บทที่ 24 ออร่าใหม่! การจุติของเจ้าผู้ปกครอง!

ไป๋เยี่ยค่อยๆ ปรับสภาวะจิตใจให้สงบนิ่ง

จากนั้นเขาจึงเรียกแผงคำสั่งพิเศษขึ้นมา มันคือหน้าต่างสุ่มออร่าที่มีเพียงเขาเท่านั้นที่ครอบครอง!

เป็นความจริงที่ว่า หลังจากที่เขาเลเวลทะยานขึ้นถึง 199 เขาก็ได้รับสิทธิ์ในการสุ่มออร่าอีกครั้ง!

"ออร่าแรกคือค่าประสบการณ์ ออร่าที่สองคือพลังชีวิต... อยากรู้นักว่าออร่าที่สามจะเป็นอะไร"

ไม่นานนัก กระบวนการสุ่มก็เริ่มต้นขึ้น!

【 กำลังดำเนินการสุ่มออร่า โปรดรอสักครู่... 】

วงล้อออร่าขนาดมหึมาปรากฏขึ้นในห้วงความคิด และเริ่มหมุนวนอย่างรวดเร็วเพื่อสุ่มผลลัพธ์ครั้งที่สาม! เพียงครู่เดียว การสุ่มก็สิ้นสุดลงพร้อมกับความสำเร็จ!

ออร่าสีทองอร่ามสายใหม่ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของไป๋เยี่ย ก่อนจะหลอมรวมเข้ากับร่างของเขาด้วยเสียงดังกัมปนาท!

【 สุ่มสำเร็จ คุณได้รับผลออร่าถาวร: 《 ออร่าแห่งการเยียวยา 》! 】

"ออร่าแห่งการเยียวยา?"

ไป๋เยี่ยชะงักไปเล็กน้อย วินาทีต่อมา แผงคุณสมบัติโดยละเอียดก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า เผยให้เห็นประสิทธิภาพของออร่าใหม่นี้อย่างชัดเจน:

【 ออร่าแห่งการเยียวยา 】

【 ผลลัพธ์: เจ้าของออร่าจะได้รับผลการฟื้นฟู HP 100 ล้านหน่วยต่อวินาที! 】

【 ระยะเวลา: ถาวร! 】

..."ฟื้นฟู HP 100 ล้านหน่วยต่อวินาที?!"

"เมื่อรวมกับ 《 ออร่าแห่งชีวิต 》 แล้ว ความถึกทนของฉันก็เรียกได้ว่าไร้พ่าย!"

รูม่านตาของไป๋เยี่ยหดเกร็ง เขาอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง

"และด้วยผลการฟื้นฟูขนาดนี้ ฉันจะใช้ทักษะไม้ตายใหม่ได้บ่อยเท่าที่ต้องการ! ไม่ต้องกังวลเรื่องค่า HP จะหมดอีกต่อไป!"

ไป๋เยี่ยยกยิ้มที่มุมปากอย่างพึงพอใจ สรุปสั้นๆ ก็คือ ออร่าที่สามนี้ทำให้พลังต่อสู้ของเขาทะยานสูงขึ้นไปอีกระดับ!

...เวลาผ่านไปครู่ใหญ่ ไป๋เยี่ยจึงสงบสติอารมณ์ลงได้

"น่าเสียดายที่อุปกรณ์ในโลกเกมไม่ดรอป แต่มันกลับหายวับไปทันทีที่เจ้าของตาย..."

เขามองไปยังจุดที่ 《 วิญญาณวายุระดับราชา 》 ทั้งสี่ตนสิ้นใจ เหลือเพียงร่องรอยของธาตุลมที่หลงเหลืออยู่จางๆ แววตาของเขาฉายความเสียดายออกมาวูบหนึ่ง

เห็นได้ชัดว่าวิญญาณวายุเหล่านั้นไม่ได้มีอุปกรณ์ติดตัวเพียงชิ้นเดียว และระดับของมันก็ต้องไม่ธรรมดา อย่างน้อยต้องเป็นระดับตำนานขึ้นไปแน่นอน!

"แต่ยังดีที่ดรอปกล่องสมบัติมาถึงสามกล่องพร้อมกัน!"

