บทที่ 501 นี่คือการพนันครั้งใหญ่ (2/2)

ทันใดนั้น สวี่เฮยก็รู้สึกเหมือนหั่นไปโดนวัตถุแข็งบางอย่างเข้า จนเฉือนต่อไปไม่ได้

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง พลังวิญญาณอันเข้มข้นระลอกแล้วระลอกเล่า ก็แผ่ซ่านออกมาจากรอยแยก สวี่เฮยออกแรงเพิ่มขึ้นเล็กน้อย ได้ยินเสียง "แกรก" ดังขึ้น หินสกัดก็ปริแตกออก เผยให้เห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใน

มันคือผลึกสีขาวน้ำนมเปล่งประกายชิ้นหนึ่ง มีขนาดเท่าปลายนิ้วมือเท่านั้น

ลมหายใจของทุกคนสะดุดกึก เมื่อผู้คนมองเห็นผลึกชิ้นนี้ชัดเจน เสียงจอแจก็เงียบหายไปในชั่วพริบตา

เงียบ!

เงียบสงัดราวกับป่าช้า!

เสียงพูดคุยเซ็งแซ่และเสียงดูแคลนที่มีอยู่แต่เดิม มลายหายไปในพริบตา ทั่วทั้งลานกว้างเงียบกริบจนแทบจะได้ยินเสียงเข็มตก

"นี่มัน..." รูม่านตาของกงซุนป๋อหดเกร็ง อ้าปากค้าง แม้จะมีสภาพจิตใจที่ผ่านการพบเห็นหินสกัดมาแล้วนับไม่ถ้วนอย่างเขา ก็ยังอดไม่ได้ที่จะหน้าถอดสีด้วยความตกตะลึง

หวังซิวที่อยู่ไกลออกไปถึงกับอึ้งกิมกี่ เบิกตากว้างจนแทบจะถลนออกมา

"ข้าไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม!" ผู้อาวุโสหยวนสูดลมหายใจเย็นเฮือกใหญ่ ใบ้รับประทานไปในทันที

"ไม่ เป็นไปไม่ได้!"

หลินเทียนเหอยิ่งตกตะลึงพรึงเพริดจนอ้าปากค้าง กรามแทบจะหลุดร่วงลงพื้น

ตัวอักษรไม่อาจบรรยายความรู้สึกของผู้คนในเหตุการณ์ ณ ขณะนี้ได้เลย

"นี่มัน หินวิญญาณระดับสุดยอดงั้นรึ?!" กงซุนป๋อร้องอุทานออกมา

"หินวิญญาณระดับสุดยอด!"

หลังจากเงียบงันไปเนิ่นนาน ทั่วทั้งบ่อนพนันหินก็เดือดพล่านขึ้นมาทันที ทุกคนต่างฮือฮาตื่นเต้นขั้นสุด

ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า สวี่เฮยจะเปิดเจอหินวิญญาณระดับสุดยอดจากหินขยะราคาสี่ห้าพันก้อน นี่มันเป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!

สวี่เฮยเองก็อึ้งไปเหมือนกัน ที่ป๋ายจือพูดมาไม่ได้โกหก ข้างในมีของอยู่จริงๆ! เพียงแต่เขานึกไม่ถึงว่า มันจะซ่อนหินวิญญาณระดับสุดยอดไว้หนึ่งก้อน

มูลค่าของหินวิญญาณระดับสุดยอด ไม่อาจใช้หินวิญญาณธรรมดามาประเมินค่าได้อีกต่อไป นั่นคือสิ่งที่แม้แต่ระดับฮั่วเสิน (แปลงจิต) ก็ยังต้องตาลุกวาว เป็นของที่ประเมินค่าไม่ได้ มีเงินก็หาซื้อไม่ได้ ให้หินวิญญาณมากแค่ไหนก็ไม่มีใครยอมขาย

"ไม่! ไม่ถูก ของชิ้นนี้พลังวิญญาณรั่วไหลไปกว่าครึ่งแล้ว สีสันก็หม่นหมองกว่าหินวิญญาณระดับสุดยอดของแท้อยู่บ้าง ไม่นับว่าเป็นหินวิญญาณระดับสุดยอดที่สมบูรณ์ น่าจะเป็น 'หินวิญญาณกึ่งสุดยอด' ต่างหาก!" ผู้อาวุโสหยวนที่อยู่ข้างๆ กล่าวแย้งขึ้นมา

สวี่เฮยลองเปรียบเทียบดูในใจ หินก้อนที่เขาเปิดได้บนฝ่ามือนี้ สีสันของมันดูคล้ำกว่าหินวิญญาณระดับสุดยอดของแท้อยู่บ้างจริงๆ ไม่เพียงเท่านั้น ขนาดของมันก็ยังเล็กกว่าอยู่หน่อยนึงด้วย

คิดว่าคงเป็นเพราะผ่านกาลเวลามาเนิ่นนาน และยังต้องเผชิญกับอุปสรรคมามากมาย ถึงได้สูญเสียพลังวิญญาณไปบางส่วน

แต่ถึงกระนั้น มันก็ยังคงเป็นของล้ำค่าที่ไม่อาจประเมินค่าได้ ไม่ใช่สิ่งที่จะใช้หินวิญญาณมาวัดมูลค่าได้อยู่ดี

อย่าว่าแต่หนึ่งแสนก้อนเลย ต่อให้ห้าล้านก้อน ก็ไม่แน่ว่าจะมีคนยอมขาย!

กงซุนป๋อส่งสายตาอิจฉาตาร้อนมาให้ รู้อย่างนี้ เขาผ่าเปิดมันเองซะก็ดีหรอก นี่มันหินวิญญาณกึ่งสุดยอดเชียวนะ

"ขอแสดงความยินดีกับสหายสวี่ด้วย ที่เปิดได้หินวิญญาณกึ่งสุดยอด มูลค่าของมันเกินหนึ่งแสนก้อนไปไกลโข ตามที่ระบุไว้ในหนังสือสัญญา เงินเดิมพันสิบล้านก้อนนี้ตกเป็นของเจ้าแล้ว!" กงซุนป๋อยื่นถุงเก็บของของหลินเทียนเหอส่งให้

สีหน้าของหลินเทียนเหอคล้ำลงทันที รีบประสานอินร่ายคาถา ถุงเก็บของใบนั้นถึงกับพุ่งหลุดจากมือ เตรียมจะบินกลับไปหาเขา

"หึ!" กงซุนป๋อแค่นเสียงเย็น ตบฝ่ามือทั้งสองข้างเข้าหากัน ตัดขาดแรงดึงดูดสายนั้น ถุงเก็บของจึงตกลงสู่มือของสวี่เฮยได้สำเร็จ

สวี่เฮยส่งจิตสัมผัสพุ่งกระแทก ทะลวงค่ายกลป้องกันภายในถุงได้อย่างง่ายดาย หินวิญญาณสิบล้านก้อน ไม่ขาดไม่เกินแม้แต่ก้อนเดียว

"ฮ่าฮ่าฮ่า รวยแล้วโว้ย รวยแล้ว" สวี่เฮยระเบิดเสียงหัวเราะลั่น เก็บหินวิญญาณเข้ากระเป๋าต่อหน้าธารกำนัล

เขาหันไปมองหลินเทียนเหอที่มีสีหน้าเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ประสานมือคารวะพลางกล่าว "ขอบคุณพี่หลินที่กรุณาควักกระเป๋าจ่ายอย่างใจป้ำ เงินสิบล้านก้อนนี้ ข้าขอน้อมรับไว้ด้วยความยินดีล่ะนะ!"

ฆ่าคนแถมยังกรีดหัวใจอีกต่างหาก!

เหล่าไทยมุงในเหตุการณ์ต่างพากันส่งเสียงฮือฮา บ้างก็อิจฉา บ้างก็อึ้งกิมกี่ บ้างก็ริษยาตาร้อน

แน่นอนว่า ยังมีอีกความรู้สึกหนึ่ง นั่นก็คือความโกรธแค้น ยกตัวอย่างเช่นหลินเทียนเหอที่อยู่ตรงหน้า และผู้บำเพ็ญเพียรชุดดำปิดหน้าด้านหลังของเขา ที่ตอนนี้โกรธจัดจนถึงขีดสุด แทบจะสูญเสียความเยือกเย็นไปแล้ว

พวกเขาสูญเสียเงินไปถึงสิบล้านก้อน! แถมยังแพ้ให้กับหัวขโมยที่ขโมยหินวิญญาณระดับสุดยอดของพวกตนไปอีก!

ทั้งๆ ที่เป็นสถานการณ์ที่ต้องชนะแน่ๆ แต่จะแพ้ไปได้อย่างไร? เรื่องนี้ทำให้เขาไม่อาจเชื่อ ไม่อาจทำใจยอมรับได้!

"เจ้าโกง!" หลินเทียนเหอชี้หน้าสวี่เฮย ตวาดลั่น "หินสกัดชั้นต่ำก้อนหนึ่ง จะไปเปิดเจอหินวิญญาณระดับสุดยอดได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้น ในบรรดาหินมากมายก่ายกองขนาดนี้ ทำไมเจ้าถึงเจาะจงเลือกหินก้อนนี้ เจ้าโกงชัดๆ!"