บทที่ 14 ปฏิบัติการสะกดรอยตาม

บทที่ 14 ปฏิบัติการสะกดรอยตาม

ลิซานน่าแอบเดินตามหลังเอ็ดและมิร่าไปอย่างเงียบเชียบ พยายามค้นหาความจริงว่ามันเกิดอะไรขึ้นระหว่างคนทั้งสองกันแน่

"ทำไมพี่มิร่าถึงมาซื้อของกับเอ็ดล่ะ หรือว่าจะเป็น... การเดท!" ลิซานน่ารู้สึกว่าตนเองเดาความจริงได้ถูกต้อง จึงค่อยๆ ย่องเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด เพื่อพยายามเงี่ยหูฟังว่าทั้งคู่กำลังคุยเรื่องอะไรกัน

"จะว่าไปนะมิร่า ตอนที่เธอชวนฉันมาร่วมภารกิจเมื่อกี้ เธอได้คุยกับน้องๆ ของเธอหรือยัง พวกเขาตกลงไหม" เอ็ดเอ่ยถามมิร่าขึ้นมาลอยๆ

"ยังเลย แต่พวกเขาคงจะยอมรับแหละ เพราะยังไงเวทมนตร์ของนายก็สำคัญกับภารกิจนี้มาก ถ้ามันไม่ได้จริงๆ ครั้งนี้เราก็แค่ไปกันโดยไม่มีพวกเขาก็ได้ มีนายอยู่ด้วยแบบนี้ ถ้าเราเจออันตราย นายก็แค่พาลูกค้าของเราหนีไปก็พอแล้ว" มิร่าแสดงสีหน้าที่บ่งบอกว่า 'ฉันคิดเรื่องนี้มาดีแล้ว อย่าพูดอะไรอีกเลย'

"เอาเป็นว่า รีบซื้อของให้เสร็จแล้วกลับกันเถอะ อย่าลืมมาเจอกันที่สถานีรถไฟตอนเช้ามืดวันมะรืนนี้ล่ะ!"

"ตกลง ตกลง" เอ็ดไม่มีข้อคัดค้านใดๆ

เนื่องจากกำลังสะกดรอยตามอยู่ ลิซานน่าจึงไม่ได้อยู่ใกล้มากนักและได้ยินเพียงเศษเสี้ยวของประโยคสนทนาเท่านั้น "มิร่า... กับฉัน... ด้วยกัน... พี่น้อง... ตกลง" "ยังไม่ได้บอก... น่าจะยอมรับ... ถ้าไม่... ไม่มีพวกเขา... ยังสามารถ... หนีไปด้วยกัน... เจอกันที่สถานีวันมะรืนนี้..."

โลกของลิซานน่าพลันพังทลายลง ไม่เพียงแต่พี่สาวของเธอจะถูกสงสัยว่ากำลังมีความรัก แต่พี่สาวยังวางแผนจะทิ้งเธอและเอลฟ์แมนเพื่อหนีตามกันไปหากพวกเขาไม่เห็นด้วย!

ลิซานน่าลนลานในทันที เธอเลิกสะกดรอยตามแล้วรีบวิ่งกลับบ้านเพื่อไปหาพี่ชาย

"แย่แล้ว! พี่เอลฟ์แมน! พี่มิร่า... พี่มิร่า เธอ—!" ลิซานน่าตะโกนบอกเอลฟ์แมนที่กำลังรอพวกเธอพากันกลับบ้าน ขณะที่วิ่งเข้าบ้านมาด้วยอาการหอบเหนื่อย

"เกิดอะไรขึ้นกับพี่สาว บอกฉันเร็วเข้า ลิซานน่า!" เอลฟ์แมนเริ่มวิตกกังวลเช่นกัน เขาพุ่งตัวออกมาจับไหล่ลิซานน่าแล้วถามด้วยความร้อนรน

"พี่มิร่า... เธอกำลังมีความรัก!"

"อะไรนะ! หล่อนบังอาจเดท—เดี๋ยวนะ? มีความรักงั้นเหรอ? พี่มิร่าน่ะนะ? กับใครล่ะ? แล้วทำไมเธอถึงดูเป็นกังวลขนาดนั้นถ้าพี่มิร่าจะมีแฟน" เอลฟ์แมนทำท่าเหมือนจะระเบิดอารมณ์ออกมา แต่แล้วก็ตระหนักได้ว่ามิร่าไม่ได้ตกอยู่ในอันตราย เขาจึงสงบสติอารมณ์ลงและถามรายละเอียดจากลิซานน่าเกี่ยวกับสิ่งที่เธอเห็น

"หมายความว่าพี่สาวไปซื้อของกับเอ็ดคนนั้น แล้วเธอก็ได้ยินพวกเขาคุยกันงั้นเหรอ? เอ็ดคนนั้นถามพี่มิร่าว่าพวกเราจะตกลงให้พวกเขาคบกันไหม และพี่มิร่าก็บอกว่าถ้าพวกเราไม่ตกลง พวกเขาจะขึ้นรถไฟหนีตามกันไป!" เอลฟ์แมนสรุปความออกมาได้ตรงกับที่ลิซานน่าเข้าใจพอดิบพอดี

