WOW : ราชันย์ต่างภพ ตอนที่ 2

หลังบ่าวรับใช้หญิงออกไปแล้ว เซียวอวี๋ก็ถูกทิ้งให้โดดเดี่ยวในห้องที่กว้างใหญ่ เขาเอนตัวลงบนเตียงด้วยความไม่สบายใจ

"ทำไมฉันถึงโชคร้ายแบบนี้นะ? คนอื่นๆที่ถูกย้ายไปอยู่ในโลกอื่นต่างก็ถูกโอบกอดทั้งซ้ายทั้งขวา ขณะที่ฉันถูกทิ้งไว้กับชะตากรรมที่ทำได้เพียงรอรับการจัดการ"

ในที่สุดเซียวอวี๋ก็ต้องยอมรับความจริงที่ว่าเขาไม่สามารถย้อนกลับไปได้แล้วดังนั้นเขาจึงเริ่มคิดหาวิธีรับมือ หรือว่าเขาควรจะฆ่าตัวตายด้วยการแขวนคอดี?

"มันไม่มีทางออกเลยหรือยังไงนะ? ฉันเป็นคนจากโลกยุคใหม่....ฉันสามารถคิดค้นดินปืนและหาปืนมายิงพวกมันได้ แต่ก็ไม่ใช่ว่าฉันจะได้รับปืนและดินปืนในหนึ่งหรือสองวัน ฉันเป็นแค่นักศึกษามหาวิทยาลัย ไม่ได้เรียนรู้อะไรที่เป็นประโยชน์นอกจากยูนิตในเกม Warcraft เลย ถ้ามอบฐานของออร์คมาให้ฉันด้วยล่ะก็ โลกนี้จะหลุดรอดเงื้อมมือของฉันไปได้ยังไง....อืมม......"

เซียวอวี๋หลุดจากความคิดที่จมดิ่งเมื่อได้ยินเสียงผู้หญิงดังขึ้น "คุณสามารถใช้งานเกมนี้ได้แล้ว คุณต้องการเปิดระบบหรือไม่?"

เซียวอวี๋ตกตะลึงขณะที่หันมองไปรอบๆ แต่มันก็ปราศจากวี่แววของผู้คน

"เกิดอะไรขึ้น? หูฝาดงั้นเรอะ? หรือฉันหลอนไปเอง?" เซียวอวี๋พึมพำ

"เปิดระบบเกมงั้นหรือ? หรือฉันกำลังเล่นเกมอยู่? Warcraft?"

มีภาพที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นที่เบื้องหน้ายามเมื่อเขาเอ่ยคำว่า 'วอร์คราฟต์' มันคือหน้าต่างแรกเข้าของเกม Warcraft ที่เขาเล่นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

"นี่มัน....นี่มันฉันถูกย้ายเข้ามาในเกมงั้นหรอ?" เฉิงหยางดีดตัวขึ้นด้วยความตื่นเต้น

"ฉันจะลองดู" เซียวอวี๋ค่อยสงบลงหลังจากผ่านไปสักพัก เขามองดูอินเตอร์เฟซของเกมและพบว่ามีสิ่งก่อสร้างต่างๆที่คุ้นเคยแสดงเอาไว้ มีทาวน์ฮอลล์ของ 4 เผ่าพันธ์ุและแท่นอัญเชิญฮีโร่แสดงอยู่

"เกรทฮอลของออร์ค....สร้างซะเลย.." เซียวอวี๋กล่าวออกมา

"โปรดทำการเลือกตำแหน่งก่อสร้างอีกครั้ง สถานที่นี้ไม่เป็นไปตามข้อกำหนด" เสียงสังเคราะห์ของผู้หญิงดังขึ้นในหัวของเขา

"ฉันสามารถสร้างทาวน์ฮอลล์ แท่นบูชา ค่ายทหารและอื่นๆเพื่อเรียกกองทหารและฮีโร่ได้จริงๆเรอะ!?" เซียวอวี๋หัวเราะด้วยความตื่นเต้น เขาดูราวกับคนเสียสติ "ผับพ่าสิ! ถ้าฉันสามารถอัญเชิญพวกนักรบจากโลก Warcraft มาได้ แบบนั้นก็จะไม่มีใครมาโค่นล้มฉันได้ ฮ่าๆ เจ้าพวกโง่เอ๊ย! ไม่รู้หรือไงว่ามีเพียงบิดาผู้นี้เท่านั้นที่สามารถแตะต้องเหล่าสาวงามทั้ง 5 ได้? ฮ่าๆ"

