ตอนที่ 3 มีชีวิตรอดต่อไป

ตอนที่ 3 มีชีวิตรอดต่อไป

"สวีฉิงบัฟปลุกใจให้คุณ พลังโจมตี +18"

"สวีฉิงร่ายคาถาฟื้นฟูให้คุณ ฟื้นฟูพลังชีวิต +6 ต่อวินาที"

แค่อัปเลเวลเดียว ความสามารถของสวีฉิงก็เพิ่มขึ้นมาก

พลังโจมตีของเซียวเฉินแตะ 150 แบบนานๆ ที แต่ก็ยังต้องยิงสองดอกถึงจะพรากชีพลูกกระจ๊อกได้อยู่ดี

ซุนเจี้ยนอัปมาสองเลเวล ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น แถมยังมีประสบการณ์จากครั้งแรกแล้ว การลากมอนของเขาจึงมีประสิทธิภาพสูงขึ้นมาก

ลากมอนมาทีละหกเจ็ดตัว ความเร็วในการเคลียร์ก็เร็วขึ้นเยอะ

ดันเจี้ยนรอบที่สอง EXP ของพวกเขาก็ใกล้จะแตะเลเวลสี่แล้ว

จนกระทั่งจบดันเจี้ยนรอบที่หก EXP ของทั้งสี่คนถึงจะอัปเป็นเลเวลห้าพร้อมกัน

คำนวณดูแล้ว ใช้เวลาไปไม่ถึงสามชั่วโมงด้วยซ้ำ

"อัปเลเวลไวปานวอกจริงๆ!"

ตอนเซียวเฉินอัปถึงเลเวลห้า เขาใช้เวลาเป็นเดือนเลยนะ

แน่นอนว่าเรื่องนี้ก็ไม่มีอะไรจะพูด ก็เขาออกเงินให้นี่นา

ลงดันเจี้ยนครั้งนึงต้องใช้ 10 เหรียญเงิน ลงหกครั้งก็ขาดทุนไป 30 เหรียญเงินแล้ว

"พวกนายก็เลเวลห้ากันแล้ว รอบนี้จัดการบอสเลยดีไหม"

ซุนเจี้ยนก็เลือดปาไปพันสี่แล้ว ปริมาณการฮีลของสวีฉิงก็เยอะพอตัว ต่อให้ดาเมจไม่พอ ก็พอจะตอดบอสจนตายได้สบายๆ

"ได้ เดี๋ยวผมเปลี่ยนอุปกรณ์แป๊บ"

พูดจบ ซุนเจี้ยนก็หยิบโล่ระดับเหล็กดำออกมา

"นายมีของแบบนี้ ทำไมไม่รีบงัดออกมาใช้เล่า?"

"ผมก็แค่อยากลองทดสอบฝีมือดูน่ะครับ"

อุปกรณ์ระดับเหล็กดำอีกชิ้น ดูท่าคนที่จนกรอบคงมีแค่เซียวเฉินคนเดียวนี่แหละ

"งั้นก็เยี่ยมไปเลย ในที่สุดก็จะได้ตีบอสสักที"

"พี่เซียว พี่ทำดาเมจอยู่ไกลๆ ก็พอ ผมลากความสนใจบอสได้นิ่งมาก"

ซุนเจี้ยนมั่นใจในตัวเองสุดๆ เขาคันไม้คันมือมาตั้งนานแล้ว

"อืม ยังไงนายก็ระวังตัวหน่อยล่ะ"

ถ้าสู้ไม่ไหว ก็คือตายจริงๆ นะเออ นี่มันเรื่องคอขาดบาดตายเลยนะ

"ยังมีลูกกระจ๊อกอีกสิบกว่าตัว เคลียร์พวกมันก่อนค่อยว่ากัน"

ตอนที่กำลังจัดการลูกกระจ๊อกตัวสุดท้าย จู่ๆ ก็มีเสียงประกาศดังขึ้นมา

ไม่ช้าไม่เร็ว มาได้จังหวะเป๊ะพอดี

"ติ๊ง ยอดคิลทะลุหนึ่งหมื่น ได้รับสถานะความแข็งแกร่ง +1"

ในที่สุดความพยายามของหนึ่งในหมื่นก็บรรลุผลสักที เพื่อสถานะแต้มนี้ เซียวเฉินต้องทุ่มเทไปไม่ใช่น้อย

"ติ๊ง คุณสังหารลูกกระจ๊อกสำเร็จ 1 หมื่นตัว ได้รับความสำเร็จ: นักสังหาร

สถานะทุกอย่าง +2, เหรียญเงิน +10"

"ห๊ะ?"