"ทำไมพี่ทำแบบนี้ได้! พี่มิร่าเห็นพวกเราเป็นตัวอะไร? ถ้าพี่ต้องการไขว่คว้าความสุข พวกเราย่อมไม่ขวางทางพี่อยู่แล้ว! ใช่ไหม ลิซานน่า?" เอลฟ์แมนรู้สึกเสียใจอยู่บ้าง เพราะการถูกพี่สาวแท้ๆ ไม่ไว้วางใจขนาดนี้มันค่อนข้างบีบคั้นหัวใจ

"อื้อ หนู ก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน พอพี่กลับมา พวกเรามาคุยกับพี่พร้อมกันเถอะ พวกเราจะไม่คัดค้านการตามหาความสุขของพี่เลย" ลิซานน่ารีบพยักหน้าเห็นด้วย

"แล้วถ้าพวกเขาหนีไป พวกเขาจะไปอยู่ที่ไหนกัน? แล้วเรื่องค่าใช้จ่ายล่ะ? พวกเขาคงไม่ต้องไปใช้ชีวิตอย่างลำบากยากจนหรอกใช่ไหม?" ลิซานน่าตั้งมั่นว่าจะต้องเกลี้ยกล่อมมิร่าให้ล้มเลิกการตัดสินใจที่จะ 'หนีตามกันไป' ให้ได้

"จะว่าไป พวกเราจะพักที่ไหนกัน? ตั้งแคมป์หรือว่าผู้จ้างวานจัดหาที่พักให้? แล้วใครจะเป็นคนจ่ายค่าอาหาร... ทำไมไอ้ของชิ้นนี้มันถึงแพงนักนะ?" เอ็ดมองไปที่กระเป๋ามิติใบเล็กที่มีความจุประมาณหนึ่งลูกบาศก์เมตรซึ่งติดป้ายราคาไว้ที่ 60,000 จีเวล แล้วบ่นพึมพำถึงความยากจนของตนเอง "ภารกิจล่าสุดได้มา 2 ล้านจีเวล จ่ายหนี้ไป 1 ล้าน อีก 3 แสนสำหรับคุไนสั่งทำพิเศษ... ถ้าไอ้นี่ราคา 6 แสน ฉันก็จะเหลือเงินแค่แสนเดียว หลังจากหักค่าอาหารแล้ว ฉันจะไม่มีเงินพอจ่ายค่าเช่าเดือนหน้าด้วยซ้ำ! นี่ฉันถังแตกขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?"

"ดูเหมือนเอ็ดจะมีหนี้สินมากกว่าล้านจีเวลเลยนะ พี่มิร่าคงไม่ได้วางแผนจะเลี้ยงดูเขาทั้งสองคนด้วยเงินของตัวเองหรอกใช่ไหม?" เอลฟ์แมนเริ่มกังวลเล็กน้อย

"นั่นคือผลจากการที่นายก่อเรื่องทะเลาะกับเกรย์ไงล่ะ ฉันยังพอมีเงินเหลืออยู่บ้าง นายอยากจะยืมไหม" มิร่าเอ่ยขึ้นขณะมองดูเอ็ดที่กำลังจ้องกระเป๋ามิติพลางกำกระเป๋าสตางค์ของตัวเองไว้แน่นและถอนหายใจ

"ไม่ว่ายังไงก็ตาม พวกเราต้องกล่อมพี่ให้เปลี่ยนใจให้ได้ตอนที่พี่มิร่ากลับมา พวกเราคือครอบครัวนะ! ตราบใดที่พวกเขามีความจริงใจให้กัน พวกเราตกลงแน่นอน!" ลิซานน่าและเอลฟ์แมนสบตากัน สองพี่น้องที่บรรลุข้อตกลงกันได้แล้วอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มออกมา

เมื่อมองดูเอ็ดที่ยอมกัดฟันซื้อกระเป๋าใบนั้น มิร่าจึงเอ่ยว่า "เอาล่ะ งั้นฉันกลับก่อนนะ ฉันยังต้องไปบอกลิซานน่ากับเอลฟ์แมนเรื่องที่พวกเราจะตั้งทีมด้วยกัน"

"ปกติพวกเธอสามคนไปทำภารกิจด้วยกันใช่ไหม ครั้งนี้พวกเขาจะยอมให้ฉันเข้าร่วมด้วยเหรอ" เอ็ดถามอย่างสบายๆ

"แน่นอนสิ พวกเราคือครอบครัวนะ!" มิร่านึกถึงน้องทั้งสองคนที่เธอคอยดูแลจนเติบโตมาด้วยกัน แล้วรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ

หลังจากแยกทางกับเอ็ด มิร่าก็กลับบ้านด้วยความสบายใจ เพียงเพื่อจะพบว่าลิซานน่าและเอลฟ์แมนกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารด้วยสีหน้าเคร่งเครียดและดูจมอยู่ในความคิด

"กลับมาแล้วจ้า! ทุกคนทำอะไรกันอยู่เหรอ? กำลังคิดว่าจะกินอะไรเป็นมื้อเย็นกันดีล่ะสิ?" มิร่าถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นขณะนั่งลง

'หนูพูดไม่ออกเลย! พี่เอลฟ์แมน! เร็วเข้า! พี่ถามสิ!' ลิซานน่าขยิบตาให้เอลฟ์แมนอย่างบ้าคลั่ง เมื่อได้รับสัญญาณขอความช่วยเหลือ เอลฟ์แมนก็กระแอมไอแล้วพูดว่า "พี่ครับ เรื่องมื้อเย็นเอาไว้ก่อนเถอะ พี่มีอะไรจะบอกพวกเราไหม?"

"เอ๊ะ? พวกเธอรู้แล้วเหรอ?" มิร่ารู้สึกงงเล็กน้อยแต่ก็เตรียมจะอธิบายให้ชัดเจน "คือว่าฉันวางแผนไว้ว่าจะ... กับผู้ชายที่ชื่อเอ็ดคนนั้น..."

"อา... ลิซานน่าบังเอิญไปเห็นพี่สองคนน่ะ สรุปว่าเป็นเอ็ดจริงๆ ด้วย..." เอลฟ์แมนตกใจที่เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงและพูดแทรกมิร่าขึ้นมา "แล้วพี่มีความคิดเห็นยังไงครับ?"

"ฉันเหรอ? ฉันว่ามันก็ดีนะ เขาเหมาะสมมากเลยล่ะ" มิร่าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบออกไปตรงๆ

"งะ... งั้นเหรอ... เหมาะสมมากเลยเหรอ... แล้วพวกเราล่ะ? พวกเราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปใช่ไหม!" ลิซานน่าอดไม่ได้ที่จะโพล่งขึ้นมาเสียงดัง

"แน่นอนสิ แต่ถ้าพวกเธอไม่ตกลง เราก็คงต้อง..."

"พวกเราคือครอบครัวนะ! จะไม่ตกลงได้ยังไง!" เอลฟ์แมนพูดด้วยน้ำเสียงที่เริ่มมีอารมณ์ "พี่ดูถูกพวกเราเกินไปแล้ว ตราบใดที่พี่มีความสุข พวกเราก็ยอมรับได้เต็มที่อยู่แล้ว!"

"เอ๊ะ? จริงเหรอ? อื้ม ถ้าพวกเธอยอมรับได้ก็ดีแล้ว..." มิร่ารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่เธอไม่สามารถระบุได้ว่ามันคืออะไร

"จะว่าไปนะพี่มิร่า พี่สองคนเริ่มกันตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ?" เมื่อเห็นว่าปัญหาหลักคลี่คลายแล้ว หัวใจที่รักการสอดรู้สอดเห็นของลิซานน่าก็ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง

"เริ่มอะไรเหรอ?" มิร่าทำหน้าสงสัย

"พี่กับเอ็ดไง!" ลิซานน่ารีบพูด ใบหน้าเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น แม้เอลฟ์แมนจะไม่ได้พูดอะไร แต่ท่าทางของเขาที่โน้มตัวมาข้างหน้าพร้อมเงี่ยหูฟังก็แสดงให้เห็นว่าเขาเองก็อยากรู้เหลือเกินว่าพี่สาวของเขาไปตกหลุมรักหมอนั่นตอนไหน

"ก็เมื่อเช้านี้เอง ฉันเจอเขาที่กิลด์เลยลองถามดูว่าเขาตกลงไหม หลังจากเขาลังเลอยู่พักหนึ่ง เขาก็ตอบตกลง" มิร่าสรุปสั้นๆ

"แค่เมื่อเช้านี้เองเหรอ?? แล้วพี่เป็นฝ่ายเริ่มก่อนด้วยเนี่ยนะพี่มิร่า?? แถมเขายังมีการลังเลอีกเหรอ??" ลิซานน่าและเอลฟ์แมนอุทานออกมาด้วยความตกตะลึงพร้อมกัน

"?" มิร่ายิ่งงุนงงหนักกว่าเดิม

"พี่ครับ!" เอลฟ์แมนทนต่อไปไม่ไหวแล้ว เขาทุบโต๊ะแล้วลุกขึ้นยืน "ผมกับลิซานน่าไม่คัดค้านที่พี่จะมีความสุขหรอกนะ แต่การคิดเรื่องจะหนีตามกันไปหลังจากรู้จักกันได้แค่เพียงวันเดียวเนี่ย มันไม่เร็วไปหน่อยเหรอครับ!"

"??...!!!"

เอาละ ตอนนี้กลายเป็นมิร่าเองที่ทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว