WOW : ราชันย์ต่างภพ ตอนที่ 3

เซียวอวี๋อดทนรอที่จะใช้วินด์วอร์คไม่ไหวแล้ว

เขาคิดถึงทักษะและร่างกายของเขาก็เริ่มจางลง ร่างของเขากลายเป็นโปร่งแสงและกลมกลืนไปกับทิวทัศน์โดยรอบ

แม้ว่าเขาจะไม่ได้ล่องหนโดยสมบูรณ์ก็ตาม มันก็ยังยากที่จะสังเหตุเห็นหากไม่เข้าประชิดตัวเขา

"เยี่ยม! ฮ่าฮ่า! คราวนี้ล่ะ เหล่าพี่สะใภ้จะรอดเงื้อมมือฉันไปได้ยังไง มีความสุขจัง ฮ่าๆ" เซียวอวี๋กำลังฝันถึงชีวิตที่ 'แสนสุข' มันกำลังรอคอยเขาอยู่! อีกครั้ง!

"น่าเสียดายที่ทักษะล่องหนระดับ 1 มีระยะเวลาแค่ 1 นาที แต่ยังโชคดีที่มันมีคูลดาวน์เพียง 5 วินาที หากใช้มันอย่างระมัดระวังย่อมไร้ปัญหาใดๆ" เซียวอวี๋ต้องการใช้แต้มทักษะอีก 1 แต้มในการเพิ่มระดับให้วินด์วอร์ค แต่เขาก็เปลี่ยนความคิดเพราะต้องการเรียนรู้ทักษะโจมตีเอาไว้บ้าง

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง เสียงของระบบก็ดังขึ้นขัดความคิดของเซียวอวี๋

"ก่อสร้างค่ายทหารสำเร็จแล้ว คุณต้องการว่าจ้างนักรบหรือไม่?"

"เยี่ยม! ในที่สุดก็สร้างเสร็จแล้ว เอาเลย พานักรบออร์ค 100 นายออกมาคำนับฉันเลย!" เซียวอวี๋กล่าวออกมาอย่างโอหัง

"เสียใจด้วย คุณมีทรัพยากรไม่เพียงพอ" เสียงของระบบราวกับน้ำเย็นที่เทราดศีรษะของเซียวอวี๋ ไม่พอนี่มันเอาหม้อฟาดหัวเขาด้วย!

"ตื่นเต้นจนลืมไปซะสนิทว่ามันต้องใช้ทรัพยากรด้วย" เซียวตรวจเช็คทรัพยากรที่ระบบแสดงขึ้น

รายการทรัพยากร: อาหาร 100,หิน 0,ไม้ 0,เหล็ก 0,เหรียญทอง 1000

"ฉันต้องเก็บเกี่ยวหิน ไม้และโลหะ ในเมื่อนี่ไม่ใช่เกมมันก็ต้องหามาจริงๆล่ะนะ" เซียวอวี๋ตระหนักได้แล้วว่าระบบของเกมนั้นดูเหมือนจะไม่สามารถครอบคลุมทุกสิ่งในโลกความจริงนี้ได้ มันยังมีกฏของโลกใบนี้อยู่

"มีนักรบออร์คเท่าไหร่ที่ฉันสามารถจ้างได้ด้วยเงิน 1000 เหรียญ?" เซียวอวี๋ถามขึ้น เหล่านักรบเป็นกุญแจสำคัญในสงครามที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคตอันใกล้นี้

"นักรบออร์ค 1 นาย ต้องการ 100 เหรียญ" ระบบให้ความกระจ่างทันที

"หือ ใช้ 100 เหรียญต่อนักรบ 1 นายสินะ" เซียวอวี๋รู้สึกหดหู่ ตอนนี้เขาสามารถว่าจ้างได้เพียง 10 นายเท่านั้น

