WOW : ราชันย์ต่างภพ ตอนที่ 11

ระดับของกรอมเพิ่มขึ้นเป็น 4 นอกเหนือจากค่าความสามารถของเขาจะเพิ่มขึ้นแล้ว เขายังได้รับแต้มทักษะ ซึ่งเซียวอวี๋ก็เลือกที่จะเพิ่มให้กับโจมตีจุดตาย

เป็นผลให้อัตราการโจมตีจุดตายของกรอมเพิ่มขึ้นเป็น 30% จากเดิมที่ 15% ในฐานะเบรดมาสเตอร์แล้ว นี่เป็นทักษะสำคัญสำหรับการสร้างความเสียหายอย่างมาก

เซียวอวี๋เองก็เลื่อนขึ้นเป็นระดับที่ 3 เขาได้รับค่าความสามารถอิสระมา 10 จุดและแต้มทักษะอีก 2 แต้ม

เขาเลือกที่จะเพิ่ม 3,4,4 ให้กับ ความแข็งแกร่ง ความคล่องตัว และความอดทนตามลำดับ

หลังจากที่พิจารณาอย่างรอบคอบแล้ว เขาก็ได้เพิ่มทั้ง 2 แต้มทักษะให้กับวินด์วอร์ค ซึ่งนั่นทำให้ทักษะวินด์วอร์คของเขาอยู่ที่ระดับ 3 และนั่นทำให้ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นมาถึง 150%

"ฮ่าๆ คราวนี้แหละการถ้ำมองก็จะสะดวกสบายมากยิ่งขึ้น ฮ่าๆ...จุ๊จุ๊ พี่สะใภ้สี่คิดจะจัดการข้าหรือ? ไม่มีวัน! ฮ่าๆ" เซียวอวี๋หัวเราะขึ้นอย่างหยิ่งผยอง

ถึงกระนั้นก็ตาม เหตุผลที่แท้จริงก็คือ ร่างกายของเขายังค่อนข้างที่จะอ่อนแออยู่ นั่นจึงเป็นเหตุผลให้เขาต้องสามารถหลบหนีได้อย่างรวดเร็วหากเผชิญหน้ากับอันตราย

หากเขาต้องการที่จะอัพเกรดความเร็วของเขาแล้วล่ะก็ ในอนาคตเขาจะต้องลงแต้มค่าความสามารถไปที่ความคล่องตัว

เซียวอวี๋ตัดสินใจที่จะเรียนรู้เกี่ยวกับทักษะดาบ และหลังจากนั้น เขาก็จะขึ้นเป็นปรมาจารย์ดาบด้วยการช่วยเหลือของทักษะอมนิแสลชและโจมตีจุดตาย

มีวัยรุ่นคนไหนบ้างที่ไม่เคยฝันถึงการเป็นอัศวินขี่ม้าขาว? เซียวอวี๋กำลังเดินตามความฝันในวัยเด็ก

ถึงกระนั้นก็ตาม เมื่อการซุ่มโจมตีสิ้นสุดลง เซียวอวี๋ก็รู้สึกหดหู่ แม้ว่าเขาจะได้ค่าคุณความดีมาถึง 500 แต้ม แต่มันก็ยังขาดอยู่อีก 200 แต้มเพื่อที่จะสร้างฐานทัพที่สอง

แล้วอีก 200 แต้มที่เหลือฉันจะไปหาได้จากที่ไหนอีกนะ?

"ดูเหมือนว่าฉันยังต้องออกเยี่ยมเยียนกลุ่มโจรอีกสักกลุ่มล่ะนะ" เซียวอวี๋ลองนับคำนวณในใจ นอกจากนี้ สิ่งเดียวที่ดินแดนของเขานั้นไม่เคยขาดแคลนก็คือพวกโจร มีพวกมันกระจัดกระจายอยู่ทุกหนทุกแห่ง

เซียวอวี๋ออกคำสั่งให้นักรบออร์คออกค้นหาสถานที่ซ่อนสมบัติ เขาได้เรียกฟ็อกซ์ให้ออกมาช่วยในการค้นหาครั้งนี้ด้วย

