บทที่ 16: หีบสมบัติริมหน้าผา

บทที่ 16: หีบสมบัติริมหน้าผา

ในเวลาเดียวกัน เอ๋าซื่อเฟยหง ซึ่งบรรลุเลเวล 4 แล้ว ก็เดินทางมาถึง ป่าหมูป่า เช่นกัน

เอ๋าซื่อเสี่ยวจ้วนเฟิง ที่เดินตามมาข้างๆ ยังคงเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและประหลาดใจไม่หาย

“หกแสนหยวนสำหรับอุปกรณ์ระดับเหล็กดำชิ้นเดียว... คุณหนูชิงเฉิงนี่ใจป้ำจริงๆ เลยนะครับ”

“แต่ผมไม่เข้าใจว่าทำไมกิลด์ใหญ่อื่นๆ ถึงหยุดประมูลกันง่ายๆ หรือว่าพวกเขาจะยอมไว้หน้ากิลด์เอ๋าซื่อของพวกเรา?”

เอ๋าซื่อเฟยหงที่เดินอยู่ตรงกลางเลิกคิ้วขึ้นพร้อมกับหัวเราะออกมาอย่างเต็มเสียง

“เสี่ยวจ้วนเฟิงเอ๋ยเสี่ยวจ้วนเฟิง ใครๆ ก็บอกว่าแกฉลาด แต่บางครั้งแกก็ซื่อจนบื้อจริงๆ”

“ยังไงเสีย เสื้อคลุมใยแมงมุม นี่ก็เป็นแค่อุปกรณ์ระดับเหล็กดำ มูลค่าของมันย่อมมีขีดจำกัด”

“กิลด์ใหญ่พวกนั้นไม่ได้โง่ พอราคาพุ่งเกินมูลค่าที่แท้จริงไปมาก พวกเขาก็ย่อมหยุดประมูลเป็นธรรมดา”

“แต่ถ้า... หากมันเป็นไม้เท้า เป็นอาวุธ หรือแม้แต่อุปกรณ์ระดับทองแดงละก็ ราคามันไม่หยุดอยู่แค่นี้แน่!”

อีกด้านหนึ่ง หลังจากออกจากป่ากวางซิก้า จีเย่ ก็มาถึงขอบของหุบเขาแห่งหนึ่ง

มันเป็นหุบเขาที่ทอดยาวหลายสิบกิโลเมตรและกว้างประมาณเจ็ดถึงแปดกิโลเมตร

จีเย่มองลงไปเบื้องล่าง พื้นที่แห่งนั้นไม่มีสีเขียวของต้นไม้เลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน เขาสัมผัสได้ถึงคลื่นความร้อนที่พุ่งเข้าใส่หน้าอย่างจัง หุบเขาแห่งนี้ลึกมาก มีความสูงชันกว่าห้าสิบเมตร

ผนังหน้าผาขรุขระไม่สม่ำเสมอ มีเพียงวัชพืชสีเหลืองแห้งกรอบและพุ่มไม้เตี้ยที่ขึ้นอยู่อย่างอดทน ตามพื้นหุบเขามีกิ้งก่าขนาดยาวกว่าสองเมตร ผิวหนังปกคลุมด้วยเกล็ดสีเทาดำ มีแสงสีแดงเข้มเรืองรองออกมาจากรอยแยกระหว่างเกล็ด

พวกมันรุมล้อมอยู่รอบๆ กลุ่มผลึกสีแดงเข้ม บ้างก็เคี้ยวผลึกเหล่านั้นอย่างตะกละตะกลามเพื่อเติมพลังงาน บ้างก็นอนพิงโขดหินอาบแดดอย่างเกียจคร้าน

กิ้งก่าพวกนี้มีเขาที่เด่นชัด และมีหนามแหลมเรียงรายอยู่ตามแนวหลังไปจนถึงหาง

จีเย่หรี่ตาลง เขาประเมินได้ทันทีว่ากิ้งก่าพวกนี้ไม่ธรรมดา พวกมันน่าจะเกิดการกลายพันธุ์เหมือนกับพวก แมงมุมหิน!

