บทที่ 37 - ดาวข่มของมูมา อากูมอน

บทที่ 37 - ดาวข่มของมูมา อากูมอน

เหตุการณ์ทำนองนี้เคยเกิดขึ้นมาแล้วเมื่อห้าวันก่อน ตอนที่พวกมันเจอกับเด็กสาวผมทองที่พกโปเกมอนมังกรมาด้วย ไม่คิดเลยว่าห้าวันให้หลัง... จะต้องมาเจอกับเด็กหนุ่มที่พกโปเกมอนมังกรมาอีกคน

นี่ประวัติศาสตร์จะซ้ำรอยอีกแล้วเหรอ

ไม่มีทาง เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด

พวกมันรู้สึกโกรธแค้นกับความพ่ายแพ้ในอดีตอย่างมาก จึงตัดสินใจเลิกซ่อนตัวและปรากฏตัวออกมาสั่งสอนไอ้สองคนนี้ให้รู้สำนึก ถือโอกาสชำระแค้นเมื่อห้าวันก่อนไปในตัวด้วยเลย

ส่วนเรื่องที่ว่าอาโอยางิจะใช่ชิโรนะหรือเปล่าน่ะไม่สำคัญหรอก แค่พวกมันคิดว่าใช่ก็พอแล้ว

เมื่อเห็นโปเกมอนสามตัวโผล่พรวดพราดออกมาประจันหน้าแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย อาโอยางิก็รู้สึกแปลกใจนิดหน่อย

เมื่อกี้เขายังแอบคิดอยู่เลยว่าหลังจากจัดการซูแบทสองตัวนั้นเสร็จ จะใช้วิธีไหนล่อตัวที่เหลือให้ออกมาดี เพราะถ้าพวกมันเอาแต่ซ่อนตัว ต่อให้เขามีหน้าต่างระบบคอยชี้เป้า การจะเอาชนะพวกมันในที่มืดๆ แบบนี้ก็คงตึงมือเอาเรื่อง

"แต่ตั้งแต่ทะลุมิติมา นี่เพิ่งจะเป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยที่ได้เห็นโปเกมอนธาตุผีตัวเป็นๆ"

อาโอยางิมองกลุ่มก้อนสีเขียวเข้มโปร่งแสงที่ลอยละล่องอยู่รอบตัว ผมยาวสีเขียวอมแดงที่ลากยาวไปด้านหลังดูคล้ายกับไฟวิญญาณ จุดเด่นที่สุดของพวกมันคือลูกปัดประคำสีแดงที่ห้อยคออยู่

[เผ่าพันธุ์] มูมา / มูมา / มูมา [ประเภท] โปเกมอนเสียงสะอื้น [ธาตุ] ผี [คุณลักษณะพิเศษ] ลอยตัว / ลอยตัว / ลอยตัว [เลเวล] 16 / 16 / 17 [ท่าไม้ตายเฉพาะ] ไม่มี [ท่าที่เรียนรู้แล้ว] พลังจิต ทำให้ตกใจ แสงประหลาด / เสียงร้อง พลังจิต ทำให้ตกใจ / พลังจิต ทำให้ตกใจ แสงประหลาด สายตาดำขลับ [ค่าสเตตัสพื้นฐาน] 435 (พลังชีวิต 60 พลังโจมตี 60 พลังป้องกัน 60 พลังโจมตีพิเศษ 85 พลังป้องกันพิเศษ 85 ความเร็ว 85) [ค่าความสนิทสนม] -20 (ไม่พอใจคุณกับอากูมอนอย่างมาก) × 3 [สถานะ] ปกติ [สรุปข้อมูล] มักซ่อนตัวอยู่ในมุมมืด ชอบส่งเสียงประหลาดๆ หรือดึงผม กัดผมคนอื่นเพื่อทำให้ตกใจ เมื่อมีคนเกิดความหวาดกลัว ลูกปัดประคำสีแดงที่คอของมูมาจะเปล่งแสงแปลกประหลาดออกมาเพื่อดูดซับความกลัวนั้นไว้ แต่ถ้าเจอกับคนหรือโปเกมอนใจกล้า วิธีข่มขวัญที่พวกมันถนัดนักหนาก็จะไร้ผลทันที

...

อาโอยางิอ่านข้อมูลบนหน้าต่างระบบแล้วก็เริ่มกลั้นขำไม่อยู่

"แต่ถ้าเจอกับคนหรือโปเกมอนใจกล้า..."

อาโอยางิอาจจะไม่ได้เป็นคนกล้าหาญชาญชัยอะไรนักหนา แต่ระดับความกลัวของเขาก็ไม่ได้ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แต่มีอยู่อีกตัวหนึ่งนี่สิที่ใจกล้าบ้าบิ่นสุดๆ

สายตาของอาโอยางิเลื่อนไปหยุดอยู่ที่อากูมอน ซึ่งตอนนี้กำลังจ้องเป๋งไปยังมูมาทั้งสามตัวที่ลอยไปลอยมาเหมือนผีอยู่เหนือหัว

บนใบหน้าของอากูมอนไม่มีร่องรอยของความหวาดกลัวหรือความตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย สิ่งที่ฉายชัดมีเพียงความอยากรู้อยากเห็นเท่านั้น

ถึงแม้อากูมอนตัวนี้จะไม่มีตราสัญลักษณ์แห่งความกล้าหาญคอยการันตี แต่ถ้าพูดถึงความซื่อบื้อบวกกับความมุทะลุดุดันแล้วล่ะก็ ต่อให้มีผีโผล่มาหลอกจริงๆ สิ่งแรกที่มันจะทำคงไม่ใช่การวิ่งหนี แต่เป็นการพุ่งเข้าไปบวกตรงๆ แน่นอน

กลัวงั้นเหรอ มันต้องรู้จักคำว่ากลัวก่อนถึงจะรู้สึกกลัวได้สิ

"มูมาพวกนี้ดันมาเจอตัวแพ้ทางเข้าอย่างจังเลยแฮะ"

อาโอยางิอดที่จะรำพึงออกมาไม่ได้

พวกมูมาเองก็เริ่มสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ ปกติแล้วเวลาที่พวกมันโผล่มาหลอกให้ตกใจแบบไม่ทันตั้งตัว ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือโปเกมอนก็ต้องมีอาการหวาดผวาให้เห็นบ้าง แต่สถานการณ์ในวันนี้มันแปลกประหลาดเกินไปแล้ว

ไอ้มนุษย์ที่อยู่ข้างหลังนั่นยังพอเข้าใจได้ แต่ไอ้ตัวสีเหลืองที่อยู่ตรงหน้านี่มันยังไงกัน พวกมูมาที่ไวต่ออารมณ์ด้านลบกลับไม่สัมผัสถึงความกลัวจากตัวมันได้เลยสักนิด นี่มันผิดมนุษย์มนาเกินไปแล้ว

ในเมื่อแค่หลอกให้ตกใจมันไม่ได้ผล มูมาทั้งสามจึงตัดสินใจลงไม้ลงมือแทน

เสียงกรีดร้องแหลมเล็กดังระงม มูมาทั้งสามตัวพุ่งทะยานจากสามทิศทางเข้าใส่อากูมอนทันที

"อาโอยางิ ฉันใช้ไฟเผาไอ้พวกนี้ได้ไหมเนี่ย"

อากูมอนหันหน้ากลับมา ชี้ไปที่หัวกับแขนของตัวเองด้วยท่าทางเซ็งๆ

ภาพที่เห็นคือมูมาสองตัวกำลังอ้าปากงับเข้าที่หัวของอากูมอน ส่วนอีกตัวงับเข้าที่แขน แถมใบหน้าของพวกมันยังแสยะยิ้มชั่วร้าย ชนิดที่ว่าใครเห็นก็ต้องขนหัวลุก

แต่อากูมอนกลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น มันเอาเล็บเกาแก้มแกรกๆ แล้วหันมาขออนุญาตจากอาโอยางิหน้าตาเฉย

และจากที่อาโอยางิคลุกคลีกับมันมาหลายวัน เขาก็พอจะรู้ว่าอากูมอนมีนิสัยรักความสะอาดนิดๆ มันอาจจะไม่ได้กลัวหน้าผีผีพวกนี้ แต่ก็คงไม่ค่อยสบอารมณ์ที่มีน้ำลายยืดๆ มาเปื้อนตัวตอนโดนกัดแน่ๆ

"ได้สิ ลูกไฟขนาดเล็ก" อาโอยางิตอบ

เมื่อได้รับไฟเขียวจากอาโอยางิ อากูมอนก็ไม่รอช้า อ้าปากพ่นลูกไฟใส่ตัวที่งับแขนมันอยู่ทันที

"ฟิ้ว!"

