บทที่ 499 หนึ่งขุนพลบรรลุผล หมื่นซากโครงกระดูก (1/2)

หลัวกังอธิบายสิ่งที่ผู้อาวุโสรับเชิญ (เค่อชิง) ต้องทำ ซึ่งมันเรียบง่ายมาก ส่วนใหญ่แล้วจะไม่มีอะไรให้ทำ มีเพียงตอนที่ต้องการความช่วยเหลือเท่านั้น ถึงจะเชิญให้เขาลงมือ ตัวอย่างเช่น คราวที่แล้วที่สวี่เฮยถูกฝังอยู่ใต้ดิน หลัวกังก็เชิญผู้อาวุโสรับเชิญกลุ่มหนึ่งไปช่วย นี่เป็นงานที่สบายและไร้กังวลอย่างไม่ต้องสงสัย

สวี่เฮยไม่ได้ตอบตกลงในทันที เพียงแต่กล่าวว่า "ขอเวลาข้าพิจารณาสักสองสามวัน"

"ไม่มีปัญหา คิดตกเมื่อไหร่ก็บอกข้าได้ทุกเมื่อ" หลัวกังหัวเราะ

สวี่เฮยเดินออกจากจวนเจ้าเมือง ในใจยังคงขบคิดถึงคำเตือนของแมลงเก้าหัว (จิ่วโถวฉง)

จากการสังเกตของเขาเอง เมืองเลี่ยเฟิงไม่มีปัญหาใดๆ เลย อย่าว่าแต่อยู่สักพักเลย ต่อให้เขาเข้าร่วมกับเมืองเลี่ยเฟิงจริงๆ ก็ดูเหมือนจะไม่มีข้อเสียอะไร

ส่วนเมืองอื่นๆ สวี่เฮยเคยไปแค่เมืองซานซา (สามทราย) ที่นั่นขอแค่จ่ายเงินประกันคุ้มครองมากพอ ใครก็สามารถฆ่าเจ้าได้

หากออกจากเมืองเลี่ยเฟิงแล้ว เขาจะไปที่ไหนได้? สภาพแวดล้อมข้างนอก จะดีกว่าที่นี่จริงๆ หรือ?

สวี่เฮยเดินมาถึงหน้าเรือนแห่งหนึ่งโดยไม่รู้ตัว นี่คือที่พักของเฉินจื่อมั่ว

สถานที่แห่งนี้ถูกตรวจสอบจนทะลุปรุโปร่งไปตั้งนานแล้ว ไม่มีเบาะแสอะไรหลงเหลืออยู่เลย

หัวหน้าทหารยามคนหนึ่งเฝ้าอยู่หน้าประตูเรือน พอเห็นสวี่เฮยเดินมา ก็เอ่ยอย่างนอบน้อม "ที่แท้ก็ผู้อาวุโสสวี่ ไม่ทราบว่ามีธุระอันใดหรือขอรับ?"

"แค่เดินดูเรื่อยเปื่อย" สวี่เฮยตอบ

"ท่านเจ้าเมืองเคยสั่งการไว้ว่า ไม่ว่าสถานที่ใดในเมืองเลี่ยเฟิง ผู้อาวุโสสามารถเดินชมได้ตามสบายเลยขอรับ!" หัวหน้ายามกล่าวอย่างนอบน้อม

สวี่เฮยพยักหน้า จากนั้นก็เดินเข้าไปในเรือน แผ่จิตสัมผัสออกไปเพื่อสำรวจดูรอบๆ

ในลานเรือน มีร่องรอยของค่ายกลหลงเหลืออยู่มากมาย ล้วนเป็นสิ่งที่เฉินจื่อมั่วทิ้งไว้ตอนยังมีชีวิตอยู่

สวี่เฮยไม่พบความผิดปกติใดๆ ต่อให้มีเบาะแสหลงเหลืออยู่จริงๆ จวนเจ้าเมืองก็คงตรวจพบไปตั้งนานแล้ว

เขาเดินเข้าไปในศาลาพักผ่อนแห่งหนึ่ง จ้องมองพื้นของศาลา เพ่งสมาธิสังเกตอย่างละเอียด

ที่นี่มีค่ายกลที่เฉินจื่อมั่วทิ้งไว้ ค่ายกลนี้ไม่ได้มีสรรพคุณพิเศษอะไร ทว่าเส้นสายอันซับซ้อนของค่ายกล กลับประกอบกันเป็นตัวอักษรประโยคหนึ่ง

"หนึ่งขุนพลบรรลุผล หมื่นซากโครงกระดูก" (หมายเหตุ: ความสำเร็จของคนคนเดียว ต้องแลกมาด้วยชีวิตและการนองเลือดของคนจำนวนมาก)

สวี่เฮยจ้องมองตัวอักษรประโยคนี้ พลางตกอยู่ในความครุ่นคิด

แต่เมื่อสวี่เฮยเพ่งมองดูอีกครั้ง กลับพบว่าตัวอักษรประโยคนั้นหายไปแล้ว

สวี่เฮยเพ่งสมาธิสังเกตอยู่นาน ก็ไม่เห็นตัวอักษรประโยคนั้นอีกเลย ราวกับว่าเรื่องเมื่อครู่เป็นเพียงภาพลวงตา

"การหลบหนีของเฉินจื่อมั่ว มีความลับอะไรซ่อนอยู่กันแน่?"

สวี่เฮยส่ายหน้า คิดไม่ออกจริงๆ จึงเดินออกจากเรือนไป

บนท้องถนน ถนนที่ปกติจะเงียบเหงากลับคึกคักขึ้นมาอย่างกะทันหัน ผู้คนจำนวนไม่น้อยพากันมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก พลางจับกลุ่มพูดคุยกันขรม

"กงซุนป๋อเอาสินค้าล็อตใหม่เข้ามาอีกแล้ว!"

"ฮ่าฮ่า ได้ยินมาว่าเป็นหินสกัดชั้นยอดที่เพิ่งผลิตออกมาจากเมืองอวิ่นซิง (ดาวตก) ภายในมีของวิเศษจากโลกเบื้องบนซ่อนอยู่ ถ้าเปิดเจอของดีสักชิ้นล่ะก็ กำไรเละเทะเลย!"

"หินที่เขาเลือกมา ต้องมีของดีซ่อนอยู่แน่ๆ งานนี้จะพลาดไม่ได้เด็ดขาด!"

พอได้ยินคนเดินถนนคุยกัน สวี่เฮยก็เดินตามไปด้านหลัง มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกด้วย

ทางทิศตะวันออกของเมืองเลี่ยเฟิง คือที่ตั้งของบ่อนพนันที่ใหญ่ที่สุดในเขตเมืองตะวันออก ซึ่งกงซุนป๋อก็คือเถ้าแก่ของบ่อนแห่งนี้

ตอนที่สวี่เฮยมาถึง ที่หน้าประตูมี 'เรือทะลวงปฐพี' (ถูสิงโจว) ลำหนึ่งจอดอยู่ บนเรือบรรทุกหินสกัดมาเป็นจำนวนมาก กำลังถูกคนขนเข้าไปข้างในทีละก้อนๆ

หินเหล่านี้มีสีดำสนิททั้งก้อน รูปร่างแปลกประหลาด ดูคล้ายกับอุกกาบาตจากนอกโลก