ขณะที่เขากำลังคิดอยู่นั้น สายตาก็พลันเหลือบไปเห็นประกายสีทองแดงในซอกหินบนหน้าผาฝั่งตรงข้าม

แม้จะมองเห็นไม่ชัดเจนทั้งหมด แต่จีเย่ที่มีประสบการณ์มาก่อนก็จำได้ทันทีว่ามันคือ หีบสมบัติทองแดง!

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมจีเย่ถึงสามารถก้าวหน้าไปไกลกว่าผู้เล่นคนอื่นๆ ได้นอกจากพรสวรรค์ คำพิพากษาแห่งโชคชะตา และน้ำยาพิเศษจาก ไบรอัน แล้ว ปัจจัยที่สำคัญที่สุดก็คือ หีบสมบัติ

โดยเฉพาะหีบสมบัติทองแดงที่ถูกล็อคในถ้ำแมงมุม ซึ่งมอบดาบสั้นระดับทองแดงและคัมภีร์ฝนดาวตกที่ทรงพลังให้แก่เขา

หากจีเย่ต้องการ เขาทำได้แม้กระทั่งใช้คัมภีร์ฝนดาวตกเพื่อสังหารกิ้งก่าในหุบเขาให้สิ้นซากในพริบตา แต่แน่นอนว่าเขาจะไม่ทำอย่างนั้นหากไม่จำเป็นจริงๆ

เพราะเขายังต้องการรักษาเลเวลให้อยู่ที่เลเวล 5 เพื่อล่าบอสเลเวล 10 เพื่ออัปเกรดพรสวรรค์ของเขา...

จีเย่พิจารณาสภาพแวดล้อมรอบๆ หุบเขาด้วยสายตาที่ครุ่นคิด

เขาพบทางลาดชันที่ค่อนข้างเดินง่ายหลายจุดซึ่งทอดลงสู่ก้นหุบเขา ซึ่งน่าจะเป็นทางที่ระบบจัดไว้ให้ผู้เล่นลงไปเก็บเลเวล

อย่างไรก็ตาม ทางผ่านเหล่านี้อยู่ห่างกันพอสมควร อย่างน้อยก็เจ็ดถึงแปดกิโลเมตร

นอกจากทางนั้นแล้ว ยังมีชะง่อนหินที่ยื่นออกมาตามผนังหน้าผาซึ่งสามารถใช้ปีนป่ายลงไปได้ แต่นั่นย่อมเป็นการทดสอบฝีมือของผู้เล่นอย่างหนัก หากพลาดพลั้งมือหลุด...

ต่อให้ไม่ตายจากการตกจากที่สูง พลังชีวิตคงเหลืออยู่ในระดับวิกฤตแน่นอน!

แววตาของจีเย่ไหววูบ แม้เขาจะมีความชำนาญในการปีนผาอยู่บ้าง แต่เขาก็ไม่ได้เลือกที่จะแสดงฝีมือตรงนั้น เขาเดินทอดน่องไปยังทางลาดที่ใกล้ที่สุด

ไม่นานนัก จีเย่ก็ลงมาถึงก้นหุบเขาผ่านทางลาดนั้น เมื่อมาถึงเบื้องล่าง อุณหภูมิที่ร้อนระอุรอบตัวก็ยิ่งทวีความรุนแรงจนแทบจะทนไม่ได้

ตัวเลขความเสียหายจากการเผาไหม้สีแดงเพลิงเริ่มลอยขึ้นจากร่างกายของเขา!

-3, -3, -3...

“หุบเขานี่มันจะบ้าเกินไปหน่อยไหม?”

