บทที่ 2 - อนาคตของตัวเอง

บทที่ 2 - อนาคตของตัวเอง

★★★★★

"ผีหลอกหรือไง"

เฉินจิ่นผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียงอย่างรวดเร็ว

จู่ๆ ก็มีหน้าจอโฮโลแกรมที่หน้าตาเหมือนหน้าต่างในเกมเด้งขึ้นมาตรงหน้า พร้อมกับข้อความสีขาวที่ปรากฏขึ้นมาทีละบรรทัด

และยังมีเสียงเครื่องจักรดังขึ้นมาพร้อมกันเหมือนเมื่อกี้เป๊ะ

[อายุ 18 ปี นายไม่สนใจคำคัดค้านอย่างหนักของคนในครอบครัว ตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยวไปสอบเข้าวิทยาลัยศิลปะถึงสิบสามแห่งอย่างหนานอี้ ชั่งซี่ เป่ยเตี้ยน จงซี่ และอื่นๆ แต่กลับไม่มีที่ไหนผ่านการสอบรอบแรกเลยสักแห่งเดียว!]

[นายไม่มีหน้ากลับไปสู้หน้าคนที่บ้าน แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้ จึงหนีไปเป็นนักแสดงประกอบที่เหิงเตี้ยนเพียงลำพัง วางแผนว่าจะสอบใหม่ในปีที่สองและมุ่งมั่นที่จะพิสูจน์ตัวเองให้พ่อแม่เห็นให้ได้!]

[ที่เหิงเตี้ยน นายต้องออกไปทำงานตั้งแต่เช้าตรู่และกลับมาตอนดึกดื่นทุกวัน เช่าห้องอยู่รวมกับคนอื่น นอนในห้องเช่าที่มีแค่แผ่นไม้ปูเตียง ต้องตื่นตั้งแต่ตีสี่เพื่อไปรับงานที่ศูนย์บริการนักแสดง!]

นอกเหนือจากเสียงแล้ว บนหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้า ภายใต้ข้อความเหล่านั้นยังมีภาพวิดีโอที่ถูกกรอไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วปรากฏขึ้นมาด้วย

มันชัดเจนมากราวกับเป็นภาพยนตร์ที่เฉินจิ่นรับบทเป็นนักแสดงนำเสียเอง แต่ตัวเอกในนั้นก็คือตัวเขาเองที่กำลังเผชิญกับความล้มเหลวจากการสอบเข้า เจ็บปวดจนต้องลุกขึ้นมาเตรียมตัวสอบใหม่และเดินทางไปที่เหิงเตี้ยน

จากนั้นก็ต้องไปเจอกับอุปสรรคมากมายที่เหิงเตี้ยน

[อายุ 19 ปี นายสะสมประสบการณ์การแสดงที่เหิงเตี้ยนมาได้หนึ่งปี รับบทเป็นตัวประกอบมาแล้วกว่าร้อยบทบาท ทั้งศพ ขันที ฮ่องเต้ นึกว่าครั้งนี้จะสอบติด แต่สุดท้ายก็ตกตั้งแต่รอบแรกอีกครั้ง!]

"เป็นไปได้ยังไง"

"เป็นตัวประกอบมาตั้งปีนึงแล้วยังสอบไม่ติดอีกเหรอ"

เฉินจิ่นชักจะไม่เชื่อแล้ว เขาเผลอยื่นมือไปกดที่ข้อความนั้น แล้วก็พบว่ามันมีข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาอีก

[ต้องการดูรายละเอียดเส้นทางการสอบเข้าวิทยาลัยศิลปะตอนอายุ 19 ปีหรือไม่ ใช่ หรือ ไม่ใช่]

"เชี่ย ทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอ"

"ใช่!"

เฉินจิ่นไม่ลังเลเลยสักนิด ตอนนี้เขายังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง แต่สติสัมปชัญญะบอกเขาว่าเขากำลังเจอกับเรื่องมหัศจรรย์เหนือธรรมชาติเข้าให้แล้ว

นิยายออนไลน์ในปี 2010 ยังไม่มีพล็อตเรื่องแนวระบบเลย แน่นอนว่าเฉินจิ่นย่อมต้องงุนงงเป็นธรรมดา

[อายุ 19 ปี นายเริ่มสอบเข้าวิทยาลัยศิลปะเป็นครั้งที่สอง เริ่มจากจงฉวนซึ่งเป็นสถาบันเฉพาะทางที่จัดการสอบสายศิลปะเป็นแห่งแรกของประเทศ!]

[การสอบรอบแรกของจงฉวนคือการทดสอบพื้นฐานความรู้ด้านวัฒนธรรม เนื้อหาการสอบประกอบไปด้วยวรรณกรรม ประวัติศาสตร์ และปรัชญา เนื่องจากนายไม่ได้เตรียมตัวอ่านหนังสือทบทวนความรู้ด้านนี้มาก่อน นายจึงสอบได้แค่ 32 คะแนน!]

เฉินจิ่นถึงกับพูดไม่ออก

โคตรจะน่าขายหน้าเลย!

32 คะแนน มันมากกว่าคะแนนสอบปลายภาควิชาภาษาอังกฤษของเขาแค่สองคะแนนเองนะ

"แล้วไงต่อ"

[แห่งที่สองคือจงซี่ การสอบรอบแรกเน้นไปที่ทักษะด้านเสียง การพูด การเคลื่อนไหว และการแสดง ทั้งสี่อย่างนี้ไม่ผ่านเกณฑ์เลยสักอย่าง!]

[แห่งที่สามคือเป่ยเตี้ยน การสอบรอบแรกคือการแนะนำตัวและการท่องบท นายก็ยังไม่ผ่านอีก!]

[แห่งที่สี่...]

"พอแล้ว!"

"ข้ามไปเลย..."

เฉินจิ่นรับไม่ได้จริงๆ ไปวิ่งรอกเป็นตัวประกอบที่เหิงเตี้ยนมาตั้งปีนึงแต่กลับสอบไม่ผ่านแม้แต่รอบแรก การสอบสายศิลปะมันจะยากอะไรขนาดนี้เนี่ย

"อายุ 20 ปี ขอดูตอนอายุ 20 หน่อย!"

[อายุ 20 ปี นายยังเตรียมตัวสอบใหม่อีกครั้ง นำประสบการณ์จากความล้มเหลวสองครั้งก่อนมาเป็นบทเรียน นายตั้งใจจะหาเงินไปลงเรียนคอร์สฝึกอบรมทักษะเฉพาะทาง!]

[ด้วยเหตุนี้ ทุกๆ วันหยุดสุดสัปดาห์นายจึงไปเรียนที่สมาคมนักแสดงเหิงเตี้ยน และเอาเงินที่หามาได้ไปลงเรียนคอร์สฝึกอบรมด้านเสียง การพูด การเคลื่อนไหว และการแสดงอีกมากมาย!]

"แบบนี้สิเข้าท่า!"

"นี่แหละสิ่งที่ฉันน่าจะทำ!"

เฉินจิ่นถือว่าเป็นคนที่มีความมุ่งมั่นเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน ตอนเด็กๆ เพื่อที่จะได้ดูหนัง เขาถึงกับซ่อมเครื่องเล่นดีวีดีเองเป็นตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว

ครั้งนี้เฉินจิ่นคิดว่าตัวเองน่าจะสอบติดวิทยาลัยศิลปะสักแห่งได้แล้วล่ะ

[ครั้งนี้นายเตรียมตัวมาอย่างดีเยี่ยม นายไม่ได้สมัครสอบทุกสถาบัน แต่เลือกสอบแค่บางแห่งเท่านั้น อย่างจงฉวน เป่ยเตี้ยน จงซี่ ทว่าจงซี่นายก็ตกตั้งแต่รอบแรกอีกครั้ง ส่วนจงฉวนกับเป่ยเตี้ยนตกตอนรอบสอง...]

เฉินจิ่นถึงกับช็อก

บ้าเอ๊ย อุตส่าห์ตั้งใจเรียนไปทำงานไปตั้งหนึ่งปีเต็มๆ กลับยังสอบไม่ติดอีกเหรอเนี่ย

มาตรฐานการสอบสายศิลปะมันจะสูงปรี๊ดเกินไปแล้วมั้ง

"ช่างเถอะ ขอดูตอน 21 ก็ได้!"

"ขอดูตอน 21..."