เซียวอวี๋ได้ตรวจสอบอินเตอร์เฟซแล้ว เขาพบว่าตราบเท่าที่เขาคิดเกี่ยวกับเรื่องของ Warcraft ข้อมูลจะปรากฏขึ้นในใจของเขาทันที แม้กระทั่งข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งก่อสร้างต่างๆก็เช่นกัน แต่เขาจำเป็นจะต้องก่อสร้างมันเสียก่อน

เขาพยายามอย่างเต็มที่ที่จะพูดคุยกับเสียงสังเคราะห์นั่น แต่เขาก็ค้นพบว่าเสียงนั่นไม่ได้มีไว้เพื่อการสนทนา เสียงนั้นเพียงแค่ถ่ายทอดคำแนะนำต่างๆเท่านั้น มันไม่แม้แต่จะอธิบายสถานการณ์ของเขาเสียด้วยซ้ำ

อย่างไรก็ตามเซียวอวี๋ไม่จำเป็นต้องการคำอธิบายใดๆเนื่องจากเขานั้นคุ้นเคยกับเกม Warcraft เป็นอย่างดีอยู่แล้ว

ตอนนี้ฉันต้องหาที่ตั้งที่ดีในการสร้างเกรทฮอลล์และเริ่มสร้างนักรบได้แล้ว ไม่อย่างนั้น หัวของฉันคงหลุดจากบ่าหลังผ่านไปหนึ่งเดือนแน่ๆ

เซียวอวี๋รีบกระโจนออกจากห้องไปทันที จากนั้นเขาจึงวิ่งออกไปนอกคฤหาสน์ เขาพบมีม้าตัวหนึ่งอยู่ที่คอกม้า เขาจึงขึ้นขี่แล้วควบมันออกวิ่ง

การก่อสร้างทาวน์ฮอลล์หรือเกรทฮอลล์นั้นไม่เหมาะจะก่อสร้างในเมือง

เขาต้องหาที่ตั้งที่เหมาะสมและมันจะต้องอยู่ข้างนอก สิ่งที่เขาถนัดที่สุดคือพวกออร์ค ดังนั้นเขาจึงวางแผนที่จะเรียกพวกนักรบออร์คออกมา และการปรากฏตัวของเหล่าออร์คจำนวนมากในเมืองก็อาจจะเกิดความวุ่ยวายขึ้นได้

ยังไม่ต้องกล่าวถึงออร์ค เพียงแค่มีสิ่งก่อสร้างแปลกๆโผล่ออกมาก็คงดึงดูดความสนใจจากทั้งเมืองแล้ว มันคงเหลือเชื่อเกินไปหากจู่ๆมีสิ่งก่อสร้างปรากฏออกมาจากอากาศว่างเปล่า

ตัวเซียวอวี๋เองนั้นไม่เคยเรียนรู้การขี่ม้ามาก่อน แต่เซียวอวี๋คนเก่านั้นช่ำชอง ดังนั้นเขาจึงใช้ความทรงจำในร่างเพื่อขี่ม้า แต่มันก็ไม่ได้รวดเร็วมากนัก

เขาควบม้าออกจากเมืองด้วยความตื่นเต้น

เหล่าพี่สะใภ้และพ่อบ้านชราล้วนมองเห็นเขาควบม้าจากไป นั่นทำให้พวกเขาถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้

"เจ้าขี้ขลาด! เขารู้ว่าสิ่งที่เขาทำมันเลวร้ายและไม่สามารถรับผิดชอบถึงสิ่งที่เกิดขึ้นไหว ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะหลบหนี!" พี่สะใภ้คนที่ 4 หญิงงามผู้เย็นชาอดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมา

"ปล่อยเขาไปเถอะ อย่างน้อยพวกเราก็นับได้ว่าเป็นคนของตระกูลเซียว พวกเราจะอยู่ที่นี่ต่อ" น้องสาวของเซียวอวี๋ บ่าวรับใช้หญิงที่อยู่ในห้องก่อนหน้ากล่าวออกมาขณะถอนหายใจ

พี่สะใภ้คนอื่นๆนั้นไม่ได้แสดงความคิดเห็นใดๆ พวกเธอนั้นสิ้นศรัทธาในตัวของเซียวอวี๋มานานแล้ว

......

......

เซียวอวี๋ควบม้ามุ่งตรงไปยังภูเขาอัลคาเกน

เมืองนี้ถูกสร้างขึ้นที่ตีนเขาของเทือกเขาอัลคาเกน ด้วยเหตุนั้น หากขี่ม้าออกจากทางด้านหลังของเมืองก็จะสามารถเข้าสู่หุบเขาที่ไม่สิ้นสุดแห่งนี้ได้

มีมีคำเล่าลือกล่าวว่าที่นั่นมีออร์ค เผ่าเอลฟ์และสิ่งมีชีวิตอื่นๆอีกมากอาศัยอยู่ในเทือกเขาอัลคาเกน ซึ่งตามตำนานแล้วมันยังมีแม้กระทั่งมังกร

อย่างไรก็ตาม มันก็ยังเป็นเพียงตำนานและเรื่องเล่าขาน ผู้คนเคยพบเห็นเพียงโทลล์และสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำเท่านั้น

เซียวอวี๋กำลังคิดถึงสถานที่ที่ดีสำหรับเกรทฮอลล์ มันมีที่หนึ่งอยู่ในความทรงจำ ที่นั่นคือที่ที่เซียวอวี๋คนเก่าเอาไว้เล่นสนุก มันเป็นสถานที่ที่สูงชันเป็นอย่างมาก ที่นั่นมีที่ราบอันกว้างขวางอยู่ด้านใต้ มันเหมาะสมในการสร้างทาวน์ฮอลล์เป็นอย่างมาก

ยิ่งไปกว่านั้น ระหว่างทาง เซียวอวี๋ก็ต้องคอยระมัดระวังพวกสิ่งมีชีวิตต่างๆที่อาศัยอยู่ในเทือกเขาแห่งนี้ด้วย เขาย่อมไม่ยอมมาตกตายอย่างน่าอนาถเช่นนั้นแน่

เซียวอวี๋ควบม้าไปตามเส้นทางในความทรงจำ หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมงเขาก็มาถึงตำแหน่งใต้ผาสูงชัน

ถ้าเขาสร้างทาวน์ฮอลล์ไว้ที่ด้านใต้หน้าผา มันก็จะยากในการเข้าตีจากทางด้านหน้า

เซียวอวี๋มีประสบการณ์โชกโชนในการหาที่ตั้งสำหรับสิ่งก่อสร้าง ประสบการณ์นี้เขาได้รับมันมาจากเกม Warcraft.

เขาอดทนรอที่จะสร้างมันไม่ไหวแล้ว

"คุณแน่ใจที่จะสร้างเกรทฮอลล์ขึ้นที่นี่หรือไม่?" เสียงนั้นเอ่ยถามขึ้นอีกครั้งเพื่อให้ยืนยัน

"ใช่ เริ่มสร้างได้เลย" เสียงของเซียวอวี๋สั่นอย่างควบคุมไม่อยู่เพราะความตื่นเต้น มีคนมากมายเท่าใดกันที่ฝันอยากจะพบเจอสถานการณ์อย่างที่เขากำลังเผชิญอยู่ เขากำลังเล่นเกมอยู่ในชีวิตจริง!

ตู้มม~~

มีเสียงดังกึกก้องสะท้อนออกมา มีทาวน์ฮอลล์ที่หรูหราและใหญ่โตปรากฏขึ้นที่เบื้องหน้าของเซียวอวี๋ มันช่างน่าประทับใจและงดงามอย่างที่สุด

มันดูไม่เหมือนในเกมสักเท่าใด แต่มันก็ใหญ่โตอย่างมากในความเป็นจริง นั่นทำให้เซียวอวี๋ตกตะลึง

"ฮ่าๆ โครตเจ๋ง! นี่มันเกรทฮอลล์!"

เซียวอวี๋พยายามยับยั้งความตื่นเต้นในใจของเขาและออกคำสั่ง "สร้างแท่นบูชาแห่งวายุ"

มีเสียงดังกึกก้องขณะที่เบื้องหน้าของเขามีแท่นบูชาทำจากหยกที่สูงกว่า 10 เมตรปรากฏออกมาในตำแหน่งที่เซียวอวี๋ชี้ตรงไป

ทั้งเกรทฮอลล์และแท่นบูชาแห่งวายุนั้นถูกสร้างขึ้นฟรีๆ อย่างไรก็ตามนี่ไม่ใช่เกม แต่มันคือชีวิตจริง ดังนั้นบางสิ่งบางอย่างจึงไม่ได้เป็นเช่นเดียวกับในเกม

"ก่อสร้างแท่นบูชาแห่งวายุสำเร็จ คุณสามารถอัญเชิญฮีโร่ได้โดยไม่สูญเสียสิ่งใด คุณต้องการอัญเชิญหรือไม่?" เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง

"ถ้าอย่างนั้นมันก็เหมือนกับเกมสินะ การอัญเชิญฮีโร่คนแรกนั้นฟรี อัญเชิญออกมาเลย" เซียวอวี๋กล่าวออกมาโดยปราศจากความลังเล

"แท่นบูชาแห่งวายุสามารถอัญเชิญฮีโร่ – เบรดมาสเตอร์ ทัวร์เรนชีฟเทน ฟาร์เซีย และชาโดว์ฮันเตอร์ คุณต้องการอัญเชิญฮีโร่คนใด?"

"เบรดมาสเตอร์" เซียวอวี๋เอ่ยออกมาโดยไม่ต้องขบคิด ในชีวิตที่ผ่านมาของเขา เบรดมาสเตอร์เป็นฮีโร่ที่เขาชื่นชอบมาก ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นฮีโร่ที่มีฝีมือมากที่สุดอีกด้วย

"เริ่มต้นการอัญเชิญ ต้องใช้ระยะเวลา 1 ชั่วโมง" ไม่นานหลังสิ้นเสียง แสงประหลาดสีเขียวก็ปกคลุมไปทั่วแท่นบูชา มีเสียงดนตรีดังขึ้นขณะที่ด้านบนของแท่นบูชาเริ่มการก่อเป็นรูปกายสีเขียวขึ้นมา

"ฉันฝันที่จะเจอกับเบรดมาสเตอร์ในชีวิตจริงมาโดยตลอด แต่นี่มันนานจัง มันต้องเป็นการทรมาณกันแน่ๆ!"

เซียวอวี๋รู้สึกเบื่อหน่ายขณะเดินวนเวียนอยู่รอบแท่นบูชา ทันใดนั้นเขาก็นึกขึ้นได้ว่าการสร้างสิ่งก่อสร้างนั้นเสร็จไปนานแล้ว ผู้เล่นที่ช่ำชองอย่างเขาถึงกลับทำพลาดแบบผู้เล่นใหม่เสียได้!

เขาย่อมไม่สามารถเอาชนะกองทหารได้โดยเพียงแค่การใช้เบรดมาสเตอร์ อย่างดีที่สุดเบรดมาสเตอร์ก็เพียงสามารถจัดการทหารได้หลายสิบคน แต่มันจะกลายเป็นไร้ความหมายหากเขาต้องเผชิญกับกองทหารหลายพันนาย!

