บทที่ 25 - ตระกูลซูตกตะลึง

บทที่ 25 - ตระกูลซูตกตะลึง

ตอนที่เฉินชางเซิงและซูชิงเฉิงกลับมาถึงกลุ่มบริษัทซู ซูเยว่และซูเมี่ยวเมี่ยวก็มารออยู่ที่ห้องประชุมแล้วจริงๆ

เมื่อเห็นซูชิงเฉิงกลับมา ซูเยว่ก็เหลือบตาขึ้นมอง แล้วหัวเราะเยาะ "ยังไม่ทันเที่ยงก็กลับมาแล้วเหรอ? นี่อย่าบอกนะว่ายังไม่ได้เหยียบเข้าไปในประตูของกลุ่มบริษัทชิงย่วนเลยน่ะ?"

การจะเจรจาโปรเจกต์มูลค่าหนึ่งร้อยล้าน ถ้าไม่มีเวลาสักวันสองวัน ย่อมไม่มีทางสำเร็จได้แน่ๆ

ดังนั้น พวกเขาจึงคิดว่า เวลาแค่ชั่วโมงเดียวในช่วงเช้าที่เฉินชางเซิงและซูชิงเฉิงหายไป ดีไม่ดีอาจจะยังหาประตูทางเข้าของกลุ่มบริษัทชิงย่วนไม่เจอเลยด้วยซ้ำ

ซูเมี่ยวเมี่ยวก็หัวเราะร่วนขึ้นมาเช่นกัน "พี่สาวคะ พี่คงถูกไล่ออกมาตั้งแต่หน้าประตูเลยใช่ไหมล่ะคะ? เดี๋ยวพี่คงต้องกลับไปคิดให้ดีๆ แล้วล่ะ ว่าจะเอาคำแก้ตัวอะไรไปบอกกับคุณย่า!"

ซูเยว่รีบพูดเสริมทับทันที "อ้อ ใช่แล้ว อย่าลืมนะว่าพวกแกรีบเก็บข้าวของยกวิลล่าที่หนานย่วนให้ฉันได้แล้ว!"

ทั้งสองคนรับส่งมุกกันอย่างเข้าขา ทั้งสีหน้าและน้ำเสียง ล้วนเต็มไปด้วยความเย้ยหยันดูแคลน

เฉินชางเซิงยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า "ซูเยว่ แกแน่ใจขนาดนั้นเลยเหรอว่าชิงเฉิงจะเจรจาไม่สำเร็จ? แกยังจำคำท้าของพวกเราได้ใช่ไหม?"

"คนอย่างหล่อนเนี่ยนะ? จะไปร่วมมือกับกลุ่มบริษัทชิงย่วน? เป็นไปได้ยังไง!" ซูเยว่หัวเราะหยัน "ฉันขอเตือนแกให้เลิกพูดพล่ามได้แล้ว รีบไปเก็บข้าวของย้ายออกไปซะ ตั้งแต่นี้ไปวิลล่าหนานย่วนเป็นของฉันแล้ว!"

เขามั่นใจเต็มเปี่ยม แน่ใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าซูชิงเฉิงไม่มีทางคว้าโปรเจกต์ของกลุ่มบริษัทชิงย่วนมาได้แน่ๆ

ทว่าซูชิงเฉิงกลับแค่นเสียงเย็นชา แล้วโยนสัญญาลงตรงหน้าเขา "ซูเยว่ เจรจาสำเร็จหรือไม่สำเร็จ แกดูเอาเองแล้วกัน"

"นี่มันอะไร?" ซูเยว่ทั้งตกใจทั้งระแวง เขาหยิบสัญญาฉบับนั้นขึ้นมา แต่พอกวาดตาดูได้เพียงสองแวบ เขาก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา "นี่มันเป็นไปไม่ได้!"

เมื่อเห็นพี่ชายตัวเองตกใจขนาดนั้น ซูเมี่ยวเมี่ยวก็ชะโงกหน้าเข้าไปดูเพื่อยืนยันเนื้อหา และเมื่อเห็นตราประทับของกลุ่มบริษัทชิงย่วน เธอก็มีสีหน้าตกตะลึงเช่นกัน

เธอพูดด้วยความไม่อยากเชื่อ "นี่พวกแกสองคนได้โปรเจกต์ของกลุ่มบริษัทชิงย่วนมาจริงๆ เหรอ? เป็นไปไม่ได้มั้ง? ไอ้กระดาษนี่พวกแกทำปลอมขึ้นมาหลอกพวกเราใช่ไหมล่ะ?"