ในสนามรบนั้น ฟ็อกซ์เป็นเพียงตัวไร้ประโยชน์ หากแต่เขากลับมีจมูกในการดมกลิ่นหาสมบัติได้ดีอย่างยิ่ง เซียวอวี๋ได้สั่งนักรบออร์คคอย "ดูแล" ฟ็อกซ์ ตลอดการรบในครั้งนี้

ฟ็อกซ์นั้นก็เต็มใจที่จะช่วยเซียวอวี๋ในการค้นหาสมบัติ เขาเคยเข้ามาที่ค่ายแห่งนี้ครั้งหนึ่งพร้อมกับผู้นำคนเก่าของเขา ซึ่งระหว่างค่ายของเขาและค่ายแห่งนี้ก็มีมิตรภาพระหว่างกันไม่น้อย

เป็นผลให้ฟ็อกซ์คุ้นเคยกับสถานที่แห่งนี้ นอกจากนี้ความสามารถในการจดจำของเขายังดีมาก

เกือบทุกสิ่งที่มีค่าภายในค่ายถูกนำออกมาโดยฝีมือของฟ็อกซ์

เซียวอวี๋ฉีกยิ้มกว้างขณะที่มองไปที่กองเหรียญทองจำนวนมากที่อยู่เบื้องหน้า

เขาได้รับเหรียญทองกว่า 20,000 เหรียญจากค่ายแห่งนี้ นอกจากนี้เขายังได้รับอาหาร เครื่องนุ่งห่ม และวัสดุอีกเป็นจำนวนมาก เซียวอวี๋รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่พบว่าผู้นำโจรได้นำเสื้อคลุมจำนวนมากกลับมาให้แก่เขา คราวนี้เขาก็จะสามารถให้นักรบออร์คสวมใส่ผ้าคลุมทับได้แล้ว

เซียวอวี๋คิดว่ามันจะช่วยอำพรางพวกนักรบออร์คได้ในระดับหนึ่ง

"ยังมีค่ายโจรอยู่แถวๆนี้อีกหรือไม่?" เซียวอวี๋พอใจอย่างมากที่สามารถกวาดล้างพวกโจรได้เกือบ 500 คนในคราวเดียว เป็นผลให้เขาคาดหวังที่จะไป "หยิบยืม" ค่าคุณความดีมาจากพวกโจรจนเพียงพอเสียก่อน

"มีอยู่ใกล้ๆนี้ขอรับ แต่การจะจัดการกับพวกมันกลับไม่ง่ายนัก" ฟ็อกซ์รู้สึกลังเลในใจขณะที่เขากล่าวกับเซียวอวี๋

"เป็นพวกโจรวิเศษจากที่ใดกันฉันถึงไม่สามารถไปแตะต้องพวกมันได้? นายท่านผู้นี้นั้นคือผู้ปกครองดินแดน! ตัวบัดซบพวกนั้นนับเป็นตัวอะไร?" หลังเซียวอวี๋ได้รับชัยชนะติดต่อกัน เขาจึงต้องการจะจัดการปัญหาให้หมดไปในคราวเดียว

"พวกมันมีกันไม่มากขอรับ เท่าที่ข้าทราบก็มีเพียงสามถึงสี่ร้อยคน.....หากแต่ข้าได้ยินมาว่า เบื้องหลังของโจรกลุ่มนี้ก็คือ จักรวรรดิเมฆาตะวันตกขอรับ พวกมันนั้นเป็นกองทหารม้าชั้นยอด ดังนั้นจึงไม่มีผู้ใดคิดไปยุ่มย่ามกับพวกมัน" ฟ็อกซ์อธิบายออกมา

"ทหารม้า?" เซียวอวี๋พึมพำ แน่นอนว่านักรบออร์คนั้นเหนือกว่าทหารราบ อย่างไรก็ตาม มันจะเป็นหนังคนละม้วนทันทีหากต้องปะทะกับกองทหารม้าที่สวมใส่อุปกรณ์ชั้นยอด

ยิ่งไปกว่านั้น หากเขาทุ่มกำลังเข้าปะทะจริงๆแล้วล่ะก็ จำนวนของนักรบออร์คที่เสียชีวิตจะมีมากมาย

