บทที่ 11 : เข้าสู่สภาวะ โซน ขีดสุดแห่งพลังที่เหนือล้ำ

บทที่ 11 : เข้าสู่สภาวะ โซน ขีดสุดแห่งพลังที่เหนือล้ำ

ด็อก ริเวอร์ส ตกอยู่ในสภาวะสับสนและสงสัยในตัวเองอย่างหนัก เขาเห็นได้ชัดว่าความมั่นใจบนใบหน้าของลูกทีมกำลังเลือนหายไปทีละน้อย แทนที่ด้วยความวิตกกังวลและความห่อเหี่ยว

และต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดก็คือ โนวา

ในตอนที่นำอยู่ถึง 33 แต้ม ทุกคนต่างปักใจเชื่อว่าเกมนี้มันจบลงแล้ว แต่สถานการณ์กลับพลิกผันอย่างกะทันหัน รุกกี้นอกสายตาคนนี้ราวกับผู้ถูกเลือก เขาเป็นผู้นำทัพเลเกอส์ให้ไล่ล่าแต้มอย่างบ้าคลั่ง ความสามารถและทักษะที่เขาแสดงออกมานั้นข่มขวัญผู้เล่นทุกคนในสนาม ไม่เว้นแม้แต่ซูเปอร์สตาร์อย่าง โคบี หรือ การ์เน็ต มันเป็นเรื่องที่น่าหงุดหงิดใจที่สุด!

"ดึงจังหวะเกมบุกให้ช้าลง! อย่าเปิดโอกาสให้เลเกอส์โต้กลับได้!" ริเวอร์สแผดเสียงคำราม เขาต้องปลุกเร้าสัญชาตญาณการต่อสู้ของลูกทีมกลับมาให้ได้ เพราะนี่คือนัดชิงชนะเลิศที่ผลแพ้ชนะจะตัดสินว่าใครจะได้ครองแหวนแชมป์!

เรย์ อัลเลน, เพียร์ซ และคนอื่นๆ เริ่มได้สติกลับมา หลังจากที่ก่อนหน้านี้พวกเขาถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ รุกกี้คนนี้รวดเร็วเกินไป แถมสปีดการเลี้ยงบอลยังไวทำลายสามัญสำนึก จนไม่มีทางคาดเดาวงจรการเคลื่อนที่ของลูกบาสได้เลย มันช่างประหลาดล้ำจริงๆ

ทว่าจากสีหน้าของทั้งสามคน ก็ดูออกชัดเจนว่าพวกเขายังขาดความมั่นใจและแฝงไปด้วยความ "หวาดกลัว"  ความกลัวที่เกิดจากความไม่รู้ เพราะพวกเขาจินตนาการไม่ออกเลยว่า ในอีก 3 นาทีสุดท้ายนี้ รุกกี้คนนี้จะแผลงฤทธิ์อะไรออกมาอีก

เกมดำเนินต่อ!

เซลติกส์เป็นฝ่ายบุก ภายใต้การป้องกันระดับกัดไม่ปล่อยของเลเกอส์ ลูกยิงของ เรย์ อัลเลน พลาดเป้าอีกครั้ง! กาซอล แยกเขี้ยวคำรามพลางทุ่มสุดตัวเพื่อชิงรีบาวด์แดนหลังมาครอง จากนั้นเขารีบกวาดสายตาหาโนวาทันที

ทางด้านผู้เล่นเซลติกส์เองก็จับจ้องไปที่โนวาเช่นกัน ตอนนี้โนวาเปรียบเสมือน "ระเบิดเวลา" ในใจของพวกเขาที่พร้อมจะปะทุขึ้นมาเมื่อไหร่ก็ได้

ทันทีที่โนวารับบอล สัญชาตญาณสัตว์ป่าในตัวเขาก็ถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้ง เขาเคลื่อนไหวปราดเปรียวดุจเสือดำ ทั้งรวดเร็วและเปี่ยมด้วยเอกลักษณ์! วินาทีที่บอลถึงมือ มันหมายความว่าเขาจะไม่ส่งบอลอีกต่อไป แต่จะเปิดโหมด "ล่าสังหาร" เพียงลำพัง!

หลังจากเลี้ยงบอลข้ามครึ่งสนาม โนวาเลือกที่จะบุกฝ่าการรุมล้อมของผู้เล่นเซลติกส์ถึง 3 คน! เขาฝืนยิงสามแต้มวิถีสูงเสียดฟ้าในจังหวะที่ยากลำบาก...

