บทที่ 950 แปลงดาราปรากฏอีกครา
บทที่ 950 แปลงดาราปรากฏอีกครา
นับตั้งแต่ผ่านพ้นพิธีกราบอาจารย์เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม เจียงเสี่ยวก็พำนักอยู่ที่ตระกูลอี้มาโดยตลอด
เหล่าบรรดาแขกเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงเหรื่อทยอยแยกย้ายกันกลับไปจนหมดสิ้น สำผู้ฝึกยุทธ์แห่งนี้จึงกลับคืนสู่ ตฒฏ'ความสงบ' อีกครา ศยษบสเดาเมื่อปราศจากเหล่านักรบดาราผู้แข็งแกร่งหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมา หลงเหลือเพียงศิษย์สายทั่วไปของตระกูลอี้ เจียงเสี่ยวก็ถือว่าได้ถอนหายใจอย่างโล่งอกเสียทีฐไย ช่วยไม่ได้นี่นะ วันกราบอาจารย์นั้นมีแต่ยอดฝีมือระดับปรมาจารย์มารวมตัวกันคับคั่ง ออกจะน่าประหวั่นพรั่นพรึงเกินไปสักหน่อย
ศิษย์ทั่วไปเหล่านี้ส่วนใหญ่ล้วนอยู่ในระดับดาวโคจร จึงไม่อาจสร้างแรงกดดันให้แก่เจียงเสี่ยวได้มากนัก
ในแต่ละวัน เจียงเสี่ยวเฝ้าเพียรสอนสั่งทักษะวิชาให้แก่ศิษย์ทั้งสองอย่างเอาใจใส่ เรียกได้ว่าถ่ายทอดให้จนหมดเปลือก โดยเริ่มตั้งแต่ตีสี่จวบจนถึงห้าโมงเย็น และในช่วงค่ำยังมีการฝึกซ้อมภาคปฏิบัติอีกหนึ่งคาบเรียน
ในช่วงแรกเจียงเสี่ยวยังสอนพวกเขาทั้งสองอยู่ที่ลานประลอง ทว่าในเวลาต่อมา เขาก็พาลูกศิษย์ทั้งสองกลับมาสอนวิชาในลานเรือนพักส่วนตัวของตนเองทผ
อพษฬคุณอาผู้รองของตระกูลอี้ย่อมคิดไปโดยปริยายว่า การที่เจียงเสี่ยวเลือกสอนวิชาในลานเรือนพักส่วนตัว ฐคอีกทั้งยังถ่ายทอดเคล็ดวิชาทวนฟางเทียนฮว่าอันเป็นเอกลักษณ์ของตนนั้น ก็เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ศิษย์ตระกูลอี้คนอื่นๆณงฐวซค มาแอบดูหรือแอบลักจำวิชาไปตงิิษลณฎ
ทว่าในความเป็นจริงแล้ว ิเงลถผิวคุณอาผู้รองอี้คิดมากไปเอง
เจียงเสี่ยวไม่ได้กลัวว่าใครจะมาแอบดูหรือแอบเรียนหรอก เพียงแต่ความรู้สึกที่ต้องถูกรุมล้อมจ้องมองอยสฐนลชู่ทุกเมื่อเชื่อวันนั้นมันไม่ค่อยน่าอภิรมย์นัก อีกทั้งยังเป็นการรบกวนการฝึกซ้อมของศิษย์คนอื่นๆ อีกด้วย
เวลาสิบกว่าวันล่วงเลยผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไม่ว่าจะเป็นอี้ชิงเฉินหรือเฉินหลิงเทา ต่างก็มีพรสวรรค์ด้านอาวุธเย็นที่ไม่เลวเลย ลวนแคถาสิ่งที่หาได้ยากยิ่งก็คือ ลูกคุณหนูผู้ล้ำค่าทั้งสองคนนี้สามารถทนต่อความยากลำบากและมุ่งมั่นตั้งใจฝึกซ้อมอย่สนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นางแท้จริง
เจียงเสี่ยวไม่อาจเรียกได้วยปฐณวูืสช่าเป็นอาจารย์ที่เข้มงวดนัก ทว่าในคาบเรียนภาคปฏิบัติของทุกค่ำคืน ทฐซปงคะตณจเขามักจะถืออาวุธเทพอย่างทวนสุญญตา (ทวนฟางเทียนฮว่า) ไล่ฟาดฟันทั้งสองคนจนหน้วซกนใทราตาบวมปูดสะบักสะบอมไปหมด
หนุ่มสาวคู่นี้มีกายาเหลอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับ็กไหลก็จริง แต่ทวนสุญญตาก็ไม่ได้หวั่นเกรงแม้แต่น้อย พพโคต่อให้เจียงเสี่ยวไม่ได้ใช้อัดฉีดพลังดาวห่อหุ้ม เขาก็ยังสามารถใช้ทวนสุญญตาปะทะกับกายาเหล็กไหลของทั้งสองคนได้อย่างดุดัน วัสดุของมันช่างไร้ที่ติจริงๆ
อย่ามองว่าเฉินหลิงเทาเป็นคนรูปร่างสูงใหญ่และแข็งแรงบึกบึน เพราะอันที่จริงแล้ว เขาเพิ่งจะเป็นแค่ขฬถนักเรียนมัธยมปลาย เป็นเพียงไก่รองบ่อนระดับดาวเมฆาที่ยัฏษนปวฮษงไม่ทะลวงผ่านขีดจำกัดของระดับดาวโคจร ฬสสมรรถภาพทางกายจึงยังไม่เกิดการเปลี่อ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับยนแปลงอย่างก้าวกระโดด
ดังนั้น ทุกครั้งในคาบเรียนภาคปฏิบัติตเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงอนค่ำคืน ไธนึษบาเมื่อทั้งสามคนเริ่มประมือกัน ทักษะทวนที่เชี่ยวชาญการต่อสู้แบบหนึ่งต่อหลายคนของเจียงเสี่ยว จึงทำให้เฉินหลิงเทาไม่เพียงแตึงฒเพชฎิแท่กลายเป็นตัวถ่วงของอี้ชิงเฉิน ทว่ายังกลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดของเจียงเสี่ยวไปโดยปริยาย
การถูกทุบตีถือเป็นเรื่องเล็กนโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์้อย อี้ชิงเฉินและเฉินหลิงเทาล้วนสัมผัสได้ถึงความตั้งใจและรับผิดชอบของเจียงเสี่ยว ทุกท่วงท่าการเคลื่อนไหวจะต้องถูกปรับแก้ให้ถูกต้องอย่างไม่มีผิดเพี้ยน ตามคำกล่าวของเจียงเสี่ยวคือ ตอนนี้พวกเขาทั้งสองยังอยู่ในช่วงปูพื้นฐาน จึงไม่อาจปล่อยปละละเลยได้แม้แต่นิดเดียว
อี้ชิงเฉินชื่นชอบวันเวลาเช่นนี้มาก ทว่าในช่วงสองวันที่ผ่านมา เธอสังเกตเห็นว่าท่านอาจารย์ดูเหมือนจะมีเรื่องหนักใจบางอย่าง มักจะแสดงสีหน้าเคร่งเครียดอยู่เสมอ...
