บทที่ 8 บอริส: ทหารใหม่สมัยนี้บ้าดีเดือดกันทุกคนเลยหรือไง

บทที่ 8 บอริส: ทหารใหม่สมัยนี้บ้าดีเดือดกันทุกคนเลยหรือไง

"บ้าเอ๊ย ฟริสช์ถูกแทงตายแล้ว!"

เมื่อมองดูศพของสหายร่วมรบที่กำลังกระตุกอยู่บนพื้น อัศวินแห่งความกลัวนายหนึ่งก็ตะโกนออกมาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

"เป็นไปได้ยังไงกัน เกราะพลังงานของเราจะถูกดาบปลายปืนแทงทะลุได้ยังไง!"

อัศวินแห่งความกลัวอีกนายที่อยู่ข้างๆ ก็งุนงงไม่แพ้กัน พลางสงสัยว่าฟริสช์ใส่เกราะพลังงานของปลอมมาหรือเปล่า

"พับผ่าสิ ต้องเป็นฝีมือพวกเจ้าของโรงงานที่สมควรโดนจับแขวนคอบนเสาไฟแอบลดสเปกของแน่ๆ! ถ้ากลับไปถึงจักรวรรดิเมื่อไหร่ ฉันต้องเขียนจดหมายถวายฎีกาต่อองค์จักรพรรดิเพื่อร้องเรียนเรื่องนี้ให้ได้!"

ขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกัน ผู้เล่นสายทหารสนับสนุนคนหนึ่งก็วิ่งตามมาติดๆ

เมื่อมองดูสหายที่ล้มลงสามคนและศพของอัศวินแห่งความกลัว เขากลับเมินเฉยต่อภาพนั้นอย่างสิ้นเชิง และด้วยความคล่องแคล่วอันน่าทึ่ง เขายกปืนกลเบาขึ้นประทับระดับเอวแล้วเปิดฉากสาดกระสุนทันที

ปืนกลเบารุ่นศูนย์แปดหนึ่งแปดปลดปล่อยอานุภาพการยิงอันน่าสะพรึงกลัวออกมาในชั่วพริบตา ห่ากระสุนสาดกระหน่ำเข้าใส่อัศวินแห่งความกลัวทั้งสองนายอย่างต่อเนื่อง แต่มันก็ไม่อาจเจาะทะลุเกราะพลังงานของพวกเขาได้เลย

แต่ถึงกระนั้น พวกเขาก็ถูกอำนาจการยิงอันหนาแน่นผลักให้ถอยร่นไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า เห็นได้ชัดว่าแม้เกราะพลังงานจะกันกระสุนได้ แต่ร่างกายของพวกเขาก็ยังคงได้รับผลกระทบจากแรงกระแทกอยู่ดี!

อัศวินแห่งความกลัวทั้งสองนายเตรียมจะโจมตีสวนกลับ แต่แล้วผู้เล่นคนอื่นๆ ก็วิ่งตามมาสมทบ พร้อมกับห่าระเบิดมือที่ถูกขว้างออกมาในทันที

เมื่อเห็นเช่นนั้น อัศวินแห่งความกลัวทั้งสองนายจึงรีบล่าถอย พลางสงสัยว่าทหารแคมเบรียนพวกนี้มีพลังรบผิดมนุษย์มนาขนาดนี้ได้อย่างไร

พี่ฮ่าวหนาน: 【เร็วเข้า แพทย์สนาม! ถ้าเห็นฉันเป็นพี่น้องก็รีบชุบฉันขึ้นมาที!】

ผู้เล่นสายทหารจู่โจมอีกสองคนก็รีบตะโกนผ่านระบบสื่อสารเช่นกัน เวลานับถอยหลังช่วงดิ้นรนก่อนตายของพวกเขากำลังจะหมดลงแล้ว หากไม่มีแพทย์สนามมาดึงพวกเขาขึ้นไป พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องไปเกิดใหม่!

โชคดีที่ผู้เล่นสายแพทย์สนามซึ่งอยู่ด้านหลังรีบวิ่งเข้ามาพร้อมกับเข็มฉีดยาขนาดเล็ก และฉีดยาให้กับผู้เล่นทั้งสามคนที่นอนตายอยู่บนพื้นคนละเข็ม

หลังจากโดนฉีดยา ผู้เล่นทั้งสามคนที่มีสภาพสะบักสะบอมจนแทบจำไม่ได้และสมควรถูกฝังไปแล้วหากเป็นที่อื่น กลับฟื้นตัวและกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งในพริบตา

แม้แต่เครื่องแบบทหารที่ขาดวิ่นก็ยังกลับคืนสู่สภาพเดิม!

ต้องยอมรับเลยว่าเข็มฉีดยาของแพทย์สนามนี้คือของวิเศษสุดโกงไม่ว่าจะไปอยู่ที่ไหน โดยเฉพาะในความเป็นจริง เอฟเฟกต์การรีเฟรชอันน่าสะพรึงกลัวนี้มันแทบจะเป็นอาวุธระดับบิดเบือนกฎเกณฑ์เลยทีเดียว!

เหล่าผู้เล่นที่ถูกช่วยชีวิตด้วยเข็มฉีดยาของแพทย์สนามพุ่งตัวออกไปโดยไม่เอ่ยคำขอบคุณสักคำ พวกเขายังรอที่จะไปแย่งคิลอยู่นะ!

สถิติการฆ่าก่อนหน้านี้แสดงให้เห็นว่าอัศวินแห่งความกลัวหนึ่งนายมีค่าถึงหกสิบแต้มผลงาน ซึ่งเทียบเท่ากับทหารธรรมดาถึงหกคน!

คิลล้ำค่าขนาดนี้ แถมยังเหลือแค่สองคนแถมกำลังวิ่งหนีอีก จะไม่ให้พวกเขาหน้ามืดตามัวไล่ล่าได้อย่างไร

ระหว่างที่ไล่ล่า ผู้เล่นก็พูดคุยถึงลักษณะเด่นบางอย่างของเกมนี้ในช่องแชทไปด้วย

พี่ฮ่าวหนาน: 【ฉันพบว่าผู้เล่นในเกมนี้ดูเหมือนจะถูกแพทย์สนามชุบชีวิตได้แม้จะตายไปแล้ว แต่เงื่อนไขก็คือศพต้องอยู่ในสภาพค่อนข้างสมบูรณ์!】

【อย่างเช่น ตอนที่ฉันถูกปืนกลมือยิงตาย ศพของฉันค่อนข้างสมบูรณ์ อย่างน้อยก็ยังเหลือชิ้นส่วนพื้นฐานอยู่ครบ ฉันเลยรอดมาได้เพราะแพทย์สนามแทนที่จะต้องไปเกิดใหม่ทันที แต่ถ้าฉันโดนปืนกลหนักยิงจนเละเป็นโจ๊ก แบบนั้นคงไม่รอดแน่!】

จักรพรรดิสาลี่แช่แข็ง: 【ถูกต้องแล้ว พวกเราต้องระวังอาวุธหนักพวกนั้นให้ดี ถ้าถูกพวกมันฆ่าตาย เราก็จะไม่มีโอกาสให้แพทย์สนามมาช่วยชีวิตเลย!】

ในขณะเดียวกัน กว่าที่บอริสและทหารคนอื่นๆ จะวิ่งตามมาทัน ผู้เล่นก็พุ่งทะยานล่วงหน้าไปไกลแล้ว ทหารทุกคนต่างหอบแฮ่กด้วยความเหนื่อยล้า

ไม่มีทางเลือกอื่น ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาก็ไม่ได้เป็นสิ่งมีชีวิตอย่างพวกผู้เล่น และไม่มีความสามารถในการแบกเป้สัมภาระกับอาวุธหนักอึ้งแล้ววิ่งรวดเดียวแบบไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยได้

ตอนที่พวกเขากระชับปืนไรเฟิลวิ่งตามมา พวกเขาก็เตรียมใจที่จะดึงสลักระเบิดพลีชีพไปพร้อมกับข้าศึกอยู่แล้ว เมื่อได้ยินเสียงปืนและเสียงระเบิดที่ดังสนั่นหวั่นไหวก่อนหน้านี้ พวกเขาก็คิดว่าทหารกลุ่มที่เพิ่งพุ่งชาร์จเข้าไปคงจะตายกันหมดแล้ว

ทหารแคมเบรียนคนอื่นๆ ส่วนใหญ่เป็นทหารใหม่ จึงไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรมากนัก แต่ทหารผ่านศึกอย่างบอริสย่อมรู้ดีว่าอัศวินในชุดเกราะพลังงานนั้นได้เปรียบมหาศาลขนาดไหนเมื่ออยู่ในการรบแบบสนามเพลาะ

ดังนั้นเขาจึงเตรียมใจที่จะใช้ระเบิดและชีวิตของตัวเองเพื่อจัดการกับอัศวินของศัตรูเรียบร้อยแล้ว!

ทว่าเมื่อเขามาถึง เขากลับพบว่าสถานการณ์ตรงหน้าแตกต่างจากที่เขาจินตนาการไว้อย่างสิ้นเชิง

สนามเพลาะเต็มไปด้วยรอยกระสุนพรุนไปหมด แต่กลับไม่มีทหารฝั่งตัวเองล้มตายเลยแม้แต่นายเดียว และบนพื้นก็มีร่างของอัศวินแห่งความกลัวของพวกเหยี่ยวดำนอนนิ่งสนิท โดยมีเลือดไหลทะลักออกมาจากใต้ร่างของเขา

"เฮ้ย ไม่สิ! ฉัน..."

