บทที่ 17: หน้าไม้นายพราน

บทที่ 17: หน้าไม้นายพราน

ใยแมงมุมนี้คือทักษะ พันธนาการใยแมงมุม ที่ได้รับจากการสังหารราชาแมงมุมหินก่อนหน้านี้!

พันธนาการใยแมงมุม: ใช้มานา 30 แต้ม เพื่อยิงใยแมงมุมที่จะเปลี่ยนสภาพเป็นตาข่ายเข้าพันธนาการเป้าหมาย ทำให้เป้าหมายไม่สามารถเคลื่อนที่ได้เป็นเวลา 2 วินาที ระยะโจมตีสูงสุด 15 เมตร คูลดาวน์ 30 วินาที

ใยแมงมุมที่ยิงออกมาจากทักษะนี้มีความเหนียวเป็นพิเศษ แข็งแกร่งยิ่งกว่าใยแมงมุมขัดเกลาทั่วไปเสียอีก

ไม่เพียงเท่านั้น จีเย่ยังนึกถึงวิธีใช้งานใยแมงมุมนี้ในรูปแบบอื่นได้อีกด้วย

หากใช้งานอย่างเหมาะสม มันอาจช่วยให้เขาบรรลุเป้าหมายได้มากมาย!

ในเวลาไม่นาน ทักษะซ่อนเร้นก็สิ้นสุดระยะคูลดาวน์

จีเย่ไม่รอช้า รีบหายตัวเข้าสู่สถานะซ่อนเร้นอีกครั้ง แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจก็คือ...

เหล่าลิซาร์ดเพลิงใต้พิภพที่อยู่รอบๆ ดูเหมือนจะมองทะลุสถานะซ่อนเร้นของเขาได้ พวกมันยังคงไล่ตามเขาอย่างไม่ลดละ

แม้ว่าเขาจะป้องกันตัวไว้ล่วงหน้าและไม่โดนโจมตีซ้ำ

แต่ความคิดของจีเย่ที่จะใช้การซ่อนเร้นเพื่อหนีจากการไล่ล่าก็ล้มเหลวอย่างชัดเจน

“เกิดอะไรขึ้น? คำอธิบายของทักษะซ่อนเร้นระบุไว้ชัดเจนว่าจะถูกมองทะลุได้ก็ต่อเมื่อมีเลเวลต่างกันมากกว่าสิบเลเวลเท่านั้นนี่...”

ท่ามกลางความคิดที่สับสน จีเย่ก็นึกขึ้นได้ถึงความเสียหายจากการเผาไหม้ที่ยังคงแสดงผลอยู่บนร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง

“ลิซาร์ดเพลิงใต้พิภพพวกนี้มีพลังหลอมละลาย หรือว่าพวกมันจะสัมผัสได้ถึงความเสียหายจากการเผาไหม้ในตัวฉัน?”

จีเย่เกิดความสงสัย แต่ไม่มีใครให้คำตอบเขาได้

ถึงจะสับสน แต่เขาก็ไม่มีเจตนาจะหยุดฝีเท้า

เขาสลับมาใช้ร่างแยกเงาเพื่อดึงดูดการโจมตีเป็นระยะ และยิงพันธนาการใยแมงมุมออกมาเพื่อสกัดกั้นลิซาร์ดเพลิงใต้พิภพที่ขวางทาง

เขาข้ามระยะทางเจ็ดถึงแปดกิโลเมตรในเวลาไม่ถึงห้านาที จนมาถึงบริเวณริมหน้าผา

ฝั่งนี้ดูเหมือนจะเป็นสุดเขตของหมู่บ้านเริ่มต้น ซึ่งไม่มีทางลาดให้เขาไปต่อได้เลย

แต่นั่นแน่นอนว่าไม่สามารถหยุดยั้งจีเย่ได้

เขากัดกริชไว้ในปากและยิงใยแมงมุมด้วยมือซ้าย

ใยแมงมุมพุ่งออกไปและเกาะติดกับโขดหินที่ยื่นออกมาสูงกว่าสิบเมตรในทันที

จากนั้น จีเย่ใช้มือทั้งสองข้างปีนขึ้นไปอย่างรวดเร็ว โดยใช้ใยแมงมุมที่เหนียวแน่นนั้นต่างเชือก!

ยามที่เขาเคยเดินทางไปทั่วโลก เขาเคยฝึกฝนทักษะต่างๆ มามากมาย ไม่ว่าจะเป็นการว่ายน้ำ ปีนเขา ยิงปืน ขี่ม้า หรือการดำน้ำ

ครั้งหนึ่งในตอนปฏิบัติภารกิจ เขาเคยแม้กระทั่งเอาชีวิตรอดในป่ารกร้างได้นานกว่าครึ่งเดือน!