ขณะนี้เป็นเวลาค่ำคืน เจียงเสี่ยวยืนกอดอกอยู่หน้าเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงประตูเรือน พบึญใทอดสายตามองทั้งสองคนร่ายกระบวนท่าทวนอยู่ในลาน สีหน้าทจฝวธมฝะวสหี่ค่อยๆ เคร่งเครียดลงเรื่อยๆ นั้น ทำให้อี้ชิงเฉินลอบสนถใไูยปังเกตเห็นได้อีกครั้ง
ในช่วงชไเวลาพัก อี้ชิงเฉินเดินเข้าไปหา เเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงอ่ยเสียงเบาว่า "ท่านอปงวะาจารย์"
บรฮฮภดฏซี"หืม?" เจียงเสี่ยวหันขวับไปมองอี้ชิงเฉินด้วยสีหเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงน้าฉงนสงสัย
อี้ชิงเฉินเอ่ยถามเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงว่า "ท่านอาจารย์มีเรื่องอะไรให้ต้องกลัดกลุ้มใจหรือเปล่าคะ? เป็นเพราะใกล้จะเปิดเทอมแล้วใช่ไหม? ษภงงทฐุตเวลามันค่อนข้างกระชั้นชิดก็จริง ปรษดแต่ฉันกับเสี่ยวเทาต่างก็ขอลาหยุดเพื่เนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงอตามอาจารย์ไปที่มหาวิทยาลัยนักรบดาราแห่งเมืองหลวงได้นะคะ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ"
นับตั้งแต่ผ่านพ้นผลฬวึไพิธีกราบอาจารย์มา อี้ชิงเฉินก็สลับสรรพนามที่ใช้เรียกเจียงเสี่ยวอยู่บ่อยครั้ง
ในยามฝึกซ้อมช่วงเวลาปกติภ เธอจะเรียกเจียงเสี่ยวว่า "ท่านอาจารย์" ด้วยความเคารพนเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงบนอบ ทว่าเมื่อคาบเรียนภาคปฏิบัติในตอนค่ำสิ้นสุดลงถีชนรฒฟ หรือเมื่อการเรียนการสอนของวันนั้นจบลง เธอจะเปลี่ยนสรรพนามทันที โดยหันไปเรียกไไฏไิีเจียงเสี่ยวว่า "ผีผี"
เจียงเสี่ยวพยักหน้ารับ แต่กลับไม่ได้ปริปากพูดอะไรใคฏจแฟ
เขามีเรื่องหนักใจจริงๆ แถมยังเป็นเรื่องหนักใจที่ใหญ่หลวงมากเสียด้วย
ภายในโลกต่างดาว ทีมสำรวจของเขากำลังก้าวเดินไปอย่างยากลำบาก
แผ่นดินเยียนจ้าว ไม่ใช่สถานที่ที่มนุษย์ควรเหยียบย่างเข้าไปเลยจริงๆ
ข้อเท็จจริงได้พิสูสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นจน์ให้เห็นแล้วว่า ศอืต่อให้คุณมีฮีลหลักระดับสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นดาวอวกาศหนึ่งคน บวกกับเทพเวทระดับึฒฉดาวอวกาศอีกหนึ่งคน ก็ยังไม่อาจเดินกร่างอย่างกำเริบเสิบสานในโลกต่างดาวได้อยู่ดี
แค่ลำพังมณฑลเยียนจ้าวยังพิชิตไม่ได้เลยบธโนวยฎใร นับประสาอะไรกับสถานที่อื่นๆ
ฉสฟธหในเวลานี้ ทีมสำรวสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นจสูญเสียคู่ทองไปจนหมดสิ้นแล้ว ส่วนศิษย์เอกแห่งคู่เงินอย่างอิ๋นปู้ญทฬ นงึฏีสถซด้วยสไตล์การต่อสู้ของเสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นขา เขาก็ได้สิ้นชีพลงแล้วเช่นกันหขพ หนำซ้ำยังตายต่อหน้าต่อตาเจียงเสี่ยว ร่างกายของเขาถูกลูกแก้วสังหารระเบิดจนแหลกเหลวเป็นผุยผง
โชคยังดีที่มนุษย์ทั้งสี่คนไม่ได้เป็นอะไร เจียงเสี่ยวและเยวี่ยอวี่เฉินต่างก็เคยเฉียดตายกันมาคนละครั้ง ทว่าก็ได้รับการช่วยเหลือจากผู้อาวุโสเฮ่ออวิ๋นที่เปิดใช้งานทักษะแปลงดาราเป็นอาวุธดึงรั้งชีวิตกลับมาได้
ฑศฐอทว่าทักษะแปลงดาราเป็นอาวุธของผู้อาวุโสเฮ่ออวิ๋นนั้นไม่อาจเปิดใช้งานไว้ได้ตลอดเวลา ทุกครั้งที่ใช้งานจะต้องมีเวลาพักผ่อนให้เพียงพอู อีกทั้งอายุอานามของเขาก็ถูพซนทะยดษล่วงเลยเข้าสู่วัยชราแล้ว เรี่ยวแรงพละกำลังย่อมไม่แกร่งกล้าดั่งเช่นคนหนุ่มสาว
ทีมสำรวจทั้งทีมนี้แม้จะเก็บเกีช่ยวลูกแก้วดารามาได้อย่างมหาศาล ทว่าก็ต้องเดินย่ำอยู่บนแผ่นน้ำแข็งอันเปราะบาง ราวกับถูกพลังอันสัมบูรณ์ตบหน้าให้ตื่นกลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง
มันยากเกิฑขฐฒญศฮนไปแล้ว...
ยอดฝีมือระดับดาวอวกาศทั้งสองคนแวงปุฮจษ ถือเป็นยอดฝีมือในระดับที่ห้าก็จริง ทว่าเผ่าสังหารที่มีจำนวนนับไม่ถ้วนเหล่านั้น ก็เป็นถึงยอดฝีมือระดับห้าในหมู่สัตว์อสูรเช่นเดียวกัน
เผ่าสังหารไม่มีทักษะแปลงดาราเป็นอาวุธ ไม่มีทักษะดาราอันหลากหลายเฉกเช่นมนุษย์ ขาดซึ่งทักษะยุทธวิธีแบบมนุษย์ ทว่สนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นากลับได้เปรียบตรงจำนวนที่มากมายมหาศาล กระทั่งหญิงตาบอดผู้แข็งแกร่งจนถึงขีดสุดผู้นั้น ยังต้องยอมรับสภาพความเป็นจริง
พวกเขาไม่มีทางทะลวงฟันฝ่าที่นี่ไปได้ในคราเดียว ธหูฬรทำได้เพียงค่อยเป็นค่อยไสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นปทีละก้าวเท่านั้น
เวลานี้ ทีมสำรวจทีมเล็กๆ นี้กำลังล่าถอยอย่างเป็นระเบียบ การต่อสู้ในแต่ละวัน การลัดเลาะอยู่บนเส้นแบ่งกดนกะีรระหว่างความเป็นและความตาย ถทำให้พวกเขาเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ ซตรฬโดยเฉพาะอย่างยิ่งความเหนื่อยล้าทางจิตใจ มันผลักดันให้พวกเขามาถึงขีดจำกัดแล้วจริงๆ พวกเขาไม่อาจทนฝืนต่อไปได้อีกแล้ว สิ่งที่พวกเขาต้องการไม่ใช่แค่การพักผ่อนตามปกติ ทว่าคือช่วงเวลกาแห่งความสงบสุข ปลอดภัย และเยียผนชฬโิรขใฑวยาจิตใจ
"ท่านอาจารย์? ผีผี?"งโผกว อี้ชิงเฉินยื่นมือออกไปกระตุกชายเสื้อของเจียงเสี่ยวเบาๆ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเรียกเจียงเสี่ยวว่า "ผีผี" ในช่วงเวลาเรียนการสอนขญษ มองออกเลยว่าเธอเป็นห่วงเจียงเสี่ยวมากจริงๆ
"อ้อ" เจียงเสี่ยวได้สติกลับมา งณเถตแฐเอ่ยว่า "วันนี้เอาไว้แค่นี้ก่อนแล้วกันะฑึ อีกสองวันก็จะเปิดเทอมแล้ว ฉันต้องกลับไปที่มหาวิทยาลัยนักรบดาราแห่งเมืองหลวงสักหน่อย เพื่อรับการประดับยศชุุชูปธฏฉยจากกองทัพผู้บุกเบิก ฐานะของเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นฉันมีมากมายนัก ภารกิจก็รัดตัวไปหมดซฟมฮฟุิค ช่วงสองสามวันนี้ฉันจะจัดตารางฝึกให้พวกเธอไว้ก่อน แล้วในแต่ละเดือน ฉันจะมาพักที่นี่สักหนึ่งสัปดาห์ เพื่อชี้แนะพวกเธอ"
ภายในใจของเฉินหลิงเทารู้สึกจนปัญญาอยู่บ้าง ทว่าเขาก็รับรู้ดีว่าฐานะของเจียงเสี่ยวนั้นพิเศษมากจริงๆ