บทที่ 23 วิเคราะห์เซรุ่มซูเปอร์โซลเยอร์

บทที่ 23 วิเคราะห์เซรุ่มซูเปอร์โซลเยอร์

เช้าวันที่ 17 ณ เมืองบอสตัน

วินเทอร์โซลเยอร์ บัคกี้ อาศัยความมืดมิดในยามค่ำคืนเป็นเครื่องกำบัง เดินทางกลับมาถึงฐานทัพแห่งใหม่ของไฮดราก่อนกำหนดด้วยความช่วยเหลือจากเหล่าสายลับไฮดรา พร้อมกับนำเซรุ่มที่ชิงมาได้กลับมาด้วย

ในเวลานี้ ลีโอและคณะได้รวมตัวกันอยู่ในห้องปฏิบัติการ ณ ชั้นใต้ดินระดับที่สอง เพื่อเฝ้ารอผลการวิเคราะห์ตัวอย่างเซรุ่มจากด็อกเตอร์โซลาอย่างใจจดใจจ่อ

ภายในกล่องที่ชิงมานั้น ตามที่ด็อกเตอร์โซลาได้ยืนยัน หลอดทดลองต่าง ๆ ที่บรรจุอยู่มีปริมาณรวมกันเพียงพอสำหรับการฉีดเพียงโดสเดียวเท่านั้น

นอกจากนี้ วินเทอร์โซลเยอร์ยังไม่พบสูตรผสมของเซรุ่มซูเปอร์โซลเยอร์ภายในรถคันดังกล่าวอีกด้วย

เมื่อด็อกเตอร์โซลาทราบว่ามีเซรุ่มเหลืออยู่เพียงตัวอย่างเดียว เขาจึงรีบให้คำแนะนำแก่คุณหนูเซียนน่าอย่างหนักแน่นว่า ควรส่งมอบมันให้แก่เขาเพื่อทำการวิจัย โดยหวังว่าจะสามารถสร้างสูตรขึ้นมาใหม่ได้สำเร็จจากการศึกษาเซรุ่มที่สมบูรณ์นี้

อย่างไรก็ตาม เซียนน่ากลับมีความเห็นว่าสิบเบี้ยใกล้มือย่อมดีกว่ายี่สิบเบี้ยไกลมือ เธอจึงออกคำสั่งโดยตรงให้ด็อกเตอร์โซลาแบ่งเซรุ่มเพียงเล็กน้อยออกมาเพื่อทำการทดสอบความถูกต้องในเบื้องต้นก่อน จากนั้นเธอวางแผนจะใช้เซรุ่มที่เหลือนี้เสริมพลังให้กับนักรบในทันที

ด้วยเหตุนี้ ด็อกเตอร์โซลาจึงต้องใช้ความระมัดระวังเป็นพิเศษในการวิเคราะห์ตัวอย่าง

ด็อกเตอร์โซลาหยิบหลอดทดลองออกมาจากกล่อง ค่อย ๆ เทตัวอย่างเซรุ่มออกมาหนึ่งหยดอย่างประณีต แล้วแบ่งออกเป็นสองส่วน

ครึ่งหยดแรกถูกนำไปวางไว้ภายใต้เครื่องมือเฉพาะทาง เพื่อทดสอบคุณสมบัติทางกายภาพตามด้วยการทำปฏิกิริยาทางเคมี เพื่อตรวจสอบโครงสร้างและส่วนประกอบทางเคมีของเซรุ่ม

ส่วนอีกครึ่งหยดที่เหลือนั้น ด็อกเตอร์โซลาใช้กระบอกฉีดยาขนาดเล็กฉีดเข้าสู่ร่างกายของหนูทดลองโดยตรง

หลังจากตรากตรำทำงานอยู่ครึ่งค่อนวัน ในที่สุดด็อกเตอร์โซลาก็เดินออกมาจากห้องปฏิบัติการพร้อมกับปึกรายงานผลการทดสอบชุดใหญ่ และกล่าวกับกลุ่มคนที่รอคอยอยู่ในห้องโถงว่า

"ข่าวดี ข่าวดีครับ! ส่วนประกอบของตัวอย่างเซรุ่มนี้ โดยพื้นฐานแล้วสอดคล้องกับผลการวิเคราะห์เมื่อเปรียบเทียบกับข้อมูลที่ด็อกเตอร์เออร์สกินทิ้งไว้"

"ยิ่งไปกว่านั้น หนูทดลองยังมีสภาวะทางสรีรวิทยาที่ดีเยี่ยมในช่วง 3 ชั่วโมงหลังจากได้รับเซรุ่มในปริมาณเพียงเล็กน้อย ผมได้ทดสอบความเร็วในการสมานแผลและความต้านทานต่อไวรัสของหนูตัวนี้ พบว่าทั้งสองด้านได้รับการเสริมประสิทธิภาพอย่างเห็นได้ชัด"

"ส่วนประกอบหลักของเซรุ่มมีดังนี้..."