หีบสมบัติที่เขาเห็นก่อนหน้านี้อยู่ที่ความสูงประมาณสามสิบเมตร ความสูงระดับนี้จึงเป็นเรื่องง่ายสำหรับเขามาก

ขณะที่จีเย่กำลังปีนขึ้นไปอย่างรวดเร็ว ลิซาร์ดเพลิงใต้พิภพหลายตัวก็มารวมตัวกันที่โคนหน้าผา

พวกมันเงยหน้าขึ้นและอ้าปาก รวบรวมพลังสร้างลูกไฟสีแดงโชติช่วง

“ซวยแล้ว!”

จีเย่สบถในใจขณะมองดูลูกไฟหลายลูกพุ่งตรงมาที่เขา

เขายันเท้าถีบตัวออกไปอย่างแรง เหวี่ยงร่างออกไปด้านนอกสองถึงสามเมตรเพื่อหลบการระเบิดได้อย่างหวุดหวิด

เศษหินกระเด็นไปทั่ว แต่โชคดีที่จีเย่ไม่ได้รับผลกระทบ

เขามองลงไปข้างล่างและเห็นลิซาร์ดเพลิงใต้พิภพสามตัวพยายามเอาตัวส่วนบนพิงหน้าผา ดูเหมือนพวกมันพยายามจะปีนขึ้นมา

แต่พวกมันไม่ได้เชี่ยวชาญทักษะนี้เลย ทำได้เพียงแค่ยืนขึ้นและตะกุยผนังหินอย่างบ้าคลั่งเพื่อระบายความไร้ความสามารถของตนเอง!

“ได้... พวกแกสามตัว ฉันจะจำไว้!”

จีเย่คิดในใจ และสิ่งแรกที่เขาทำหลังจากเหวี่ยงตัวกลับมาที่หน้าผาคือการปีนต่อ

ทันใดนั้น เขารู้สึกว่าแรงตึงของใยแมงมุมในมือลดลงเล็กน้อย

เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง เขาก็พบว่าใยแมงมุมถูกลูกไฟเมื่อครู่เผาจนขาดไปบางส่วน

ในเวลานี้ มีเพียงเส้นใยเส้นเดียวที่ยังเชื่อมต่ออยู่ และเส้นสุดท้ายนั้นก็กำลังเสียดสีกับหินจนเกือบจะขาด!

จีเย่เบิกตากว้าง เขาปล่อยมือจากใยแมงมุมโดยไม่ลังเลและเริ่มปีนด้วยมือเปล่าแทน

ระยะคูลดาวน์ 30 วินาทีของพันธนาการใยแมงมุมยังไม่ผ่านพ้นไป เขาจึงไม่สามารถยิงใยเส้นใหม่เพื่อใช้เป็นเชือกปีนได้

เมื่อต้องปีนด้วยมือเปล่า ความเร็วของเขาก็ลดลงทันที

ภายในสิบวินาที ลิซาร์ดเพลิงใต้พิภพทั้งสามตัวก็รวบรวมลูกไฟขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมที่จะโจมตีเขา

ในวินาทีวิกฤต จีเย่เรียกใช้ร่างแยกเงาที่สิ้นสุดระยะคูลดาวน์ออกมาเพื่อดึงดูดการโจมตี ทำให้เขารอดพ้นจากหายนะได้อีกครั้ง!

สิบวินาทีต่อมา คูลดาวน์ของใยแมงมุมก็สิ้นสุดลง จีเย่รีบปีนต่อและในที่สุดก็ถึงระดับความสูงสามสิบเมตร

เมื่อเขามองลงไป ลิซาร์ดเพลิงใต้พิภพทั้งสามตัวก็ไม่ได้สนใจเขาอีกต่อไป พวกมันคลานสี่ขาตรงไปยังคริสตัลลาวาความร้อนใต้พิภพที่อยู่ใกล้ที่สุดแทน

จีเย่หมอบตัวลงบนโขดหินริมหน้าผาและเอื้อมมือไปหยิบกริชออกจากปาก

เขาเหลือบมองรอยระเบิดที่ทิ้งไว้บนหน้าผาจากลูกไฟที่เกือบจะโดนเขาอย่างเงียบๆ

“ยี่สิบเมตร...”

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง จีเย่สูดหายใจเข้าลึกๆ และเริ่มสังเกตผนังหน้าผารอบข้าง

“เจอแล้ว!”

ภายในเวลาไม่ถึงสองนาที จีเย่ก็พบหีบสมบัติที่ซ่อนอยู่ในซอกหิน

เป็นไปตามที่เขาคาดไว้ มันคือหีบสมบัติระดับบรอนซ์ที่ถูกล็อกอยู่

จีเย่เหยียบลงบนหินที่ยื่นออกมา แทรกเท้าอีกข้างและร่างกายครึ่งหนึ่งเข้าไปในซอกแคบๆ

เขาหยิบใยแมงมุมขัดเกลาที่เตรียมไว้ก่อนหน้านี้ออกมา ดัดมัน และเริ่มจัดการกับล็อกกลไกอีกครั้ง

“ติ๊ง! กำลังสะเดาะล็อก... ความคืบหน้าปัจจุบัน 20%... สะเดาะล็อกล้มเหลว...”