เฉินจิ่นเลือกที่จะกดดูต่อ แต่สายตากลับเหลือบไปเห็นข้อความบรรทัดแรกสุดบนหน้าจอโฮโลแกรมเสียก่อน

[อายุสามสิบแปดปี ไม่ประสบความสำเร็จในชีวิตเลยสักอย่าง เนื่องจากโฮสต์พยายามอย่างหนักในเส้นทางอาชีพนักแสดงมาโดยตลอด...]

"ให้ตายเถอะ อย่าบอกนะว่าฉันสอบจนอายุ 38 แล้วก็ยังไม่ติด"

เฉินจิ่นเพิ่งจะนึกขึ้นมาได้ เขาแทบจะสติแตก

เขารีบกดดูเรื่องราวตอนอายุ 21 ปีทันที

โชคดีที่ครั้งนี้เขาสอบติดแล้ว เขาสอบติดวิทยาลัยหนานก่วงที่อยู่ในมณฑลเดียวกัน ส่วนจงซี่กับเป่ยเตี้ยนก็ยังสอบตกเหมือนเดิม

แต่ว่าสอบเอ็นทรานซ์ไม่ติด

ก็คือคะแนนสอบเอ็นทรานซ์ไม่ถึงเกณฑ์ สอบได้แค่ร้อยกว่าคะแนน ทำให้พลาดโอกาสเข้าเรียนในวิทยาลัยศิลปะไปอีกครั้ง

"อนาถเกินไปแล้ว!"

"ร้อยกว่าคะแนนแกทำไปได้ยังไงเนี่ย"

"นี่คืออนาคตของฉันจริงๆ เหรอ"

แม้เฉินจิ่นจะไม่อยากเชื่อ แต่พอดูประวัติช่วงอายุ 18 ถึง 21 ปีแล้ว มันก็เป็นสิ่งที่คนนิสัยแบบเขาพอจะทำได้จริงๆ นั่นแหละ

หัวดื้อ ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา แต่เขาก็ยังไม่อยากจะเชื่ออยู่ดี

นี่อาจจะเป็นแค่การแกล้งกันเล่นก็ได้!

"จะปั่นหัวฉันใช่ไหม จะปั่นประสาทฉันใช่ไหมเนี่ย"

[อายุ 22 ปี สอบตกอีกครั้ง...]

[อายุ 23 ปี เนื่องจากอายุเกินเกณฑ์จึงถูกวิทยาลัยหลายแห่งปฏิเสธ ในที่สุดนายก็ตัดสินใจว่าจะไม่สอบเข้าวิทยาลัยศิลปะอีกแล้ว แต่จะตั้งใจทำงานที่เหิงเตี้ยน โดยเริ่มจากการเป็นนักแสดงประกอบเพื่อค้นหาโอกาสของตัวเอง!]

[อายุ 24 ปี ยังคงเป็นนักแสดงประกอบเหมือนเดิม!]

[อายุ 25 ปี หลังจากล้มลุกคลุกคลานที่เหิงเตี้ยนมาเจ็ดปี อาศัยรูปร่างหน้าตาที่ดูดี ในที่สุดก็ก้าวขึ้นมาเป็นนักแสดงประกอบฉากหน้าได้สำเร็จ!]

[อายุ 26 ปี ด้วยความพยายามของตัวเอง นายจึงสอบผ่านการเป็นนักแสดงสมทบพิเศษได้สำเร็จ!]

เฉินจิ่นไล่ดูไปทีละปีๆ จนกระทั่งถึงอายุ 38 ปี!

เขาก็ยังคงเป็นแค่นักแสดงสมทบพิเศษเหมือนเดิม แต่ประสบการณ์การเป็นนักแสดงประกอบกว่าสิบปี ทำให้เขากลายเป็นนักแสดงสมทบพิเศษระดับท็อปที่มีชื่อเสียงในเหิงเตี้ยนและเมืองหลวง วันไหนดวงดีรับงานเยอะก็มีรายได้หลักพันหยวนเลยทีเดียว

แต่ยังไม่ได้แต่งงาน และแน่นอนว่ายังไม่มีลูก บทบาทที่ดีที่สุดที่เคยได้รับก็คือบทตัวร้ายในซีรีส์ขนาดสั้น บทท่านเศรษฐีในเรื่องลูกเขยจ้าวราชันย์มังกร บทท่านประธานในเรื่องประธานจอมเผด็จการตกหลุมรักฉันวัยหมดประจำเดือน บทท่านประธานวัยกลางคนคือบทพระเอกเพียงบทเดียวที่เขาเคยเล่นในชีวิตนี้!