ปึ้ง!

ลูกบาสกระดอนขอบเหล็ก!

ผู้ชมทั้งสนามต่างพากันถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก การนั่งดูรุกกี้คนนี้ยิงสามแต้มมันช่างกดดันเหลือเกิน ความรู้สึกมันเหมือนกับว่าทุกลูกที่เขาปล่อยออกจากมือมันจะต้องลงห่วงแน่ๆ มันน่าตื่นเต้นยิ่งกว่าดู เรย์ อัลเลน ยิงเสียอีก

ลูกบาสลอยคว้างอยู่กลางอากาศ การ์เน็ต และ เพียร์ซ รีบชิงตำแหน่งวงในเพื่อเตรียมเก็บรีบาวด์

ในขณะที่โนวายืนอยู่นอกเส้นสามแต้มพลางขมวดคิ้วมุ่น…

ยิงไม่ลงงั้นเหรอ?

ถ้าอย่างนั้นก็จงเข้าสู่สภาวะ ZONE ซะ!

ชั่วพริบตา โนวาสัมผัสได้ว่าร่างกายของเขาถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้น กระทั่งวิถีของลูกบาสที่ลอยคว้างอยู่กลางอากาศยังดูช้าลงในสายตาเขา ในขณะเดียวกัน จุดที่ลูกบาสจะตกก็ผุดขึ้นมาในหัวอย่างแม่นยำ!

ไม่ต้องรอให้เสียเวลา โนวาพุ่งตัวออกไปตามสัญชาตญาณดุจเสือชีตาห์ เขาปราดเข้าสู่เขตโทษก่อนจะสปริงตัวโดดขึ้นสูงเสียดฟ้า คว้าลูกบาสหมับเข้าให้ตัดหน้าหัวของ เควิน การ์เน็ต ไปดื้อๆ!

นี่มันการ 'เด็ดหัว' กันชัดๆ! ท่ามกลางสายตาตะลึงพรึงเพริดของทุกคน โนวาเลี้ยงลูกกลับออกไปนอกเส้นสามแต้มก่อนจะส่องไกลจากหัวกะโหลกอีกครั้ง

“สวบ!”

คราวนี้ลูกบาสแหวกตาข่ายลงไปอย่างมั่นคง!

ใบหน้าของโนวาฉายแววตื่นเต้น นี่น่ะเหรอพลังหลังจากเข้าสู่สภาวะ ZONE? มันจะขี้โกงเกินไปแล้ว! พละกำลัง, การกระโดด, ความเร็ว, ทัศนวิสัย, ปฏิกิริยาตอบสนอง และสัมผัสการยิง ทุกอย่างถูกรีดออกมาจนถึงขีดสุด!

มันทำให้โนวารู้สึกราวกับว่าร่างกายของเขากำลังก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์ไปแล้ว ในโลกอนิเมะนั้นมีผู้เล่นเพียงหยิบมือที่เข้าสู่สภาวะ ZONE ได้ แม้แต่ มิโดริมะ ชินทาโร่ แห่งรุ่นปาฏิหาริย์ก็ยังไม่มีความสามารถนี้ แต่ตอนนี้โนวาเข้าสู่ ZONE ได้ด้วยความช่วยเหลือจาก [การ์ดทักษะอาโอมิเนะ] นั่นหมายความว่าสกิลทุกอย่างของเขาถูกบัฟขึ้นทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นลูกยิงวิถีสูงของมิโดริมะ หรือกำแพงเหล็กของสึคาวะ!

ดังนั้น โนวาในตอนนี้จึงแข็งแกร่งยิ่งกว่าอาโอมิเนะในต้นฉบับเสียอีก!

เสียงฮือฮาดังระงมไปทั่วทั้งสนาม

"เชี่ย! เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้นวะ? กูงงไปหมดแล้ว"

"รุกกี้คนนี้โครตแม่น ! นี่มันไม่ใช่ตัวเฝ้ากระติกน้ำแล้ว นี่มันไมเคิล จอร์แดน ชัดๆ!"