สีหน้าของจีเย่เปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาไม่ได้คาดคิดว่าจะต้องรับความเสียหายจากการเผาไหม้อย่างต่อเนื่องในสถานที่แห่งนี้ โดยเฉพาะเมื่อเขาขยับเข้าใกล้กลุ่มผลึกสีแดงเข้ม ความเสียหายก็เริ่มเพิ่มสูงขึ้น

-5, -8, -10...

จีเย่ยังอยู่ในสถานะ ซ่อนเร้น (Stealth) เขาจึงยังไม่ถูกพวกกิ้งก่าค้นพบ เขาใช้ทักษะ เนตรหยั่งรู้ (Eye of Insight) ตรวจสอบทั้งผลึกและตัวกิ้งก่า

【ผลึกลาวาพิภพ (ไอเทมพิเศษ)】

รายละเอียด: แร่ผลึกพิเศษที่หล่อเลี้ยงด้วยพลังจากลาวาและผืนดิน ใช้สำหรับตีบวกหรือสร้างอุปกรณ์ และยังเป็นอาหารโปรดของสิ่งมีชีวิตธาตุไฟหลายชนิด

หมายเหตุ: ผลึกนี้มีอุณหภูมิสูงมาก การเข้าใกล้จะทำให้ได้รับความเสียหายจากการเผาไหม้ การใช้ น้ำยาต้านทานไฟ อาจช่วยลดภาระได้หรือไม่?

【กิ้งก่าอัคคีธรณี】

เลเวล: LV10

HP: 1,550

พลังโจมตี: 115

พลังป้องกัน: 80

ความเร็ว: 45

ทักษะ: ลูกไฟลาวา: รวบรวมพลัง 1 วินาทีเพื่อพ่นลูกไฟ สร้างความเสียหายเวทมนตร์ 120% และทำให้ติดสถานะ เผาไหม้ ลด HP 5 หน่วยต่อวินาที เป็นเวลา 5 วินาที (ไม่ซ้อนทับ) คูลดาวน์: 10 วินาที

บทนำ: การเกิดมาท่ามกลางหุบเขาลาวาทำให้กิ้งก่าพวกนี้เกิดการกลายพันธุ์ที่ทรงพลัง มอบพลังในการพ่นลูกไฟให้แก่พวกมัน!

เมื่อเห็นข้อมูลของ กิ้งก่าอัคคีธรณี จีเย่อดไม่ได้ที่จะเดาะลิ้นเบาๆ ในใจ

กิ้งก่าพวกนี้เลเวลสูงกว่ากวางซิก้าเพียงเลเวลเดียว แต่กลับมี HP มากกว่าถึงสามร้อยหน่วย แถมยังมีพลังโจมตีและพลังป้องกันที่สูงมาก มิหนำซ้ำยังสร้างความเสียหายเวทมนตร์ได้อีกด้วย!

ต้องเข้าใจว่าค่าสติปัญญา (Intelligence) ของจีเย่ยังอยู่ที่ 1 แต้ม และเขายังไม่มีอุปกรณ์ชิ้นไหนที่ช่วยเพิ่มพลังป้องกันเวทเลย กล่าวคือ พลังป้องกันเวทของเขาแทบจะเป็นศูนย์!

ผู้เล่นธรรมดาที่คิดจะมาสู้คนเดียวที่นี่ ย่อมไม่มีทางรับมือกับกิ้งก่าพวกนี้ได้แน่ ยกเว้นแต่จะเตรียมน้ำยาเพิ่มพลังชีวิต มานา และน้ำยาต้านทานไฟมาให้พร้อม และที่สำคัญคือต้องมาเป็นปาร์ตี้ที่มีอาชีพ นักบวช (Healer)!

ก่อนที่เขาจะได้คิดอะไรต่อ คลื่นความร้อนที่รุนแรงก็พุ่งมาจากด้านหลังพร้อมกับเสียงหวีดหวิวของลม

“ท่าไม่ดีแล้ว!”