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย

ซีรีส์สั้น ท่านประธาน ลูกเขยราชันย์มังกร แถมยังมีวัยหมดประจำเดือนอีก

เฉินจิ่นดูแล้วรู้สึกงุนงงไปหมด ละครในอนาคตมันจะทำลายล้างศีลธรรมอันดีงามขนาดนี้เลยเหรอ

[โฮสต์เฉินจิ่น ระบบพลิกบทบาทจากตัวประกอบสู่ยอดนักแสดงติดตั้งเสร็จสมบูรณ์แล้ว!]

[ต้องการเปิดใช้งานเพื่อพลิกชีวิตหลังจากอายุ 38 ปีหรือไม่]

[ใช่ หรือ ไม่ใช่]

"ฉันเพิ่งจะ 18 เองนะเฟ้ย!"

"ถ้าเปิดใช้งานแล้วต้องรอจนถึงอายุ 38 ถึงจะพลิกชีวิตได้เหรอ"

"แล้วไอ้ระบบบ้าบอนี่ชื่อมันจะยาวไปไหน เรียกสั้นๆ ว่าระบบจักรพรรดิจอเงินไม่ได้หรือไง"

เฉินจิ่นมองดูข้อความสีขาวบนหน้าจอโฮโลแกรมโดยไม่ได้ลังเลอะไรมากนัก เขาไม่รู้ว่าไอ้นี่มันคืออะไร แต่รู้สึกว่ามันเหมือนเครื่องย้อนเวลาจากโลกอนาคตอะไรทำนองนั้น

นี่คงเป็นเครื่องจักรที่ส่งมาเพื่อดัดแปลงเขาหรือเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของเขาล่วงหน้าล่ะมั้ง

แต่เครื่องจักรที่ว่าดันอยู่ในหัวของเขา เขาลองเอื้อมมือไปปัดหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้า แต่มือกลับทะลุผ่านหน้าจอไปได้

ระบบนี่ชื่อมันจะดูโบราณไปหน่อย แต่มองดูแล้วมันล้ำยุคมาก เหมือนเป็นเทคโนโลยีขั้นสูงจากอนาคตเลย

"ใช่!"

เฉินจิ่นก็อยากรู้เหมือนกันว่าไอ้ระบบเก่าคร่ำครึนี่มันคืออะไรกันแน่

ถ้าต้องรอจนอายุ 38 ปีถึงจะได้พลิกชีวิต งั้นเขาคงไม่ไปสอบเข้าวิทยาลัยศิลปะอะไรนั่นแล้วล่ะ

ล้อเล่นหรือเปล่า ชีวิตในอนาคตอนาถขนาดนั้น ใครมันจะไปอยากได้ล่ะ

ถึงรายได้จะค่อนข้างสูง วันละตั้งพันกว่าหยวน แต่ก็ต้องทนตกระกำลำบากมาตั้งสิบกว่าปี มันไม่ง่ายเลยนะ

ติ๊ง!

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์เฉินจิ่น ที่ได้ทำการเปิดใช้งานระบบพลิกบทบาทจากตัวประกอบสู่ยอดนักแสดงสำเร็จ!]

[เฉินจิ่น เพศชาย อายุ 38 ปี สถานภาพโสด]

"อ๊าก หยุดนะเว้ย!"

"18 โว้ย!"

"ฉันเพิ่งจะอายุ 18!"

เฉินจิ่นโวยวายประท้วง แต่ระบบกลับไม่แก้ไขข้อมูล แถมยังมีข้อความเด้งขึ้นมาอีก

[ตอนอายุ 38 ปี นายรู้สึกเสียใจมากที่ตอนนั้นไม่ฟังคำเตือนของพ่อแม่ ทะเลาะกับที่บ้านอย่างรุนแรงและหนีออกจากบ้านไปด้วยความโกรธเป็นสิบๆ ปีโดยไม่ยอมกลับไปหาพวกเขาเลย เมื่อคิดได้นายก็รู้สึกผิดต่อพ่อแม่มากที่ไม่ได้อยู่ดูแลพวกท่าน!]

[ภารกิจ] วางมือจากงานแล้วกลับบ้านไปอยู่เป็นเพื่อนพ่อแม่

[จบแล้ว]