พอซูเยว่ได้ยินดังนั้น ก็ขมวดคิ้วพูดทันที "ต้องทำปลอมมาแน่ๆ พวกแกสองคนไปกลับใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมง แค่เดินทางก็ปาไปครึ่งชั่วโมงแล้ว โปรเจกต์ใหญ่ขนาดนี้ จะใช้เวลาเจรจาแค่สิบกว่านาทีได้ยังไง? แกเห็นฉันเป็นไอ้โง่หรือไงวะ?"

ซูเยว่รู้ดีกว่าใครๆ ว่าถ้าซูชิงเฉิงได้โปรเจกต์ของกลุ่มบริษัทชิงย่วนมาจริงๆ ล่ะก็ สถานะของเธอในตระกูลซูจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง!

ต้องรู้ไว้ก่อนเลยว่า สมัยที่คุณปู่ซูยังมีชีวิตอยู่ ท่านก็อาศัยสัญญาประคองธุรกิจมูลค่าหลายร้อยล้านจากตระกูลเฉินนี่แหละ เป็นรากฐานที่ทำให้ตระกูลซูรุ่งเรืองมาจนถึงทุกวันนี้!

และในตอนนี้ ซูชิงเฉิงจู่ๆ ก็คว้าสัญญาหนึ่งร้อยล้านจากกลุ่มบริษัทชิงย่วนมาได้ เธอจะต้องกลายเป็นผู้ที่มีคุณูปการสูงสุดของตระกูลซูอย่างแน่นอน!

ถึงแม้ว่าคุณย่าจะมีนิสัยลำเอียงรักชายมากกว่าหญิง แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับซูชิงเฉิงที่จะพาตระกูลพุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดในพริบตา เกรงว่าคุณย่าคงจะต้องมองเธอใหม่ และให้เธอเป็นผู้สืบทอดตระกูลซูแน่ๆ!

ถ้าเป็นแบบนั้น แล้วเขาจะไปอยู่ส่วนไหนล่ะ?!

เมื่อคิดได้เช่นนี้ สีหน้าของซูเยว่ก็แปรเปลี่ยนเป็นดำมืดมืดทะมึนขึ้นมาทันที!

ตอนนี้ เขาจะต้องยัดเยียดข้อหาว่าสัญญานี้เป็นของปลอมให้ได้ ถึงแม้ว่าสัญญาฉบับนี้จะเป็นของจริง เขาก็ไม่ยอมให้เธอได้ร่วมมือกับกลุ่มบริษัทชิงย่วนเด็ดขาด!

เมื่อเห็นสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกของซูเยว่ เฉินชางเซิงก็หัวเราะเยาะ แล้วเอ่ยถาม "สัญญาแกก็ดูแล้ว คงไม่ได้คิดจะเล่นแง่ตุกติกหรอกใช่ไหม?"

สิ้นเสียงนี้ ลูกกระเดือกของซูเยว่ก็ขยับขึ้นลง หน้าอกเหมือนโดนชกอย่างแรง อึดอัดจนแทบทนไม่ไหว

เขากัดฟันกรอด พูดว่า "ใครเล่นแง่ตุกติก สัญญานี้เป็นของจริงหรือของปลอม ใครจะไปรู้ได้? ฉันต้องเอากลับไปที่วิลล่าตระกูลซู ให้คุณย่าดูให้แน่ใจก่อน! พวกแกสองคนอย่าเพิ่งได้ใจไป ถ้าคุณย่ารู้ว่าสัญญานี้เป็นของปลอมล่ะก็ คอยดูเถอะว่าจะโดนจัดการยังไง!"

"พวกเรากลับ!" พูดจบ เขาก็กำสัญญาไว้ในมือแน่น เรียกซูเมี่ยวเมี่ยวให้เดินตาม แล้วรีบจ้ำอ้าวออกจากห้องไปก่อน

เมื่อซูชิงเฉิงเห็นพวกเขาสองคนเอาสัญญาไป ในใจก็เกิดความกังวล รีบพูดขึ้นว่า "ชางเซิง พวกเขาคงไม่ทำลายสัญญาทิ้งระหว่างทางหรอกใช่ไหมคะ?"

เฉินชางเซิงระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเด็ดขาดและเผด็จการ

"ต่อให้ทำลายทิ้งแล้วยังไง? ในเมื่อกลุ่มบริษัทชิงย่วนให้สัญญาคุณได้หนึ่งฉบับ เขาก็สามารถให้ฉบับที่สองกับคุณได้เหมือนกัน!"

(จบแล้ว)