตา

ส่วนซิงอู่ เมื่อนึกถึงยอดเงินในบัตรของกู้ฉือ เธอก็เงียบไปพักใหญ่

หลังจากผ่านไปนาน เธอก็ถามขึ้นมาว่า "นายก็ไม่ได้มีเงินเยอะขนาดนั้นนี่นา แล้วทำไมก่อนหน้านี้ถึงได้ซื้อการ์ดพลังงานตั้งเยอะแยะล่ะ แถมยังทำตัวรวยซะขนาดนั้น?"

ในที่สุดกู้ฉือก็เล็งไปที่เสื้อโค้ทขนเป็ดตัวหนึ่ง

สไตล์กำลังดี บุด้านในด้วยขนแกะ น่าจะอุ่นกำลังดี และที่สำคัญที่สุดคือ ราคาโดนใจ

1,680 หยวน

เขาเดินเข้าไปในร้านแล้วบอกให้พนักงานขายห่อเสื้อให้โดยไม่ได้ลองด้วยซ้ำ จากนั้นก็ก้มลงมองซิงอู่ กะพริบตา แล้วถามว่า "อยากฟังความจริงหรือคำโกหกล่ะ?"

"ก็ต้องความจริงสิ"

"ความจริงก็คือ ฉันรู้มาตลอดว่าช่องเสียบการ์ดในร้านไม่ได้เสีย"

"...นายรู้เหรอ?"

"รู้มาตลอดนั่นแหละ"

"..."

เขารู้ว่าช่องเสียบการ์ดไม่ได้เสีย ถ้างั้นก็หมายความว่าเขาก็รู้ด้วยน่ะสิว่าทำไมการ์ดพลังงานถึงหมดเร็วขนาดนั้น?

พูดง่ายๆ ก็คือ การที่เธอแอบดูดซับพลังงานทุกคืน ซึ่งเธอคิดว่าเป็นความลับมาตลอด แท้จริงแล้วมันอยู่ในสายตาของหมอนี่หมดเลยงั้นเหรอ?

จู่ๆ ซิงอู่ก็อยากจะแทรกแผ่นดินหนีให้รู้แล้วรู้รอด

แต่เธอกำลังห้อยต่องแต่งอยู่ที่คอของกู้ฉือ ไกลจากพื้นเกินกว่าจะมุดลงไปได้ เธอจึงมุดเข้าไปซ่อนตัวในกระเป๋าเสื้อโค้ทด้านในของกู้ฉือแทน เธอไม่อยากจะเห็นหน้าใครไปอีกสิบนาทีเลย มันน่าอายเกินไปแล้ว แงๆๆ...

ตอนเที่ยง เขากลับมาที่ร้านพร้อมกับเสื้อผ้าตัวใหม่และวัตถุดิบสร้างการ์ดกองโต

กู้ฉือเห็นเด็กสาวคนหนึ่งยืนอยู่หน้าร้าน

"ลูกค้ามาแล้วแฮะ"

เด็กสาวยังคงสวมชุดนักเรียนหญิงแบบญี่ปุ่นชุดเดียวกับที่ใส่เมื่อวานตอนกินข้าวเที่ยงที่โรงอาหาร

ขาเรียวยาวสวมถุงเท้าผ้าฝ้ายสีดำ ดูสมส่วน เป็นภาพที่ทำให้เจริญหูเจริญตาทันทีที่ได้เห็น

เด็กสาวเองก็สังเกตเห็นกู้ฉือเช่นกัน ดวงตาของเธอโค้งเป็นรูปสระอิด้วยรอยยิ้ม เธอคิดในใจว่า ช่างบังเอิญอะไรเช่นนี้ที่มาเจอเขาที่นี่

เธอมีความประทับใจที่ดีต่อเด็กหนุ่มคนนี้ เขาดูสดใส หล่อเหลา และพวกเขาก็เข้ากันได้ดี

วิทยาศาสตร์พิสูจน์แล้วว่า วิธีที่จะทำให้คนสองคนสนิทกันได้เร็วที่สุด ก็คือการนินทาคนที่สามด้วยกัน

"ไง บังเอิญจังเลย นายมาซื้อการ์ดเหมือนกันเหรอ?" เด็กสาวโบกมือทักทาย

"ฉันน่ะเหรอ? ฉันขายการ์ดต่างหาก"

"หา...?"

กู้ฉือเดินเข้าไปใกล้ และภายใต้สายตาที่เต็มไปด้วยความงุนงงของเด็กสาว เขาก็หยิบกุญแจออกมาไขประตู

จากนั้นก็พลิกป้าย "ปิดชั่วคราว" ที่แขวนอยู่ที่ลูกบิดประตู

"รีบเข้ามาเถอะ ข้างนอกมันหนาว"

"..."

เด็กสาวถึงกับอึ้งไปเลย

สรุปว่าร้านที่เขาแนะนำให้ฉัน ก็คือร้านของเขางั้นเหรอ?