"ก่อสร้างค่ายทหาร" เซียวอวี๋ออกคำสั่งขึ้นทันที เขามีเกรทฮอลล์แล้วตอนนี้เขาจึงสามารถสร้างค่ายทหารได้

"คุณจำเป็นต้องใช้คนงานในการก่อสร้างค่ายทหาร คนงาน 5 คนจะปรากฏออกมาโดยไม่สูญเสียทรัพยากร คุณต้องการอัญเชิญพวกเขาหรือไม่?" มีเสียงของระบบตอบกลับมา

"ฉันต้องพึ่งพาแรงงานในการสร้างมันสินะ เอางั้นก็ได้ อัญเชิญพวกเขามาทันที" เซียวอวี๋ออกคำสั่งอีกครั้ง

ไม่นานก็มีคนงาน 5 คนก้าวออกมาจากเกรทฮอลล์

นั่นทำให้เซียวอวี๋จ้องมองด้วยความสนใจอยู่เป็นเวลานาน แม้แต่ยูนิตระดับต่ำสุดก็ยังดูแข็งแกร่งยิ่งกว่าเขา คิดแล้วช่างน่าหดหู่

ผิวกายของพวกมันเป็นสีเขียว กล้ามเนื้อที่เป็นมัดๆ มีเขี้ยวงอกเงยออกมาและมีดวงตาที่ใหญ่โต รูปลักษณ์ของพวกมันดูดุดันและแข็งแกร่ง ผู้คนทั่วไปย่อมต้องกรีดร้องและถอยหนีอย่างหวดกลัวยามที่เผชิญหน้ากับพวกมัน

เซียวอวี๋ออกคำสั่งให้พวกมันเริ่มการก่อสร้างค่ายทหารทันที เขาไม่ต้องการจะสูญเสียเวลาอันมีค่าไปมากกว่านี้

ค่ายทหารนั้นใช้เวลาก่อสร้างอยู่เกือบครึ่งชั่วโมง

เซียวอวี๋ถูมือเข้าด้วยกันอย่างร้อนใจขณะรอคอยให้มันสร้างเสร็จ

...............

...............

มีประกายแสงเวทย์มนต์ปรากฏขึ้นรอบๆแท่นบูชา เสียงคำรามดังออกมาขณะที่ร่างอันสูงใหญ่ยืนอยู่เหนือแท่นบูชา

ร่างที่มีผิวกายสีเขียวนั้นดูกำยำเป็นอย่างมาก มันถือใบมีดยาวขณะที่แผ่กลิ่นอายเย็นยะเยือกออกมา มันคือเบรดมาสเตอร์จากในเกม!

"โอ้พระเจ้า! นี่คือเบรดมาสเตอร์จริงๆ!" เซียวอวี๋คุ้นเคยกับฮีโร่ตัวนี้เป็นอย่างมาก แต่เขาก็ยังคงตกตะลึงเมื่อเห็นมันในชีวิตจริง

เบรดมาสเตอร์กระโดดลงมาจากแท่นบูชาและโค้งคำนับเขา "กรอม เฮลสกีมคำนับท่านผู้สร้าง"

"ฉันต้องพึ่งพานายแล้ว คาดไม่ถึงจริงๆว่าที่ออกมาจะเป็นกรอม เบรดมาสเตอร์รุ่นแรก" เซียวอวี๋กลายเป็นตื่นเต้นขณะมองดูออร์คแข็งแกร่งที่สูงกว่าเขาถึง 2 ช่วงตัว

เซียวอวี๋สามารถมองเห็นค่าความสามารถของกรอมที่ยืนอยู่ด้านหน้าของเขา

ค่าความสามารถของเบรดมาสเตอร์

ชื่อ : กรอม เฮลสกีม

เผ่าพันธุ์ : ออร์ค

ระดับ: 1

ค่าสถานะ

ความแข็งแกร็ง: 20

ความคล่องตัว: 30

ความอดทน: 25

ทักษะ(ที่สามารถเรียนรู้): วินด์วอร์ค,ออมนิสแลช,โจมตีจุดตาย

แต้มทักษะที่มี: 1 แต้ม

เซียวอวี๋เดินสำรวจรอบร่างของกรอมอยู่หลายเที่ยว เขาพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

ความปลอดภัยของเขาควรจะเพิ่มขึ้นอีกมากโข เมื่อมีผู้คุ้มกันเช่นกรอมคอยติดตาม

แค่เพียงรูปลักษณ์ที่กำยำของเขาก็ข่มขวัญผู้คนไม่น้อยแล้ว

อย่างไรก็ตามอาวุธของกรอมกลับเป็นเพียงดาบขึ้นสนิม เซียวอวี๋ทอดถอนใจยามชมดูมัน มันดูราวกับเศษเหล็กเก่าๆท่อนหนึ่ง

"ความสามารถของฮีโร่และอุปกรณ์สามารถอัพเกรดได้ คุณจำเป็นต้องก่อสร้างโรงตีเหล็กเพื่ออัพเกรดอาวุธของฮีโร่" เสียงอธิบายจากระบบดังขึ้นอีกครั้ง ดูเหมือนว่ามันจะสามารถรับรู้คำถามที่อยู่ในใจของเซียวอวี๋ได้

"เป็นเรื่องที่ดีที่อาวุธสามารถอัพเกรดได้" เซียวอวี๋หัวเราะอย่างเบิกบานใจ อาวุธที่พัฒนาแล้วย่อมดีกว่าดาบขึ้นสนิมที่ดูราวกับจะหักสลายไปได้ทุกเมื่อเล่มนี้อย่างเทียบไม่ติด

"คุณยังมีแต้มทักษะสำหรับเบรดมาสเตอร์เหลืออยู่ 1 แต้ม คุณต้องการที่จะใช้งานเลยหรือไม่?" ระบบถามขึ้นอีกครั้ง

"ทักษะ....แน่นอน! จะเรียนทักษะไหนดีนะ? หรือว่าจะเป็น.....วินด์วอร์ค มันจะช่วยเพิ่มความเร็วของกรอมและยังทำให้เขาสามารถล่องหน!"

เซียวอวี๋ออกคำสั่งใช้งานแต้มนั้นในการเรียนทักษะวินด์วอร์คทันที ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ทักษะนั้นก็ปรากฏขึ้นที่แถบทักษะ

วินด์วอร์ค(ระดับ 1): เพิ่มความเร็วขึ้น 50% เพิ่มพลังโจมตีขึ้น 10% ในยามล่องหน มีระยะเวลาคูลดาวน์ 5 วินาที

"ผู้เล่นสามารถเรียนรู้ทักษะของฮีโร่ได้ คุณมีแต้มทักษะเหลืออยู่ 2 แต้ม คุณต้องการจะเรียนรู้ทักษะหรือไม่?"

"เฮ้ย! ฉันก็สามารถเรียนรู้ทักษะได้งั้นหรอ!" เซียวอวี๋ตกตะลึงตาค้าง

ในเวลาเดียวกันอินเตอร์เฟซของเกมก็ปรากฏขึ้นอีกครั้งในหัวของเขา อินเตอร์เฟซนี้ได้แสดงภาพของเขาเอง ถัดจากนั้นจึงเป็นค่าความสามารถและทักษะ

ชื่อ : เซียวอวี๋

เผ่าพันธุ์ : มนุษย์

ระดับ: 1

ค่าสถานะ

ความแข็งแกร็ง: 4

ความคล่องตัว: 5

ความอดทน: 6

จิตวิญญาณ: 6

ทักษะ(ที่สามารถเรียนรู้): ไม่มี

แต้มทักษะที่มี: 2 แต้ม

"โอ้โห ค่าความสามารถของตูโครตกระจอก! ความแข็งแกร่งแค่ 4 ความคล่องตัวแค่ 5 แต่เดี๋ยวก่อน ฉันยังมีแต้มทักษะอยู่ 2 แต้ม! ฉันยังเรียนรู้ทักษะของฮีโร่ได้!"

ผู้คนย่อมเคยฝันถึงการมีทักษะของตัวละครจากเกมในชีวิตจริง วันนี้ความฝันของเขาได้รับการเติมเต็มแล้ว! แต่ตอนนี้เขามีอยู่เพียง 2 แต้ม

ที่สำคัญที่สุดคือทักษะวินด์วอร์ค คราวนี้การแอบดูเหล่าพี่สะใภ้อาบน้ำย่อมราบรื่น! นี่มันสะดวกสบายจริงๆ ฉันสามารถล่องหนและหลบหนีได้โดยง่าย ทักษะนี้ถูกสร้างมาเพื่อฉัน! ขอบคุณพระเจ้า! ฮ่าๆ

"วินด์วอร์ค" เซียวอวี๋ออกคำสั่งโดยไม่ลังเล