เมื่อมองดูผลการรบอันน่าทึ่งเบื้องหน้า และกลุ่มทหารใหม่ที่พุ่งชาร์จออกไปอีกครั้ง บอริสก็ตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก ถึงขั้นพูดจาติดอ่างไปชั่วขณะ

เขาอยากจะถามเหลือเกินว่าทหารพวกนี้สามารถสังหารอัศวินแห่งความกลัวของข้าศึกโดยที่ไม่สูญเสียกำลังพลเลยสักคนได้อย่างไร

การฆ่าอัศวินแห่งความกลัวได้นั้นไม่ใช่เรื่องแปลก แต่การโค่นอัศวินแห่งความกลัวลงได้โดยที่ไม่มีใครตายเลยสักคนมันจะไม่โหดเหี้ยมเกินไปหน่อยเหรอ

ทำไมเขาถึงไม่รู้เลยว่าคุณภาพของทหารใหม่ในจักรวรรดิแคมเบรียนทุกวันนี้มันจะวิปริตผิดมนุษย์มนาได้ขนาดนี้

บอริสไม่ได้รีบวิ่งตามไป เพราะเขาพบว่าพลังรบของทหารใหม่พวกนี้มันท้าทายสวรรค์เกินไปหน่อย แค่สมรรถภาพทางกายอย่างเดียวเขาก็สู้ไม่ได้แล้ว ดังนั้นขืนวิ่งตามไปก็ไร้ความหมาย

ด้วยความเร็วระดับนี้ กว่าเขาจะวิ่งกระหืดกระหอบไปถึง พวกคนโหดเหี้ยมพวกนั้นก็คงปิดฉากการต่อสู้ไปเรียบร้อยแล้ว เขาสู้พักเหนื่อยอยู่ตรงนี้ก่อนแล้วคอยดูว่าอัศวินแห่งความกลัวถูกฆ่าตายยังไงจะดีกว่า

เมื่อก้มมองดูกระป๋องเหล็กหนักอึ้งบนพื้น บอริสก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าบาดแผลฉกรรจ์ที่ปลิดชีพอัศวินแห่งความกลัวนายนี้คือรูที่ถูกแทงทะลุกลางหน้าอก!

และเมื่อดูจากรูปทรงของบาดแผลแล้ว มันเห็นได้ชัดเลยว่าเป็นรอยที่ถูกคนใช้ดาบปลายปืนแทงทะลุ!

บ้าไปแล้ว! เอาดาบปลายปืนแทงทะลุเกราะพลังงานเนี่ยนะ!

สมองของบอริสมึนงงไปหมด เขาไม่เข้าใจจริงๆ ว่ามันทำแบบนี้ได้ยังไง

คุณภาพของเกราะพลังงานที่จักรวรรดิอินทรีดำผลิตออกมามันห่วยแตก หรือว่าดาบปลายปืนของทหารบางคนถูกร่ายมนตร์ใส่กันแน่ พลังเจาะทะลวงมันถึงได้บ้าบอขนาดนี้!

เขาแทบไม่อยากจะเชื่อ เลยชักดาบปลายปืนที่เอวออกมาแล้วแทงเข้าไปเต็มแรงที่เกราะหน้าอกของศพบนพื้น

เคร้ง! ดาบปลายปืนของเขาเกิดประกายไฟเมื่อปะทะเข้ากับเกราะพลังงาน ปลายดาบบิ่นงอในพริบตา แต่กลับทิ้งไว้เพียงรอยขีดข่วนบนเกราะพลังงานเท่านั้น

ความแตกต่างอันมหาศาลนี้ทำให้บอริสยิ่งงุนงงหนักเข้าไปอีก

หรือว่าดาบปลายปืนของทหารใหม่พวกนั้นจะมีพลังศักดิ์สิทธิ์อยู่จริงๆ

ขณะที่บอริสกำลังเค้นสมองคิดจนเริ่มตั้งข้อสงสัยกับชีวิต เหล่าผู้เล่นก็ปะทะเข้ากับอัศวินแห่งความกลัวอีกครั้ง

อัศวินแห่งความกลัวสองนายที่เพิ่งถอยร่นไป ยังไม่ทันจะได้ตั้งหลักก็ถูกพวกผู้เล่นไล่ตามมาฆ่าทิ้งเสียแล้ว

ทหารเหยี่ยวดำคนอื่นๆ ยังคงสงสัยว่าอัศวินแห่งความกลัวทั้งสามนายถูกทหารแคมเบรียนธรรมดากลุ่มนี้ไล่ต้อนและทุบตีเอาแบบนี้ได้อย่างไร จากนั้นพวกเขาก็ได้เห็นการโจมตีด้วยระเบิดมืออันถาโถมจากคนกลุ่มนี้

เมื่อห่าระเบิดมือถูกขว้างออกมาอย่างกับของแจกฟรี ผสมปนเปไปกับระเบิดแบบพวงอีกหลายลูก ในที่สุดทหารเหยี่ยวดำก็เข้าใจแล้วว่าทำไมแม้อัศวินแห่งความกลัวถึงถูกผลักดันให้ล่าถอยได้

และในวินาทีต่อมา พวกเขาก็ถูกกลืนกินโดยแรงระเบิด