เมื่อโดนโจมตี มูมาตัวนั้นก็รีบอ้าปากปล่อยแขนอากูมอนพร้อมกับส่งเสียงร้องแหลม ลอยตัวถอยฉากหลบลูกไฟขนาดเล็กไปได้อย่างฉิวเฉียด

อีกสองตัวที่เหลือเห็นท่าไม่ดีก็รีบถอยห่างออกมาเช่นกัน จากนั้นทั้งสามตัวก็ลอยเรียงหน้ากระดานอยู่เหนือหัวอากูมอน อ้าปากกว้างส่งเสียงร้องโหยหวนพร้อมกัน

อากูมอนที่รับเสียงกรีดร้องไปเต็มๆ กลับไม่ได้มีทีท่าตื่นตระหนกหรือหวาดกลัวจนต้องถอยร่นเลยแม้แต่น้อย มันชูเล็บขึ้นเตรียมตัวจะโต้กลับทันที

กลายเป็นอาโอยางิที่ยืนอยู่ด้านหลังเสียอีกที่สะดุ้งเฮือกกับเสียงร้องกะทันหันนั่น

"อยู่ตั้งไกลยังโดนผลกระทบจากท่าทำให้ตกใจอีกแฮะ"

อาโอยางิค่อยๆ ขยับตัวถอยห่างออกไปอีกนิด พร้อมกับออกคำสั่ง "พ่นลูกไฟขนาดเล็กรัวๆ เลย"

ลูกไฟถูกพ่นออกจากปากอากูมอนลูกแล้วลูกเล่า พุ่งโจมตีใส่มูมาทั้งสามตัวอย่างไม่ขาดสาย

แต่มูมาที่มีร่างกายเบาหวิวก็ลอยตัวหลบหลีกไปมาซ้ายทีขวาทีได้อย่างคล่องแคล่ว หลบลูกไฟขนาดเล็กได้ทั้งหมด

แถมพอกระจายตัวหลบออกไป พวกมันก็แอบไปซุ่มตามมุมมืด แล้วโผล่พรวดออกมาพยายามจะหลอกให้อากูมอนตกใจอีกรอบ

"มิน่าล่ะ พวกเทรนเนอร์หน้าใหม่ถึงได้มาทิ้งชื่อกันตั้งแต่ชั้นแรก ต่อให้ต้องสู้กับอากูมอนที่ไม่รู้จักความกลัวจนท่าไม้ตายเด็ดใช้ไม่ได้ผล พวกมันก็ยังอาศัยความเร็วที่น่ารำคาญคอยป่วนและหาจังหวะสวนกลับได้อยู่ดี"

อาโอยางิวิเคราะห์สถานการณ์จากท่าทางการหลบหลีกของมูมาและข้อมูลบนหน้าต่างระบบอย่างรวดเร็ว

แม้ความเร็วพื้นฐานของมูมาจะน้อยกว่านิวราของโซซุนะอยู่พอสมควร แต่น้ำหนักตัวที่เบาหวิวจนแทบจะเป็นศูนย์ก็ช่วยชดเชยให้การเคลื่อนไหวของพวกมันปราดเปรียวและพลิ้วไหวอย่างมาก

ฝ่ายหนึ่งโจมตี ฝ่ายหนึ่งหลบหลีก ฝ่ายหนึ่งพยายามสวนกลับ ฝ่ายหนึ่งก็ต้านทานได้สบายๆ สถานการณ์เริ่มเข้าสู่ทางตัน

แต่ความได้เปรียบนี้กำลังจะจบลง เมื่อการต่อสู้เริ่มบีบให้อากูมอนและมูมาทั้งสามตัวค่อยๆ ร่นเข้าใกล้มุมห้อง

"อากูมอน วิ่งไปที่มุมกำแพงทางซ้ายเลย"

อากูมอนหดกรงเล็บกลับ กระโดดถอยหลังเว้นระยะห่าง ก่อนจะสับเท้าวิ่งไปตามทิศทางที่อาโอยางิบอก

มูมาทั้งสามตัวสบตากันแล้วรีบลอยตามไปติดๆ พร้อมกับรวบรวมพลังเตรียมจะปล่อยท่าโจมตี

ลำแสงสีแปลกตาจากท่าแสงประหลาดสองเส้นและลำแสงพลังจิตสีฟ้าอีกหนึ่งเส้นพุ่งวาบเข้าใส่กลางหลังของอากูมอน

แต่อากูมอนก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดวิ่ง ซ้ำยังเร่งฝีเท้าพุ่งเข้าหากำแพงเร็วขึ้นไปอีก

"ใช้มุมห้องเป็นสปริงบอร์ด ถีบตัวขึ้นไปบนกำแพงแล้วเข้าไปพ่นลูกไฟขนาดเล็กใส่มันแบบประชิดตัวเลย"

สิ้นเสียงคำสั่ง อากูมอนก็ทำตามทันที มันกระโดดถีบกำแพงฝั่งซ้ายหนึ่งก้าว แล้วสลับไปถีบกำแพงฝั่งขวาอีกก้าว

กว่าพวกมูมาจะรู้สึกตัวว่ามีอะไรทะแม่งๆ และเบรกตัวหยุด ร่างของอากูมอนก็พลิกกลับตัวกลางอากาศมายืนอยู่เหนือหัวพวกมันแล้ว พร้อมกับเปลวไฟที่เริ่มปะทุขึ้นในปาก

[จบแล้ว]