"ไม่! กูเคยดูจอร์แดนเล่นบาสมาก่อน ไอ้หนูคนนี้มันเก่งยิ่งกว่าจอร์แดนไปแล้วโว้ย"

"เร็ว! เร็วมาก! แถมดูเหมือนจะโดดสูงกว่าเดิมอีก น่ากลัวชะมัด"

"โอ้พระเจ้า! ช่วยเร่งเวลาให้หมดไวๆ ที ถ้าขืนเล่นกันแบบนี้ต่อไป เซลติกส์ได้แพ้คาบ้านแน่!"

เหล่าแฟนบาสเริ่มอยู่ไม่สุข จากที่เคยจมอยู่ในความสุขเมื่อ 7 นาทีก่อนเพราะคิดว่าแชมป์อยู่ในกำมือ แต่หลังจากผ่านไปเพียง 7 นาทีสั้นๆ กลับไม่มีใครหัวเราะออกอีกต่อไป

ในสนาม... เพียร์ซและคนอื่นๆ เริ่มแสดงสีหน้าสิ้นหวังออกมา แม้พวกเขายังนำอยู่ 9 แต้ม แต่มันกลับรู้สึกเหมือนเป็นฝ่ายตามหลังอยู่ 9 แต้มเสียเอง ฟอร์มของรุกกี้คนนี้มันมหัศจรรย์เกินไป ทุกเพลย์ที่ผ่านไปคือการล้างสมองและขยี้สามัญสำนึกของพวกเขาที่มีต่อโนวาจนหมดสิ้น

และที่น่ากลัวที่สุดคือ ไอ้รุกกี้อันดราฟต์คนนี้ ยิ่งเล่นยิ่งเก่งขึ้นเรื่อยๆ! แล้วเพดานบินของเขามันจะไปสิ้นสุดตรงไหนกันแน่?

ในขณะที่ฝั่งเซลติกส์หดหู่ ขวัญกำลังใจของเลเกอส์กลับพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า ผู้เล่นสำรองกระโดดโลดเต้นจนแทบจะฉีกผ้าขนหนูในมือ โคบีและกาซอลคำรามด้วยความสะใจ ในช่วงเวลาที่สิ้นหวังที่สุด โนวาก็เปรียบเสมือนแสงสว่างท่ามกลางความมืดมิดที่ช่วยฉุดเลเกอส์ขึ้นมาจากขุมนรก!

เกมบุกของเซลติกส์!

รอนโดเลี้ยงบอลข้ามครึ่งสนาม แต่ในจังหวะที่เขากำลังจะจ่ายบอล โนวาก็พุ่งพรวดออกมาขโมยบอลไปดื้อๆ!

ด้วยความช่วยเหลือจากสภาวะ ZONE ความเร็วและปฏิกิริยาของเขาไปถึงระดับที่น่าตกใจ เขาอ่านเจตนาการจ่ายของรอนโดออกตั้งแต่ออกตัว

หลังขโมยบอลได้ โนวาเปิดโหมดโต้กลับเร็วทันที! ไม่มีใครวิ่งตามสปีดของเขาได้ทัน ได้แต่ยืนมองแผ่นหลังของเขาหายวับไปในพริบตา

โนวาหยุดนิ่งที่นอกเส้นสามแต้ม เปิดใช้งานสกิล [ลูกยิงสามแต้มวิถีสูงของมิโดริมะ] ในสภาวะ ZONE! ลูกบาสราวกับติดไฟ ลอยล่องเป็นเส้นโค้งที่สวยงามก่อนจะ...

“สวบ!”

ลงห่วงไปแบบเน้นๆ!

ผู้เล่นเซลติกส์เริ่มฉายแววสิ้นหวังแต่ยังไม่ยอมแพ้ พวกเขาเริ่มดิ้นรนครั้งสุดท้ายอย่างบ้าคลั่งด้วยการใช้แผนรุมประกบโนวาแบบกัดไม่ปล่อย ถึงขั้นไม่ยอมให้โนวาได้สัมผัสบอลเลยแม้แต่นิดเดียว!

ทว่านั่นกลับทำให้ความกดดันของตัวหลักเลเกอส์คนอื่นหายวับไป โคบีฉวยจังหวะนี้ส่องระยะกลางลงไปเน้นๆ 2 ลูกรวด เก็บเพิ่มไป 4 แต้ม!

96:98!

เมื่อเข้าสู่ 1 นาทีสุดท้าย เลเกอส์บีบระยะห่างเหลือเพียง 2 แต้มเท่านั้น!