"ข้อมูลการวิจัยทางกายวิภาคของอวัยวะหนูทดลองมีดังนี้..."

ด็อกเตอร์โซลาเริ่มร่ายยาวถึงค่าพารามิเตอร์ต่าง ๆ จากการทดลองให้ทุกคนฟัง แต่ยกเว้นลีโอที่สามารถทำความเข้าใจได้ทั้งหมดแล้ว คนอื่น ๆ ต่างพากันสับสนมึนตงไปตาม ๆ กัน

ในที่สุด เซียนน่าก็อดไม่ได้ที่จะขัดจังหวะด็อกเตอร์โซลาที่กำลังพูดจาฉะฉานว่า

"ด็อกเตอร์โซลา กรุณาพูดภาษาที่มนุษย์เขาเข้าใจกันเถอะค่ะ!"

"โอ้ จริงด้วยครับ ผลสรุปก็คือ ในมุมมองของผม เซรุ่มซูเปอร์โซลเยอร์ได้รับการสร้างขึ้นใหม่ได้สำเร็จแล้ว ฮาวเวิร์ด สตาร์ค สมกับที่เป็นอัจฉริยะตามคำร่ำลือจริง ๆ"

"อัจฉริยะที่ตายไปแล้วเขาไม่เรียกว่าอัจฉริยะหรอกค่ะ แต่เรียกว่าคนโง่ต่างหาก"

เซียนน่าเผยรอยยิ้มหยันอย่างดูแคลนบนใบหน้า ก่อนจะกล่าวต่อไปว่า

"อัจฉริยะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดมีเพียงคนเดียวเท่านั้น นั่นคือคุณค่ะด็อกเตอร์โซลา ด็อกเตอร์คะ คุณคิดว่าเราควรทำอย่างไรต่อไปดี? เราควรเริ่มการทดลองในมนุษย์โดยตรงเลยไหม?"

"การทดลองในมนุษย์ควรจะดำเนินการทันทีอย่างแน่นอนครับ เพียงแต่ว่า..."

"มีอะไรหรือเปล่า? มีปัญหาอะไรไหม?"

"คือว่า เมื่อนำเซรุ่มซูเปอร์โซลเยอร์มาใช้กับมนุษย์ มักจะมีโอกาสเกิดอุบัติเหตุไม่คาดฝันได้หลายประการ ขณะนี้เราอยู่ในย่านใจกลางเมืองที่พลุกพล่าน หากเกิดอุบัติเหตุขึ้นมา เราจะเผยตัวตนได้ ดังนั้นที่นี่จึงอาจไม่เหมาะสำหรับการทำการทดลองครับ"

"นอกจากนี้ ชุดอุปกรณ์เสริมพลังที่เออร์สกินเคยใช้ควบคู่กับเซรุ่มซูเปอร์โซลเยอร์นั้น ใช้พลังงานไฟฟ้ามากกว่าเครื่องจำศีลเครื่องเดิมของผมเสียอีก ดังนั้นเราจำเป็นต้องย้ายไปยังสถานที่แห่งใหม่และจัดเตรียมอุปกรณ์เสริมพลังขึ้นมาอีกครั้ง ทั้งหมดนี้ต้องใช้เวลาครับ"

"นั่นไม่ใช่ปัญหา! ขนย้ายทุกอย่างไปให้หมด คืนนี้เราจะย้ายไปที่ฐาน 033 ที่นั่นตอบโจทย์ความต้องการของคุณทุกอย่างค่ะด็อกเตอร์โซลา ในขณะเดียวกัน ด็อกเตอร์ช่วยบอกคูทัลด้วยว่าต้องการเครื่องมือและวัสดุอะไรบ้าง แล้วให้เขาเป็นคนจัดเตรียม"

เซียนน่ารู้สึกว่าการสร้างซูเปอร์โซลเยอร์คนใหม่นั้นอยู่แค่เอื้อมและดูจะรีบร้อนมาก

ดังนั้นเธอจึงตอบตกลงตามคำขอของด็อกเตอร์โซลาทุกประการ เพียงหวังว่าจะสามารถบ่มเพาะซูเปอร์โซลเยอร์ออกมาได้โดยเร็วที่สุด

"ท่านผู้นำครับ ผมขออาสาสมัครเข้ารับการดัดแปลงด้วยเซรุ่มซูเปอร์โซลเยอร์เองครับ โปรดมอบโอกาสที่หาได้ยากยิ่งนี้ให้แก่ผมด้วย"