"ฉันจะหาเหรียญทองได้จากที่ไหนบ้าง?" เซียวอวี๋ถามขึ้น เขาไม่ได้อยู่ในเกมและมันก็ไม่มีเหมืองทองเช่นเดียวกับในเกม ปัญหาใหญ่ตอนนี้กลับกลายเป็นเงินตรา

"สกุลเงินของโลกใบนี้สามารถใช้ทดแทนหรือแลกเปลี่ยนได้" ระบบตอบกลับ

"ก็มีเหตุผล เรากำลังอยู่ในโลกจริงๆนี่นะ ดังนั้นเกมและโลกแห่งความเป็นจริงจึงถูกเชื่อมโยงเข้าด้วยกัน แล้วหิน เหล็กและไม้ล่ะ? ฉันต้องทำเหมืองแร่หรือเปล่า?" เซียวอวี๋ถามขึ้นอีกครั้ง

"คุณสามารถเก็บรวบได้โดยใช้คนงานหรือรวบรวมจากในโลกจริง" ระบบคลายความสงสัยแก่เซียวอวี๋

"แล้วพวกนักรบต้องการอาหารไหม?" เซียวอวี๋เห็นว่าตอนนี้เขามีอาหารอยู่เพียง 100 เท่านั้น มันเพียงพอจะเลี้ยงพวกนักรบได้ไม่กี่วัน

"ต้องใช้ คุณจะต้องให้ที่พักพิงแก่เหล่าออร์คด้วย หากคุณไม่จัดหาทรัพยากรแก่พวกเขาเป็นเวลานาน คนงานและนักรบจะล้มตายเพราะขาดพลังงาน" ระบบอธิบาย

"ยุ่งยากจริงแฮะ" เซียวอวี๋คิดว่าเขาไม่จำเป็นต้องคอยดูแลพวกเขาเสียอีก แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะต้องคอยดูแลลูกสมุนเหล่านี้ให้ดีสักหน่อยแล้ว

ปัญหาคือเซียวอวี๋ไม่มีทรัพยากรใดๆในมือเลย ณ ตอนนี้ นอกจากนี้ยังมีปัญหาเรื่องเหมืองแร่ที่ใช้ขุดทองคำเพื่อแปลงเป็นเงินตราอีก ตอนนี้เขากำลังประสบปัญหาในเรื่องเงิน

"มันยังมีหนทางในการหาเงินอยู่....ฉันจำเป็นต้องสร้างอุโมงค์และโรงตีเหล็ก" เซียวอวี๋อยากจะร้องไห้ เขากำลังคิดหาวิธีพัฒนาฐานทัพของเขา ในเกมนับได้ว่าเขาคือสุดยอดผู้เชี่ยวชาญแห่งยุค หากแต่ในชีวิตจริง เขาแทบไม่ต่างไปจากมือใหม่ เขาต้องค่อยๆทำความเข้าใจและพัฒนาในโลกแห่งความเป็นจริง

หลังจากครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง เห็นได้ชัดว่าเป็นการยากที่จะพัฒนาฐานทัพและเตรียมรับมือกับสงครามที่จะเริ่มขึ้นในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าไปพร้อมกัน มันมีเวลาจำกัดอย่างยิ่ง

"ฉันคงต้องตรวจสอบทรัพย์สินในคลังเมืองเสียแล้ว วัสดุต่างๆก็ใช้รวบรวบจากพื้นที่โดยรอบ คนงานก็สามารถรวบรวมไม้จากป่าและหินจากพื้น ฉันต้องสร้างนักรบออร์คและทดสอบประสิทธิภาพในการต่อสู้ของพวกเขา" เซียวอวี๋ค่อยๆพิจารณาทีละเรื่อง

"สร้างนักรบออร์ค 10 นาย" เซียวอวี๋ออกคำสั่ง

เขาต้องให้ความสำคัญกับพวกนักรบ ปราศจากนักรบแล้ว แน่นอนว่าเขาย่อมไม่สามารถต่อกรกับกองทัพของแครี่ได้

ค่ายทหารเริ่มการผลิตนักรบออร์คทันที อย่างไรก็ตามเซียวอวี๋กำลังรู้สึกหดหู่ มันจำเป็นจะต้องใช้เวลาถึงครึ่งชั่วโมงในการส้รางนักรบออร์ค 1 นาย นั่นหมายความว่า ใน 1 วันเขาจะสามารถสร้างนักรบออร์คได้เพียง 48 นาย

"เอาเถอะ ตอนนี้ฉันยังไม่มีปัญญาสร้างนักรบทีละมากๆอยู่แล้ว เริ่มเลยแล้วกัน" เซียวอวี๋ออกคำสั่งให้เหล่าคนงานเริ่มตัดต้นไม้จากป่าใกล้ๆ จากนั้นเขาจึงออกสำรวจบริเวณโดยรอบพร้อมกับเบรดมาสเตอร์

กรอมคือฮีโร่คนแรกของเซียวอวี๋และเขาต้องการทดสอบความแข็งแกร่งของกรอม

เซียวอวี๋เดินลึกเข้าไปในหุบเขาพร้อมกรอม เขาต้องการนำกรอมไปฝึกในพื้นที่รกร้าง เนื่องจากกรอมเป็นตัวละครจากเกม นั่นหมายความว่าเซียวอวี๋สามารถเพิ่มระดับให้กับกรอมได้ ความแข็งแกร่งของเบรดมาสเตอร์จะเป็นที่ประจักษ์ในสนามรบอย่างดียามเมื่อเขามีระดับที่สูงขึ้น

...........

...........

พวกเขาเดินลึกเข้าไปในหุบเขาหลายสิบไมล์ เซียวอวี๋รู้สึกสองขาเหนื่อยล้า เขาไม่สามารถขี่ม้าเข้ามาได้ ดังนั้นผลลัพธ์จึงเป็นอย่างที่เห็น

"โชคดีที่ฉันยังสามารถยกระดับความแข็งแกร่งของตัวเองได้ ร่างกายนี้ยังอ่อนแอยิ่งกว่าร่างเดิมฉันเสียอีก"

ในขณะที่เซียวอวี๋ตัดสินใจที่จะหยุดพัก เขาก็ได้ยินเสียงคำรามของสัตว์ป่าดังมาจากในป่า

เซียวอวี๋หันมองไปยังทิศทางนั้น ที่ห่างออกไป 100 เมตร มันมีหมีสีน้ำตาลยักษ์กำลังจ้องมองเซียวอวี๋และกรอมอยู่

"อะฮ่า ได้เวลาทดสอบแล้ว" เซียวอวี๋ถูไม้ถูมือ แต่ในใจของเขากำลังรู้สึกหนาวสั่น นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตของเขาที่ต้องเผชิญกับหมีสีน้ำตาลยักษ์ในชีวิตจริง

เจ้าหมีนี่อาจจะตะปบเซียวอวี๋จนไส้ทะลักเลยก็ได้

หมีตัวนั้นดูใหญ่โตและเทอะทะ แต่มันกลับวิ่งเร็วเป็นอย่างมาก เพียงชั่วพริบตามันได้วิ่งใกล้เข้ามาแล้ว

กรอมคำรามและก้าวมาอยู่เบื้องหน้าของเซียวอวี๋ เขาเหวี่ยงดาบเข้าใส่หมีสีน้ำตาลทันที

โดยธรรมชาตินั้น ออร์คมีความก้าวร้าวตั้งแต่กำเนิดและปราศจากความเกรงกลัว กรอมเกิดมาในเผ่าพันธุ์ที่ชื่นชอบการต่อสู้ ยิ่งการต่อสู้รุนแรงมากขึ้นเท่าใด สายเลือดภายในกายยิ่งเดือดระอุมากขึ้นเท่านั้น

หมีสีน้ำตาลเป็นเพียงสัตว์ระดับ 1 เท่านั้น กรอมตวัดดาบ ก่อเป็นแผลหลายสายเกิดขึ้นบนร่างของหมีสีน้ำตาล หมีสีน้ำตาลพยายามโต้กลับแต่มันก็ไม่อาจสร้างบาดแผลแก่ศัตรูได้เลย

ฉึก ฉึก

ดาบในมือของกรอมยังคงตวัดออกไปไม่หยุด บาดแผลบนร่างหมีสีน้ำตาลยิ่งมายิ่งมากขึ้น ผิวที่หนาของหมีสีน้ำตาลคือการป้องกันที่ดีที่สุดของมัน นั่นเป็นผลให้ผิวของมันแม้จะมีรอยแผลหลายสายแต่มันกลับยังไม่ตกตาย แผลตื้นๆยังไม่เพียงพอจะสังหารมันลงได้

"ถ้ากรอมมี อมนิสแลช การโจมตีคงจะรุนแรงมากกว่านี้" เซียวอวี๋คิดว่าเขาจำเป็นต้องเพิ่มค่าสถานะโจมตีให้กับกรอมบ้างเสียแล้ว

"แต่นั่นยังไม่สำคัญ เมื่อถึงระดับที่ 2 นายก็จะเรียนรู้ทักษะใหม่ๆได้แล้ว" เซียวอวี๋ตั้งตารอคอยที่จะได้เห็นกรอมแข็งแกร่งขึ้น

เสียงคำรามอย่างเจ็บปวดดังขึ้นหลังจากผ่านไปหนึ่งนาที ร่างของหมีสีน้ำตาลค่อยๆทรุดลงกับพื้นดิน ทั่วร่างของมันถูกปกคลุมไปด้วยรอยแผลนับไม่ถ้วน ก่อเป็นแผลเหวอะหวะอันน่าสยดสยอง

ขณะที่กรอมถูกโจมตีเพียง 2 ครั้งเท่านั้นในการต่อสู้นี้ เมื่อรวมกับร่างกายที่แข็งแกร่งแล้ว แผลที่ได้รับจึงราวกับแมวข่วน

"กรอมจัดการหมีได้ง่ายๆเลยแฮะ เจ้าหมีนี่คงคิดว่าต้องใช้ทหารราว 4 - 5 นายในการจัดการมัน" เซียวอวี๋กำลังคาดคะเนประสิทธิภาพการต่อสู้ของกรอม

"หมีถูกสังหารแล้ว เบรดมาสเตอร์จะได้รับค่าประสบการณ์ 50 หน่วย คุณจะได้รับค่าประสบการณ์ 5 หน่วยและค่าคุณความดี 1 จุด" เสียงของระบบดังขึ้นในหัวของเซียวอวี๋

"ค่าประสบการณ์ 50 หน่วยไม่น้อยเลย ฉันก็ได้รับค่าประสบการณ์ด้วยทั้งๆที่ไม่ได้มีส่วนร่วมใดๆ ดูเหมือนว่าฉันจะสามารถเพลิดเพลินไปกับการรับค่าประสบการณ์ฟรีๆในขณะที่ฮีโร่ต่อสู้! ฮ่าฮ่า! ยอดเยี่ยม! ฉันจะแข็งแกร่งขึ้นไปพร้อมๆกับพวกเขา! ว่าแต่ค่าคุณความดีนี่คืออะไร?" เซียวอวี๋ไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับค่าคุณความดีมาก่อน

"ค่าคุณความดีคือแต้มที่จะแสดงขึ้นเมื่อคุณทำความดีความชอบ คุณสามารถใช้ค่าคุณความดีนี้ในการเลื่อนยศของฐานทัพ สร้างสิ่งก่อสร้างรวมถึงการอัญเชิญฮีโร่" ระบบอธิบายอย่างช้าๆ

"เดี๋ยวก่อน! ฉันต้องใช้แค่เงินกับทองคำในการอัพเกรดฐานไม่ใช่หรอ? แล้วค่าคุณความดีนี่คืออะไร? อะไรคือยศ?" เซียวอวี๋กลายเป็นมึนงง

"ค่าคุณความดีจะใช้ในการวัดคุณค่าในฐานะผู้บัญชาการของคุณ หากคุณไม่สามารถเลื่อนยศได้ นั่นหมายความว่าคุณเป็นผู้บัญชาการที่ไม่คู่ควร และผู้บัญชาการที่ไม่คู่ควรก็ไม่คู่ควรที่จะมีฐานทัพและนักรบที่ทรงพลัง" ระบบตอบกลับ

"ทำไมมันมีข้อจำกัดเยอะจังฟะ! ...มันมียศอะไรอยู่บ้าง แล้วตอนนี้ฉันอยู่ในยศขั้นอะไร?" เซียวอวี๋เอ่ยถาม

"ยศมีอยู่หลายขั้นดังนี้ จอมทัพ แม่ทัพใหญ่ แม่ทัพ นายกอง หัวหน้ากองร้อยอัศวิน รองหัวหน้ากองร้อยอัศวิน หัวหน้าหมู่อัศวิน หัวหน้าทหาร หัวหน้าครูฝึกหทาร ครูฝึกทหาร หัวหน้าหมู่ทหาร รองหัวหน้าหมู่ทหาร พลทหาร ตอนนี้คุณอยูในขั้นพลทหาร" ระบบอธิบายอย่างเฉยเมย

"เพียงแค่พลทหาร....อยู่ในยศกระจอกสุด...ค่าคุณความดีของฉันมันคำนวณอย่างไร?" เซียวอวี๋กลายเป็นกังวลกับเรื่องนี้ขึ้นมาทันที

"ระบบจะวิเคราะห์จากประสิทธิภาพการต่อสู้ของคุณและมอบค่าคุณความดีให้"

"ถ้าอย่างนั้นก็เป็นแบบที่ฉันคิดสินะ" เซียวอวี๋กำลังคิดถึงการแก้ปัญหาค่าคุณความดีและยศเพื่อที่จะสามารถสร้างสิ่งก่อสร้างและนักรบได้มากขึ้น

นั่นหมายความว่าเขาต้องต่อสู้เพื่อสะสมคะแนนเหล่านี้ต่อไป

ความสนใจของเขาย้ายไปอยู่ที่กรอม ในขณะที่เขาค่อยๆทำความเข้าใจบทบาทของค่าคุณความดี พวกเขาต้องสู้ต่อไป เบรดมาสเตอร์ต้องใช้ค่าประสบารณ์ 500 หน่วยเพื่อเพิ่มระดับ ดังนั้นพวกเขาจำเป็นต้องสังหารหมีสีน้ำตาลแบบนี้อีก 9 ตัว

ที่สำคัญก็คือ เซียวอวี๋ไม่กล้าล่วงลึกเข้าไปในหุบเขามากกว่านี้ มันอาจจะมีมอนสเตอร์ระดับสูงที่เบรดมาสเตอร์รับมือไม่ไหวอยู่ก็ได้ นั่นเป็นเหตุผลที่พวกเขากำลังเดินทอดน่องอยู่รอบนอก สุดท้าย พวกเขาก็สังหารสัตว์ป่าไปจนได้รับค่าประสบการณ์เพียงพอต่อการเพิ่มระดับ

มีอยู่ 2 ครั้งที่พวกเขาพบเข้ากับออร์คก่อนที่กรอมจะสังหารพวกมันไป อย่างไรก็ตาม กรอมได้รับบาดเจ็บ แต่ด้วยความมุ่งมั่นและแข็งแกร่งแล้ว กรอมจึงไม่ให้ความสนใจบาดแผลเหล่านั้น

หลังจากสังหารไปอีก 9 ตัว แสงสีทองก็ห่อหุ้มร่างกายของกรอม ตอนนี้เขาเพิ่มระดับขึ้นเป็น 2 แล้ว....