“ติ๊ง! กำลังสะเดาะล็อก... ความคืบหน้าปัจจุบัน 48%... สะเดาะล็อกล้มเหลว...”

จีเย่พยายามซ้ำแล้วซ้ำเล่า เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังเข้าหูเขาอย่างต่อเนื่อง

อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้ไม่ได้ส่งผลต่อเขาเลย เขาทำแบบนี้ต่อไปอีกหลายสิบครั้ง...

“ติ๊ง! กำลังสะเดาะล็อก... ความคืบหน้าปัจจุบัน 56%... 72%... 96%... สะเดาะล็อกสำเร็จ!”

“ติ๊ง! ยินดีด้วยที่คุณเปิดล็อกกลไกระดับบรอนซ์ได้สำเร็จ คุณได้รับค่าประสบการณ์การสะเดาะล็อก 42 แต้ม!”

เสียงแจ้งเตือนที่น่ารื่นรมย์ดังขึ้น และจีเย่ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอก

แม้แต่ในโลกแห่งความเป็นจริง ก็คงมีคนไม่กี่คนที่สามารถเปิดล็อกกลไกของหีบสมบัติในก๊อดส์โดเมนได้

สำหรับผู้เล่นทั่วไปที่ต้องการเปิดหีบสมบัติ พวกเขาคงต้องหาวิธีได้รับกุญแจสะเดาะล็อกในระดับที่สอดคล้องกันมา...

เมื่อเปิดหีบออก สิ่งของที่ปรากฏสู่สายตาทำให้จีเย่ชะงักไปครู่หนึ่ง

เหรียญทองจำนวนหนึ่ง กองเหรียญเงิน ผลไม้สีแดงเพลิง และหน้าไม้ขนาดเล็กสีดำสนิทที่ส่องประกายเย็นเยียบ

และยังมีลูกแก้วคริสตัลที่มีสีแดงราวกับเปลวเพลิง โดยมีลาวาไหลเวียนอยู่ภายในจางๆ!

หลังจากเก็บเหรียญทองและเหรียญเงินทั้งหมดเข้ากระเป๋าเป้แล้ว จีเย่ก็ตรวจสอบไอเทมทั้งสามชิ้นทีละรายการ

ผลไม้เพลิงโชติช่วง (ไอเทมพิเศษ)

คำอธิบายไอเทม: เพิ่มค่าต้านทานไฟ 5% เมื่อใช้งาน มีผลถาวร

หน้าไม้นายพราน

คุณภาพอุปกรณ์: บรอนซ์

พลังโจมตีกายภาพ: +75

พละกำลัง: +20

ความคล่องตัว: +10

ระยะโจมตี: 15 เมตร

เวลาล่า: ลดพลังป้องกันของเป้าหมายลง 30% เมื่อโจมตีถูก และสร้างความเสียหายเลือดออก 10 แต้มต่อวินาที เป็นเวลา 10 วินาที ไม่สามารถสะสมผลได้!

เงื่อนไขการสวมใส่: นักธนู, หัวขโมย

หัวใจลาวา (ไอเทมพิเศษ)

คำอธิบายไอเทม: กลั่นตัวมาจากพลังของลาวา หาได้ยากยิ่ง สามารถใช้ในการสร้างอุปกรณ์ และยังมีแรงดึงดูดอย่างมากต่อสิ่งมีชีวิตธาตุไฟบางชนิด!

เมื่อมองดูคำอธิบายของไอเทมทั้งสามชิ้น ดวงตาของจีเย่ก็เป็นประกาย

ทั้งสามชิ้นล้วนเป็นของดี โดยเฉพาะผลไม้เพลิงโชติช่วงที่สามารถเพิ่มค่าต้านทานไฟได้อย่างถาวร!

จีเย่กลืนมันลงไปทั้งลูกโดยไม่ลังเล

“ติ๊ง! คุณได้กินผลไม้เพลิงโชติช่วง ค่าต้านทานไฟเพิ่มขึ้น 5% อย่างถาวร!”

ขณะที่ผลไม้เพลิงโชติช่วงเข้าสู่กระเพาะ จีเย่รู้สึกถึงกระแสความอบอุ่นที่ไหลเวียนไปทั่วร่างก่อนจะไหลลงสู่แขนขาและจางหายไป

ในความรู้สึกพร่ามัว เขารู้สึกเหมือนมีบางอย่างในตัวเปลี่ยนไป แต่เขาก็ไม่สามารถระบุได้ชัดเจนว่าเป็นอะไร

“อุณหภูมิลดลงไปไม่น้อยเลย...”

“ไม่สิ ไม่ใช่อุณหภูมิลดลง แต่เป็นค่าต้านทานไฟ 5% ที่เริ่มส่งผลต่างหาก!”

จีเย่พึมพำกับตัวเอง เขารู้สึกมากขึ้นเรื่อยๆ ว่าโชคของเขานั้นดีจริงๆ