"ลองไปตรวจสอบพวกมัน" เซียวอวี๋ตัดสินใจเดินหน้าต่อ เขาจำเป็นอย่างเร่งด่วนที่จะหาค่าคุณความดีให้ครบ 1000 แต้ม ถึงตอนนั้นเขาจะสามารถสร้างฐานทัพแห่งที่สอง และอัญเชิญทิรันด้าที่เขาใฝ่ฝันออกมาได้

เขาสั่งให้นักรบออร์ค 20 นายขนพวกสมบัติและสิ่งของนำกลับไปที่ฐาน ส่วนนักรบที่เหลือรวมถึงฟ็อกซ์จะมุ่งหน้าไปยังค่ายของโจรแห่งถัดไป

ค่ายโจรนั้นกว่าจะถึงต้องใช้เวลาเดินทางไปราว 2 ชั่วโมง ซึ่งมันก็ไม่ใช่ค่ายธรรมดาทั่วไป มันเป็นค่ายที่รายล้อมไปด้วยภูเขา นั่นเป็นผลให้ค่ายแห่งนั้นง่ายต่อการป้องกันและยากต่อการตีหัก

ตัวค่ายนั้นตั้งอยู่บนเนินเขาสูงแต่ก็อยู่บนพื้นราบ พวกเขาสามารถมองเห็นพวกโ๗รเดินเข้าออกค่ายและได้ยินเสียงม้าร้องเป็นครั้งคราว

"มันเป็นการสิ้นคิดที่จะส่งพวกนักรบออร์คตรงขึ้นไปบนเนินเขาเพื่อเผชิญหน้ากับศัตรูโดยตรง มันจะเกิดความสูญเสียเป็นอย่างมาก"

เซียวอวี๋เริ่มประเมินขุมกำลังของฝ่ายตนและฝ่ายศัตรู แม้ว่าพวกนักรบออร์คจะแข็งแกร่ง แต่พวกเขานั้นไม่มีชุดเกราะและอาวุธของพวกเขาก็ค่อนข้างย่ำแย่ เขาย่อมไม่มีวันจะทนเห็นกองทัพที่เขาพึ่งสร้างต้องมาดับสูญไปต่อหน้า

"ฉันจะเข้าไปสำรวจด้านในกับกรอมดูก่อน" เซียวอวี๋และกรอมเปิดใช้วินด์วอร์คเพื่อลอบเข้าไปสำรวจภายในค่าย

ก่อนหน้านี้เขาไม่สามารถติดตามกรอมได้ทันแม้ว่าเขาจะใช้วินด์อวร์คแล้วก็ตาม อีกทั้งกรอมยังคอยวิ่งอย่างช้าๆเพื่อรอเขา เนื่องจากความคล่องตัวของกรอมนั้นสูงเป็นอย่างมาก เมื่อรวมกับโบนัสความเร็ว 50% ที่ได้จากวินด์วอร์คแล้วเขาก็ยิ่งว่องไวขึ้นกว่าเดิม

แต่มาบัดนี้ เซียวอวี๋มีความเร็วเพิ่มขึ้นถึง 150% จากการเปิดใช้วินด์วอร์ค และสามารถติดตามกรอมได้อย่างทัดเทียม

พวกยามที่ประตูเพียงรู้สึกถึงลมวูบหนึ่งพัดผ่านพวกเขาไป แต่พวกเขาก็ไม่สามารถรับรู้ถึงตัวตนของกรอมและเซียวอวี๋ได้

เซียวอวี๋มองสำรวจค่ายแห่งนี้ แล้วเขาก็ตระหนักได้ว่ากองโจรกลุ่มนี้นั้นแตกต่างจากพวกโจรทั้งสองกลุ่มที่เขาได้กวาดล้างไปแล้วอย่างสิ้นเชิง สมุนของโจรกลุ่มนี้ดูแข็งแกร่งและยังสวมเครื่องแบบอย่างมีระเบียบ เกราะคุณภาพดีของพวกเขาส่องแสงเงาวับ พวกมันดูราวกับกองทัพทหารมากกว่าพวกโจรขี่ม้า

เซียวอวี๋พยักหน้าขณะที่มองไปรอบๆ โจรสองกลุ่มแรกนั้นเกิดจากการรวมตัวของชาวบ้านธรรมดาทั่วไป หากแต่โจรกลุ่มนี้นั้นเป็นกองทหารที่ได้รับการฝึกของจริง