จีเย่รีบเบี่ยงตัวหลบด้วยสัญชาตญาณ แต่หัวไหล่ของเขาก็ยังถูกลูกไฟขนาดเท่าลูกแตงโมเฉี่ยวไป

ความรู้สึกแสบร้อนอย่างรุนแรงพุ่งเข้าใส่ และตัวเลขความเสียหายที่น่าตกใจก็ลอยขึ้นมา

-137!

เพียงแค่ ลูกไฟลาวา ลูกเดียว ก็ทำเอาพลังชีวิตของจีเย่หายไปเกือบหนึ่งในสี่ การโจมตีนี้ยังบังคับให้เขาหลุดออกจากสถานะ ซ่อนเร้น อีกด้วย

นั่นทำให้กิ้งก่าอัคคีธรณีตัวอื่นๆ ที่อยู่ไม่ไกลพากันอ้าปาก รวบรวมลูกไฟเพื่อเตรียมระดมยิงใส่เขา

ในวินาทีวิกฤต เงาสีดำสายหนึ่งพุ่งออกมาจากร่างของจีเย่และกระโดดขึ้นไปในอากาศ

โดยไม่รอช้า จีเย่พุ่งตัวสุดแรงไปยังหน้าผาฝั่งตรงข้าม เงาสีดำนั้นคือ ร่างแยกเงา (Shadow Clone) ของเขา ซึ่งทำหน้าที่ดึงดูดความโกรธ (Aggro) ของมอนสเตอร์ที่ไม่ใช่ระดับบอสในบริเวณนั้น

ในพริบตา ลูกไฟกว่าสิบลูกก็พุ่งเข้าหาร่างแยกเงาพร้อมกัน และระเบิดออกกลางอากาศราวกับดอกไม้ไฟที่สวยงาม!

กิ้งก่าอัคคีธรณีพวกนี้มีพลังโจมตีและพลังชีวิตที่สูง แต่ความเร็วของพวกมันไม่ได้โดดเด่นนัก

จีเย่มีโบนัสจากอุปกรณ์ และจากการที่เขาทุ่มแต้มสถานะทั้งหมดลงไปที่ความว่องไว ทำให้ความเร็วของเขาในตอนนี้สูงถึง 51 แต้ม

ด้วยการเคลื่อนไหวที่คาดการณ์ไว้ล่วงหน้า ลูกไฟลูกอื่นๆ จึงไม่สามารถสัมผัสตัวเขาได้เลย เขาพุ่งทะยานไปข้างหน้า หลบซ้ายเลี่ยงขวาในขณะที่ลูกไฟระเบิดรอบตัวราวกับเดินอยู่ท่ามกลางสนามรบที่เต็มไปด้วยปืนใหญ่

สีหน้าของจีเย่ยังคงสงบนิ่ง ไร้ซึ่งความหวาดกลัว

เขากระโดดหลบลูกไฟอีกลูก แต่ทันทีที่เท้าแตะพื้น กิ้งก่าอัคคีธรณีตัวหนึ่งที่ขวางทางอยู่ก็อ้าปากกว้าง พุ่งเข้าหมายจะกัดเขา!

ประกายเย็นเยียบวาววับจากเขี้ยวที่แหลมคมนั่นชัดเจนว่าถ้าโดนกัดเข้าละก็ เจ็บหนักแน่นอน

ในจังหวะที่ร่างของเขากำลังจะร่วงลงไปในปากของมัน...

จีเย่แบมือซ้ายออก ทันใดนั้นเส้นใยแมงมุมสีขาวก็พุ่งออกมา ปลายของใยแผ่ขยายออกกลายเป็นตาข่ายที่รัดปากขนาดใหญ่ของกิ้งก่าตัวนั้นไว้จนแน่น

จีเย่ใช้ปลายเท้าแตะลงบนหัวของมันแล้วพุ่งทะยานต่อไปตามเกล็ดบนหลังที่ค่อนข้างเรียบของมันทันที!