ระบบพลิกชีวิต 008 ผู้เชี่ยวชาญคณิตศาสตร์

ระบบพลิกชีวิต 008 ผู้เชี่ยวชาญคณิตศาสตร์

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เยี่ยต้าลี่ก็อุ้มเยี่ยชิงเหอออกมา วางลงบนรถเข็น จากนั้นก็เข็นออกจากลานบ้าน

ฝนตกหนักหยุดลงตอนตีหนึ่งกว่าเมื่อคืน ระดับน้ำขังเมื่อคืนยังค่อนข้างสูง หลายพื้นที่มีร่องรอยของการแช่น้ำ และมีบางพื้นที่ที่มีขยะและใบไม้ทับถมกันอยู่อย่างเห็นได้ชัด

บนถนนยังดีหน่อย น่าจะมีพนักงานทำความสะอาดมากวาดตั้งแต่เช้าตรู่แล้ว

ไม่ได้เรียกแท็กซี่ เยี่ยต้าลี่พาเยี่ยชิงเหอนั่งรถประจำทางก่อน จากนั้นก็ไปต่อรถไฟใต้ดิน ใช้เวลาชั่วโมงกว่าก็มาถึงซานหลิงอี

เมื่อเผชิญกับอาการที่ดีขึ้นของเยี่ยชิงเหอ ผู้เชี่ยวชาญก็ให้เยี่ยชิงเหอขยับนิ้วก่อน หลังจากแน่ใจว่าไม่ใช่ภาพลวงตาของเยี่ยต้าลี่แล้ว ก็ให้คนพาเยี่ยชิงเหอไปทำการตรวจอย่างละเอียด

“นี่เป็นสัญญาณที่ดีอย่างแน่นอน แต่ผลการตรวจบางอย่างอาจจะยังไม่ออกในวันนี้ เราต้องรอผลออกมาก่อนแล้วค่อยดู

นอกจากนี้คุณต้องกลับไปคิดดูให้ดี ว่าช่วงเวลานี้คุณให้เขากินอะไรไปบ้าง ทำกายภาพบำบัดอะไรไปบ้าง เราเองก็จำเป็นต้องรู้ว่าตกลงแล้วเป็นเพราะอะไรเขาถึงมีสัญญาณที่ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดขนาดนี้

นี่จะช่วยเราในการวิจัยอาการป่วยของเขา”

เงินที่เยี่ยต้าลี่นำมากลายเป็นใบสั่งตรวจกองโต ผู้เชี่ยวชาญยังคงจำอาการป่วยของเยี่ยชิงเหอได้แม่น และรู้สึกอยากรู้มากเกี่ยวกับการที่เขาสามารถฟื้นฟูได้

“สถานการณ์ของพวกคุณผมก็รู้ ยังคงเป็นอย่างที่ผมเคยเสนอไปก่อนหน้านี้ ถ้าพวกคุณยินดีให้ความร่วมมือกับเราในการทำงานวิจัยเกี่ยวกับอาการป่วยนี้ ผมสามารถให้เงินอุดหนุนพวกคุณบ้างในนามของการวิจัย และการตรวจรักษาก็สามารถลดหย่อนค่าใช้จ่ายไปได้มาก”

สำหรับคำพูดนี้ของผู้เชี่ยวชาญ เยี่ยชิงเหอส่ายหน้าในทันที

“ความหวังดีของท่านพวกเรารับไว้ด้วยใจ แต่เรื่องนี้ ข้ามไปเถอะ!”

เยี่ยชิงเหอรู้ว่าตัวเองฟื้นฟูได้อย่างไร ผู้เชี่ยวชาญพวกนี้ต่อให้จับเขาไปหั่นเป็นชิ้น ๆ ก็คงวิจัยอะไรไม่ออก ยิ่งไปกว่านั้นเขาก็ไม่อยากเป็นหนูทดลองด้วย

ดังนั้นข้อเสนอนี้จึงเป็นไปไม่ได้อย่างเด็ดขาด

“ชิงเหอ!”

เยี่ยต้าลี่ค่อนข้างสนใจ ก่อนหน้านี้ผู้เชี่ยวชาญท่านนี้ก็เคยเสนอเรื่องนี้ และมีผู้เชี่ยวชาญคนอื่นก็เคยเสนอ แต่เยี่ยชิงเหอก็ไม่เห็นด้วยมาตลอด

เพียงแต่ตอนนั้นผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้ก็ไม่มีวิธีอะไร ตอนนี้ในที่สุดก็มีอาการดีขึ้นแล้ว เยี่ยต้าลี่หวังว่าเยี่ยชิงเหอจะยอมให้ความร่วมมือ แบบนี้ไม่แน่ว่าอาจจะฟื้นฟูได้เร็วขึ้น

“พ่อ ผมอยากกลับแล้ว!”

เยี่ยชิงเหอไม่ให้โอกาสเยี่ยต้าลี่พูดโน้มน้าว เอ่ยขอตรง ๆ

“ผู้เชี่ยวชาญเดี๋ยวผมค่อยเกลี้ยกล่อมเขาอีกที พรุ่งนี้รอผลออกแล้วผมจะมาใหม่นะ!”

เยี่ยต้าลี่มองเยี่ยชิงเหอที่มีสีหน้าเด็ดเดี่ยวแวบหนึ่ง พูดกับผู้เชี่ยวชาญอย่างเกรงใจประโยคหนึ่ง จากนั้นก็เข็นเยี่ยชิงเหอจากไป

ระหว่างทางกลับ เยี่ยต้าลี่พยายามโน้มน้าวเยี่ยชิงเหอมาตลอด แต่เยี่ยชิงเหอกลับไม่ตอบโต้เลยสักคำ สิ่งนี้ทำให้เยี่ยต้าลี่รู้สึกรำคาญใจมาก

อาการป่วยดีขึ้นเป็นเรื่องดี แต่ใช้เงินไปไม่น้อย ดังนั้นต่อให้เยี่ยต้าลี่อยากจะเกลี้ยกล่อมต่อ ทว่าหลังจากถึงบ้าน เขาก็ยังจัดการดูแลเยี่ยชิงเหอให้เรียบร้อยเป็นอันดับแรก จากนั้นก็รีบขี่รถจักรยานยนต์ไฟฟ้าออกไปอย่างรีบร้อน

“สุ่มรางวัล!”

หลังจากที่เยี่ยต้าลี่จากไป เยี่ยชิงเหอมองดูจำนวนครั้งในการสุ่มรางวัลที่เพิ่มขึ้นมา แล้วเลือกสุ่มรางวัลอย่างไม่ลังเล

จากห้องเช่าของพวกเขาไปจนถึงโรงพยาบาลมีระยะทางเกินห้ากิโลเมตร

เยี่ยชิงเหอคิดไม่ถึงว่าการนั่งรถประจำทางหรือรถไฟใต้ดินพวกนี้ระบบจะนับรวมในห้ากิโลเมตรด้วย เพียงแต่น่าเสียดายที่วันนี้เขาเดินทางไปกลับกว่าสามสิบกิโลเมตร ทว่าระบบกลับให้โอกาสสุ่มรางวัลเพียงแค่ครั้งเดียว ไม่ใช่ว่าทุกห้ากิโลเมตรจะได้หนึ่งครั้ง

มิฉะนั้นเขาคงได้โอกาสสุ่มรางวัลถึงหกครั้งแล้ว

เข็มชี้หมุนอย่างรวดเร็ว กวาดผ่านตัวเลือกทีละตัว

ตัวเลือกในครั้งนี้ต่างจากตัวเลือกเมื่อวานอีกแล้ว หมวดฟื้นฟูร่างกายกลับมีเพียงตัวเลือกเดียว คือฟื้นฟูการทำงานของนิ้วก้อยเท้าซ้ายหนึ่งในสามส่วน สิ่งนี้ทำให้เยี่ยชิงเหอรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

ความเร็วของเข็มชี้ค่อย ๆ ช้าลง ในที่สุดก็หยุดลงที่ตัวเลือกหนึ่งซึ่งเยี่ยชิงเหอไม่เคยคิดอยากจะได้เลย

[ผู้เชี่ยวชาญคณิตศาสตร์]

???

เยี่ยชิงเหอมองตัวเลือกนี้แล้วส่ายหน้าด้วยความผิดหวัง

ตัวเองเป็นผู้ป่วยอัมพาตทั้งตัว จะเอาผู้เชี่ยวชาญคณิตศาสตร์ไปทำอะไร?

ผู้เชี่ยวชาญคณิตศาสตร์: เมื่อเผชิญกับปัญหาทางคณิตศาสตร์ใด ๆ คุณมักจะได้รับคำใบ้สำหรับขั้นตอนต่อไปเสมอ

เมื่อมองดูคำแนะนำนี้ เยี่ยชิงเหอรู้สึกว่าเหมือนจะไม่มีประโยชน์อะไร

เสียโอกาสไปครั้งหนึ่งเลย!

มองดูเวลา บ่ายโมงครึ่ง เยี่ยชิงเหอให้เสี่ยวอ้ายเปิดคอมพิวเตอร์ แล้วนั่งทำโจทย์ของรายการอี้จั้นเต้าตี่ต่อไป

นี่เกี่ยวพันถึงการที่เขาจะสามารถคว้างานเงินเดือนรายปี 200,000 หยวนได้ในเวลาอันสั้นหรือไม่ จึงต้องจริงจังกับมัน

บ่ายสองครึ่ง เยี่ยต้าลี่กลับมาถึงบ้าน

“เป็นยังไงบ้าง? วันนี้รู้สึกว่ามีร่างกายส่วนไหนฟื้นฟูขึ้นมาอีกไหม?”

ทันทีที่เดินเข้าประตูมา เยี่ยต้าลี่ก็ถามเยี่ยชิงเหอด้วยสีหน้าคาดหวัง

“พ่อ ถ้าเกิดมันฟื้นฟูได้เร็วขนาดนั้นจริง ๆ อีกไม่กี่วันผมก็คงลุกขึ้นวิ่งได้แล้ว!”

เยี่ยชิงเหอตอบกลับด้วยความจนใจ

“ฮ่าฮ่าฮ่า พ่อใจร้อนไปเอง ก็แหม อุตส่าห์เห็นความหวังขึ้นมาบ้างแล้วนี่นา ค่อยเป็นค่อยไป ค่อยเป็นค่อยไป ไม่ต้องรีบ ขอแค่ฟื้นฟูทีละนิด ๆ ก็พอแล้ว!”

เยี่ยต้าลี่เกาหลังศีรษะแล้วหัวเราะ เรื่องนี้เขาใจร้อนไปจริง ๆ

ทำความสะอาด เช็ดตัว เปลี่ยนเสื้อผ้า นวดตัว จากนั้นก็กินข้าว

กินข้าวเสร็จ เยี่ยต้าลี่ก็รีบขี่รถจักรยานยนต์ไฟฟ้าออกไปอีกครั้ง

เยี่ยชิงเหอมีความเป็นไปได้ที่จะฟื้นฟู ตอนนี้เขาจึงเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังใจ!

เรียนมาได้ชั่วโมงหนึ่ง ประกอบกับเพิ่งกินข้าวเสร็จ เยี่ยชิงเหอจึงรู้สึกไม่อยากดูโจทย์เท่าไรนัก จึงเข้าไปท่องเว็บทั่วไป

“ขอความช่วยเหลือ! มีผู้ยิ่งใหญ่ด้านคณิตศาสตร์คนไหนช่วยตอบปัญหานี้ให้ผมหน่อยได้ไหม?”

กระทู้ขอความช่วยเหลือกระทู้หนึ่งทำให้เยี่ยชิงเหออดไม่ได้ที่จะคลิกเข้าไป

ปัญหาทางคณิตศาสตร์เหรอ?

งั้นทักษะผู้เชี่ยวชาญคณิตศาสตร์ของตัวเองนี่ก็สามารถนำมาใช้ได้ใช่ไหม?

เพียงแต่หลังจากเปิดดูโจทย์แล้ว ถึงพบว่าโจทย์ข้อนี้ไม่ใช่โจทย์ของเด็กประถม แต่เป็นกองอะไรก็ไม่รู้ที่เขาอ่านไม่ออกเลยแม้แต่น้อย

นี่มันบ้าอะไรกัน?

ทว่าที่น่าอัศจรรย์ก็คือ เมื่อเขากวาดสายตาผ่านโจทย์เหล่านี้ จู่ ๆ ในหัวของเขาก็ปรากฏแนวทางการแก้ปัญหาในขั้นตอนต่อไปขึ้นมาอย่างเป็นธรรมชาติ

ผู้ขอความช่วยเหลือเห็นได้ชัดว่ามีระดับความสามารถอยู่บ้าง ไม่กี่ขั้นตอนก่อนหน้านี้ไม่มีปัญหาอะไรเลย สามารถเทียบเคียงกับแนวทางการแก้ปัญหาในหัวของเยี่ยชิงเหอได้พอดี

แต่ตรงกลางขั้นตอนที่สี่กลับมีปัญหา

“ปัญหานี้เกิดขึ้นเมื่อต้องจัดการกับปัญหาการรวมตัวของค่าลักษณะเฉพาะและปัญหาเมทริกซ์ ตรงนี้เกิดความไม่เสถียรของค่าตัวเลขขึ้น...”

“สำหรับปัญหาค่าลักษณะเฉพาะทั่วไปของพวกนาย จำเป็นต้องสร้างพรีคอนดิชันเนอร์ M ที่มีประสิทธิภาพขึ้นมาเพื่อปรับปรุงคุณสมบัติสเปกตรัมของเมทริกซ์สัมประสิทธิ์...”

พอดีไม่มีอะไรทำ เยี่ยชิงเหอจึงได้ให้คำตอบของตัวเองไว้ใต้กระทู้ขอความช่วยเหลือนี้

กระทู้นี้ได้รับความนิยมสูงมาก ทว่าข้อความที่ตอบกลับด้านล่างส่วนใหญ่ล้วนเป็นพวกคำพูดทำนองว่า ‘ผู้ยิ่งใหญ่ ของพวกนี้ฉันอ่านแล้วเหมือนคัมภีร์สวรรค์เลย’ ‘อะไรกัน ฉันอ่านโจทย์ไม่ออกเลยด้วยซ้ำยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องแก้โจทย์’ ‘กราบแล้ว’ เป็นต้น

ทันทีที่คำตอบของเยี่ยชิงเหอถูกโพสต์ลงไป ก็มีคนมาตอบกลับด้านล่างทันทีว่า: ถึงฉันจะอ่านไม่ออก แต่แกพูดเยอะ ของแกฉันก็อ่านไม่ออกเหมือนกัน ฉันถือว่าที่แกพูดมาถูกต้องก็แล้วกัน

เมื่อเห็นคำตอบกลับเช่นนี้ เยี่ยชิงเหอก็ยิ้มแล้วปิดกระทู้นี้ไป ก่อนจะไปท่องเว็บที่อื่นต่อ

“มีคนมาตอบกลับแล้วเหรอ?”

นักศึกษาชั้นปีที่สองคนหนึ่งของภาควิชาคณิตศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยชิงมู่ในเมืองหลวงเห็นการแจ้งเตือนบนโทรศัพท์มือถือ ก็ขมวดคิ้วแล้วคลิกเปิดกระทู้ขอความช่วยเหลือของตัวเอง

[จบตอน]