ระบบพลิกชีวิต 009 ท่านเทพ รอคำตอบออนไลน์อยู่นะ ด่วนมาก
ระบบพลิกชีวิต 009 ท่านเทพ รอคำตอบออนไลน์อยู่นะ ด่วนมาก
ระบบพลิกชีวิต 009 ต้าต้า รออยู่ออนไลน์ ด่วนมาก
โจวซั่วคลิกเปิดกระทู้เข้าไปดู สีหน้าก็พลันเปลี่ยนไป
กระทู้นี้ที่เขาตั้งขึ้นมา ด้านหนึ่งเป็นเพราะปัญหานี้เขาศึกษามาตั้งนานแล้วก็ยังไม่เข้าใจจริง ๆ อยากจะดูว่ามีใครพอจะช่วยตัวเองได้บ้างไหม อีกด้านหนึ่งก็อยากจะโอ้อวดสักหน่อย ว่าการที่เขายังเป็นแค่นักศึกษาปีสองแล้วทำโจทย์แบบนี้ได้ ก็ถือได้ว่าเป็นอัจฉริยะอย่างแท้จริง
ดังนั้นเมื่อมีการแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาว่ามีคนคอมเมนต์ ปกติถ้าเขาว่างก็จะคลิกเข้าไปดู แต่สิ่งสำคัญที่สุดคืออยากเห็นคำพูดชื่นชมหรือคำพูดที่บอกว่าไม่เข้าใจจากชาวเน็ตพวกนั้น ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะมีใครให้คำตอบที่ถูกต้องกับเขา
ความคิดเห็นในครั้งนี้ก็มีเยอะมาก ส่วนใหญ่ก็เป็นแนว ๆ นี้ ทว่าชาวเน็ตที่ชื่อเซี่ยงหยางเอ๋อร์เซิงคนนี้กลับชี้จุดที่มีปัญหาให้เห็นจริง ๆ ซ้ำยังเหมือนจะมีเหตุผลอยู่บ้าง นี่ทำให้เขาอยากจะลองเอาไปทดสอบดูทันที
ทว่าปัญหานี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะสามารถมองปราดเดียวก็เข้าใจได้ อันที่จริงเขาเป็นแค่ลูกกระจ๊อกคนหนึ่งในทีมโปรเจกต์นี้เท่านั้น คนที่ลงมือทำหลัก ๆ ก็ยังคงเป็นพวกรุ่นพี่ของเขา
“รุ่นพี่ ผมหาวิธีแก้ได้แล้ว พวกเรามาดูกันหน่อยไหมว่าวิธีนี้ใช้ได้หรือเปล่า?”
โจวซั่ววิ่งไปที่ห้องวิจัยเป็นอันดับแรก หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วส่งคำตอบที่เซี่ยงหยางเอ๋อร์เซิงให้มาไปตรงหน้ารุ่นพี่เผยหมิง
“นี่นายไปเอามาจากไหน...” เผยหมิงมองแวบหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจในตอนแรก ทว่าหลังจากนั้นก็ตระหนักถึงปัญหาขึ้นมา “โจวซั่ว!!!! นายเอาของแบบนี้ไปโพสต์ลงเน็ตได้ยังไง? แถมยังให้ขั้นตอนการแก้ปัญหาที่เจาะจงของพวกเราไปด้วย!!!”
เผยหมิงลุกพรวดขึ้นมายืน เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ เลย
แม้ว่าหัวข้อที่พวกเขาวิจัยจะไม่ถือว่าเป็นหัวข้อที่สำคัญอะไรมากนัก แต่การนำปัญหาทางคณิตศาสตร์ที่เป็นแกนหลักบางส่วนไปโพสต์ลงอินเทอร์เน็ตตามอำเภอใจก่อนที่จะได้ผลลัพธ์ ถือเป็นเรื่องที่ไม่ได้รับอนุญาตอย่างเด็ดขาด
“นายรู้ไหมว่ามันจะส่งผลตามมายังไง!!!”
เผยหมิงโกรธจนหน้าแดงก่ำ ชี้หน้าโจวซั่วแล้วตะโกนเสียงดัง
คนทั้งห้องวิจัยต่างมองมาทางนี้ บางคนที่ได้ยินคำพูดของเผยหมิงอย่างชัดเจนสีหน้าก็พลันดูไม่ดีขึ้นมาทันที นี่เป็นพฤติกรรมการปล่อยความลับที่ร้ายแรงมาก!!!
ถ้าหากทีมโปรเจกต์ที่มีความสัมพันธ์เชิงแข่งขันกับพวกเขามาเห็นแนวทางการแก้ปัญหานี้เข้า ฝ่ายตรงข้ามก็จะรู้ตื้นลึกหนาบางเกี่ยวกับความคืบหน้าและทิศทางการวิจัยของพวกเขาไปโดยปริยาย นี่ไม่ใช่เรื่องตลกเลยนะ!
“คือว่า...ผม...”
โจวหมิงพลันพูดไม่ออกขึ้นมา เขาไม่ได้คิดอะไรมากขนาดนั้น แค่อยากให้คนอื่นรู้ว่าตัวเองเก่งแค่ไหนเท่านั้น ไม่ได้คิดถึงเรื่องพวกนี้เลย
มิฉะนั้นเขาคงไม่ถือโทรศัพท์มือถือแล้วพุ่งพรวดเข้ามาทันทีที่เห็นการตอบกลับของเซี่ยงหยางเอ๋อร์เซิงหรอก
“นายส่งออกไปตอนไหน?!! รีบไปเอาลงจากเน็ตเดี๋ยวนี้เลย!!! แล้วก็ส่งกุญแจห้องปฏิบัติการมา แถมคอมพิวเตอร์ของนายก็ต้องส่งมาด้วย หลังจากที่เราตรวจสอบและลบทุกอย่างข้างในออกหมดแล้ว นายถึงจะเอากลับไปได้ ต่อไปนี้ฉันไม่อยากเห็นหน้านายในทีมโปรเจกต์นี้อีก!!!”
เผยหมิงแทบจะระเบิดสมองออกมาอยู่แล้ว โปรเจกต์ของพวกเขาแต่เดิมก็ตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกอยู่แล้ว การคำนวณทางคณิตศาสตร์ที่เป็นกุญแจสำคัญคำนวณยังไงก็ไม่ถูก ปวดหัวกันทั้งวันทั้งคืน ผลลัพธ์คือโจวซั่วคนนี้กลับมาสร้างเรื่องแบบนี้ให้อีก?!!
ถ้าปล่อยให้อาจารย์ที่ปรึกษารู้ นี่ก็ไม่ใช่เรื่องของโจวซั่วคนเดียวแล้ว แต่เป็นเรื่องของเขาซึ่งเป็นคนที่รับผิดชอบดูแลจัดการตามปกติด้วย!!
“ไม่ใช่ครับ รุ่นพี่ ผม...”
ตอนนี้โจวซั่วก็ตระหนักถึงปัญหาของตัวเองแล้ว ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้จริง ๆ เอาแต่คิดจะโอ้อวดอย่างเดียว
“ไสหัวไป!!!”
เผยหมิงยื่นมือชี้ไปข้างนอกแล้วคำรามลั่น
โจวซั่วอ้าปากอยากจะหาคนช่วยพูดให้สักประโยค แต่เมื่อมองไปรอบ ๆ คนในห้องวิจัย ก็พบว่าทุกคนต่างก็จ้องเขม็งมาที่เขาด้วยความโกรธแค้น จึงทำได้เพียงก้มหน้าเดินออกไป
เมื่อโจวซั่วออกไปแล้ว เผยหมิงก็นั่งลงด้วยความโมโหจนจับของชิ้นหนึ่งบนโต๊ะฟาดลงพื้นอย่างแรง ถอนหายใจเฮือกใหญ่ หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเตรียมจะโทรหาอาจารย์ที่ปรึกษาเพื่อเล่าเรื่องนี้ ทว่าเมื่อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูก็พบว่าโทรศัพท์เครื่องนี้เป็นของโจวซั่ว และบนหน้าจอโทรศัพท์ก็คือแนวทางการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของพวกเขาพอดี
“เอ๊ะ?!! แบบนี้เหมือนจะใช้ได้จริงแฮะ!!!”
เผยหมิงแค่กวาดสายตามองแวบเดียว ก็พบว่าสิ่งที่คนคนนี้พูดมามีเหตุผลมาก ซ้ำมุมมองในการเจาะเข้าถึงปัญหานี้ยังเป็นสิ่งที่พวกเขาก่อนหน้านี้ไม่เคยคิดมาก่อนด้วย
“เหล่าซุน นายมานี่!! พวกเรามาลองใช้วิธีนี้คำนวณดูหน่อย”
เวลานี้เผยหมิงไม่สนใจเรื่องของโจวซั่วแล้ว ยื่นมือไปเรียกคนของภาควิชาคณิตศาสตร์อีกคนในทีมมา จากนั้นทั้งสองก็เริ่มคำนวณ
หลังจากโจวซั่วเดินออกจากประตูและก้มหน้ากลับมาตลอดทางจนถึงหอพัก ถึงเพิ่งพบว่าโทรศัพท์มือถือของตัวเองลืมหยิบกลับมาด้วย ทว่าเมื่อคิดดูว่าเผยหมิงกำลังอยู่ในอารมณ์โกรธ ตอนนี้ไปก็คงต้องโดนด่าอีกแน่ เขาจึงคิดว่าเดี๋ยวค่อยกลับไปใหม่
สามชั่วโมงต่อมา เผยหมิงและเหล่าซุนในห้องวิจัยต่างก็มีสีหน้าตื่นเต้น
“ได้จริง ๆ ด้วย!!! คำนวณออกมาได้แล้วจริง ๆ !!!”
“คนที่ชื่อเซี่ยงหยางเอ๋อร์เซิงคนนี้เป็นอัจฉริยะจริง ๆ เผยหมิง นายคิดว่าเขาจะเป็นอาจารย์คนไหนในภาควิชาคณิตศาสตร์ของมหาวิทยาลัยเราหรือเปล่า? หรือว่าเป็นศาสตราจารย์ของภาควิชาคณิตศาสตร์ที่ไหน?”
“เรื่องนี้ไม่รู้สิ แต่ฉันรู้สึกว่าอาจจะไม่ใช่คนของภาควิชาคณิตศาสตร์เรา ปัญหานี้หลัก ๆ แล้วฉันก็ไปขอคำแนะนำจากอาจารย์ในมหาวิทยาลัยมาหมดแล้ว ไม่มีใครให้แนวทางการแก้ไขได้เลย”
สำหรับคำถามนี้ของเหล่าซุน เผยหมิงส่ายหน้า ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใคร แต่มีสิ่งหนึ่งที่มั่นใจได้ นั่นก็คือต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านคณิตศาสตร์อย่างแน่นอน เพราะอีกฝ่ายใช้คำพูดสั้น ๆ ก็แก้ปัญหาของพวกเขาได้แล้ว อีกทั้งวิธีนี้ยังกระชับมาก ซ้ำยังใช้งานได้ดีกว่าการคำนวณที่ซับซ้อนก่อนหน้านี้ของพวกเขาเสียอีก
“พวกเราควรจะหาโอกาสไปคุยกับเซี่ยงหยางเอ๋อร์เซิงคนนี้สักหน่อยไหม?”
เหล่าซุนรู้สึกว่าอีกฝ่ายช่วยแก้ปัญหาใหญ่ขนาดนี้ให้ ควรจะขอบคุณให้ดีสักหน่อย
“ต้องเรียกไอ้หมอโจวซั่วกลับมา นี่มันมือถือของเขา ต้องให้เขามาเปิดถึงจะคุยได้”
เผยหมิงเอ่ยอย่างปวดหัวเล็กน้อย โทรศัพท์เครื่องนี้เป็นของโจวซั่ว กระทู้นี้เป็นของโจวซั่ว เมื่อกี้เขาใช้โทรศัพท์ตัวเองถ่ายรูปคำตอบไว้ก่อนแล้วเอามาคำนวณ
แต่ตอนนี้ถ้าอยากจะติดต่อกับเซี่ยงหยางเอ๋อร์เซิงคนนี้ ก็จำเป็นต้องให้โจวซั่วมา
“หมอนี่ทำเกินไปหน่อยจริง ๆ !”
เหล่าซุนถอนหายใจ พฤติกรรมของเรื่องนี้เลวร้ายมากจริง ๆ แต่ปัญหาก็คือพฤติกรรมแบบนี้นี่แหละที่ทำให้พวกเขาพบแนวทางการแก้ไข
“ไม่ถูก ต้องรีบให้เขามาเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่ลบกระทู้นี้ทิ้งแล้วมีคนอื่นมาเห็นเข้า โปรเจกต์ของพวกเราก็จบเห่แน่!”
จู่ ๆ เหล่าซุนก็ตระหนักถึงปัญหาหนึ่งขึ้นมา นั่นก็คือที่โจวซั่วโพสต์ออกไปก่อนหน้านี้ แค่ทำให้คนอื่นรู้ปัญหาของพวกเขา ไม่แน่ว่าจะมีคนแก้ได้ แต่ตอนนี้มีแนวทางการแก้ปัญหาแล้ว ถ้ามีคนมาเห็นอีก ผลที่จะตามมา...
สีหน้าของเผยหมิงพลันเคร่งเครียด รีบถือโทรศัพท์มือถือของโจวซั่ววิ่งออกไปทันที
“ต้าต้า เพิ่มเพื่อนหน่อย!”
“ต้าต้า ขอบคุณสำหรับคำตอบของคุณ ช่วยพวกเราแก้ปัญหาไปได้มากเลย เพิ่มเพื่อนกันหน่อยได้ไหม!”
“ต้าต้า! รออยู่ออนไลน์! ด่วนมาก!!”
....
ภายใต้การจับจ้องของเผยหมิง โจวซั่วได้ส่งข้อความไปหาบัญชีของเซี่ยงหยางเอ๋อร์เซิงก่อน หลังจากลบกระทู้ของตัวเองทิ้งแล้ว เขาก็ส่งคำขอเพิ่มเพื่อนไปหาเซี่ยงหยางเอ๋อร์เซิงอย่างไม่หยุดหย่อน
“รุ่นพี่ ต้าต้าเซี่ยงหยางเอ๋อร์เซิงคนนี้แก้ปัญหาได้แล้วจริง ๆ เหรอ?”
[จบแล้ว]