61 - พวกเราก่อคดีฆาตกรรมขึ้นแล้ว!

61 - พวกเราก่อคดีฆาตกรรมขึ้นแล้ว!

ณ ขณะนี้.

หญิงกลายพันธุ์ยืนขึ้นอย่างดุร้ายและตวาดอย่างแรง

"คุณตีฉันทำไม พูดสิว่าคุณตีฉันทำไม"

จากนั้นเธอก็วิ่งเข้าหาหลี่ไหลฟู่และหวงกวน

“ทำไมมันถึงมีความเร็วขนาดนี้”

หลี่ไหลฟู่รู้สึกผิดความคาดหมาย เขาทำได้เพียงเหวี่ยงไม้กอล์ฟออกไปอย่างแรงเท่านั้น

หวงกวนคำรามเพื่อเรียกความกล้าในขณะที่เขากวัดแกว่งแท่งเหล็กเข้าหาสัตว์ประหลาดอย่างดุร้าย

บูม!

บูม!

สองเสียงที่แตกต่างกันดังขึ้น

ทั้งสองจ้องมองไปยังที่เกิดเหตุ ไม่ทราบว่าชายหัวโล้นปรากฏขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ มือของเขาข้างหนึ่งจับไปที่แท่งเหล็ก มืออีกข้างจับแขนของสัตว์ประหลาด

แต่ไม้กอล์ฟของหลี่ไหลฟู่กลับฟาดไปที่หัวของเขาตรงๆ

“พวกคุณไปเอาความกล้ามาจากที่ไหน ไม้กอล์ฟกับแท่งเหล็กไม่สามารถฆ่าสิ่งชั่วร้ายได้ รีบไสหัวไปจากที่นี่อย่ามาเกะกะการทำงานของผม”

ชายหัวล้านคำรามก่อนจะใช้เท้าถีบไปที่หน้าท้องของสิ่งชั่วร้ายที่อยู่ตรงหน้า หญิงสาวที่เป็นสิ่งชั่วร้ายนั้นกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดและร่างกายของเธอก็ไถลไปกับพื้นกว่า 10 เมตร

ทันใดนั้นชายอีกคนก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับกระบี่ไม้

ในมือของเขายังถือยันต์สีเหลืองอีกแผ่น เขาโยนจันทร์สีเหลืองขึ้นไปบนฟ้าและยันต์แผ่นนั้นก็เผาไหม้อย่างรุนแรง

"นี่ไม่ใช่สิ่งชั่วร้ายระดับ 2 ธรรมดา มันกำลังจะกลายเป็นสิ่งชั่วร้ายระดับ 3 แล้ว" ชายผู้ถือดาบไม้ขมวดคิ้ว

หลี่ไหลฟู่และหวงกวนมองหน้ากัน

ความหมายในสายตาของทั้งสองคนนั้นชัดเจนมาก เมื่อเจอเรื่องแบบนี้ควรปล่อยให้เป็นหน้าที่ของมืออาชีพ พวกเขาคนหนึ่งสามารถขับรถอีกคนมีความสามารถในการผ่าตัดที่ยอดเยี่ยม

แต่หากคิดจะให้พวกเขาเผชิญหน้ากับสิ่งชั่วร้ายตรงๆ มันจะมีเพียงความตายเท่านั้นที่รอพวกเขาอยู่

ภายในวอร์ด.

หลินฟ่านและผู้เฒ่าจางดูหลงทางเล็กน้อย พวกเขาไม่ได้พูดอะไรและผู้เฒ่าจางกำลังถอดเข็มเงินออกจากร่างกายของเหล่าหวังด้วยใบหน้าซีดเผือด

เหล่าหวังเสียชีวิตแล้ว

ตายจนไม่สามารถตายได้อีก

ในระหว่างการฝังเข็มสิบสองครั้งแรก เหล่าหวังกำลังดิ้นรนอย่างหนัก แต่เมื่อเข็มที่สิบสามปักลงไปก็มีเหตุร้ายแรงเกิดขึ้น

เหล่าหวังตัวสั่นไปทั้งตัว และมีเสียงแตกในร่างของเขาเหมือนประทัดดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

จากนั้นเขาก็หยุดความเคลื่อนไหว

“ผมฆ่าเขา”

“เราฆ่าเขา”

“ไม่ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับคุณ มันเป็นฝีมือของผมเอง”

"เรื่องนี้เป็นฝีมือของเราทั้งสองคน"

หลินฟ่านและผู้เฒ่าจางมองหน้ากัน จากนั้นพวกเขาก็มองไปที่ซากศพของเหล่าหวังซึ่งนอนหมดลมหายใจอยู่บนเตียง พวกเขารู้ว่านี่คือคน

ใช่ มันต้องเป็นคน!

แม้ว่าร่างกายของเขาจะมีความแปลกประหลาดอยู่บ้าง แต่นี่คือคนอย่างแน่นอน และตอนนี้พวกเขาก่อคดีฆาตกรรมขึ้นแล้ว!

