บทที่ 26 - รอดูเรื่องตลกของซูชิงเฉิง

บทที่ 26 - รอดูเรื่องตลกของซูชิงเฉิง

แม้ซูชิงเฉิงจะเชื่อคำพูดของเฉินชางเซิง แต่ก็ยังอดกังวลไม่ได้ว่าซูเยว่จะแอบตุกติกระหว่างทาง

ดังนั้น เธอจึงพาเฉินชางเซิงรีบรุดหน้ากลับไปยังวิลล่าตระกูลซูทันที

เมื่อทั้งสองคนมาถึงวิลล่าตระกูลซู บรรดาผู้บริหารระดับสูงของตระกูลซูก็มารวมตัวกันอยู่ที่นี่หมดแล้ว

เนื่องจากเมื่อวานย่าซูได้รับความกระทบกระเทือนจิตใจอย่างหนัก วันนี้จึงไม่ได้เข้าบริษัท และเรียกทุกคนให้มาประชุมกันที่บ้านแทน

หลังจากซูชิงเฉิงดึงเฉินชางเซิงเดินเข้าไปข้างใน เมื่อเห็นว่าบรรยากาศดูไม่ค่อยชอบมาพากล หัวใจของเธอก็กระตุกวูบทันที

ซูเยว่ที่อยู่ด้านข้างยิ่งเผยรอยยิ้มชั่วร้ายออกมา "คุณย่าครับ พวกมันมาแล้ว"

ย่าซูตบโต๊ะดังปัง ตวาดเสียงกร้าว "ซูชิงเฉิง แกช่างขวัญกล้านักนะ ถึงกับกล้าทำปลอมแปลง เอาสัญญาปลอมมาหลอกฉันงั้นรึ?!"

ซูชิงเฉิงขมวดคิ้ว เอ่ยขึ้นว่า "คุณย่าคะ หนูไม่ได้เอาสัญญาปลอมมาหลอกคุณย่านะคะ คุณย่าอย่าเพิ่งโดนใครบางคนเป่าหูสิคะ"

ซูเยว่แค่นเสียงเหยียดหยาม "แกคิดว่าจะมีใครเชื่อแกงั้นเหรอ? ยังจะมาพูดว่าเป่าหูอีก! เป่าหูแม่แกสิ!"

ย่าซูคาดคั้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ซูชิงเฉิง แกรับสารภาพมาเดี๋ยวนี้เลยนะว่าสัญญาฉบับนี้แกได้มายังไง! ถ้าแกกล้าหลอกฉันล่ะก็ เก็บข้าวของแล้วไสหัวออกไปจากตระกูลซูซะ!"

ซูชิงเฉิงอธิบาย "พอหนูไปถึงกลุ่มบริษัทชิงย่วน ก็ได้พบกับประธานกรรมการหวังของพวกเขาค่ะ จากนั้นประธานหวังก็เอาสัญญาที่ร่างไว้เรียบร้อยแล้วฉบับนี้ออกมา หนูตรวจสอบเงื่อนไขดูแล้ว เห็นว่าเป็นประโยชน์ต่อพวกเรามาก แถมยังมีกำไรเพิ่มให้อีกสามสิบเปอร์เซ็นต์ หนูเลยเซ็นชื่อแล้วนำกลับมาค่ะ"

ซูเยว่หัวเราะเยาะอย่างไม่เชื่อหู "คุณย่าครับ โปรเจกต์ความร่วมมือของกลุ่มบริษัทชิงย่วนมันได้มายากเย็นแสนเข็ญขนาดไหน คุณย่าย่อมรู้ดีที่สุด แล้วทำไมพอตกถึงมือซูชิงเฉิง มันถึงได้ง่ายดายเหมือนปอกกล้วยเข้าปากแบบนี้ล่ะครับ? แถมฟังจากน้ำเสียงของเธอ เหมือนกับว่ากลุ่มบริษัทชิงย่วนเป็นฝ่ายประเคนสัญญามาให้เธอเซ็น แถมยังยอมเฉือนเนื้อยกผลกำไรให้มากมายขนาดนี้ มันจะเป็นไปได้ยังไงกันล่ะครับ? นี่มันตอแหลชัดๆ! คุณย่าลองไตร่ตรองดูสิครับ ลองคิดดูดีๆ!"