เขาเดินไปข้างหน้า ฝีเท้าเหยียบย่ำลงบนพื้นดินที่ยังหลงเหลือไออุ่นจากธาตุลม แล้วเก็บกล่องสมบัติสามกล่องที่ดรอปออกมาหลังจากวิญญาณวายุเหล่านั้นตายลง ลวดลายพายุบนพื้นผิวกล่องยังคงหมุนวนช้าๆ แผ่ซ่านกระแสพลังงานออกมาจางๆ

มันคือ 《 กล่องสมบัติระดับตำนาน 》 ถึงสามกล่อง!

ไป๋เยี่ยไม่ลังเล เขาทำการเปิดกล่องทั้งสามในทันที

"หวังว่าจะได้อาวุธเฉพาะของอาชีพนักรบนะ 《 ดาบปีศาจนิรันดร์ 》 ของฉันจะได้วิวัฒนาการอีกครั้ง!"

เขาพึมพำกับตัวเอง ปลายนิ้วสัมผัสกับตัวล็อคที่เย็นเฉียบ

ไม่นานนัก กล่องสมบัติก็ถูกเปิดออกทีละใบ แสงสามสีพุ่งทะยานออกมาจากภายใน สอดประสานกันเป็นข่ายแสงอันรุ่งโรจน์ ระบบเกมแจ้งเตือนอย่างต่อเนื่อง:

【 คุณเปิดกล่องสมบัติระดับตำนาน และได้รับไอเทม: 《 เกราะทมิฬเฮอร์ริเคน 》 x1! 】

【 คุณเปิดกล่องสมบัติระดับตำนาน และได้รับไอเทม: 《 ดาบยักษ์พายุหมุน 》 x1! 】

【 คุณเปิดกล่องสมบัติระดับตำนาน และได้รับไอเทม: 《 คทามนตราวาตภัย 》 x1! 】

...เขาได้รับอุปกรณ์ทั้งหมดสามชิ้น และทุกชิ้นล้วนอยู่ในระดับตำนาน! ข้อมูลคุณสถานะของพวกมันมีดังนี้:

【 เกราะทมิฬเฮอร์ริเคน 】

ระดับ: ตำนาน

ผลลัพธ์: เพิ่มค่าความอดทน 3,500 แต้ม, ได้รับผลลดความเสียหาย 25%, มาพร้อมทักษะ 《 ลมหายใจวายุคุ้มกาย 》

《 ลมหายใจวายุคุ้มกาย 》: (ระหว่างต่อสู้ มีโอกาส 30% ที่จะสร้างม่านวายุ ลดความเสียหายจากการโจมตีครั้งต่อไปลง 50%)!

ประเภท: เกราะป้องกัน (สวมใส่ได้ทุกอาชีพ)

...【 คทามนตราวาตภัย 】

ระดับ: ตำนาน

ผลลัพธ์: เพิ่มค่าจิตวิญญาณ 3,300 แต้ม, เพิ่มความเสียหายเวทมนตร์ 30%, มาพร้อมทักษะ 《 พลังวาตภัย 》

《 พลังวาตภัย 》: (เมื่อร่ายทักษะ มีโอกาส 30% ที่จะเกิดผลร่ายซ้ำ ปล่อยการโจมตีเวทมนตร์เดิมออกมาสองครั้งซ้อนทันที)!

ประเภท: อาวุธ (เฉพาะอาชีพนักเวท)

...【 ดาบยักษ์พายุหมุน 】

ระดับ: ตำนาน

ผลลัพธ์: เพิ่มค่าพละกำลัง 3,800 แต้ม, มาพร้อมทักษะ 《 จู่โจมพายุพิฆาต 》

《 จู่โจมพายุพิฆาต 》: (เมื่อโจมตี มีโอกาส 30% ที่การโจมตีนั้นจะได้รับพลังโจมตีกายภาพเพิ่มขึ้นอีก 200%)!

ประเภท: อาวุธ (เฉพาะอาชีพนักรบ)

..."มีไอเทมเฉพาะของนักรบจริงๆ ด้วย!"