หลินฟ่านคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า

"เหล่าจางพวกเราจะร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกัน"

"ตกลง." ผู้เฒ่าจางกล่าว

ทันทีหลังจากนั้น

ทั้งสองมองไปที่จางหงหมินที่กำลังหดตัวอยู่ที่มุมห้อง

จางหงหมินกลืนน้ำลายด้วยความกลัว เขาไม่ได้กลัวที่ทั้งสองคนฆ่าสัตว์ประหลาดตาย แต่สิ่งที่เขากลัวคือวิธีการที่ทั้งสองทำกับสัตว์ประหลาด รวมทั้งคำพูดของพวกเขาด้วย

เช่น:

เขากำลังจะตาย

ไฟฟ้าอาจช่วยเขาได้ โชคดีที่นี่มีซ็อกเก็ตไฟพอดี

? ? ?

สัตว์ประหลาดตัวนั้นมีสภาพน่าสังเวชเป็นอย่างมาก หัวของมันถูกปักไว้ด้วยเข็มหลายเล่มในขณะที่ร่างกายก็ถูกไฟฟ้าช็อตอีกทาง มันชักกระตุกอยู่หลายนาทีก่อนที่จะนิ่งสนิท

เขาต้องการบอกผู้มีพระคุณของเขา

นั่นมันปีศาจไม่ใช่มนุษย์

"ฉันไม่เห็นอะไรเลย"

จางหงหมินโบกมือกอดลูกสาวของเขาไว้ด้วยความกลัว เขารู้ว่าผู้ป่วยทางจิตทั้งสองกำลังคุ้มคลั่งอย่างถึงที่สุด และมันทำให้เขากลัวมาก

ข้างนอก.

เมื่อสี่ปรมาจารย์รู้ว่ามีสิ่งชั่วร้ายอีกตัวใบหน้าของพวกเขาก็บิดเบี้ยวด้วยความตกใจ

ภายใต้การนำของหลี่ไหลฟู่พวกเขาติดตามสิ่งชั่วร้ายและนำเครื่องตรวจจับออกมาแต่น่าเสียดายที่ไม่มีสัญญาณชีพของปีศาจร้าย

มีความเป็นไปได้เพียงสองอย่างเท่านั้น

หนึ่งคือสิ่งชั่วร้ายซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่ง

อีกประการหนึ่งคือสิ่งชั่วร้ายตายแล้ว

แน่นอนมันเป็นไปไม่ได้ที่สิ่งชั่วร้ายจะถูกฆ่าตาย ไม่ใช่ว่าพวกเขาโอ้อวด แต่ภายในประเทศจีนไม่มีกองกำลังใดที่สามารถจัดการกับสิ่งมีชีวิตชั่วร้ายได้ทรงประสิทธิภาพเช่นพวกเขา

ในเมื่อพวกเขายังไม่เจอตัวมันแล้วจะมีใครสามารถฆ่ามันได้?

นี่เป็นเรื่องลำบากมาก

พวกเขาเพิ่งตรวจสอบสภาพของสิ่งมีชีวิตที่ชั่วร้ายนี้ มันเป็นแมลงที่แปรสภาพอย่างสมบูรณ์และซับซ้อนมาก โชคดีที่มันถูกค้นพบทันเวลา ไม่เช่นนั้นผลที่ตามมาจะเป็นหายนะ

สัตว์ร้ายชนิดนี้มีความสามารถในการเป็นกาฝาก

และนี่คือโรงพยาบาลที่มีขนาดใหญ่ หากมันปล่อยไข่ใส่ใครบางคน เชื้อโรคจะแพร่กระจายในวงกว้างอย่างรวดเร็ว

“พวกคุณต้องระวังวอร์ดนี้ เพราะข้างใน...”

หลี่ไหลฟู่แนะนำอย่างจริงใจ เขาไม่ได้กลัวสัตว์ประหลาดที่อยู่ข้างใน สิ่งที่เขากลัวคือผู้ป่วยจิตเวชทั้งสองคน

แต่เมื่อคำพูดนี้ออกจากปากของเขา ยอดฝีมือทั้งสี่ก็พยักหน้า พวกเขาเข้าใจว่ารองผอ.หลี่กำลังตักเตือนพวกเขาเรื่องสิ่งชั่วร้าย

พวกเขาเพิ่มความระมัดระวังมากขึ้นและเปิดประตูห้องอย่างแผ่วเบา

อะไร!

นี่มันเรื่องบ้าอะไรวะ

โอ้!

สิ่งที่พวกเขาจินตนาการไว้ในหัวพังทลายโดยสิ้นเชิง

ภายในวอร์ด จางหงหมินกำลังอุ้มลูกสาวนั่งอยู่บนพื้นด้วยความกลัว คนไข้จิตเวชทั้งสองนั้นเป็นผู้มีพระคุณของเขาอย่างแน่นอน

แต่มีพระคุณก็ส่วนมีพระคุณ พวกเขาเป็นผู้ป่วยจิตเวชที่น่ากลัวเรื่องนี้ไม่มีผู้ใดปฏิเสธได้

หลี่ไหลฟู่และคนอื่นๆเดินเข้าไปในวอร์ดและมองที่เกิดเหตุ ยอดฝีมือทั้งสี่คนจากแผนกพิเศษเห็นสิ่งชั่วร้ายนอนอยู่บนเตียง มันไม่มีความผันผวนทางพลังชีวิตเห็นได้ชัดว่ามันตายสนิทแล้ว!

ตาย!

สิ่งนี้ตายได้อย่างไร?

พวกเขามองไปที่พ่อและลูกสาวที่กำลังหดตัวอยู่ที่มุมห้อง เป็นไปได้ไหมที่จะเป็นฝีมือของพวกเขา เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน?