บทที่ 6 - ระบบนี้มันเก่าตรงไหนเนี่ย มันโคตรเจ๋งไปเลยต่างหาก!

บทที่ 6 - ระบบนี้มันเก่าตรงไหนเนี่ย มันโคตรเจ๋งไปเลยต่างหาก!

★★★★★

ครั้งนี้ระบบไม่ตอบสนองใดๆ ทั้งสิ้น นั่นก็หมายความว่า...ไม่ได้

การเล่นวิดีโอของปี 2010 ตอนนี้น่าจะเป็นกระบวนการที่แสดงรายละเอียดได้ชัดเจนที่สุดแล้ว

มันจำลองเรื่องราวหลังจากปี 2010 ของเขาออกมาคร่าวๆ ซึ่งจริงๆ แล้วมันก็ครอบคลุมมากๆ ทั้งการแอบหนีออกจากบ้าน นั่งรถไฟ ไปสอบสายการแสดง แถมยังกดกรอความเร็วได้ด้วย

ความเร็วสองเท่า ห้าเท่า และเร็วสุดที่ยี่สิบเท่า

เหมือนกับการดูหนังเลย แถมยังกดย้อนกลับ กดเล่นภาพสโลว์โมชั่นได้อีกต่างหาก

แต่การเล่นภาพสโลว์โมชั่นไม่ใช่การทำให้รายละเอียดชัดเจนขึ้นนะ มันคือการทำภาพช้า...ให้อารมณ์เหมือนดูหนังแบบความเร็วศูนย์จุดห้าเท่าหรือศูนย์จุดสองห้าเท่าอะไรทำนองนั้น

"แล้วมันจะมีประโยชน์บ้าอะไรวะ"

"ฉันว่าแล้วเชียว ระบบนี้มันพังไม่เป็นท่าเลย!"

แผนการรวยทางลัดของเฉินจิ่นเป็นอันต้องหยุดชะงักลงเพียงเท่านี้ เขาถึงกับนึกโกรธเกลียดตัวเองขึ้นมานิดๆ ว่าทำไมเมื่อก่อนถึงไม่มีนิสัยชอบซื้อลอตเตอรี่นะ

ไม่อย่างนั้นในประสบการณ์อนาคตปี 2010 นี้ก็ต้องมีภาพตอนเขาซื้อลอตเตอรี่โผล่มาให้เห็นบ้างแล้ว

แล้วจากนั้น...

"ฝันกลางวันไปเถอะ!"

"ตอนนี้ฉันก็น่าจะสร้างปรากฏการณ์ผีเสื้อขยับปีกเปลี่ยนแปลงอะไรไปบ้างแล้วใช่ไหม"

ในเมื่อมีระบบแล้ว ชีวิตต่อจากนี้ของเขาก็ต้องเปลี่ยนไปอย่างแน่นอน

แถมอีกอย่าง...คิดว่าลอตเตอรี่มันจะซื้อถูกกันได้ง่ายๆ หรือไง

ต่อให้ในวิดีโอมีภาพตอนซื้อลอตเตอรี่ แถมมีตัวเลขให้เห็นชัดๆ ลองทายดูสิว่าสุดท้ายแล้วจะถูกรางวัลไหม

พอเฉินจิ่นลองคิดทบทวนดู เขาก็รู้สึกปลงตกขึ้นมาบ้าง

"พยายามเข้าไอ้หนุ่ม!"

"อย่างน้อยเส้นทางนักแสดงสายนี้ พอมีระบบแล้วก็น่าจะง่ายกว่าชีวิตในอนาคตที่เห็นเยอะล่ะนะ!"

เฉินจิ่นถอนหายใจเงียบๆ ภายในวิดีโออนาคตปี 2010 ตรงหน้า จู่ๆ ก็ปรากฏภาพประสบการณ์ของเขาที่เหิงเตี้ยนขึ้นมา

ทุกวันต้องวิ่งไปรับงานที่ศูนย์บริการนักแสดงตอนตีสี่ มีฉากไปสอบใบอนุญาตนักแสดง แล้วก็กลับมาถึงห้องเช่าซอมซ่อเล็กจิ๋วด้วยความเหนื่อยล้าในตอนสี่ทุ่ม

น่าเวทนาสุดๆ กิจกรรมบันเทิงเพียงอย่างเดียวก็คือการเล่นมือถือทุกวัน

"เอ๊ะ"

"หยุด หยุดก่อน หยุดเดี๋ยวนี้!"

จู่ๆ เฉินจิ่นก็เห็นภาพหนึ่ง อนาคตของเขากำลังนอนอยู่บนเตียงไม้กระดานแข็งๆ ในห้องเช่า แถมยังใช้มือถือดูการแข่งขันฟุตบอลอยู่ด้วย

ฟุตบอลโลกงั้นเหรอ

"นี่มันฟุตบอลโลกใช่ไหม"

งานอดิเรกปกติของเฉินจิ่นคือการเตะฟุตบอล แต่ตอนนี้อยู่มัธยมปลายปีสามแล้วก็เลยไม่ได้เตะ แต่ฟุตบอลก็ยังเป็นกีฬาที่เขาชื่นชอบมาตลอด ถึงแม้ทีมชาติจีนจะไม่เอาไหนก็ตามที

แต่การดูฟุตบอลโลกมันเกี่ยวอะไรกับทีมชาติจีนด้วยล่ะ

"เดือนมิถุนายน!"

"ใช่แล้ว เดือนมิถุนายนปีนี้มีฟุตบอลโลกพอดี!"

เฉินจิ่นเหลือบมองไทม์ไลน์ของวิดีโอบนหน้าจอจำลอง วันที่ 12 มิถุนายน

เหมือนฟุตบอลโลกปีนี้จะเริ่มเตะวันที่ 10 มิถุนายนจริงๆ ใช่ไหมนะ

"ภาพที่หยุดไว้นี่ขยายได้ไหม"

พรึ่บ

ความคิดนี้เพิ่งจะแล่นเข้ามาในหัว วิดีโอที่หยุดไว้ก็ขยายใหญ่ขึ้นมาทันที เฉินจิ่นมองเห็นภาพการแข่งขันบนหน้าจอมือถือชัดเจน

"ฝรั่งเศส...เจอกับอุรุกวัย นี่มันธงชาติฝรั่งเศสนี่นา!"

"ศูนย์ประตูต่อศูนย์ นาทีที่แปดสิบเจ็ดเหรอ"

"เชี่ย นี่...นี่เรื่องจริงปะเนี่ย"

จิตใจของเฉินจิ่นที่ตอนแรกสงบนิ่ง จู่ๆ ก็ร้อนรุ่มขึ้นมาทันที

ถ้านี่เป็นฟุตบอลโลกเดือนมิถุนายนในอนาคตจริงๆ ฝรั่งเศสเตะกับอุรุกวัยเสมอศูนย์ประตูต่อศูนย์ในนาทีที่แปดสิบเจ็ด นั่นก็หมายความว่า...

"ฉันแทงบอลได้งั้นสิ"

"พระเจ้าช่วย!"

เริ่มนั่งไม่ติดแล้ว

ใครบอกว่าระบบนี้มันรุ่นคุณปู่ ระบบนี้มันโคตรจะเจ๋งไปเลยต่างหาก

ของโคตรดี!

"เล่นต่อ เอาแบบสโลว์โมชั่นนะ!"

คราวนี้เฉินจิ่นกลับมาตั้งตารอกับวิดีโออนาคตนี่อีกครั้ง

และก็เป็นไปตามคาด นี่คือฉากที่เฉินจิ่นในอนาคตกำลังดูฟุตบอลโลกอยู่ในห้องเช่าที่เหิงเตี้ยน ถึงวิดีโอจะผ่านไปอย่างรวดเร็วแค่สิบกว่าวินาที แต่มันก็มีภาพแคปหน้าจอที่สำคัญมากๆ อยู่ภาพหนึ่ง

คะแนน!

ช่วงที่เฉินจิ่นพักกองจากการถ่ายละคร เขาหยิบมือถือขึ้นมาดูคะแนน บนนั้นมีผลการแข่งขันอยู่หลายคู่

แถมคู่ชิงชนะเลิศดันเป็นสเปนเจอกับเนเธอร์แลนด์ด้วย

"แค่นี้ก็พอแล้ว!"

"แค่คะแนนไม่กี่คู่นี้กับทีมแชมป์และรองแชมป์ ก็พอให้ฉันรวยเละแล้ว!"

"ถ้านี่เป็นฟุตบอลโลกที่จะเกิดขึ้นในอนาคตจริงๆ ล่ะก็นะ!"

เฉินจิ่นกำหมัดแน่น เดิมทีเขารู้สึกว่านี่คือภาพยนตร์ชีวประวัติอนาคตสุดรันทดของเขา แต่ตอนนี้มันกลับดูมีค่าขึ้นมาทันตาเห็น

อนาคตเป็นตัวแทนของความเป็นไปได้ทุกสิ่ง

ขนาดฟุตบอลโลกยังมี แล้วพวกหนังหรือซีรีส์ที่ดังๆ ในอนาคตล่ะ...ในฐานะนักแสดง เฉินจิ่นก็ต้องติดตามเรื่องพวกนี้อยู่แล้วใช่ไหมล่ะ

ลองคิดในมุมของตัวเองดูสิ

อย่างน้อยเฉินจิ่นก็คิดว่าด้วยนิสัยและความชอบของตัวเอง ต่อให้ไม่มีเงินไปดูหนังในโรง เขาก็คงหาโหลดเถื่อนมาดูแน่ๆ!

และก็เป็นอย่างที่คิด วิดีโอถัดมาพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าความคิดของเฉินจิ่นนั้นถูกต้อง

นิสัยชอบดูหนังของเฉินจิ่นไม่ได้เปลี่ยนไปเลย ทุกวันเขากลับมานอนที่ห้องเช่า แต่ตอนกลางวันบางทีก็มีเวลาพักตอนเที่ยง เขามักจะใช้เวลาว่างดูหนังหรือซีรีส์อะไรพวกนี้ วันไหนไม่มีงานก็ดูเหมือนกัน

เพราะมันไม่มีอะไรให้ทำแล้วจริงๆ

เฉินจิ่นจดจำชื่อซีรีส์และหนังบางเรื่องเอาไว้

เรื่องมฤตยูหิมะ ไซอิ๋ว อวตาร กระสุนสั่งตาย...ความจริงไม่จำเป็นต้องจดลงกระดาษหรอก

หนึ่งคือมันเสี่ยงที่จะความลับแตก สองคือระบบรุ่นปู่นี้สามารถเปิดดูได้ตลอดเวลา

อย่างมากก็แค่กดเข้าไปหาดูใหม่

"โคตรสุดยอด!"

"ถึงประสบการณ์ในปี 2010 นี้จะดูได้แค่ในมุมมองของฉันในอนาคต มองไม่เห็นเหตุการณ์สำคัญอื่นๆ บนโลกเลยก็เถอะ!"

"แต่มันก็เพียงพอที่จะค้นหาช่องทางธุรกิจและโอกาสในอนาคตได้ตั้งเยอะ!"

"บางทีตอนที่ดูมือถือก็ยังมีข่าวสารบางอย่างขึ้นมาให้เห็นด้วย..."

แถมเส้นทางนักแสดงนี้ ก็เป็นเส้นทางอนาคตที่เหมาะกับเฉินจิ่นที่สุดในตอนนี้จริงๆ

ระบบมีรางวัลให้ แถมเขายังรู้ว่าซีรีส์เรื่องไหนดัง นี่ช่วยการันตีตัวเลือกในการรับงานแสดงของเขาได้เลย ถึงแม้จะไม่แน่ว่าจะถูกเลือกให้แสดง แต่ซีรีส์มีตั้งเยอะตั้งแยะ ยังไงมันก็ต้องมีโอกาสสักครั้งแหละน่า

แบบนี้ดีกว่านักแสดงคนอื่นที่รับงานมั่วๆ ไปเรื่อยตั้งเยอะ

"แถมที่สำคัญที่สุดก็คือเรื่องลิขสิทธิ์!"

"มีหนังและซีรีส์ดังๆ ตั้งหลายเรื่อง รอให้มีเงินมีอำนาจเมื่อไหร่ ก็ไปกว้านซื้อลิขสิทธิ์มาได้เลย!"

ไม่ได้บอกว่าเฉินจิ่นจะโด่งดังเปรี้ยงปร้างหรือกลายเป็นจักรพรรดิจอเงินอะไรทำนองนั้นหรอกนะ ตอนนี้คิดเรื่องพวกนั้นมันยังเร็วเกินไป แต่ยังไงชีวิตก็ไม่น่าจะแย่เกินไปแน่ๆ

เรื่องเงินยังไงก็ต้องหาได้อยู่แล้ว แล้วในวงการนี้คนมีเงินกับคนไม่มีเงินนี่ต่างกันราวฟ้ากับเหวเลยนะ

อย่างน้อยตอนนี้เฉินจิ่นก็มีระบบ มีข้อมูลอนาคตคอยสนับสนุน การจะโด่งดังย่อมง่ายกว่าคนอื่นเยอะ ถึงแม้เฉินจิ่นจะพอรู้เรื่องในวงการมาบ้างว่าเรื่องเงินทุนกับเส้นสายคนคอยดันมันสำคัญมาก ซึ่งนี่ก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เฉินจิ่นยังคงต้องระมัดระวังตัว

แต่การที่เขาสามารถการันตีได้ว่าตัวเองมีเงินและมีข้อมูล แค่นี้ก็เพียงพอที่จะก้าวไปได้ไกลกว่าคนส่วนใหญ่ในวงการนี้แล้ว

"คราวนี้ยิ่งต้องสอบสายการแสดงให้ติดเข้าไปใหญ่!"

"นักศึกษาที่จบตรงสาย โรงเรียนนี่แหละคือแหล่งคอนเนคชันชั้นยอด..."

จู่ๆ เฉินจิ่นก็รู้สึกขึ้นมาแวบหนึ่งว่าชีวิตในอนาคตของเขาดูมีแรงฮึดสู้ขึ้นมาเยอะเลย

อย่างน้อยก็ไม่ต้องเคว้งคว้างเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว ที่สอบเข้ามหาลัยไม่ได้ พ่อแม่ก็ผิดหวังที่เขาไม่ได้ดั่งใจ...แต่ตอนนี้เขามีเป้าหมายที่แน่วแน่และชัดเจนแล้ว

"ถ้าเทียบกับการที่ระบบมอบภารกิจเพื่อพัฒนาความสามารถของฉันแล้ว ไอ้ภาพยนตร์ชีวประวัติชีวิตในอนาคตนี่มีค่ามหาศาลกว่าเยอะเลย!"

เฉินจิ่นดูช่วงปี 2010 จบอย่างรวดเร็ว แล้วก็เริ่มเปิดดูประสบการณ์ของปี 2011 ต่อ

"เฉินจิ่น มากินข้าวได้แล้ว!"

แต่ตอนนั้นเอง เสียงตะโกนเรียกจากชั้นล่างก็ทำให้เฉินจิ่นต้องหยุดชะงักทันที

"กินข้าวเสร็จค่อยกลับมาดูต่อ ไม่ต้องรีบหรอก!"

"พอดีเลย จะได้คุยกับแม่เรื่องนี้ให้รู้เรื่อง..."

เฉินจิ่นเก็บหน้าจอจำลองของระบบลง แล้วเดินลงไปข้างล่าง

ตัวเขาเองยังไม่ทันสังเกตเลยว่าตั้งแต่ได้รับรู้ข้อมูลบางอย่างในอนาคต ตัวเขาก็กลายเป็นคนที่มีความมั่นใจเพิ่มขึ้นเยอะมาก

ขนาดเดินยังมีรังสีความมุ่งมั่นแผ่ซ่านออกมาเลย...

[จบแล้ว]