เมื่อไป๋เยี่ยอ่านคุณสมบัติจบ ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย รอยยิ้มแห่งความดีใจผุดขึ้นที่ริมฝีปาก เขากระชับ 《 ดาบปีศาจนิรันดร์ 》 ในมือแน่นขึ้น

วินาทีต่อมา เขาชู 《 ดาบปีศาจนิรันดร์ 》 ขึ้น ตัวดาบสีม่วงดำสั่นระริกราวกับรอคอยมานานแสนนาน เขาเริ่มการกลืนกินอุปกรณ์ชิ้นใหม่ทันที!

เงาร่างของวิญญาณร้ายที่ดูน่าเกรงขามปรากฏขึ้น มันดูเป็นรูปเป็นร่างมากกว่าแต่ก่อน เขี้ยวของมันดูเหมือนจะมีคราบเลือดเสมือนจริงติดอยู่! มันอ้าปากกว้างแล้วกลืนกินดาบยักษ์สีเขียวอ่อนเข้าไปจนหมดสิ้นในชั่วพริบตา!

ตัวดาบดิ้นรนอยู่สองสามครั้งภายในท้องของเงาวิญญาณ ก่อนจะถูกย่อยสลายไปอย่างไร้ร่องรอย

ในไม่ช้า การกลืนกินก็เสร็จสิ้น 《 ดาบปีศาจนิรันดร์ 》 วิวัฒนาการอีกครั้ง! สีม่วงดำบนตัวดาบดูเข้มข้นขึ้น ลวดลายวายุสีฟ้าอ่อนดูลึกลับและแผ่ออร่าที่ทำให้หัวใจสั่นสะท้านออกมา!

ไป๋เยี่ยตาเป็นประกาย รีบเช็คค่าสถานะของดาบที่วิวัฒนาการแล้วทันที:

【 ดาบปีศาจนิรันดร์ 】

ระดับ: ???

ผลลัพธ์: เพิ่มค่าพละกำลัง 10,000 แต้ม, ความว่องไว 2,000 แต้ม, HP 200 แต้ม, มาพร้อมทักษะติดตัว 《 กลืนกิน 》 (สามารถกลืนกินอาวุธเฉพาะอาชีพนักรบเพื่อรับผลเสริมพลังและทักษะติดตัวใหม่)!

《 กลืนกิน 1 》: เพิ่มความเสียหายกายภาพที่ทำได้ 10%!

ผลที่ 2: 《 พรแห่งเสียงกระซิบวายุ 》

ผลที่ 3: 《 จู่โจมพายุพิฆาต 》

ประเภท: อาวุธ (เฉพาะอาชีพนักรบ)

..."ถึงตอนนี้ 《 ดาบปีศาจนิรันดร์ 》 คงก้าวไปถึงระดับอุปกรณ์มหากาพย์ขั้นสูงสุดแล้ว..."

ไป๋เยี่ยพึมพำด้วยความทึ่ง เขาลูบไล้ไปตามตัวดาบเบื้องหน้า สัมผัสถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ภายใน ‘ศัสตราวุธเทวะ’ ที่ได้รับรางวัลมาจากหอคอยเทวะนิรันดร์ชิ้นนี้ กลายเป็นสิ่งที่น่าหวาดหวั่นอย่างยิ่งภายในเวลาเพียงวันเดียว! โบนัสพละกำลังถึง 10,000 แต้ม พร้อมบัฟอันทรงพลังอีกสามอย่าง! มันคือความไร้พ่ายที่แท้จริง!

จากนั้น เขาถอด 《 เกราะอ่อนกระแสน้ำไหล 》 ออก แสงสว่างวาบขึ้นรอบตัวและเกราะตัวเดิมก็หายไป เขาติดตั้ง 《 เกราะทมิฬเฮอร์ริเคน 》 เข้าไปแทนที่

ไม่กี่วินาทีต่อมา เกราะสีน้ำตาลอมเขียวก็ปรากฏขึ้นบนร่างของเขา! ลวดลายวายุที่สลักเสลาอยู่บนเกราะหมุนวนช้าๆ แผ่กลิ่นอายที่ทั้งหนักแน่นและว่องไวออกมา ในเวลาเดียวกัน ค่าความอดทนของเขาก็เพิ่มขึ้นถึง 3,500 แต้ม! และยังได้รับบัฟลดความเสียหายอีก 25%!

"เสียดายที่ไอเทมนักเวทชิ้นนี้ไม่มีประโยชน์กับฉันเลย..." ไป๋เยี่ยมองดู 《 คทามนตราวาตภัย 》 ในมือแล้วส่ายหน้า "ถ้าเอาไปขาย ผู้เล่นอาชีพบนดาวสีฟ้าตอนนี้ก็คงไม่มีอะไรมาแลกได้... บางทีฉันควรเอาไปที่หอคอยเทวะนิรันดร์เพื่อแลกเปลี่ยนกับยอดฝีมือจากอารยธรรมอื่น?"

ไป๋เยี่ยตัดสินใจเก็บคทาลงไปก่อน โดยมีจุดหมายต่อไปคือหอคอยเทวะนิรันดร์ ที่นั่นคือศูนย์รวมของยอดฝีมือจากหลากหลายอารยธรรม เขาคงจะหาของที่ต้องการมาแลกได้ไม่ยาก

ทันใดนั้นเอง!

เปรี้ยง!

เสียงอัสนีบาตคำรามกึกก้องไปทั่วชั้นฟ้าและปฐพี! มันระเบิดดังสนั่นจนหูอื้ออึง พื้นดินสั่นสะเทือนเล็กน้อยพร้อมกับบรรยากาศที่หนักอึ้งจนหายใจลำบาก!

ตามมาด้วยการแจ้งเตือนระบบสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นในสายตาของผู้เล่นชาวดาวสีฟ้าทุกคน แสงสีทองนั้นเจิดจ้าจนบดบังหน้าต่างสถานะเดิมไปจนหมด:

【 ประกาศ: หน่วยรบระดับเจ้าผู้ปกครองกำลังจะปรากฏตัวในพื้นที่ภาคกลางของโลกแห่งการคัดเลือกเทวะ ขอให้ผู้เล่นทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม! 】

ในพริบตาเดียว เหล่าผู้เล่นดาวสีฟ้าก็เกิดความโกลาหลอีกครั้ง

"เฮ้ย! เอาอีกแล้วเหรอ?"

ผู้เล่นที่เพิ่งผ่านประสบการณ์เฉียดตายจากหน่วยรบระดับราชามาหมาดๆ ถึงกับหนังศีรษะชาหนึบทันทีที่เห็นประกาศ

"คราวนี้ฉันเรียนรู้แล้ว เตรียมตัวโกยแนบได้เลย!"

"เดี๋ยวนะ พื้นที่ภาคกลางมันอยู่ที่ไหน? ตอนนี้พวกเราไม่ได้อยู่ในเขตชั้นนอกหรอกเหรอ?"

"ระดับเจ้าผู้ปกครอง? ซี้ด... นั่นมันต้องแข็งแกร่งกว่าระดับราชาแน่ๆ!"

"ช้าก่อน! ถ้ามันเกิดที่ภาคกลาง พวกเราก็คงไม่ต้องหนีหรอกมั้ง..."

เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังไปทั่ว มีทั้งความตื่นตระหนกและสับสน แต่ไม่มีใครที่มีท่าทีตื่นเต้นหรือคาดหวังเหมือนครั้งก่อนๆ อีกแล้ว!

..."ระดับเจ้าผู้ปกครองงั้นเหรอ? 《 ทุ่งหญ้าวิญญาณวายุ 》 ที่ฉันอยู่นี่ก็น่าจะเป็นพื้นที่ภาคกลางสินะ?"

ไป๋เยี่ยหรี่ตาลง สัมผัสถึงกลิ่นอายอันกดดันที่ปกคลุมไปทั่ว มันเหมือนเมฆดำทมิฬที่กดทับลงบนหัวใจ! พลังงานที่ปนมากับสายลมรุนแรงกว่าวิญญาณวายุระดับราชาสี่ตัวรวมกันเสียอีก! ลวดลายวายุบน 《 เกราะทมิฬเฮอร์ริเคน 》 ของเขาสั่นสะท้านอย่างไม่อาจควบคุม

ในขณะนั้น การแจ้งเตือนระบบครั้งใหม่ก็ปรากฏขึ้นเฉพาะเบื้องหน้าเขาเพียงคนเดียว ตัวอักษรสีทองเป็นประกายระยิบระยับ:

【 ผู้เล่นไป๋เยี่ย คุณได้ทำให้หน่วยรบระดับเจ้าผู้ปกครอง—จ้าวแห่งวิญญาณวายุ โกรธแค้น! 】

【 จ้าวแห่งวิญญาณวายุ กำลังมุ่งหน้ามายังตำแหน่งของคุณ โปรดเตรียมรับมือ! 】

"หืม?"

"ตอนแรกก็สงสัยอยู่ว่าฉันเป็นต้นเหตุให้ระดับเจ้าผู้ปกครองปรากฏตัวหรือเปล่า สรุปว่าเป็นเพราะฉันจริงๆ ด้วย!"

ไป๋เยี่ยเลิกคิ้วขึ้น ปลายนิ้วเคาะที่ด้ามของ 《 ดาบปีศาจนิรันดร์ 》 เบาๆ ทันใดนั้นลวดลายวายุบนตัวดาบและรูนจู่โจมพายุพิฆาตก็ส่องสว่างสลับกันไปมา ราวกับกำลังรอคอยศัตรูที่แข็งแกร่งที่กำลังจะมาถึง!

ถ้าเขาไปที่หอคอยเทวะนิรันดร์ตอนนี้ เขาสามารถหลบเลี่ยงการโจมตีได้ แต่เขาไม่คิดจะทำแบบนั้น

ริมฝีปากของเขาโค้งขึ้นเล็กน้อย เอ่ยออกมาด้วยความมั่นใจ "ระดับเจ้าผู้ปกครองงั้นเหรอ? งั้นก็ขอพิสูจน์หน่อยเถอะว่าพลังต่อสู้ของนักดาบเลเวลตันน่ะ มันจะขนาดไหน!"

ไป๋เยี่ยยืนตระหง่านอยู่กับที่ ปลาย 《 ดาบปีศาจนิรันดร์ 》 ชี้เฉียงลงพื้น ออร่าพลังที่มองไม่เห็นรอบกายเริ่มหมุนวนช้าๆ ผลักไสธาตุลมรอบข้างออกไป เขาเฝ้ารอการมาถึงของเจ้าผู้ปกครองอย่างสงบนิ่ง!

สามนาทีต่อมา...

ที่ทิศทางของลำธาร อากาศพลันบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง เงาร่างหนึ่งพุ่งทะยานมาจากกลางเวหาด้วยพลังกดดันที่มหาศาล! ทุกที่ที่เงาร่างนั้นพัดผ่าน ลำธารจะถูกแหวกออกเป็นสองซีก หยดน้ำที่กระเซ็นซ่านถูกคมดาบวายุสับละเอียดจนกลายเป็นละอองฟางท่ามกลางอากาศ!

เขามองเห็นวิญญาณวายุเพศชายร่างสูงใหญ่ สูงกว่าวิญญาณวายุทั่วไปที่เขาเคยเจอถึงหนึ่งช่วงศีรษะ สวมเกราะอ่อนสีเขียวมรกตวิจิตรบรรจงประดับด้วยผลึกวายุนับไม่ถ้วน!

ในมือของมันถือดาบยาวทรงตรง ตัวดาบดูเหมือนจะควบแน่นมาจากธาตุลมเหลวที่ไหลเวียนด้วยประกายแวววาวดุจแก้ว วิญญาณวายุตนนี้ถูกปกคลุมด้วย 《 ออร่าวายุ 》 ที่หนาแน่นจนเกือบจะกลายเป็นของแข็ง ออร่าเหล่านั้นก่อตัวเป็นพายุทอร์นาโดขนาดเล็กวนเวียนอยู่รอบกาย ส่งเสียงหวีดหวิวบาดแก้วหู!

ไป๋เยี่ยหรี่ตาจ้องมองวิญญาณวายุตนนี้ สายตาของเขาจับจ้องจนแผ่สถานะปรากฏขึ้นเบื้องหน้า:

【 นาม: จ้าวแห่งวิญญาณวายุ - ธีโอดอร์ 】

ลำดับชั้น: เจ้าผู้ปกครอง

เลเวล: 199

HP: 50 ล้านหน่วย

ทักษะ: 《 กายาวิญญาณวายุ 》... 《 มหาวาตภัยสุดท้าย - ดาบตัดเขตแดน 》, 《 วายุประทาน - บ่วงพันธนาการวิญญาณ 》...