พอเห็นรางวัลนี้ เซียวเฉินก็ดีใจจนกระโดดตัวลอย

รางวัลความสำเร็จนี้ ดีกว่าไอ้สถานะแต้มเดียวอันน่าสมเพชนั่นตั้งเยอะ

สถานะทุกอย่างบวกสอง นั่นมันสถานะรวมสิบแต้มเลยนะ

"ปลดล็อกความสำเร็จการคิลขั้นถัดไป ต้องการยอดคิล 100,000 ตัว"

ความสำเร็จที่เด้งขึ้นมากะทันหัน ทำให้ดีใจยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด

สิ่งที่ทำให้เซียวเฉินประหลาดใจยิ่งกว่าคือ มีการแจ้งเตือนความสำเร็จขั้นต่อไปด้วย

ดูเหมือนว่า ระบบจะหวังให้เซียวเฉินฆ่าศัตรูให้เยอะๆ

ได้เหรียญเงินมาอีก 10 เหรียญ ตอนนี้เหรียญเงินทั้งหมดของเซียวเฉินมีถึง 31 เหรียญแล้ว

เซียวเฉินหยุดโจมตี แล้วหันไปพูดกับทุกคน:

"พวกนายรอฉันแป๊บนึงนะ"

จะตีบอสแล้ว เซียวเฉินเลยกะจะอัปเกรดตัวเองอีกสักหน่อยจะได้ชัวร์ๆ

บอสเลเวลหนึ่งเลือดแค่พันหก พลังป้องกันต่อให้มีถึงยี่สิบห้า เซียวเฉินยิงแค่สิบกว่าดอกก็ฆ่ามันได้แล้ว

ความเร็วโจมตีของเขาคือ 0.2 ก็น่าจะใช้เวลาประมาณนาทีสองนาทีในการปิดจ๊อบ

อัตราการฟื้นฟูเลือดของบอสเลเวลหนึ่งไม่ได้เร็วขนาดนั้น สู้ด้วยก็คงไม่ยาก

จู่ๆ ก็มีเงินนิดหน่อย เซียวเฉินก็อยากจะละลายทรัพย์สักรอบ เขาอัดอั้นมานานแล้ว

"หญ้าพลังช้างสารทั่วไป ต้นละ 3 เหรียญเงิน แต่ละคนทานได้ 10 ต้น"

เซียวเฉินกว้านซื้อมาสิบต้นรวด แบบนี้ก็ถือว่าจบหลักสูตรหญ้าพลังช้างสารระดับทั่วไปสักที

"ความแข็งแกร่ง +1"

"ความแข็งแกร่ง +1"

ทานสมุนไพรครั้งแรก เซียวเฉินรู้สึกสบายไปทั้งตัว

เพิ่มความแข็งแกร่ง 10 แต้มรวด ในที่สุดสถานะรวมของเซียวเฉินก็ทะลุสองร้อย

พลังโจมตีพื้นฐานเพิ่มมา 20 ไม่นับรวมบัฟสกิลของสวีฉิง พลังโจมตีของเซียวเฉินก็มีตั้ง 153 แล้ว

"ซุนเจี้ยน ฉันพร้อมแล้ว ลุยเลย"

ซุนเจี้ยนถือโล่ใหญ่ พุ่งเข้าใส่บอสโดยตรง

"สะท้อนดาเมจ!"

"-148"

เห็นตัวเลขดาเมจเด้งขึ้นมา เซียวเฉินก็พูดไม่ออกเลย

หักลบพลังป้องกันแล้ว ดาเมจของเขาก็มีแค่ 113 เอง

"แม่งเอ๊ย นี่ใครแบกใครกันแน่?"

"ปัดป้อง!"

"พิทักษ์"

เซียวเฉินเงียบกริบ หมอนี่มีสกิลกี่สกิลกันเนี่ย?

เทียบกันแล้ว สกิลยิงสามศรโดดๆ ของเซียวเฉินนี่ดูจืดชืดไปเลย

เลือดเยอะขนาดนี้ ซุนเจี้ยนรับดาเมจบอสได้เป็นสิบๆ ทีเลยมั้งเนี่ย

สกิลฮีลของสวีฉิงก็แรงดี ทำให้เลือดของซุนเจี้ยนแทบจะเต็มหลอดอยู่ตลอดเวลา

"น้องฉิง ฉันบอกแล้วไงว่าคู่เราน่ะเวิร์กสุดๆ"

"พี่เจี้ยน พี่น่ะอึดที่สุดเลย"

"โล่ของฉันจะเปิดรับเธอเสมอ"

ตอนนั้นเอง เซียวเฉินถึงเพิ่งดูออกว่า ซุนเจี้ยนกับสวีฉิงนี่เป็นแฟนกันหรอกเรอะเนี่ย

ก็เหมาะสมกันดีนะ กิ่งทองใบหยก แต่ยุคสมัยนี้มันไม่เหมาะจะมานั่งจีบกันหรอกนะ

ถ้าจู่ๆ ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งม่องเท่งไปล่ะ?

ช่างเถอะ คิดแบบนั้นไม่ได้สิ ต้องอวยพรให้เขาต่างหาก

แค่สองคนนี้ตีบอสไปจีบกันไป

เซียวเฉินชักจะฟังไม่เข้าหูแล้ว เขาเลยเร่งพลังโจมตี รีบๆ จัดการบอสให้มันจบๆ ไปซะที

"-117"

"-146"

"ติ๊ง สังหารหมูป่ากระหายเลือด EXP +160, เหรียญทองแดง +400"

พอได้ยินเสียงประกาศสังหาร เซียวเฉินถึงถอนหายใจโล่งอก

จัดการบอสสำเร็จครั้งแรก ทุกคนก็อดโห่ร้องดีใจไม่ได้

"ฮ่าๆ ฉันได้อุปกรณ์มาด้วยแหละ"

"ฉันก็ได้สมุนไพรทั่วไประดับทั่วไปมาต้นนึงเหมือนกัน"

"ดันเจี้ยนรอบนี้ไม่แค่ได้ทุนคืน แต่กำไรด้วยนะเนี่ย"

เซียวเฉินเห็นเพื่อนร่วมทีมได้ของกันเต็มไม้เต็มมือ เขาก็ดีใจด้วยเหมือนกัน

ทุกคนได้ผลประโยชน์ การร่วมมือกันถึงจะดำเนินต่อไปได้

ฆ่าบอสได้เพิ่มมาตัวนึง เซียวเฉินก็ได้เหรียญทองแดงเพิ่มมา 400 เหรียญ เขาก็พอใจมากแล้ว

ผ่านดันรอบนึงได้กำไรหนึ่งเหรียญเงิน เซียวเฉินยังรู้สึกเหมือนฝันไปเลย

"ซุนเจี้ยน เคลียร์ดันเจี้ยนเลเวลหนึ่งเก้าแห่งแล้วจะได้ความสำเร็จนะ รางวัลคุ้มค่ามาก

เราทยอยลงดันเจี้ยนตามลำดับไปทีละแห่งกันเถอะ"

"มีเรื่องดีๆ แบบนี้ด้วยเหรอ?"