"ดูเหมือนว่าฟ็อกซ์จะพูดถูก เบื้องหลังของพวกมันอาจจะเป็นจักรวรรดิเมฆาตะวันตกจริงๆ"

จักรวรรดิเมฆาตะวันตกเป็นอาณาจักรที่แข็งแกร่งเฉกเช่นเดียวราชวงศ์พยัคฆ์คำรน อย่างไรก็ตามพวกเขากลับไม่ได้ใส่ใจในดินแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือมากนักเนื่องจากความหนาวเหน็บของดินแดนนี้

อย่างไรก็ตามดินแดนที่หนาวเหน็บนี้อยู่ภายใต้การปกครองของเซียวอวี๋

........................

.......................

เซียวอวี๋ใช้วินด์วอร์คเดินสำรวจเข้าไปที่ส่วนลึกของค่าย และเขาก็ตัดสินใจได้ว่า การเผชิญหน้ากับกองโจรกลุ่มนี้จะทำให้กองทัพออร์คของเขาต้องย่อยยับ

"กองทหารม้านั้นแข็งแกร่งกว่าทหารราบจริงๆ" เซียวอวี๋ครุ่นคิดขณะมองดูคอกม้าที่เต็มไปด้วยม้าจำนวนมาก

แต่ไม่นานรอยยิ้มที่ดูชั่วร้ายก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเซียวอวี๋

"กลับกันก่อน เราจะเข้าโจมตีพวกมันในค่ำคืนนี้!" เซียวอวี๋ตัดสินใจดำเนินการตามแผนทันที

เซียวอวี๋นำนักรบออร์คมากกว่า 100 นายลอบเข้าใกล้ค่ายของพวกโจร พวกมันทั้งหมดนั่งลงและรอฟังคำสั่งของเซียวอวี๋ ขณะที่เขาและกรอมได้ปีนกำแพงลอบเข้าไปในค่าย

กำแพงไม้ของค่ายนี้นั้นไม่ได้สูงมากนัก บางทีพวกมันอาจจะทะนงตนเกินไปและคิดว่าคงไม่มีผู้ใดกล้าเข้าโจมตีพวกมัน ดังนั้นพวกมันจึงไม่ได้เสริมกำแพงของค่ายมากมายนัก อย่าไรก็ตามนี่เป็นข้อผิดพลาดเล็กๆที่ทำให้เซียวอวี๋และกรอมสามารถลอบเข้าไปในค่ายได้อย่างราบรื่น

กรอมนั้นสามารถปีนข้ามกำแพงที่สูงสามเมตรได้อย่างง่ายดาย แม้ว่าความเร็วของเซียวอวี๋จะเพิ่มขึ้นจากวินด์วอร์ค หากแต่ว่ามันกลับไม่ได้ช่วยในเรื่องของการกระโดด

ด้วยเหตุนั้น เป็นผลให้กรอมต้องปีนกลับออกมาและแบกเซียวอวี๋ข้ามกำแพงไป

"โธ่เว้ย! ช่างน่าอนาถแท้!"

เซียวอวี๋และกรอมแฝงตัวไปตามเงามืดเพื่อมุ่งตรงไปยังคอกม้า เซียวอวี๋ไม่ได้รีบเร่งดำเนินการขณะที่เขาสังเกตุสถานการณ์อย่างระมัดระวัง พวกเขาพบว่าที่นั่นมีพวกโจรเดินลาดตระเวนอยู่

แม้ว่าพวกมันจะเป็นทหารชั้นยอด แต่พวกมันก็ยังไม่ใช่คู่มือของกรอม เขาใช้วินด์วอร์คลอบเข้าไปทางด้านหลังและปาดคอหอยพวกมันทีละคน พวกมันไม่สามารถส่งเสียงร้องเตือนใดๆได้ก่อนที่จะสิ้นลมไป

หลังจากจัดการพวกหน่วยลาดตระเวนไปแล้ว เซียวอวี๋ก็ตรงไปที่คอกม้า และเขาก็จุดไฟขึ้นมาด้วยหินจุดไฟ