ในตอนนั้นเอง คูทัลก็รีบก้าวออกมาและเสนอตัวอย่างกระตือรือร้นที่อยากจะเป็นหนูทดลองในการดัดแปลงด้วยเซรุ่ม

เซียนน่ามองสำรวจรูปร่างของคูทัลตั้งแต่หัวจรดเท้า จากนั้นก็จ้องไปที่ใบหน้าของเขา พลางเลียริมฝีปากสีแดงฉานดุจโลหิตที่ดูเซ็กซี่ของเธอแล้วกล่าวว่า

"ตกลง! นายมอบหมายงานที่เหลือของฐานนี้ซะ แล้วเตรียมย้ายตามพวกเราไปคืนนี้"

หลังจากพูดจบ เซียนน่าก็ไม่รู้ว่านึกถึงเรื่องดี ๆ อะไรขึ้นมา เธอเดินออกจากห้องปฏิบัติการไปพร้อมกับวินเทอร์โซลเยอร์ บัคกี้ โดยมีรอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้า

คูทัลเองก็เดินตามหลังเซียนน่าไปด้วยความตื่นเต้น พลางลอบสำรวจทรวดทรงองค์เอวที่โค้งเว้าของเซียนน่าอย่างเงียบ ๆ

เมื่อเห็นว่าทุกคนเดินลับตาไปแล้ว ลีโอจึงรั้งตัวด็อกเตอร์โซลาที่กำลังจะกลับไปทำงานต่อเอาไว้แล้วถามว่า

"อาจารย์ครับ เมื่อกี้ที่ผมได้ยินอาจารย์อธิบายค่าพารามิเตอร์ในการทดลองกับหนู อาจารย์บอกว่ากล้ามเนื้อในตัวหนูมีการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วผิดปกติ เรื่องนี้ถือเป็นเรื่องปกติไหมครับ?"

ด็อกเตอร์โซลานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกระซิบตอบว่า

"อันที่จริง ครูเองก็ไม่รู้ว่ามันปกติไหม เพราะก่อนที่เออร์สกินจะหนีไป เขาได้ลบข้อมูลการทดลองส่วนใหญ่ออกไปจนหมด"

"อย่างไรก็ตาม เซรุ่มที่สตาร์คสร้างขึ้นใหม่นี้สามารถเสริมสร้างการทำงานของเซลล์ในสิ่งมีชีวิตได้จริง ๆ และผลการทดสอบชุดนี้ก็สอดคล้องกับข้อมูลการทดลองที่หลงเหลืออยู่"

"แต่ครูไม่สามารถรับประกันได้ว่า จะสร้างซูเปอร์โซลเยอร์ได้สำเร็จหรือไม่ มันยังขึ้นอยู่กับผลลัพธ์สุดท้ายอยู่ดี"

ลีโอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามหยั่งเชิงดูว่า

"ถ้าอย่างนั้น อาจารย์ครับ ผมขออนุญาตดูเซรุ่มซูเปอร์โซลเยอร์ด้วยตาตัวเองหน่อยได้ไหมครับ?"

"แน่นอนอยู่แล้ว! ตอนทำการทดลอง ครูยังต้องให้นายมาเป็นผู้ช่วยอยู่ดี เพราะฉะนั้นจะดูตอนนี้เลยก็ไม่เป็นไร"

พูดจบ ด็อกเตอร์โซลาก็พาลีโอเข้าไปในห้องปฏิบัติการ หยิบหลอดทดลองเซรุ่มที่ปิดผนึกไว้ออกมาส่งให้ลีโอ

ลีโอรับหลอดทดลองมาไว้ในมือและพินิจพิจารณาดูอย่างละเอียดต่อหน้าต่อตา

เซรุ่มซูเปอร์โซลเยอร์ดูเหมือนของเหลวสีแดงเข้มที่มีเส้นใยสีม่วงปนอยู่จาง ๆ

มันเป็นไปไม่ได้เลยที่ลีโอจะไม่รู้สึกอิจฉา เมื่อเห็นว่าเซรุ่มมหัศจรรย์นี้อาจจะสร้างซูเปอร์โซลเยอร์ขึ้นมาได้

ตอนที่ทำภารกิจแบล็ควิโดว์สำเร็จ ลีโอได้พลาดการดัดแปลงร่างกายด้วยเซรุ่มไป ซึ่งเขารู้สึกเสียดายมาก บางทีนี่อาจจะเป็นอีกโอกาสหนึ่งที่จะทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้น!