"น่าเสียดายที่ฉันปลุกสายอาชีพผลิต ไม่งั้นวันหน้าฉันคงต้องมาลงดันเจี้ยนทุกวันแน่ๆ"

"พี่เซียว วันหน้าถ้าพี่อยากสร้างอุปกรณ์อะไร มาหาผมได้นะ"

ทุกคนเริ่มสนิทกันมากขึ้น ก็คุยกันมากขึ้น

ปาร์ตี้แข็งแกร่งขึ้น บรรยากาศก็ผ่อนคลายขึ้นมาก

พอเป็นแบบนี้ เวลาก็ดูเหมือนจะผ่านไปเร็วขึ้นเยอะ

แต่ละดันเจี้ยนสามารถฆ่าลูกกระจ๊อกได้ประมาณร้อยตัว เคลียร์ดันเจี้ยนเลเวลหนึ่งร้อยรอบ ก็กระตุ้นหนึ่งในหมื่นได้หนึ่งครั้ง

ลงดันรอบนึง การันตีกำไรหนึ่งเหรียญเงิน

ถ้าดวงดี ได้อุปกรณ์มาสักชิ้น กำไรสิบเหรียญเงินก็มีความเป็นไปได้

เผลอแป๊บเดียว ก็พลบค่ำซะแล้ว

มือใหม่สี่คน แต่ละครั้งที่ลงดัน ก็จัดเต็มสุดกำลัง

ฟาร์มตั้งแต่เช้ายันดึกดื่น ปั่นรวดเดียวสิบหกสิบเจ็ดชั่วโมง

ซุนเจี้ยนก็เพิ่งจะรู้สึกตัว ว่าวันหน้าคงตะโกนว่าลงไม่อั้นไม่ได้อีกแล้ว

หลังจากลงไป 32 รอบ ในที่สุดซุนเจี้ยนก็รับไม่ไหวแล้ว

"พี่เซียว พวกสาวๆ อดหลับอดนอนแบบนี้ไม่ได้ วันนี้พอแค่นี้ก่อนแล้วกันนะครับ"

เซียวเฉินย่อมไม่มีปัญหาอะไร วันนี้เขาโกยกำไรไปอื้อซ่าแล้ว

"ได้เลย โอกาสหน้าถ้ามีโอกาส เราไปลุยดันเจี้ยนเลเวลสองด้วยกัน"

ตอนดันเจี้ยนเลเวลสองใครจะแบกใคร ก็พูดยากแล้วล่ะทีนี้

พวกเทพๆ พวกนี้ ปกติจะมีปฏิสัมพันธ์กับผู้มีอาชีพระดับล่างก็แค่ตอนที่เลเวลยังน้อยๆ เท่านั้น

มั่นใจได้เลยว่า วันหน้าตัวเขาคงตามจังหวะของซุนเจี้ยนไม่ทันแน่ๆ

"ตกลง พยายามอัปให้ถึงเลเวลสิบนะ"

พวกอัจฉริยะพรสวรรค์สูงพวกนี้ ก็ไม่ได้หยิ่งยโสกันทุกคนหรอก

อย่างเช่นซุนเจี้ยน หรือไม่ก็ซูหมิง นิสัยดีมาก เข้าถึงง่าย

"พี่เซียว วันนี้ขอบคุณพี่มากนะ

ถ้าไม่ได้เจอพี่ พวกเราคงไม่มีทางอัปถึงเลเวลเจ็ดได้ภายในวันเดียวหรอก"

เหนื่อยน่ะเหนื่อยจริง แต่ประสิทธิภาพนี่สูงปรี๊ด วันเดียวอัปถึงเลเวลเจ็ด นี่ถือเป็นความเร็วในการอัปเลเวลที่เว่อร์วังสุดๆ แล้ว

"มาขงขอบคุณอะไรกันล่ะ พวกนายจ่ายเงินนะ

บอกตามตรง เงินก้อนนี้ช่วยฉันได้เยอะเลย ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณพวกนาย"

สำหรับเซียวเฉินแล้ว นี่ก็ถือเป็นโอกาสที่หาได้ยาก

เจอเพื่อนร่วมทีมที่ใจกว้างน่ะไม่ง่าย แต่เจอเพื่อนร่วมทีมที่ทั้งใจกว้างทั้งมีเงินนี่ยากยิ่งกว่า