"พอดีเมื่อกี้ฉันออกไปทำธุระมาน่ะ ขอโทษที่ให้รอนะ" กู้ฉือส่งยิ้มขอโทษพร้อมกับยื่นมือออกไป "ขอแนะนำตัวหน่อยนะ ฉันชื่อกู้ฉือ เป็นนักสร้างการ์ดระดับ 2 แล้วก็เป็นเจ้าของร้านนี้ด้วย"

เมื่อวานตอนอยู่ที่โรงอาหาร เขาไม่ได้ถามชื่อเด็กสาวคนนี้

เป็นผู้ชายก็ต้องรู้จักสงวนท่าทีไว้บ้าง

รอให้โชคชะตาพามาเจอกันอีกครั้ง ค่อยถามก็ยังไม่สาย

"ไม่เป็นไรหรอก ฉันก็เพิ่งมาถึงเหมือนกัน ตอนเที่ยงเลิกเรียนแล้วไม่มีอะไรทำ ก็เลยแวะมาดู... ฉันชื่อเซี่ยจื้อนะ"

เซี่ยจื้อยื่นมือออกไปจับมือกู้ฉือเบาๆ

บอกตามตรง เธอยังจับต้นชนปลายไม่ค่อยถูกเท่าไร

แต่ก็ช่างเถอะ เขายิ้มหวานขนาดนี้ คงไม่มีเจตนาร้ายอะไรหรอกมั้ง?

เซี่ยจื้อกวาดสายตามองการตกแต่งภายในร้าน มีการ์ดดวงดาวหลากหลายประเภทจัดแสดงอยู่บนชั้นและในตู้

แต่พวกมันล้วนเป็นการ์ดระดับ 1 และไม่ว่าจะมองมุมไหนก็ดูธรรมดาทั่วไปมากๆ

"ในการ์ดพวกนี้ มีการ์ดใบไหนที่เอาชนะการ์ดแม่มดน้อยฝึกหัดนั่นได้จริงๆ เหรอ?"

"ไม่มีหรอก" กู้ฉือรินน้ำร้อนใส่แก้วแล้วยื่นให้เซี่ยจื้อ "อย่าไปสนใจการ์ดพวกนั้นเลย มันก็แค่เอาไว้โชว์น่ะ เป็นร้านค้าทั้งที ก็ต้องมีสินค้าตั้งโชว์ไว้บ้างสิ"

เซี่ยจื้อเข้าใจความหมายของกู้ฉือในทันที

เขากำลังจะสร้างการ์ดให้เธอโดยเฉพาะ

"ตอนนี้เธออยู่ระดับ 1 หรือระดับ 2 ล่ะ?" กู้ฉือถาม

"ระดับ 1 แต่ฉันอยากได้การ์ดดวงดาวระดับ 2 นะ" เซี่ยจื้อตอบ

เธออยู่ห่างจากการเป็นผู้ใช้การ์ดสายต่อสู้ระดับ 2 เพียงแค่เส้นยาแดงผ่าแปดเท่านั้น ซึ่งถือว่ามีระดับการบำเพ็ญเพียรสูงกว่าเจ้าอ้วนเตี้ยมาก นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้เธอรู้สึกหงุดหงิดเป็นพิเศษหลังจากพ่ายแพ้ให้กับเขา

แม้ว่าแม่มดน้อยฝึกหัดของเจ้าอ้วนเตี้ยจะเป็นการ์ดระดับ 2 และการ์ดอาวุธของเธอเองก็เป็นระดับ 2 เหมือนกัน แต่กลับถูกอีกฝ่ายจัดการได้ในพริบตา...

กู้ฉือมองเซี่ยจื้อด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

ขนาดไม่มีอาวุธ เธอก็ยังเกือบจะเอาชนะแม่มดน้อยฝึกหัดได้ด้วยการต่อสู้ข้ามระดับ

ฝีมือไม่ธรรมดาเลยนะเนี่ย

"ขอดูการ์ดดวงดาวที่เธอเคยใช้หน่อยได้ไหม?"

"อืม"

โดยทั่วไปแล้ว ผู้ใช้การ์ดสายต่อสู้จะพยายามเก็บซ่อนการ์ดดวงดาวที่ตัวเองใช้ไว้เป็นความลับ เพื่อหลีกเลี่ยงการตกเป็นเป้าโจมตีในการต่อสู้ อย่างไรก็ตาม เซี่ยจื้อกำลังจะเลื่อนระดับเป็นผู้ใช้การ์ดสายต่อสู้ระดับ 2 ในไม่ช้า และการ์ดพวกนี้ก็จะถูกโละทิ้งทั้งหมด ดังนั้นจึงไม่มีความจำเป็นต้องปิดบังอีกต่อไป

มีการ์ดดวงดาวทั้งหมดห้าใบ

【ดาบใหญ่เหล็กกล้า】

ประเภท: การ์ดอาวุธ, ดาบใหญ่

ระดับ: 2

พลังโจมตี: 81

ความทนทาน: 80 (HP ของอาวุธ)

【ความคล่องแคล่ว】

ประเภท: การ์ดสนับสนุน, บัฟ

ระดับ: 1

ผลลัพธ์: ความเร็วเพิ่มขึ้น 1 เท่า นาน 20 วินาที

【โล่พลังดวงดาว】

ประเภท: การ์ดเวทมนตร์, ป้องกัน

ระดับ: 1

ผลลัพธ์: สร้างโล่คุ้มกันบนร่างกาย สามารถดูดซับความเสียหายได้ 42 หน่วย

【พุ่งทะยานโจมตี】

ประเภท: การ์ดทักษะ, ดาบใหญ่

ระดับ: 1

ผลลัพธ์: สามารถพุ่งกระโดดไปยังที่ใดก็ได้ในระยะ 5 เมตรเพื่อโจมตีเป้าหมาย

พลังโจมตีเพิ่มเติม: 43

【ดาบเพลิงพิฆาต】

ประเภท: การ์ดทักษะ, ดาบใหญ่

ระดับ: 1

ผลลัพธ์: ห่อหุ้มดาบด้วยเปลวเพลิง ฟาดฟันเป้าหมายอย่างรุนแรง

พลังโจมตีเพิ่มเติม: 45