"วิเคราะห์พลังจักรกล"

วินาทีต่อมา ลีโอพยายามใช้วิธีวิเคราะห์เซรุ่มซูเปอร์โซลเยอร์ที่อยู่ในมือ

[กำลังวิเคราะห์... การวิเคราะห์เสร็จสิ้น ยินดีด้วย คุณได้รับพิมพ์เขียว "หลอดทดลองแก้วอินทรีย์ชนิดหนา" และความรู้ "วัสดุแก้วอินทรีย์"]

ลีโอ: ...

หลังจากพบว่าการวิเคราะห์พลังจักรกลไม่ได้ผลกับเซรุ่มในมือ ลีโอจึงลองใช้ทักษะหยั่งรู้พลังจักรกลแทน แต่เขาก็ทำได้เพียงสังเกตเห็นว่าเซรุ่มนั้นมีพลังงานมหาศาลซึ่งมากกว่าของเหลวทั่วไป และพลังงานนั้นกำลังเคลื่อนที่อย่างไม่เป็นระเบียบ

นอกเหนือจากนั้น เขาก็ไม่ได้อะไรเพิ่มมาเลย

ลีโอเบะปาก แล้ววางเซรุ่มกลับคืนลงในตู้แช่แข็งเพื่อเก็บรักษาไว้ ก่อนจะหันไปผายมือให้ด็อกเตอร์โซลาเพื่อแสดงให้เห็นว่าเขาไม่ได้พบเห็นอะไรเป็นพิเศษ

ด็อกเตอร์โซลาพาลีโอออกจากห้องปฏิบัติการ แล้วกล่าวกับเขาว่า

"คืนนี้เราจะอพยพกันแล้ว นายเองก็กลับไปเก็บข้าวของที่จำเป็นต้องพกไปด้วยเถอะ ไม่ต้องเอาไปเยอะหรอก ครั้งนี้เราจะไปฐานทัพที่มีขนาดไม่เล็กไปกว่าคฤหาสน์ตระกูลมู่เจียงถัง ซึ่งที่นั่นมีทุกอย่างเตรียมไว้พร้อมหมดแล้ว"

เมื่อได้ฟัง ลีโอก็รู้สึกเอะใจและถามด้วยน้ำเสียงที่ติดจะบ่นเล็กน้อยว่า

"เราต้องกลับไปใช้ชีวิตอยู่ใต้ดินอีกแล้วเหรอครับ? ครั้งนี้เราคงไม่ได้จะหนีออกจากสหรัฐอเมริกาไปเลยใช่ไหม?"

"ครั้งนี้ไม่ใช่ใต้ดินหรอก แต่เป็นถ้ำน่ะ อีกอย่างเราจะยังไม่ไปจากสหรัฐอเมริกาในตอนนี้ ไฮดราโฉมใหม่ถือกำเนิดขึ้นมาจากหน่วยชีลด์ และเรายังต้องพึ่งพาหน่วยชีลด์เพื่อแย่งชิงทรัพยากรและความลับจำนวนมหาศาลอยู่"

"อาจารย์ครับ องค์กรของเรามีฐานทัพลับอยู่กี่แห่งกันแน่? แล้วใครในหน่วยชีลด์ที่เป็นคนของไฮดราบ้างครับ?"

"องค์กรมีฐานทัพลับอยู่มากมาย กระจัดกระจายอยู่ทั่วทุกมุมโลก ส่วนเรื่องที่ว่าใครในหน่วยชีลด์ที่เป็นคนของเราบ้างนั้น ทั้งหมดล้วนเป็นความลับ ในตอนนี้มีเพียงคุณหนูเซียนน่ากับครูเท่านั้นที่รู้ ดังนั้นครูยังไม่สามารถเปิดเผยข้อมูลนี้ให้นายทราบได้"

"แต่ขอแค่ปฏิบัติตัวให้ดี สักวันนายก็จะได้รู้เอง ครูน่ะมีความหวังในตัวนายมากนะ"

ลีโอพบว่าเขาไม่สามารถสืบหาความลับอะไรได้เลย จึงกล่าวอำลาด็อกเตอร์โซลาและเตรียมตัวกลับไปยังห้องปฏิบัติการของตนเพื่อเก็บของ

เมื่อลีโอเดินไปถึงประตู ด็อกเตอร์โซลาก็พลันพูดขึ้นมาอีกครั้งว่า

"ลีโอ ตอนเย็นอย่าลืมมาช่วยครูตรวจสอบระบบเครื่องจำศีลด้วยนะ เพราะตอนกลางคืนจะไม่มีเวลาจำศีล ครูเลยต้องนอนพักผ่อนล่วงหน้าสักสองชั่วโมง"

ลีโอตอบตกลงอย่างว่าง่าย แล้วจึงเดินออกจากห้องปฏิบัติการของด็อกเตอร์โซลาไป