หลังจากพวกซุนเจี้ยนแยกย้ายกันไป เซียวเฉินถึงได้มานั่งเช็ครายได้ของวันนี้

ตอนนี้ บนตัวเซียวเฉินสวมใส่อุปกรณ์ไปห้าชิ้นแล้ว ในกระเป๋ายังมีเก็บไว้อีกชิ้นนึง

"อุปกรณ์สี่ชิ้นที่ได้มามูลค่า 30 เหรียญเงิน รายได้วันนี้ทะลุหกสิบเหรียญเงินไปแล้ว"

"คุณมีเหรียญเงิน: 36 เหรียญทองแดง: 453"

เซียวเฉินรู้สึกด้วยซ้ำ ว่าตอนนี้ตัวเองชักจะรวยขึ้นมาบ้างแล้ว

[เซียวเฉิน LV: 9 () (ต้องการ EXP อีก เพื่ออัปเลเวล)]

จากเลเวลเก้าขึ้นเลเวลสิบ ดันต้องใช้ EXP เยอะขนาดนี้

เลเวลสูงขึ้น EXP จากลูกกระจ๊อกก็น้อยลงไปเยอะ

ลงดันเจี้ยนรอบนึงได้ EXP แค่ห้าร้อย ถ้าตามความเร็วนี้ล่ะก็ ต้องฟาร์มอีกตั้ง 26 รอบ

การอัปเลเวลยากกว่าที่คิดไว้แต่แรกเยอะเลย

แต่เซียวเฉินก็ไม่ได้กังวลเรื่องอัปเลเวลอีกแล้ว

ในมือมีเงิน พอจะซัพพอร์ตให้เขาอัปถึงเลเวลสิบได้สบายๆ

ถ้าอยากอัปเลเวลไวๆ เขาถึงขนาดลงดันเจี้ยนแค่สองคนก็ได้ EXP ที่แบ่งกันก็จะได้เยอะขึ้นมาก

"ถ้าเจอทีมแบบพวกซุนเจี้ยนอีกสักสองสามทีมก็คงจะฟินน่าดู"

เซียวเฉินเชื่อว่าต้องมีคนแบบนี้อยู่แน่นอน

"ฉันต้องรีบอัปเลเวลให้ถึงสิบก่อน มีเลเวลถึงจะมีพลังรบ"

จากประสบการณ์ครั้งนี้ ทำให้เซียวเฉินเกิดไอเดียอะไรบางอย่างขึ้นมา

ใช่แล้ว เขาสามารถพาพวกมือใหม่ไปอัปเลเวลได้

สำหรับผู้มีอาชีพที่เพิ่งปลุกพลัง จุดเริ่มต้นนั้นยากลำบากมาก เรื่องนี้เซียวเฉินซึ้งใจดี

คนอื่นพาอัปเลเวลเก็บค่าหัวเป็นเหรียญเงิน แต่เซียวเฉินสามารถพาลงฟรีๆ ขอแค่รับผิดชอบค่าเข้าดันเจี้ยนก็พอ

ต่อให้เป็นมือใหม่ที่จนกรอบขนาดไหน เงินทุนเริ่มต้นก็พอจะให้ลงดันได้สักรอบสองรอบ อัปเลเวลขึ้นมาสักสองเลเวลได้สบายๆ

พอหลังเลเวลสิบ ดันเจี้ยนเลเวลหนึ่งก็จะไม่ได้ EXP อีกแล้ว

เรื่องนี้เซียวเฉินไม่ค่อยสนหรอก สิ่งที่เขาต้องการคือเงินทอง แล้วก็ยอดคิล

ตราบใดที่มีคนยอมจ่ายเงิน เขาก็ยินดีมากๆ ที่จะพาคนลงดัน

รอบนึงได้กำไรตั้งหนึ่งเหรียญเงิน ไม่มีเหตุผลอะไรให้ต้องปฏิเสธเลยสักนิด

"ฟาร์มดันเจี้ยนสักร้อยกว่ารอบ ก็เพิ่มยอดคิลได้ตั้งหมื่นนึงแล้ว"

ต่อให้ต้องฆ่ามอนตั้งหมื่นตัวถึงจะได้สถานะมาแค่แต้มเดียว ก็ต้องพยายามคว้ามาให้ได้

เซียวเฉินเปิดหน้าต่างสถานะของตัวเองดู:

[สถานะรวม: 225, พลังโจมตี: 197, พลังชีวิต 480, พลังป้องกัน 21]

อุปกรณ์หลายชิ้นทำให้ความแข็งแกร่งโดยรวมของเซียวเฉินเพิ่มขึ้นไม่น้อย

เสียดายก็แต่อุปกรณ์ระดับทั่วไปไม่มีโบนัสสถานะอะไรเลย

"พออัปถึงเลเวลสิบแล้ว คลังสมบัติมิติจะให้รางวัลมา 10 เหรียญเงิน

ถึงตอนนั้น ก็อาจจะเปลี่ยนธนูดีๆ สักคันได้แล้ว"

พอถึงตอนนั้น ก็จะสามารถยิงลูกกระจ๊อกตายในศรเดียวได้จริงๆ ถ้าพาฮีลเลอร์ไปด้วยสักคน จะรับดาเมจบอสตรงๆ ก็เป็นไปได้

เช้าวันรุ่งขึ้น เซียวเฉินก็หาปาร์ตี้ได้อีกทีม

คราวนี้ไม่ได้ลงรวด 32 รอบ ลงไปหกรอบพออัปถึงเลเวลห้าพวกเขาก็เผ่นแล้ว

หลังเลเวลห้าก็ตีเองได้แล้ว สำหรับผู้มีอาชีพระดับล่างอย่างพวกเขา ประหยัดได้เหรียญทองแดงนึงก็ยังดี

เทียบกับเมื่อวาน ความแข็งแกร่งของเซียวเฉินก็เพิ่มขึ้นมาอีกไม่น้อย ครั้งนี้ พอถึงดันเจี้ยนที่สามพวกเขาก็เริ่มตีบอสกันแล้ว

"ค่าใช้จ่ายในการลงดันเจี้ยน สำหรับผู้มีอาชีพธรรมดาๆ ก็ยังถือเป็นภาระอันหนักอึ้งอยู่ดี"

เมื่อยังหาปาร์ตี้ไม่ได้ชั่วคราว เซียวเฉินก็เลยต้องสุ่มปาร์ตี้กับผู้มีอาชีพคนอื่นๆ ฟาร์มไปอีกสิบกว่ารอบ

ปาร์ตี้สามคน ได้ EXP เพิ่มขึ้นไม่น้อย

ตอนสี่ทุ่ม เซียวเฉินก็ปั่นเลเวลไปถึงเลเวลสิบได้สำเร็จ

"ติ๊ง เลเวล +1, สถานะทุกอย่าง +1, สุ่มแต้มสถานะอิสระ +5"

"ติ๊ง ยิงธนูแบบมัลติช็อต +1, ระยะโจมตี +5 เมตร"

"ติ๊ง เลเวลของคุณถึง 10 แล้ว สามารถเข้าร่วมกิลด์ได้"

"ติ๊ง คุณสามารถเข้าดันเจี้ยนเลเวลสองได้

เปิดดันเจี้ยนระดับทั่วไป 100 เหรียญเงิน, ดันเจี้ยนระดับยาก 200 เหรียญเงิน"

"คุณบรรลุถึงเลเวล 10 แล้ว คลังสมบัติมิติมอบรางวัล 10 เหรียญเงิน, แต้มสถานะอิสระ 10 แต้ม"

อัปถึงเลเวลสิบการเปลี่ยนแปลงเยอะมากจริงๆ ข้อความรัวมาเป็นชุด เซียวเฉินต้องใช้เวลาพักใหญ่กว่าจะอ่านจบ

ให้ทั้งเงินให้ทั้งแต้มสถานะ นี่มันสุดยอดไปเลย

พออัปถึงเลเวลสิบ ความแข็งแกร่งก็สามารถยกระดับขึ้นไปได้อีกขั้นใหญ่ๆ เลย

[เซียวเฉิน LV: 10 (), สถานะรวม: 251, พลังโจมตี 220, พลังชีวิต 560, พลังป้องกัน 35, ความเร็วโจมตี: 0.25]

เปลี่ยนอาวุธเจ๋งๆ สักชิ้น ก็จะสามารถวันช็อตคิลลูกกระจ๊อกในดันเจี้ยนเลเวลหนึ่งได้แล้ว

ถ้าเอาอุปกรณ์ระดับทั่วไปบางชิ้นไปเปลี่ยนเป็นอุปกรณ์ระดับเหล็กดำ ก็พอไหวเหมือนกัน

อาวุธระดับทั่วไปใช้เงินแค่สี่ห้าสิบเหรียญเงินก็ซื้อได้แล้ว แต่อาวุธระดับเหล็กดำมูลค่าจะพุ่งขึ้นเป็นสิบเท่า

อาวุธระดับเหล็กดำเลเวลสิบยิ่งแพงเข้าไปใหญ่ ตอนนี้รับรองได้เลยว่าไม่มีปัญญาซื้อหรอก

บอกตามตรง เซียวเฉินอยากจะจัดเต็มม้วนเดียวจบ เปลี่ยนเป็นอาวุธระดับเหล็กดำไปเลย

"ฝีมือของฉันตอนนี้ ถ้าจะฟาร์มดันเจี้ยนเลเวลสองก็ยังยากอยู่"

ตอนนี้ก็ได้แต่พาคนอื่นอัปเลเวลไปพลาง หาปาร์ตี้ที่เหมาะสมไปพลาง

ปาร์ตี้ทั่วไปจะเรียกร้องให้มีสถานะรวมแตะสามร้อย นักธนูต้องมีพลังโจมตี 250 ถึงจะพอไหว

ถ้าเซียวเฉินเป็นพรสวรรค์ระดับ C เขาก็คงผ่านเกณฑ์ไปแล้ว

"ความยากของดันเจี้ยนเลเวลสองจะเพิ่มขึ้นมาไม่น้อย เรียกร้องสูงหน่อยก็เป็นเรื่องปกติ"

ดันเจี้ยนเลเวลสองยังรับมือไม่ไหว แต่ดันเจี้ยนเลเวลหนึ่งนี่ตีได้สบายบรื๋อ

เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการพาคนอัปเลเวล เขาไม่เพียงแต่ตะโกนเรียกหน้าดันเจี้ยน แต่ยังไปโพสต์ในบอร์ดของเมืองเทียนหนานด้วย ทำให้นานๆ ทีก็ยังรับออเดอร์ได้บ้าง

ตอนโชคไม่ดี วันนึงอาจจะรับได้แค่ออเดอร์เดียว พาคนลงดันเจี้ยนรอบเดียวจบ

ถ้าโชคดี วันนึงก็อาจจะฟาร์มรวดสิบกว่ารอบ

บางวันรออยู่ที่จัตุรัสทั้งวันก็ไม่มีลูกค้าเลยสักคน

ฟาร์มดันเจี้ยนทุกๆ หนึ่งร้อยรอบ ก็จะบรรลุหนึ่งในหมื่นได้หนึ่งครั้ง

ประมาณเดือนนึงจะฟาร์มครบหนึ่งร้อยรอบ เท่ากับว่าทุกเดือนจะได้แต้มสถานะอิสระหนึ่งแต้ม

ครึ่งปีต่อมา เซียวเฉินเห็นซูหมิงเลเวล 16 แล้ว ซุนเจี้ยนเองก็ถึงเลเวล 15 เหมือนกัน

เพื่อนร่วมทีมบางคนที่เคยลงดันเจี้ยนด้วยกัน ชื่อของพวกเขาในตอนนี้หม่นแสงลงแล้ว อีกไม่นานหมายเลขประจำตัวของพวกเขาก็จะถูกยกเลิก กลายเป็นสถานะค้นหาไม่พบ

เหน็ดเหนื่อยมาครึ่งปีกว่า ความมั่งคั่งของเซียวเฉินในที่สุดก็เก็บสะสมมาได้ถึงห้าร้อยเหรียญเงิน

"น่าจะขาดอีกแค่สองสามหมื่นคิล ก็จะถึงยอดแสนคิลแล้ว!"