บรรดาญาติคนอื่นๆ ของตระกูลซูในเวลานี้ ต่างก็เริ่มซุบซิบนินทากันให้แซด

"เรื่องนี้ฟังดูยังไงก็ไม่น่าเชื่อถือ แถมยังบอกว่าประธานหวังเอาสัญญาที่ร่างไว้แล้วออกมาให้เซ็น ทำไมหล่อนไม่บอกไปเลยล่ะว่าประธานหวังเป็นคนเอาสัญญามาประเคนให้ถึงที่?"

"ขนาดซูเยว่ยังไม่มีความมั่นใจว่าจะคว้าโปรเจกต์นี้มาได้เลย แล้วซูชิงเฉิงมีดีอะไรถึงทำได้?"

"ใช่แล้ว! ฉันว่าสัญญานี้ต้องเป็นของปลอมร้อยเปอร์เซ็นต์!"

ในตระกูลซู ซูชิงเฉิงมักจะเป็นแค่คนชายขอบที่ไม่มีใครสนใจ และไม่มีสิทธิ์มีเสียงใดๆ มาโดยตลอด

กระทั่งญาติห่างๆ บางคน ก็ยังไม่เคยแสดงสีหน้าดีๆ ให้เธอเห็นเลย

เมื่อไม่กี่วันก่อน ทุกคนคิดว่าเธอกำลังจะได้แต่งงานเข้าตระกูลเสิ่น จึงพากันเข้ามาประจบประแจงเธออยู่บ้าง แต่ตอนนี้ตระกูลเสิ่นพังพินาศไปแล้ว แถมเธอยังพาไอ้ขยะเฉินชางเซิงกลับมาที่ตระกูลซูอีก ทุกคนจึงยิ่งรู้สึกไม่พอใจและเหยียดหยามเธอมากขึ้นไปอีก

ดังนั้น ผู้คนที่อยู่ในเหตุการณ์ จึงไม่มีใครเชื่อเลยสักคนว่าซูชิงเฉิงจะสามารถคว้าสัญญาจากกลุ่มบริษัทชิงย่วนมาได้จริงๆ

เวลานี้ มีคนเอ่ยถามขึ้นว่า "ชิงเฉิง นี่แกปรินต์สัญญาปลอมขึ้นมาเอง แล้วก็ปลอมลายเซ็นประธานกรรมการกลุ่มบริษัทชิงย่วน เพื่อเอามาตบตาพวกเราใช่ไหม?"

"ใช่แล้ว! โปรเจกต์ของกลุ่มบริษัทชิงย่วนนี้ ขนาดพวกตระกูลเศรษฐีในจินหลิงยังจ้องตาเป็นมัน ฉันได้ยินมาว่าตอนที่กลุ่มบริษัทชิงย่วนเปลี่ยนตัวประธานกรรมการคนใหม่ คนจากหลายตระกูลใหญ่ต่างก็แย่งกันหัวร้างข้างแตกเพื่อจะขอเข้าพบ แต่ก็ไม่มีใครได้โอกาสนั้นเลย แล้วแกมีสิทธิ์อะไรถึงได้ไปเจอประธานกรรมการคนใหม่ แถมยังได้สัญญามาจากมือเธออีก?"

"กล้าเอาสัญญาปลอมมาหลอกลวงพวกเรา แกเห็นพวกเราเป็นไอ้โง่หรือไง?"

บรรดาญาติพี่น้องตระกูลซูต่างก็เดือดดาลขึ้นมาทันที แต่ละคนพากันรุมด่าทอซูชิงเฉิงอย่างไม่ไว้หน้า

ซูเยว่ที่อยู่ด้านข้างแววตาเป็นประกาย เอ่ยแทรกขึ้นมา "ฉันว่าที่ซูชิงเฉิงทำแบบนี้ ก็เพราะกลัวว่าจะต้องเสียวิลล่านั่นไป เลยทำสัญญาปลอมขึ้นมาเพื่อตบตาให้พ้นผิดยังไงล่ะ!"

พูดจบ ซูเยว่ก็เปลี่ยนเรื่อง กวาดตามองซูชิงเฉิงตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วพูดด้วยน้ำเสียงกระแนะกระแหน "ซูชิงเฉิง แกเห็นคุณย่าเป็นคนโง่จริงๆ สินะ?"

(จบแล้ว)