ในมือมีเงินแล้ว เซียวเฉินก็ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกส่งตัวออกไปนอกเมือง

ตอนนี้ ในที่สุดเขาก็รู้สึกผ่อนคลายลงมาบ้างแล้ว

รับจ้างพามือใหม่ทุกวัน ต่อให้เลเวลไม่ขยับเลยเอาจริงๆ ก็ไม่เลวนะ

ขณะที่เซียวเฉินกำลังหลงระเริงกับความรู้สึกดีๆ นี้อยู่ จู่ๆ ตรงหน้าเขาก็มีตัวอักษรสีทองแถวหนึ่งปรากฏขึ้น

นั่นคือประกาศระดับมิติ ผู้ปลุกพลังทุกคนบนโลกสีน้ำเงินสามารถมองเห็นได้

"ระดับการผสานโลกมาถึง 60% แล้ว หลังจากนี้ความเร็วในการผสานโลกจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

จำนวนรอยแยกห้วงลึกบนโลกจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก ทั้งจำนวนและความแข็งแกร่งของมอนสเตอร์ก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลเช่นกัน"

"พลังงานของเมืองหลักต่างๆ ถูกเผาผลาญไปกว่าครึ่งแล้ว ม่านพลังงานจะหายไปภายในสิบปี

ขอให้เมืองหลักทุกแห่งเป็นฝ่ายบุกโจมตีก่อน เพื่อลดจำนวนครั้งที่สัตว์อสูรโจมตีม่านพลังพิทักษ์เมือง"

"หากเมืองหลักทุกแห่งถูกตีแตก มิติโลกสีน้ำเงินจะสูญสลายไปโดยสมบูรณ์ และสิ่งมีชีวิตบนโลกสีน้ำเงินจะสูญพันธุ์

ขอให้ผู้มีอาชีพทุกคนจงทุ่มเทอย่างสุดกำลัง ฆ่ามอนสเตอร์ให้มาก ลงดันเจี้ยนให้บ่อย และอัปเลเวลให้รวดเร็ว"

"มีชีวิตรอดต่อไป!"

เมื่อได้เห็นข้อความประกาศเหล่านี้ ความรู้สึกเบิกบานใจก็ร่วงหล่นลงสู่จุดเยือกแข็งในพริบตา

"ที่แท้ก็ไม่ได้ดีขึ้นในทุกๆ วัน แต่กำลังเดินหน้าสู่ความพินาศในทุกๆ วันงั้นเหรอ?"

"ต่อไปในเมืองก็ไม่ปลอดภัยแล้ว จะคอยมุดหัวอยู่ในเมืองไปตลอดก็เป็นไปไม่ได้แล้ว"

ชั่วพริบตา เซียวเฉินก็เต็มไปด้วยความรู้สึกถึงวิกฤต

ไม่ใช่แค่เซียวเฉิน แต่ผู้ปลุกพลังทั้งมิติ ล้วนมีความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

ผู้มีอาชีพจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ เดินออกจากประตูเมือง เพื่อไปต่อสู้กับมอนสเตอร์อันน่าสะพรึงกลัวนานาชนิด

หลายคนตั้งใจศึกษาไกด์บุ๊กอย่างจริงจัง เตรียมตัวจะลองลุยดันเจี้ยนระดับยาก

เซียวเฉินก็ตัดสินใจแล้วเหมือนกัน ว่าต้องรีบอัปเลเวลให้สูงขึ้น

ห้าร้อยเหรียญเงิน สามารถทำอะไรได้บ้างแล้วล่ะ

ในที่สุดเซียวเฉินก็สามารถเปลี่ยนธนูไม้เก่าซอมซ่อนั่นทิ้งได้สักที

ความแข็งแกร่งของทุกคนกำลังเพิ่มขึ้น อุปกรณ์เหล็กกล้าก็ราคาถูกลงกว่าเมื่อครึ่งปีก่อนนิดหน่อยแล้ว

"ธนูเหล็กนิล ระดับเหล็กดำ 443 เหรียญเงิน"